Vakantie 2005 Campertrip Los Angeles naar Dallas

In 4 Weken met de camper van Los Angeles naar Dallas.

Dit wordt onze vijfde reis naar Amerika en onze vierde camper reis, de voorbereiding is ruim een jaar geleden al begonnen en in september 2004 waren de vlucht en de camper al geboekt.
Ook deze keer weer via reisbureau ’De Opmaat’ die ons een mooie prijs voor zowel vlucht als camperhuur kon bieden ook het hotel voor de eerste nacht was door hun gereserveerd deze moest ik bij aankomst alleen nog betalen.
We hebben weer voor een Padpak pick-up gekozen zodat we vroeg op pad kunnen.
Na drie reizen met een 22 feet camper hebben we nu voor wat meer luxe gekozen en een 29 feet met slaapkamer achterin gekozen.
De route is weer vastgesteld met behulp van de Rand McNally roadatlas.
Heel veel tips hebben we gekregen via www.allesamerika.nl waar de medeforumleden met een heleboel tips komen als je de geplande route bekent maakt, hierdoor kom je op plaatsen waar je normaal gesproken niet aan zou denken.
We hebben weer voor een voorjaarstrip gekozen om weer eens flink wat cactussen in bloei te zien staan, de natte winter geeft ook aanleiding voor een zeer uitbundige wildflower bloei maar voor de hoofdbloei zullen wij te laat komen.
Op de hoger gelegen plaatsen zullen we nog wel wat wildflower vinden maar niet in grote aantallen.

Dag 1 zondag 17 april 2005 Biggekerke – Los Angeles


Vanmorgen om 05:30 uur opgestaan, de katten eten gegeven en een licht ontbijt genoten, om 06:20 uur onze zoon opgehaald, hij brengt ons naar Schiphol.
Na een vlotte reis waren we om 08:30 uur op de luchthaven, het inchecken bij Delta Airline ging zeer vlug ook de douane gaf geen problemen.
Eerst nog even taxfree shoppen, shag voor mij en lekkere luchtjes voor Annie.
Daarna nog tijd over voor een bak koffie en een peuk, om 10:15 uur begonnen ze met de veiligheids gesprekken, de gebruikelijke vragen gaven voor ons geen problemen, weer door een poort en hier ging hij wel af, hoe kan dat de eerste deed niks en er was niets veranderd, hij reageerde dus op mijn haarspeld, deze poort stond dus veel krapper afgesteld.
Om 11:00 uur konden we gaan boarden, om 11:45uur kwamen de wielen los van Nederlandse bodem en om 14:30 uur localtime kwamen ze weer neer om Amerikaanse bodem.
Cincinatti Airport gate B4, dat is lekker makkelijk want daar gaat onze aansluiting naar LAX ook vandaan, volgens mij was het hetzelfde toestel want we hebben het tussendoor niet van de gate zien gaan.
De formaliteiten waren zeer vlug afgehandeld, digitale vingerafdruk van linker en rechter wijsvinger, digitale foto en have a nice day c/q stay, koffers ophalen en 20 meter verder weer inleveren.
Nog tijd genoeg om wat te drinken, eigenlijk wil ik ook een peuk, dat was zeer vlug opgelost, 1 van de bars in de B terminal had een rokers gebied, dus voor de rokers zoek Max & Erma’s bar even op.
Om 16:15 uur begon het boarden, hierbij werden nog vrijwilligers gevraagd voor een latere vlucht, deze vlucht was dus overboekt voor ons geen problemen want we hadden in Amsterdam ook al de boardingtickets voor deze vlucht gehad, om 16:50 uur zaten we weer in de lucht, om 18:10 uur landen we op LAX 20 minuten te vroeg, uitstappen bij gate 61 van terminal 6 maar toen moesten we naar terminal 5 voor de koffers, de eerste kwam al vlug wel was er een sticker af en de kofferriem zat om het handvat gedraaid, de 2de koffer liet even op zich wachten ook hier was een sticker af vreemd (er zitten 2stickers per koffer op voor herkenning)
Naar buiten en de shuttlebus voor het hotel aangehouden (gewoon zwaaien als hij langs komt)
Om 19:30 uur waren we in het hotel, eerst de koffers open gemaakt en ja hoor ze waren weer gecontroleerd in beide koffers zat een briefje van de TSA, de koffer met losse riem was letterlijk helemaal leeg gehaald en de aanstekers die er in zaten waren er uit hiervoor zat er ook weer een briefje in, alles in de koffers was nagekeken niets op tegen maar waarom moeten ze de doosjes met medicijnen en pleisters kapot trekken je kan ze ook gewoon open maken, het was een grote bende, er zaten een paar markeerstiften in ook die waren open gemaakt maar niet dicht (de doppen lagen er los bij) het gevolg was wel dat een witte broek van Annie nu gele vlekken heeft van een markeerstift die er tegen aan lag, ook de andere koffer was nagekeken maar daar was het niet zo’n bende in.
Nog even naar de Burger King geweest om een Wopper, daarna douchen en om 21:00 uur licht uit dat is 06:00 uur Nederlandse tijd dus al 24,5 uur op.
Overnachting: Four Points Sheraton kosten, $101,50 incl tax.
Vandaag gereden 0 mile.



Dag 2 maandag 18 april 2005 Los Angeles – Daggett

Vanmorgen om 06:00 uur opgestaan, lekker geslapen allebei maar 1 keer wakker geweest, eerst een ontbijt genoten bij de Burger King.
Uitchecken en wachten op de shuttlebus van El Monte, deze stond om 07:40 uur voor de deur er zaten al 2 personen in, bij het Hilton nog 4 man opgepikt en toen naar het verhuurstation waar we om 08:15 uur aankwamen.
De ander 6 personen gingen eerst naar de videoroom voor uitleg van de camper, hoeven we niet dus gelijk de papierwinkel invullen, naar buiten om de camper te controleren dat was vlug gedaan, een spiksplinternieuwe Ford met een Jamboree opbouw van Fleetwood, hij is zo nieuw dat er nog niet eens een nummerplaat voor is.
Om 08:55 uur reden we weg bij El Monte eerst naar Albertson’s boodschappen doen voor de eerste dagen, om 10:00 uur echt op weg, eerst een stukje I-5 zuid naar de US-91 oost om bij Corona de I-15 noord te nemen richting Barstow.
Vooral op de US-91 was het erg druk maar de Carpoollane bracht weer uitkomst.
In Barstow nog even naar de Wal*mart de eerste scrapbook spullen en een aansteker (in plaats van de lucifers) gekocht.
Nog een stukje over de I-15 naar Daggett en daar de campground opgezocht, hier waren we al om 14:00 uur.
Camper op zijn plaats gezet en eerst even eten, hierna op het gemak de camper ingericht.
Het waait flink hier buiten zitten is er dan ook niet bij of je moet een nieuw velletje willen want je wordt gezandstraald.
De rest van de dag rustig aan gedaan.
De dag in LA bewolkt begonnen ook onderweg was het zwaar bewolkt tot zo’n 20 mile voor Barstow daar kwam de zon door, op de campground dan ook gelijk de airco aangezet, temperatuur rond de 30 graden.
Campground: Desert Springs RV Park, kosten $ 22,00 incl. tax. Met full hook-up geen tent sites.
Vandaag gereden 131 mile.

Dag 3 dinsdag 19 april 2005 Daggett- Mojove NP – Red Rock Canyon

Na een zeer slechte nacht, het stormde zo hard dat de camper een hele nacht heeft staan schudden, zijn we om 06:30 uur opgestaan, na het ontbijt via de Daggett/Yermoroad naar de I-40 gereden en deze oost genomen onderweg bij Ludlow getankt voor het extreme bedrag van $ 2,939 per gallon, maar het kan nog erger later op de dag zagen we op de kruising van de I-15 met Cima Road een prijs van $ 3,199.
Doorgereden tot de exit naar Essex Road, deze gaat het Mojave National Preserve in, door gereden tot het Hole-in-the-Wall visitorcenter, hierna wordt het een gravelroad die te bochtig en steil is voor campers, uit een box aan de muur wat folders meegepakt (het center zelf was gesloten) daarna een kleine hike gemaakt op de vegetatie in de omgeving te bekijken we zijn hier niet zo lang gebleven het ligt op 4700 feet en het was bewolkt en zeer winderig en dus koud.
Terug naar de I-40 en nu west zo’n 20 mile tot Kelbarker Road die gaat ook weer het Preserve in, een heel mooie route we kwamen langs Kelso Dunes zeg maar een kleine uitgave van de Great Sand Dunes, bij het gerestaureerde Railway Station van Kelso de lunch gebruikt.
Dit station is gebouwd in Spaanse stijl en maakte onderdeel uit van het Kelso Depot wat voor de rest gesloopt is, het is nu een schitterend gebouw het ligt in de bedoeling om er een visitorcenter van te maken, het depot van Kelso was in 1924 door de Union Pacific Railroad aangelegd als ondersteuning en waterinname punt voor het traject Kelso – Cima waar de treinen over 18 mile 2000 feet moeten klimmen en dat was met de oude stoomtreinen niet zo gemakkelijk in 1985 is het depot gesloten.
Verder gereden over de Kelso Cima Road hier stonden veel beavertail cactussen in bloei, we kwamen ook nog een Desert Tortoise tegen deze schildpadden worden met uitsterven bedreigd, deze zat langs de kant van de weg dus maar een goede daad verricht en hem of haar? een eindje verder tussen de struiken gezet.
Bij Cima ( 1 bewoond en 3 vervallen huisjes) de Cima Road richting de I-15 genomen, dit een schitterend stuk weg door een dicht Joshua Tree bos, hier nog een stop gemaakt en wat foto’s genomen er was ook nog een hike van 4 mile maar omdat het al rond 15:00 uur was zijn we daar niet meer aan begonnen.
Doorgereden naar de I-15 en deze noord gepakt, dat ging nog flink omhoog en dus ook weer omlaag voor we in Nevada kwamen, bij exit 33 de NV-160 west op en dan de NV-159 noord richting Red Rock Canyon NCA, hier voorbij gereden om 2 mile verder naar de campground te gaan hier waren we om 17:00 uur er waren nog 2 camper plaatsen vrij, eerst de camper op zijn plaats gezet en daarna de omgeving nog wat afgestruind om nog wat planten te fotograferen.
Red Rock Campground is een campground voornamelijk voor tenten met 5 camper plaatsen op een apart veldje, de campground wordt veel gebruikt door hikers die de vele trails in deze omgeving lopen, ’s zomers is hij gesloten omdat het dan veel te heet is.
Campground: Red Rock Canyon, kosten $ 10,00 geen hook-up.
Getankt: Ludlow 17.155 gallon a $ 2.939, Las Vegas 30.063 gallon a $ 2.559
Vandaag gereden 295 mile.

Dag 4 woensdag 20 april 2005 Red Rock Canyon NCA – Boulder City

Vanmorgen om 06:45 uur opgestaan na een zeer goede nachtrust, op het gemak ontbeten en toen naar Red Rock Canyon NCA, intree $ 5.00 of gratis als men een Golden Eagle pass bezit.
Eerst het visitorcenter bezocht en toen aan onze eerste hike begonnen, de Moenkopi trail een gemakkelijke om te beginnen 2 mile lang met een hoogte verschil van 300 feet waar wij nog een stukje van de Grand loop trail aan gekoppeld hebben totaal 5 kwartier gelopen.
Terug bij het visitorcenter de camper genomen en het park ingereden, na eerst twee viewpoint te hebben bekeken bij de derde weer een hike gedaan de Calico Tanks trail 2,5 mile met 450 feet hoogteverschil door de Calico Hills naar en tank (tinaja) waar een deel van het jaar water instaat, het laatste stuk is een stuk moeilijker er zitten stukjes tussen waar je 1 of beide handen nodig hebt op naar boven te komen, de hikesticks kwamen dan ook weer goed van pas.
Deze trip kosten ons 1,5 uur, van dit punt kan men 4 verschillende hikes maken van gemakkelijk tot moeilijk ook zijn er mogelijkheden om te klimmen zowel met als zonder touwen.
Weer verder de Scenic drive afgereden tot de Willow Springs Picnic Area, daar eerst de lunch gebruikt om daarna nog een derde hike te doen een combinatie van de Willow Spring trail en Lost Creek trial bij elkaar zo’n 2,5 mile met 200 feet hoogte verschil, op het gemak gedaan en veel foto’s gemaakt, de Willow Spring geeft bijna het hele jaar water, ook in deze omgeving zijn er veel (touw) klim mogelijkheden, er waren dan ook verschillende mensen aan het klimmen.
Hierna de rest van de Scenic Drive afgemaakt, Red Rock Canyon is een schitterend park met heel veel hike trials er zijn er 19 aangegeven en een deel hiervan is met elkaar te combineren daarnaast is er nog de Grand Loop Trail die begint bij het visitorcenter en door heel het park gaat waarbij hij soms een deel van 1 van de trails volgt om dan weer via een tussen pad naar een volgende te gaan deze trial is 11,5 mile lang en wordt als zwaar aangegeven.
Het was ook op deze doordeweekse dag best druk in het park, en parkeerplaatsen zijn niet zo groot zodat men soms moest zoeken naar een plek zeker met een camper want daar is hier niet echt rekening mee gehouden (de meeste parken hebben speciale grote plekken voor campers en bussen)
Het park was heel groen na de vele regen van afgelopen winter, op veel plaatsen stond er wildflower in bloei, de cactussen stonden volop in knop maar slechts hier en daar was er een bloem open, hiervoor waren we 14 dagen te vroeg.
Het park uit de NV-159 noord genomen richting Las Vegas, door gereden tot de strip en de van noord naar zuid afgereden, sinds 2003 was er weer heel wat veranderd, tegenover Fashion World waren ze toen volop aan het bouwen en nu stond er een heel nieuw gebouw compleet met een volgroeid bos met dennenbomen van 20 meter hoog alsof het er al 50 jaar groeide.
Conclusie we moeten nodig weer een paar dagen naar Las Vegas, alleen pas het nu niet in de route omdat we verder in de reis een paar afspraken hebben, dus hebben we een reden om weer een keer naar de USA te gaan.
Las Vegas blvd helemaal afgereden tot de kruising met de NV-146, via de I-215 en I-515 naar de US-93 gereden die ons naar Boulder City bracht, om 17:30 uur waren we op de campground.
Campground: Canyon Trail RV Park, kosten $ 20,00 met Goodsam korting en full hook-up.
Vandaag gereden 72 mile.

Dag 5 donderdag 21 april 2005 Boulder City – Flagstaff

Om 06:30 uur opgestaan en op het gemak ontbeten en wat huishoudelijke klusjes gedaan, we konden pas na 08:00 weg omdat je op deze campground sleutels voor de restroom en showers krijgt tegen een borg en die willen we wel graag terug.
Bij Albertsons nog een paar boodschappen gedaan en toen op weg via de US-93 zuid naar de Hooverdam, voor je daar overheen mag kom je eerst in een politie fuik waar ze alle auto’s controleren, campers mochten een hele periode helemaal niet over de dam nu mag het weer maar elke camper wordt door twee man nagekeken 1 persoon komt in de camper en kijkt in kastjes en in het bergvak onder het bed, de andere loopt met de chauffeur rond de camper men moet dan verschillende bagage compartimenten open maken zodat hij er in kan kijken ook kijken ze met spiegels onder de auto of camper, gelukkig was het niet druk en konden we zo weer verder rijden, soms kunnen er files van meer dan een uur staan.
Aan de Nevada kant waren ze volop naast de weg aan het werk, zo te zien moet het van 2 banen naar 4, aan de Arizona kant lag een nieuw viaduct geschikt voor 4 banen, mogelijk komt er een nieuwe overspanning zodat men niet meer over de dam moet wat die kan geen 4 banen hebben.
De US-93 gevolgd tot Kingman en daar de route 66 oost opgepikt en deze tot het eind gevolgd, een leuk alternatief voor de I-40 als je geen haast hebt, in Kingman staan tegenover het railwaystation een oude stoomloc van de Santa Fe Railroad een mooie stop voor spoorweg liefhebbers.
In Seligman getankt, de pomp hielt er na $ 50,00 mee op dat hebben we nog niet eerder gehad maar toen we later op de middag in Flagstaff gingen tanken stopte deze pomp na $ 48,00 waarom is mij niet duidelijk.
In Seligman nog een Route 66 museum en souvenir winkel bezocht, dit was helemaal versierd met jaren 60 spullen poppen met kleding uit die tijd oldtimers voor de deur en er naast een pompstation uit die tijd, dat zou in Nederland niet gaan dan was alles binnen een week verregend.
Route 66 gaat nog stuk na Seligman door, op dit stuk zagen we veel prairie dogs, op een gegeven moment gaat de 66 over op de I-40 oost dus moest de snelheid wat omhoog want 50 mile is was langzaam als de rest 75 mile gaat, net voorbij Williams even een afslag gepakt om op een parkeerplaats de lunch te nuttigen met zicht op Humphreys Peak die nog een witte hoed heeft .
Doorgereden naar Flagstaff en naar de campground gereden waar we rond 15:00 uur waren, hier nog geprobeerd op te internetten maar dat wilde niet lukken, wel verbinding maar geen provider, bij de enige die we konden vinden moest je inloggen met creditcard gegevens en die slikte weer geen buitenlandse creditcard jammer dan.
Later in de middag nog even naar de Flagstaff Mall geweest daar was niet zo veel te zien, kleine mall met weinig winkels met voornamelijk kleding.
Vandaag mooi zonnig weer gehad.
Campground: J&H RV Park, kosten $ 24,00 met Goodsam korting en full hook-up
Getankt Seligman 19.616 gallon a $ 2,549, Flagstaff 21,062 gallon a $ 2,279
Vandaag gereden 261 mile.

Dag 6 vrijdag 22 april 2005 Flagstaff – Antelope Canyon – Navajo NM

Na een koude nacht ( de bergen tegenover de camping zijn nog niet helemaal sneeuwvrij) zijn we via de US-89 noord naar Page gereden.
Toen we opstonden deed de zon zijn best om door de wolken te komen maar hoe meer we naar Page kwamen hoe donkerder het werd net nu we het niet kunnen gebruiken.
Om 10:15 uur waren we in Page waar we ons eerst gemeld hebben bij Antelope Canyon Tours waar een via Internet een reservering hebben voor de fototour, om 11:30 uur konden we instappen voor de rit naar de upper canyon, daar waren we om een paar minuten voor 12:00 uur voor een 2 uur durende tour.
Toen we de canyon inliepen kwam het zonnetje voorzichtig door zodat we in de eerste 2 kamers het schitterende zicht hadden van de zonnestralen die tot op de canyonvloer kwamen.
In de twee uur heel veel foto’s gemaakt, je blijft heen en weer lopen en steeds zie je weer een andere lichtinval, jammer genoeg was de zon maar 15 minuten aanwezig maar desondanks was het een prachtige tour.
We zijn ook nog even naar een dichtbij gelegen slotcanyon gelopen maar voor we daar in konden werden we teruggeroepen door een van de (rangers) daar mag men dus niet in, jammer want hij zag er best mooi uit.
Deze tour kosten totaal $ 90,77 voor twee personen maar was zijn geld zeker waard.
Na een paar boodschappen weer op weg eerst de AZ-98 zuid naar de US-160 deze oost op tot Black Mesa en daar de AZ-564 noord op die het Navajo National Monument in gaat hier willen we overnachten, een bord aan het begin van de weg geeft aan dat campers van meer dan 25 feet niet in de campground passen we zullen wel zien, het visitorcenter was net gesloten toen we boven kwamen dus daar konden ze ook niet meer informatie geven, eenmaal op de campground zagen we al twee A-klas campers van 35 feet staan dus zal die van ons ook wel ergens passen, met gemak dus.
Het is een zeer goed verzorgde campground met 1 restroom en 31 plaatsen, allemaal geasfalteerd en vlak, er is nog een tweede campground maar ik weet niet met hoeveel plaatsen wel kleinere en meer een tent campground, zeer zeker een campground die het overnachten waard is.
Campground, Navajo NM, kosten $ 0,00 maar een donatie wordt op prijs gesteld geen hook-up
Vandaag gereden 219 mile.

Dag 7 zaterdag 23 april 2005 Navajo NM – Canyon de Chelly NM

Vanmorgen eerst naar het visitorcenter gegaan, daar hebben we gelijk de National Park Pass gekocht hoewel het een Free Park is, maar een deel van de opbrengst van de pas gaat naar het park waar de pas gekocht wordt zo steun je zo’n park wat extra.
Achter het visitorcenter de Sandal Trail gelopen 1 mile roundtrip over een asfaltpad wel met een hoogteverschil van 300 feet naar een uitzichtpunt op de Betatakin Ruins, leuke hike om de dag mee te beginnen om 08:15 uur kost ongeveer 3 kwartier.
Men kan ook naar de Ruins toe onder leiding van een ranger reken hiervoor op 5 uur, een tweede hike is naar Keet Seel Ruins die niet in een dag te doen en kan alleen met een Permit waar er dagelijks maximaal 20 van worden uitgegeven.
Een schitterend en zeer schoon park wat een bezoek zeker waard is.
Teruggereden naar de US-160 daar bij Black Mesa eerst de tank gevuld en toen oost naar Kayenta, voorbij Kayenta de Navajo-59 oost genomen een mooie route binnendoor, een zij trip naar Rough Rock viel tegen daar was niet veel te zien, bij Many Farms de US-191 zuid op naar Chinle en daar Navajo-7 zuid naar Canyon de Chelly genomen.
Eerst weer het visitorcenter bezocht en toen naar de campground voor een plekje daar waren we al om 11:30 uur.
Plek uitgezocht en een poosje buiten gezeten en de lunch gebruikt, de stoelen op de plek laten staan zodat men weet dat die bezet is en het park in, eerst naar de White House Overlook gereden want daar is de enige trail die men zonder gids mag lopen, 2,5 mile roundtrip naar de canyon floor hoogteverschil 500 feet er staat 2 uur voor.
Heel goed verzorgde hike over een pad van 1 tot 1,5 meter breed veel over slikrock dus geen hike voor nat weer.
In een half uur waren we beneden, het laatste stukje is over de bodem en met een brug over de river, daarna een half uur rondgekeken bij de ruins en foto’s gemaakt, je mag tot op zo’n 50 meter komen.
Terug naar boven hadden we 55 minuten nodig inclusief een paar rustpauzes, een mooie hike en goed te doen.
Zeker op de canyon vloer was het flink warm, maar ook de trail naar beneden was warm terug ging al wat betere omdat men dan voor een deel in de schaduw loopt, als men de hike vroeger op de dag doet loopt men het hele traject in de volle zon, wij hebben een flink kleurtje opgedaan vandaag.
Hierna nog de andere viewpoints van de zuidrim gedaan, er is wel veel veranderd sinds 1999, er wonen meer mensen langs de rim, de viewpoints zijn allemaal aangepast aan het hoger aantal bezoekers, het oogt allemaal veel schoner dat zes jaar geleden ook de vele zwerfhonden zijn verdwenen.
Terug naar de campground waar het inmiddels een stuk drukker is je kan merken dat het weekend is, ook deze campground is net als die van Navajo NM zeer goed verzorgd met vlakke camperplekken en ook volop tentplekken.
Alle camper plekken en parkeerplekken voor auto’s zijn ook hier geasfalteerd.
Campground: Canyon de Chelly N M, kosten $ 0,00 ook hier wordt een donatie op prijs gesteld, geen hook-up
Getankt: Black Mesa, 29,189 gallon a $ 2,399
Vandaag gereden, 141 mile.

Dag 8 zondag 24 april 2005 Canyon de Chelly - Bisti Badlands – Gallup

Vannacht weer slecht geslapen, gisteravond begon het te regenen en in de loop van de nacht ging het stortregenen en erg hard waaien dus was het een leven als een oordeel.
We waren dan ook vroeg uit bed om 06:00 uur en dat terwijl we al een uur terug waren want de Navajo houden Mountain Time aan en dat is acht uur verschil met Nederland.
Voor 07:00 waren we al van de campground op weg naar de noordrim van Canyon de Chelly, de Chinle Wash zat gister al flink vol water (de jeeptours die men kan maken waren tot nader order uitgesteld) nu zat hij van canyonwal tot canyonwal vol, de weg naar het eerste viewpoint was ook afgesloten, ik weet niet of dat met de regen te maken had, de andere viewpoints waren wel open deze hebben we dan ook meegenomen op onze route over de Navajo-64 oost, bij Tsaile kwamen we op deze weg in roadworks uit waarbij het asfalt er af was en men dus over een puinfundering moest rijden na de regen van vannacht laat het zich raden hoe de camper er nu uit ziet, rood dus zal El Monte niet blij mee zijn.
Bij Tsaile de Apache-12 zuid op, we hadden in de verte al sneeuw gezien en hier lag dus hier en daar nieuwe sneeuw, hierna de NM-134 oost gepakt deze ging flink naar boven en dus reden we op een gegeven moment door zo’n 6 centimeter nieuwe sneeuw op de weg ook viel op deze hoogte de neerslag is sneeuwvorm, eerst hadden we nog regen en ook later toen we weer lager zaten was het weer regen, het besneeuwde gedeelte voorzichtig gereden want in de slip met een camper lijkt mij geen pretje.
De NM-134 verlaten naar de US-491 noord naar Shiprock en daar de US-64 oost naar Farmington.
Daar moesten we naar de NM-371 zuid, dat was even zoeken we hadden de cityloop genomen maar daar staat de NM-371 dus niet aangegeven, terug gereden over de truckloop en daar stond hij wel aangegeven.
We willen de Bisti Badland bezoeken en die staat niet goed aangegeven volgens de internetsite die hierover gaat dus even opletten hoeveel we gereden hebben dat moet 37,5 mile zijn voor men de dirtroad tegenkomt, het viel achteraf best mee.
Men vindt het tussen mile-marker 70 en 71 en er staat een bord met Bisti Wilderness Area.
Het eerste stuk dirtroad van 2 mile was goed te rijden, linksaf het tweede stuk op ook 2 mile naar een parkeerplaats en daar was na ¼ mile de weg dus weggespoeld, met een 4X4 was er misschien nog door te komen maar met een luxe auto niet dus met een camper laat zich raden.
Het water kolkte nog over de weg toen we er bij kwamen, eerst maar even eten dus camper aan de zij kant van de weg gezet zodat men er langs kan, berm is er niet dus verder van de weg af zal niet gaan.
Na het eten was het water wat over de weg liep bijna helemaal weg maar had zoveel grind meegenomen dat daar dus absoluut niet door te komen was, nog een stuk te voet gedaan maar men kon alleen maar op de weg lopen er buiten zakte men tot de enkels in de modder.
Het weinige wat we er van gezien hebben geeft toch wel aanleiding om dit gebied nogmaals in een route op te nemen.
Tijdens onze tour door Antilope Canyon een gesprek gehad met een beroeps fotograaf, hij woont in New Mexico en Bisti Badlands is zijn favoriete park om foto’s te maken, hij verblijft er elk jaar in november een week, hij gaf aan dat als je op de parking naar links gaat (Bisti Badlands is rechts) dat je dan nog mooiere formaties ziet dan in de Badlands zelf.
Het wordt toegestaan om op de parkeerplaats te kamperen met een tentje maar er zijn geen voorzieningen.
Terug naar de camper en die op zijn achteruit tot er een plek is die breed genoeg is om te keren.
De NM-371 zuid weer op, een mooie route tot de I-40 bij Thoreau, daar nog getankt en dan de I-40 west tot exit 33 waar de campground voor vandaag is.
We hebben tot nu toe om de andere dag goed weer gehad vandaag is het niet warmer dan 13 graden geweest met veel regen, ook nu op de campground regent het nog af en toe.
Waar we moeten betalen zijn we nog niet achter het kantoor is dicht er zit wel een dropbox maar er zijn geen enveloppe op het geld in te doen ook de restroom en shower zijn gesloten, de ondergrond is nu nat van alle regen maar als het droog is en een beetje waait is het een grote zandverstuiving.
Campground: Red Rock Park, kosten $ 18,00 met water en elektra hook-up. Ook een mogelijkheid voor tenten.
Getankt: Farmington 17,253 gallon a $ 2,329, Thoreau 24,160 gallon a $ 2,289
Vandaag gereden 312 mile.

Dag 9 maandag 25 april 2005 Gallup – Petrified Forest NP – Show Low

Ook vanmorgen was er niemand te vinden van de parkstaf, we zijn dus net als alle andere campers vertrokken zonder te betalen.
Tegen 08:00 uur weggereden richting Gallup over een stukje Route 66, in Gallup nog wat boodschappen gedaan en daarna de I-40 west opgezocht deze zal ons rechtstreeks naar Petrified Forest NP brengen via exit 311.
Het is vanmorgen zwaar bewolkt en winderig naar mate we verder Arizona inrijden wordt het wat lichter met zelfs af en toe een zonnetje.
Om 09:30 uur waren we in het visitorcenter maar daar was het pas 08:30 uur we hebben weer een uur extra vandaag.
Dit park is eigenlijk drie in een, in het noordelijke deel heb je Painted Desert, in het midden een stuk Badlands en in het zuiden Petrified Forest.
Vanaf de I-40 kom je via de noord ingang het park in, daar liggen 9 viewpoint die een beeld geven van de Painted Desert die naar het noorden ligt, er loop 1 trail langs een deel van de rim, bij Kachina Point vind je de Painted Desert Inn, gebouwd in 1924 als rustpunt voor de reizigers op Route 66 maar die is sinds 2004 gesloten wegens een grote renovatie.
Om bij de volgende bezienswaardigheden te komen moet men over de I-40 en de Santa Fe Railway heen, bij Puerco Pueblo kan men over een korte geasfalteerde trail een aantal oude Pueblo woningen en een aantal Petroglyphs bekijken ook bij Newspaper Rock zijn weer Petroglyphs maar die zijn na wat aardverschuivingen moeilijk meer te zien de omgeving is zo instabiel dat men er niet meer dichtbij kan komen er staan een drietal kijkers om een en ander toch te kunnen zien.
Via een zij weg kom je bij Blue Mesa een rondje van 4 mile met zicht op een deel van de Badlands met mooie kleuren en de eerste versteende bomen, bij een van de viewpoints is een trail van 1 mile die je naar beneden brengt over een asfaltpad waarna je beneden over een zeer goed onderhouden grindpad de rest van de trail kan doen, hij wordt aangegeven als zwaar maar het enige zware is het stukje terug naar boven.
Na Agata Bridge, een versteende boom die een brug vormt omdat de grond er onder is weggespoeld en Jasper Forest kwamen we bij Crystal Forest waar we eerst de lunch gebruikt hebben om daarna de korte trail te doen 0.75 mile ook weer asfalt wel op en neer tussen mooie stenen bomen, de lucht was van zonnig bewolkt geworden en zag wat dreigend dus de regenjas aan voor de zekerheid, gelukkig wel want op 1/3 van de trail begon het te spetteren en even later hard te regenen en koud het leek wel ijswater, terug in de camper vlug van lange broeken gewisseld en de kachel even aan om op te warmen.
Doorgereden naar het eind van het park waar in het Rainbow Forest Museum een tweede visitorcenter is, hier scheen de zon weer volop en hebben we nog twee trail gelopen, de Giant Log trail van 0.4 mile asfalt pad met veel betonnen trappen en de Long Logs trail weer een asfaltpad die heen en terug vanaf het visitorcenter 1,5 mile lang is.
Het meenemen van stukken versteende boom hoe klein ook is verboden en er wordt op gecontroleerd, bij het verlaten van het park moet men stoppen en wachten op een ranger die kan dus de auto controleren of men iets heeft meegenomen, de vriendelijke dame had vertrouwen in ons want we werden zo doorgezwaaid.
Uit het park de US-180 oost op om via de AZ-180A en de AZ-61 zuid op de US-60 zuid te komen die ons naar Show Low brengt daar de AZ-260 zuid op om via de Show Low Lake Road op de campground uit te komen waar we om 17:30 uur aankwamen.
Onderweg van Pertrified Forest NP naar Show Low nog een paar buitjes gehad en eenmaal op de campground nog een flinke bui, voor de rest van de dag redelijk weer wel fris met veel wind.
Campground: Show Low Lake Park, kosten $ 18,00 met elektra voor de shower betaal je $ 3,00 P/P een tentsite kan al vanaf $ 8,00 er zijn ook cabins te huur de prijs heb ik niet kunnen vinden.
Getankt, Show Low 31,481 gallon a $ 2,299
Vandaag gereden 183 mile.

Dag 10 dinsdag 26 april 2005 Show Low – Lost Dutchman SP.

We gaan op weg naar cactuscountry dat is bij het opstaan al gelijk te merken, de zon staat aan een bijna wolkenloze hemel.
Terug over de AZ-260 noord naar de US-60 die we voor de rest van de dag zullen volgen in westelijke richting.
Tussen Show Low en Globe is het een schitterende route waar het ook nog niet druk is zodat we met een rustig gangetjes op het gemak de omgeving kunnen bekijken.
Het stuk van Globe naar Apache Junction is ook mooi maar dat gedeelte hebben we al eens meer gereden, deze keer niet gestopt bij Boyce Thompson Arboretum dat hebben we al 2 keer bezocht en cactussen krijgen we hopelijk nog genoeg te zien, bij Florence Junction was wel een en ander veranderd, de US-60 is nu vanaf Phoenix tot hier met gescheiden rijbanen en er ligt een viaduct op de plaats van de gelijkvloerse kruising, de benzinepomp is buiten gebruik dus zorg voor genoeg brandstof als je deze route neemt.
Vlak voor Apache Junction nog even naar de Subway voor een lekker broodje en dan op naar de campground, bij exit 197 van de US-60 af naar Tomahawk Road en via de Old West Highway naar Cortez Road waar de campground aan ligt, we gaan hier naartoe omdat we nodig moeten wassen en er bij Lost Dutchman SP geen laundry is.
Om 12:00 uur waren we op de campground het kantoor was gesloten voor de lunch maar er hing een briefje waar de eigenaresse te vinden was, even gevraagd of ze plaats had, ja dus zoek maar een leuk plekje en ik zie je na 13:00 uur op kantoor.
Gelijk maar even de was gedraaid 3 machines dus het was wel nodig, in de laundry hing een briefje dat er nu ook een Wifi mogelijkheid is op deze campground dus dat gaan we vanavond uitproberen, daarna naar het kantoor om in te schrijven voor vannacht.
Hierna zijn we de Apache Trail gaan rijden, achteraf gezien hadden we de oorspronkelijke route om via Apache Trail (AZ-88) te komen aan kunnen houden want hoewel het laatste stuk van 22 mile dirtroad is, is hij goed te berijden wel een beetje wasbord maar met aangepaste snelheid gaat dat best.
Neem er wel de tijd voor want het is een erg bochtige weg met snelheidsbeperkingen tot 15 mile/uur
Onderweg nog een paar stops gemaakt om de omgeving (cactussen) te fotograferen, in Tortilla Flat nog even in de rivier gestaan, lekker water maar niet diep genoeg om te zwemmen ook nog even in de souveniershops rondgeneusd.
Daarna nog even in Goldfield Ghost Town een verzameling oude rommel uit de goudmijntijd leuk voor een uurtje maar niet echt educatief.
Hierna terug naar de campground, camper op zijn plaats en de hook-ups aansluiten dan kan de airco aan is wel nodig bij 30+, de laptop aangezet en ja we hebben verbinding wel met horten en stoten want het is geen sterke verbinding die nu en dan wegvalt.
Campground: Budget RV Park, kosten $ 19,95 met Goodsam korting en full hook-up.
Vandaag gereden, 196 mile.

Dag 11 woensdag 27 april 2005 Lost Dutchman SP en omgeving.

Vanmorgen rustig aan gestart, we moeten niet zo ver en je moet je toch ook aanpassen aan de temperatuur.
Eerst naar Lost Dutchman SP gereden om een plekje voor de komende nacht vast te leggen, betalen bij de ingang het is ook gelijk het toegangsgeld voor het park, daarna een plek uitgezocht en de camper neergezet.
We willen eerst een hike doen in het park en het aanleggende Tonto National Forest voor het te warm wordt.
Op het papier wat men krijgt bij binnenkomst staan behalve de campground ook een aantal hikes aangegeven, hiervan hebben we een combinatie gemaakt die ons wel te doen leek.
We waren er twee uur aan kwijt, een mooi gebied om te hiken voor iedereen wat, men kan het simpel houden of juist zwaar naar de top van de bergen in de buurt, wij hebben een middenweg gekozen.
Wat opviel was dat veel cactussen al uitgebloeid waren op deze hoogte, er dit voorjaar een ware bloemenzee van wildflower geweest moet zijn en dat er van de Saguarocactussen hier al verschillende hun eerste bloemen open hebben eigenlijk bloeien die vanaf half mei.
Hierna een handdoek op de picknicktafel gelegd om de site te markeren als bezet en de camper gepakt en naar Saguaro Lake gereden daar wilden we de middag doorbrengen, maar we hebben er alleen de lunch gebruikt, op het water dreven en aan de waterlijn lagen duizenden dode visjes (tussen 2 en 5 centimeter lang) en zeker diegene welke aan de kant lagen verspreiden een niet te harden lucht zodat we maar verder gereden zijn nog even bij Salt River Recreation Area gestopt het water was wel aangenaam maar er was geen dingentje schaduw te vinden bij de rivier, wel op een paar honderd meter maar daar waren de picknicktafels en omgeving zeer smerig.
Op het gemak terug gereden naar Mesa en vervolgens Apache Junction, onderweg nog bij een fruitstalletje langs de weg sinasappels en aardbeien gekocht.
Tegenover dit stalletje zagen we een flinke bermbrand, de brandweer kwam dan ook invliegende vaart aangereden want met het stevige briesje wat er stond sloegen de vlammen snel om zich heen.
In Apache Junction de Wal*mart bezocht en weer wat scrapboek spullen gekocht.
Terug naar de campground gereden en de camper op zijn plaats gezet en nog een poosje buiten gezeten eerst in de schaduw en toen het wat koeler werd nog een beetje in de zon.
Ook na het eten nog een poos buiten gezeten tot het te veel afkoelde.
Campground: Lost Dutchman SP, kosten $ 12,00 geen hook-up, er is een dumpstation, restroom en showers, dagtoegang voor het park $ 5,00
Ook een goede campground voor tenten mits men in de zomer de schaduw plaatsen uitzoekt.
Getankt: Apache Junction 21.018 gallon a $ 2,379 pomp hielt weer op na $ 50,00
Vandaag gereden 63 mile.

Dag 12 donderdag 28 april 2005 Lost Dutchman SP – Tucson

Vanmorgen alles op het gemak gedaan, tegen 08:00 uur pas uit bed en op het gemak ontbeten en de camper een beetje schoongemaakt.
Bij de ingang van Lost Dutchman SP een korte trail gelopen waar alle planten uit de omgeving zijn samengebracht men de benaming en een omschrijving er bij, weinig nieuwe dingen gezien een pluspunt van de trial is dat behalve de Amerikaanse naam ook de Latijnse naam er bijstaat.
Hierna op het gemak gaan rijden, eerst naar de US-60 west en in de omgeving van Mesa nog een factory outlet bezocht verder over de US-60 tot men de I-10 oost tegenkomt richting Tucson.
2 mile voor de junction met de I-8 nog een outlet center bezocht en daar bij Wendy’s een hamburger gehaald.
Op naar Tucson en de exit naar Speedway BLVD genomen en volgens de route omschrijving van Vernon in een keer naar hun nieuwe huis gereden.
Daar waren we rond 14:30 uur.
Lekker op het terras wat bijgepraat en het huis en de tuin bekeken.
’s Avonds bij de Griek wezen eten en nog wat bijgepraat.
Campground, geen slapen bij de familie Kliewer.
Vandaag gereden 148 mile.



Dag 13 vrijdag 29 april 2005 Arizona Sonora Desert Museum

Vanmorgen op de normale tijd opgestaan (07:00 uur) en samen met de familie Kliewer ontbeten daarna op weg naar Arizona Sonora Desert Museum waar we rond 09:00 uur aankwamen.
De intree koste ons niets door de guestpass die we van Vernon gekregen hadden, het was op dat moment nog redelijk rustig in het park, later op de dag werd het een stuk drukker met veel groepen schoolkinderen die les kregen binnen het park.
Iets waar veel scholen uit Tucson geregeld gebruik van maken.
Op het gemak het hele park bekeken, er was ten opzichte van 1999 heel veel veranderd het park is flink uitgebreid en verbeterd.
Vooral de dierenverblijven zijn veel mooier en ruimer geworden, maar ook zijn er veel locaties bij gekomen waar men uitleg in woord en beeld krijgt over verschillende onderwerpen en er wordt nog steeds gebouwd zodat een volgend bezoek weer nieuwe dingen zal brengen.
Voor ons een park waar we een hele dag bezig kunnen zijn, alle paden zijn goed toegankelijk zelfs voor rolstoelgebruikers hoewel die op sommige stukken wat hulp nodig hebben om naar boven te komen.
Tussen de middag in het restaurant wat gegeten, dat ging met hindernissen het door ons bestelde eten ging vijf minuten duren dus gaat u maar zitten dan brengen we het bij u, maar na twintig minuten was er nog niets dus even informeren, duizend maal excuus en het werd gelijk gemaakt even later kwam men ook nog wat extras aan de tafel brengen met nogmaals alle excuus, niet nodig maar een zeer net gebaar van de kok.
Na het eten het laatste stuk van het park gedaan, in de Hummingbirds kooi (waar met in kan tussen de vogels) zaten er twee te broeden en wel op zoon locatie dat die ook nog te fotograferen waren.
Om 15:30 uur het park verlaten en weer terug gereden over de weg die we gekomen waren, er stond wel een bord dat deze weg niet werd aangeraden voor Trucks en RV’s langer dan 25 feet maar hij was goed te rijden.
’s Morgens was het wat bewolkt met een stevige bries zodat het wat fris aanvoelde maar ’s middags was het een lekkere temperatuur.
Onderweg nog even wat boodschappen gedaan en terug naar huize Kliewer, waar we een heerlijke maaltijd kregen met beef van de grill.
Campground, geen slapen bij de familie Kliewer.
Vandaag gereden 46 mile.

Dag 14 zaterdag 30 april 2005 Sabino Canyon Recreation Area.

Vanmorgen had Vernon als ontbijt pancakes van Blue Corn gemaakt een maissoort die door de Hopi wordt gebruikt, heel lekker maar wat vullen die dingen zeg als beleg was er o.a. Prickly Pear siroop.
Daarna onderweg naar Sabino Canyon RA wat binnen het Coronado National Forest ligt op nog geen kwartier rijden van ons logeeradres.
Een schitterende canyon waar de Sabino Creek doorheen loopt deze Creek geeft bijna heel het jaar water waardoor de bodem van de canyon prachtig groen is.
Het park wordt door de inwoners van Tucson dan ook druk gebruikt om te recreëren maar ook om te joggen.
Het parkeren kost $ 5,00 per dag of $ 20,00 voor een jaarkaart daarna kan men zo de canyon in lopen, auto’s zijn niet toegestaan.
Toen we er aankwamen om 08:30 uur was het parkeerterrein al half vol.
Om naar het eindpunt te lopen is 3,4 mile maar er rijdt een shuttle bus die op 9 plaatsen stopt een ticket kost $ 7,50 en blijft heel de dag geldig tussen stop 2 en 9 als men bij stop 1 opstapt kan men alleen maar terug naar het visitorcenter en verliest de kaart zijn geldigheid.
Men kan dus over de weg door de canyon lopen waarbij men sommige stukken ook nog door de creek bedding kan, maar er zijn ook een flink aantal hikes uitgezet die wat meer inspanning vragen.
Wij zijn met de bus naar het eindpunt gereden en hebben daar eerst de verbinding trail naar boven genomen 0,5 mile kronkelpad, hier kwamen we een ratelslang tegen dus getracht wat foto’s te maken viel niet mee hij bleef niet zitten en was goed gecamoufleerd.
Dit pad gaat redelijk steil naar boven en is 1 meter breed.
Eenmaal boven hebben we de Phoneline Trail genomen 3,2 mile halverwege de berg met de canyon meelopend een goed te lopen maar slechts 0,45 meter breed pad waarbij men aan 1 kant de berg en aan de andere kant de afgrond heeft.
Niet geschikt voor mensen met hoogtevrees dus.
Dit pad loopt terug naar het begin van de canyon en er is maar 1 afslag en dat is naar busstop nr. 1 als men de trail helemaal doet is hij 5 mile, wij zijn dus bij de afslag naar beneden gegaan wat ook nog eens 0,7 mile is dit stuk er ruwer dan het pad bij stop nr. 9
Bij elkaar 3,5 uur over gedaan.
Eenmaal bij de creek schoenen en sokken uit en de voeten in het koele water.
Voor het laatste stukje hebben we de shuttle bus weer genomen zodat we om 16:00 uur terug bij de camper waren.
We hebben allebei een flinke kleur gekregen waarbij Annie in de nek en op haar schouders verbrand is, flink ingesmeerd met aftersun op basis van Aloë Vera gaf verluchting en verkoeling, ze heeft er verder geen last van gehad.
Op het gemak terug gereden naar ons logeeradres.
Campground, geen we slapen bij de familie Kliewer.
Getankt 20,454 gallon a $ 2,779
Vandaag gereden 14 mile.

Dag 15 zondag 1 mei 2005 Tucson Gila Cliff Dwelling NM.

Vanmorgen de familie Kliewer bedankt voor de drie dagen gastvrijheid en afscheid genomen.
We trekken weer verder, via Kolb Road naar de I-10 (als je over Kolb Road rijdt kom je langs Davis-Monthan Air Force Base, je ziet dan rechts van de weg een heleboel ingepakte vliegtuigen staan en links een grote sloperij waar alle onderdelen keurig om soort gesorteerd liggen mogelijk voor hergebruik).
De I-10 draaien we oost op om deze voorlopig te blijven volgen, op de grens van Arizona en New Mexico verspelen we weer een uur wat ons later op de dag bijna een bezoek aan Gila Cliff Dwelling NM kost.
Bij Lordsburg even bij het State Visitorcenter gestopt en wat informatie en kaarten meegenomen ook nog even getankt.
Daarna de NM-90 oost naar Silver City genomen en daar de NM-15 noord op die ons naar Gila Cliff Dwelling zal brengen, na twee mile komt men een bord tegen wat aangeeft dat het een zeer steile en bochtige weg is die gevaarlijk zou zijn voor voertuigen langer dan 20 feet.
De weg wordt op een gegeven moment 6 meter breed zonder middenstreep, maar als men gewend is om over polderwegen van 3 meter breed te rijden moet dit geen probleem zijn.
Dat was het dan ook niet, wat een werkelijk schitterende route is dit die hadden we niet graag willen missen, men rijdt door een prachtig bosgebied met inderdaad een aantal scherpe bochten en steile stukken maar het gedeelte vanaf de junction met de NM-35 naar het Monument is steiler alleen een meter breder.
Op een gegeven moment krijgt men een bord met het aantal mile naar het Monument en de tijd die men hiervoor nodig heeft (2 uur) en de tijd dat het Monument sluit (04:00 pm) op dat moment was het 13:45 uur dus dat wordt krap als een en ander klopt.
Gelukkig dus niet we hebben 1,5 uur over het stuk weg gedaan en hadden dus nog 3 kwartier toen we bij het visitorcenter aankwamen, binnen even wat informatie gehaald en aan de ranger gevraagd of de campgrounds geschikt waren voor een 29 feet camper dat moest op Lower Schorpion geen probleem zijn alleen waren de restrooms nog gesloten en was er geen water maar dat hebben we zelf aan boord.
Vlug naar het Monument zelf gereden waar we om 15:30 aankwamen, als National Pass houder moet je een formulier invullen met naam en passnummer, voor niet passhouders kost het $ 3,00 P/P of $ 10,00 per familie.
De trail naar de dwelling is een 1 mile roundtrip met een hoogte verschil van 180 feet, via een brug eerst over de West Fork van de Gila River en dan de canyon in waar men op een paar plaatsen al zicht heeft op de woningen, voorbij de dwelling loopt het pad via traptreden omhoog naar de dwelling zelf, deze is voor het publiek toegankelijk, er staan een ranger voor toezicht en eventuele vragen.
Men krijgt een mooi beeld hoe men hier vroeger geleefd moet hebben, men kan de woningen via een houten trap in en via een houten ladder weer verlaten of als men dat te eng vind terug lopen naar de trap.
Een leuke ervaring waar men alles bij elkaar 1 uur voor nodig heeft wij waren om 16:30 uur weer terug beneden.
Als bonus kon ik bij de dwelling nog twee Claret Cup cactussen fotograferen 1 in bloei en 1 in knop.
Rond 16:00 uur gaat de trail dicht en wordt de route rond 16:45 uur door de rangers nagelopen of er niemand meer aanwezig is.
Hierna naar de campground gereden die ongeveer 1 mile terug aan dezelfde weg ligt. Hier heb ik nog een korte trail gelopen (trail to the Past) kost nog geen 10 minuten, op het eind vind je nog een dwelling van een twee kamer woning.
Campground: Lower Schorpion CG kosten $ 0,00 ’s zomers restroom en water voor tentkampeerders.
Getankt, Lordsburg, 30,041 Gallon a $ 2,179 met Goodsam korting van $ 0,02 per gallon bij een Loves pomp zonder Goodsam pass betaald met daar $ 2,199.
Vandaag gereden 245 mile.

Dag 16 maandag 2 mei 2005 Gila Cliff Dwelling – City of Rock SP – Deming

Toen we vanmorgen opstonden was het koud het gras was berijpt van de vorst we zitten dan ook op 6000 feet.
Tijdens het ontbijt de kachel dan ook maar even laten draaien.
Daarna weer op weg, terug over de NM-15 zuid eerst naar boven het dal uit en dan weer naar beneden tot de junction met de NM-35 deze ook weer zuid tot de NM-152 0.1 mile oost en dan de NM-61 zuid naar City of Rocks SP.
Alle drie schitterende wegen met prachtige uitzichten.
Op de NM-61 leek het te sneeuwen, de berm zag ook wit maar het was Cottonwood of te wel het zaadpluis van de duizenden Cottonwood trees (Populier) die hier in het dal groeien.
De afslag naar City of Rocks genomen en bij de ingang het toegang envelopje ingevuld en de fee er in gedaan $ 5,00 voor een dagbezoek, voor kamperen is met $ 10,00 kwijt en met elektra $ 14,00, mooie campsites rondom de rotsen met schaduw voor de zomer verschillende restrooms en een shower bij het visitorcenter ook zeer geschikt voor tenten.
Het park ligt op 5200 feet.
Aan de ranger gevraagd naar de hike mogelijkheden, er is een trail van 5 mile rond de rotsen maar men loopt dan op 0.2 tot 0.5 mile afstand van de rotsen door het grasland en kan alleen van afstand er naar kijken ook loopt men in de volle zon zonder enige schaduw onderweg.
Een tweede trail is tussen de rotsen, eigenlijk geen echte trail men kan kris kras tussen de rotsen doorlopen en deze trail zo lang maken als men zelf wil.
Een mooi park maar voor ons geen park om een volle dag zoet te zijn na zo’n twee uur tussen de rotsen hebben we de camper weer opgezocht.
Samen met de lange trail kan men er een halve dag doorbrengen.
Wat mij opviel was dat er tussen de rotsen nergens geen cactussen te vinden waren terwijl ze in het omringende grasland volop te vinden waren, er is ook een botanische tuin aangelegd maar deze is nog vrij jong wel vind met er alle planten uit de omgeving bij elkaar.
Via de NM-61 verder naar de US-180 en deze zuid naar Deming genomen.
Hier naar de campground gereden en voor twee nachten geboekt een zeer nette campground met indoor pool en spa, alles is er spik en span en er is ook WIFI mogelijk volgens de dame van de receptie waarschijnlijk niet op de site maar als je de laptop meeneemt naar het clubhuis gaat het zeker.
Laptop aangezet in de camper en hopla we hebben verbinding.
Campground: Little VineYard RV Park & Resort, kosten $ 17,12 met Goodsam korting en full hook-up geen tenten.
Vandaag gereden, 102 mile.

Dag 17 dinsdag 3 mei 2005 Deming - Pancho Villa SP – Rock Hound SP - Deming

Vanmorgen op het gemak gestart, we moeten niet zo gek ver rijden en willen eerst nog een paar boodschappen doen dus eerst langs de Wal*mart.
Daarna de NM-11 zuid opgezocht richting de Mexicaanse grens, vlak voor de grens ligt het plaatsje Columbus en daar Pancho Villa State Park ons eerste doel voor vandaag.
Het is een park ter ere van een slag tussen Mexicanen en Amerikanen in 1916 het was tevens de laatste slag die ooit op continental United States grondgebied werd uitgevochten.
Het is eigenlijk een heuvel die met cactussen als botanische tuin is aangeplant met nog een paar oude gebouwen die onder een afdak staan om de weersinvloeden er af te houden verder staan er nog twee oude oorlogsvoertuigen en een oud kanon.
Verder is het een campground met ramadas voor de nodige schaduw.
Kosten park dagbezoek $ 5,00 overnachten op campground zonder hook-up $ 10,00 en met elektra hook-up $ 14,00
Niet echt een park om lang te verblijven want meer als een wandeling rond en over de heuvel is er niet bijhalve dan het visitorcenter waar een tentoonstelling over deze slag is en een film van 25 minuten (hebben we niet gezien).
Stuk terug over de NM-11 noord om via de NM-143 zuid naar het volgende State Park te rijden, Rock Hound SP een el dorado voor Gem steen verzamelaars.
We kwamen er tussen de middag aan en het visitorcenter was gesloten voor de lunch dus zijn we zonder informatie het park ingereden, op een parkeerterrein stond een lay-out van de campground en daar stonden ook een paar trials op aangegeven.
Hier hebben we er een uitgekozen niet zo gek lang 1,2 mile maar om te beginnen wel flink omhoog en dan half verwegen de berg een halve cirkel rond de campground.
Overal zie je kapot geslagen hoopjes steen liggen van de Gem zoekers, verder staat de berg vol met cactussen, agave en yucca alles vol in de knop met hier en daar een bloem.
De wildflower was al uitgebloeid behalve de poppy’s die nog volop bloeide.
Aan het eind van de trail bij de campground nog een rondje door de botanische tuin gedaan, hier waren behalve de planten die hier groeien ook een aantal cactussen geplant die eigenlijk in Texas en Mexico thuis horen.
De steen liefhebbers kunnen hier wel een week doorbrengen vooral het feit dat men per persoon 15 pound mee mag nemen trekt veel liefhebbers.
Park dagbezoek $ 5,00 campground primitief $ 8,00 zonder hook-up $ 10,00 en met elektra
$ 14,00.
Via de NM 143 noord terug naar Deming gereden en vlak bij de campground getankt daar was een pomp die minimaal $ 0,10 goedkoper was als al de andere pompen.
Op de campground net als gisteren nog een poosje in de indoor pool en hot tub gelegen, temperatuur zwembadwater 32 graden niet echt verkoelend bij een luchttemperatuur van 28 graden.
Campground: Little VineYard RV Park & Resort, kosten $ 17,12 met Goodsam korting en full hook-up.
Deze campground heeft een rating van 8/9,5*/8 volgens de TL-directory een van de beste dus, geen tentsites het naast gelegen Roadrunner RV Park heeft dat wel en heeft een rating van 7/8/8 ook niet slecht dus, beide hebben WIFI mogelijkheid.
Getankt, Deming 32,176 gallon a $ 2,199
Vandaag gereden 86 mile.

Dag 18 woensdag 4 mei 2005 Deming – Elephant Butte Lake State Park.

Ook vanmorgen waren we weer voor 08:00 uur van de campground vertrokken.
Eerst een klein stukje I-10 west en US-180 noord om dan de NM-26 oost te nemen dit is weer een Scenic byway die ons bij Hatch op de I-25 zal brengen.
Wij vinden het prettiger rijden als de Interstate en in dit geval is het ook nog een stuk korter, via de I-10 tot Las Cruces en dan de I-25 tot Hatch is 96 mile en over de NM-26 is het maar 46 mile.
Hatch is de chili hoofdstad van New Mexico en dat is goed te zien, bijna ieder huis heeft ze in grote trossen aan de gevel hangen en verkoopt ze.
Over de I-25 noord tot Truth or Consequences gereden door het stadje naar de NM-51 noord en NM-179 noord naar onze bestemming van vandaag gereden.
De plaats T o C heeft sinds zijn ontstaan 4 verschillende namen gehad, in 1581 veroverd door de Spanjaard Capitan Francisco Sanchez Chamuscado werd het Province of San Felipe genoemd naar de toenmalige Spaanse koning, midden 1800 werd het Palomas Hot Springs, begin 1900 was het Hot Springs en in 1950 werd het bij stemming van de bevolking dus Truth or Consequences naar een toen der tijd populaire radio show.
Elephant Butte Lake is ontstaan na de aanleg van de dam in de Rio Grande tussen 1911 en 1916 voor bevloeiing van de landerijen en stroom opwekking het was toen de grootste dam in de USA en het grootste door mensen gemaakte meer ter wereld.
In de jaren dertig was het al een bekend recreatie gebied waar toen al speedboat races gehouden werden.
In 1965 werd het een State Park en is ook nu nog het grootste State Park van New Mexico, het is 40 mile lang en alle watersporten zijn er mogelijk tot duiken aan toe.
Wij hebben voor vandaag een rustdag ingepland en dus zoeken we eerst een plekje om te overnachten, met een handdoek over het muurtje wat de plek afschermt word het bezet teken gegeven en daarna rijden we over het zandstrand naar de waterkant om daar de rest van de dag door te brengen met zonnen lezen en niks doen ook wel eens lekker tijdens de vakantie.
Zoals in alle New Mexico State Parks ook hier weer dezelfde prijzen, dagbezoek $ 5,00 Primitief campground $ 8,00 campsite zonder hook-up $ 10,00 en met elektra $ 14,00 wij hadden een plek waar ook nog een water aansluiting zat.
Campground Elephant Butte Lake State Park, kosten $ 14,00 met elektra en water hook-up.
Vandaag gereden, 103 mile

Dag 19 donderdag 5 mei 2005 Elephant Butte Lake SP –White Sands NM – Alamogordo

Vandaag trekken we weer naar het zuiden, via de I-25 zuid tot Las Cruces en daar de US-70 oost op naar White Sands National Monument.
Onderweg nog even een footlong bij Subway gehaald voor tussen de middag, dat is het gemak van een koelkast in de camper.
Bij de afslag naar White Sands was tevens een controlepost van de Border Patrol, alle verkeer werd van de weg afgeleid naar een vaste controle post, we werden zo door gezwaaid dus geen oponthoud.
De weg over steken en eerst naar het visitorcenter voor wat achtergrond informatie en mogelijk meer gegevens over hike trails, weinig gevonden er zijn maar twee gemarkeerde hikes de rest is backcountry werk waarbij men in de wildernis kan kamperen.
Bij de ingang kregen we het bekende foldertje, het krantje wat men vroeger vaak bij binnenkomst van een park kreeg is schijnbaar afgeschaft, we hebben er dit jaar nog niet 1 gehad in Canyon de Chelly had ik er 1 meegenomen uit het visitorcenter maar dat bleek een oude van 2004 te zijn.
Erg jammer want in die krantjes stond vaak veel informatie onder andere over de hikes die mogelijk waren.
Het park ingereden, op het eerste stuk voor je bij de witte duinen komt zagen we veel cactussen in bloei staan, het bleek een Claret Cup cactus te zijn maar dan veel grote (hoger en dikkere zuiltjes) dan we tot nu toe gezien hadden, natuurlijk zijn er verschillende gefotografeerd, er stond er een van 1 meter doorsnee met 139 knoppen en bloemen op, wat zou die mooi staan in mijn cactustuin.
Eenmaal bij de duinen aangekomen gelijk de eerste trail gepakt, de Big Dune Nature Trail
1 mile lang en volgens het informatiebord aan het begin van de trail 1 uur lopen, dan moet je wel kruipen want meer dan een half uur heb je hier niet voor nodig.
Wel een mooie trail waarbij je ook de planten die in de valleien binnen de duinen te zien krijgt er staan overal genummerde palen en als je een trailgids meepakt uit de box dan kan je heel wat leren over dit gebied.
Bij terugkomst inleveren of $0,50 betalen als je hem wilt houden.
De Innerdune Boardwalk die ook geschikt is voor rolstoelgebruikers was jammer genoeg gesloten wegens werkzaamheden waarschijnlijk was de boardwalk gedeeltelijk onder het zand verdwenen want men liep met nieuwe materialen te slepen.
Doorgereden naar Heart of de Sands, een loopdrive aan het eind van de weg, deze loop is niet verhard men rijdt over een geëgaliseerde baan van zand, deze baan is echter zo goed verdicht en gevlakt dat hij beter rijdt als menige Interstate er rammelde niets in de camper en dat wil op de Interstate nog wel eens anders zijn.
Bij het Nature Center onze footlong opgegeten en daarna de route vervolgd tot het beginpunt van de Alkali Flat Trail, een hike van 4,8 mile waar drie uur voor staat wij willen er een deel van lopen, helemaal is bij deze temperaturen niet verantwoord midden op de dag dan moet men er ’s morgens vroeg aan kunnen beginnen.
We hebben de trail 1 mile gevolgd en zijn toen op onze schreden terug gekeerd bij elkaar
1 uur gelopen en dat was genoeg bij 33 graden in de zon op dat spierwitte zand.
Het inschatten van afstanden is heel moeilijk omdat alles zo wit is, op ons keerpunt zag ik een heel mooie struik op een heuvel en dacht daar even naar toe te lopen 1 heuvel op en af en ik ben er mooi niet het waren er 3.
Gelukkig ging op de terug weg de zon af en toe even achter een wolk zodat de temperatuur wat zakte, bovenop de duinen had je nog wat wind maar in de dalen was het gloeien heet.
Omdat de lucht steeds verder dichttrok zijn we niet gebleven voor de sunsetwalk met een ranger er waren geen mooie luchten te verwachten.
Een schitterend park waar men uren kan doorbrengen met verschillende duintoppen te beklimmen wel loodzwaar door het losse zand, er waren verschillende mensen bezig met zandborden op ronde kunststof schijven.
Jammer dat de rust verstoord wordt door de gevechtsvliegtuigen van de naastgelegen Holloman Air Force Base.
De route door het park afgemaakt en doorgereden naar Alamogordo en daar de campground opgezocht.
Eerst weer drie machines was gedraaid en daarna nog boodschappen gedaan bij de Wal*mart, hier een hele gebraden kip meegenomen en ons avondmaal stond ook weer op tafel.
Campground: White Sands Community, kosten $ 23,40 met Goodsam korting en full hook-up, geen tenten.
Vandaag gereden 161 mile.

Dag 20 vrijdag 6 mei 2005 Alamogordo – Roswell – Carlsbad

Vanmorgen eerst wezen tanken we hadden een pomp gezien die maar $ 1,929 per gallon vroeg terwijl alle andere op $ 2,199 zaten zo’n voordeel laat een Hollander natuurlijk niet lopen.
Daarna op weg via de US-70 oost richting Roswell, onderweg komt men door het gebied van de Mescalero Apache dit ziet er heel anders uit dan Navajo country veel schoner en ook de huizen zien er erg verzorgd uit, er zijn in dit gebied ook verschillende casino’s te vinden.
Op de US-70 tussen Ruidoso en Picacho waren grote roadworks aan de gaan over een afstand van 38 mile hiervan hebben we weinig hinder ondervonden heel de route is 2 x 2 rijbanen waarvan er dan 2 afgesloten waren zodat er voor elke rijrichting 1 overbleef.
In Roswell eerst het visitorcenter bezocht en daar informatie gehaald voor de stad en het alien museum in het bijzonder, dat was net als het visitorcenter aan Mainstreet dus was het vlug gevonden.
De toegang is gratis maar een donatie wordt op prijs gesteld vooral omdat men wil gaan verbouwen.
Een kleine anderhalf uur in het museum door gebracht, ook na dit bezoek geloof ik zelf nog steeds dat het hele verhaal een verzinsel is om een mislukte proef van de luchtmacht te verduisteren.
Hierna nog een paar winkels bezocht voor wat souvenirs ook vonden we 2 scrapboek winkels waar er 1 van was geopend hier heeft Annie weer wat nieuwe materialen gekocht.
Terug naar de camper en Mainstreet zuid blijven volgens dit is tevens de US-285 die ons naar Carlsbad zal brengen, daar aangekomen de junction naar de US-62 zuid genomen richting Carlsbad Cavens.
Aan deze weg ligt ook de campground die we hadden uitgezocht, bij aankomst zag die er niet zo mooi uit dus even in de TL-Directory gekeken er is nog een campground 1 mile verder, Annie had hier voor Carlsbad al een reclamebord van gezien en dat gaf aan dat er ook WIFI mogelijk was dus maar even door rijden en kijken hoe dat er uit ziet.
Heel wat beter dus, sinds 2004 zitten er nieuwe eigenaren op en is het ook een Goodsam campground geworden, aan het gebouw te zien is het vroeger een KOA-campground geweest.
Hier dus een plaats voor de nacht geboekt en de camper op zijn plaats gezet, even de laptop aan en we zijn weer online dus gelijk even een mailtje naar het thuisfront gestuurd daarna nog een poosje in de indoor pool gelegen om wat af te koelen.
Eenmaal terug in de camper trok de lucht dicht, het lijkt wel een regenlucht zeiden we tegen elkaar dus de ramen en lichtkoepels maar dicht gedaan.
Even laten begon het te lichten in de verte en vielen de eerste druppels een buitje tegen het stof, maar dat buitje werd een stortbui waar ook hagelstenen inzaten die al vlug de grote van golfballen kregen.
Resultaat alle in 4 de kleine lichtkoepels zaten 1 of meer gaten in alleen de grote lichtkoepel in de douche is nog heel, deze is van dikker kunststof.
Wat nu gedaan eerst een stuk plastic op het bed zodat dat in ieder geval droog blijft daarna El-Monte gebeld, kan u het voor de nacht dicht maken met plastic en ducktape dan zoeken wij voor morgen een bedrijf in de buurt voor vervanging van de koepels, oké zal wel lukken.
Het dak op met een paar plastic zakken maar dat was niet zo’n succes dus alle hook-ups afgekoppeld en naar de Wal*mart gereden 1,5 mile terug naar Carlsbad, daar een paar rollen ducktape gekocht en terug op de campground weer het dak op met tape en een handdoek om de koepels eerst droog te maken, (gelukkig was de regen opgehouden) de gaten dichtgeplakt met ducktape net als een paar schuren die ik zag tijdens het droogmaken.
Volgens mij kunnen we zo wel door tot het eind van de reis dus morgen vroeg even met El-Monte bellen dat we geen verdere hulp nodig hebben.
We krijgen deze reis wel met alle mogelijke weertypen te maken.
Campground: Carlsbad RV Park en Campground, kosten $ 21,88 met Goodsam korting en full hook-up ook een flink aantal tent sites.
Getankt Alamogordo 22,480 gallon a $ 1,929.
Vandaag gereden 198 mile.

Dag 21 zaterdag 7 mei 2005 Carlsbad Cavens NP – Guadalupe Mountains NP

Vandaag gaan we ondergronds, we gaan Carlsbad Cavens NP bezoeken.
Vanmorgen eerst El-Monte gebeld en gezegd dat wat ons betreft geen verdere actie nodig is, omdat het weekend is hadden ze ook geen bedrijf in Carlsbad gevonden wat open was maar ze willen toch graag dat we maandag even terug bellen voor een bedrijf op de route naar de Big Bend NP.
Hierna weer op weg richting de grotten dus de US-62 zuid op tot White’s City een hotel en campground complexs op de junction van de US-62 en de weg naar het NP.
De weg naar en in het NP is niet zo breed en erg bochtig dus met een gangentje van 30 mile naar boven.
Camper weggezet op de parkeerplaats en naar het visitorcenter gelopen daar eerst even rondgekeken wat de mogelijkheden zijn gekozen voor een combinatie van de Natural Entrance trail en de Big Room Trail bij elkaar 2,5 mile en ongeveer drie uur.
Kaartjes gehaald en terug naar de camper om een lange broek aan te doen de temperatuur in de grotten is maar 13 graden dus ook een vest meegenomen.
Voor je aan de hike mag beginnen krijg je eerst nog een verhaaltje van een ranger over wat wel en vooral niet mag, niet roken, niet eten, niet drinken behalve water, niets aanraken en geen kauwgom.
De Natural Entrance trail gaat vanaf het visitorcenter via de Bat Flight Amphitheater naar beneden, de hele trail is geasfalteerd met aan beide kanten een roestvrijstalen leuning deze is vooral voor oudere mensen een uitkomst want het gaat best stijl naar beneden via een heleboel haarspeldbochten.
Onderweg naar beneden kom je langs heel mooie formaties rotsen en druipsteen, het eerste stuk is neus prikkelend door de uitwerpselen van de vleermuizen.
Op sommige stukjes moest ik een beetje bukken omdat het dan redelijk laag was, er is hier en daar nog wat te zien van de trappen die men vroeger af moest om in de grotten te komen maar ook weer op want er was eerst geen lift.
Nu moet met nog 1 stukje trap nemen van een tree of 15 de rest is allemaal pad.
Op deze trail was het redelijk rustig eenmaal beneden in de Big Room werd het een stuk drukker maar toch viel het lawaai er mee iedereen sprak met gedempte stem.
In de Big Room vind je echt prachtige formaties die ook heel mooi uitgelicht zijn om stil van te worden.
Je weet niet waar je kijken moet want er is overal wat te zien onder, boven, links, recht, voor, achter, een mens zou zijn nek verdraaien en dat alles op 800 feet onder de grond.
Eenmaal tegen het einde werd het erg druk en rumoerig, waarschijnlijk een groep die net met de lift naar beneden gekomen was en die gelukkig al snel verstilde door al het moois wat ze te zien kregen.
Met de lift terug naar boven, deze komt uit in het visitorcenter.
Nog even in de giftshop rondgekeken en de camper weer opgezocht, daar nog even een praatje gemaakt met de buurvrouw, die was ook met een rental van dezelfde grote wel een ander merk ook deze was vrij nieuw zij waren de derde gebruiker maar hij rammelde aan alle kanten en er kwamen verschillende schroeven los dus wilde ze graag weten hoe de Fleetwood ons beviel.
Hierna weer op weg nog even tanken bij White’s City en de US-62 zuid weer op richting Guadalupe Mountains NP waar we willen slapen, omdat het weekend is willen we hier niet te laat aankomen want het is een first come first served campground, er wat nog plaats genoeg dus een leuk plaatsje uitgezocht.
Hierna het visitorcenter bezocht en informatie gehaald voor morgen om te hiken, nou dat kan je hier totaal 85 mile hike trails daar zitten er voor ons ook wel een paar tussen, gelijk de natuur wandeling rond het visitorcenter meegepakt zodat we weten wat voor planten je hier kan verwachten.
Campground: Guadalupe Mountains NP, kosten $ 8,00 geen hook-up alleen restroom en een paar waterpunten er is hier een aparte tent campground met mooie plekken.
Getankt, White’s City 14,992 gallon a $ 2,339
Vandaag gereden 72 mile.

Dag 22 zondag 8 mei 2005 Guadalupe Mountains NP

Vanmorgen weer eens uitgeslapen tot 08:00 uur, we blijven hier in de buurt en voor 08:00 mochten we geen generator gebruiken.
Na het ontbijt om 09:15 uur begonnen aan onze eerste hike zo vanaf de campground want dat is ook het startpunt van verschillende trails.
We gaan de Devil’s Hall Trail doen een trip van 4,2 mile round-trip door de Pine Springs Canyon die voor ¾ deel door een wash loopt, het eerste stuk gaat langs de bergkant een pad van twee schoenen breed maar nergens langs steile afgronden.
Eenmaal in de wash gaat het over veel losliggende rotsblokken de trail is aangegeven met stapeltjes stenen maar hier en daar is het wel zoeken naar de meest begaanbare pad waarbij soms grote stappen omhoog en op de terug weg omlaag genomen moeten worden.
Op het eind van de trail moet men een soort trappen lopen over flagstone achtige rotsen.
Aan het eind een poosje gezeten en een Pay-Day gegeten, een snack die onder andere bestaat uit honing, caramel en pinda’s, zoet maar ook zout en dat is weer goed om het uitgezwete zout aan te vullen er zit tegenwoordig ook altijd een doos chips in de rugtas om het zoutgehalte aan te vullen.
Langs dezelfde weg terug een andere mogelijkheid is er niet, onderweg verschillende cactussen gefotografeerd.
Na 3 ¾ uur waren we weer terug op de campground waar we eerst gegeten hebben.
Daarna zijn we naar McKittrick Canyon gereden, 7 mile over de US-62 oost ook een onderdeel van Guadalupe Mountains NP en alleen gedurende de daguren geopend, ook hier zijn verschillende trails.
We hebben de McKittrick Canyon Nature Loop gedaan 1 mile langs met hier en daar uitleg over de omgeving.
Geen gemakkelijke trail het pad is ook maar twee schoenen breed en het gaat redelijk omhoog en omlaag hier zijn we 1 uur onderweg geweest.
Het visitorcenter daar was gesloten maar er is een overdekte tentoonstelling en ook de trailmap kon men buiten vinden.
Op de McKittrick Road naar het park toe zag ik ineens roze bloemen dus vlug gestopt er stonden alles bij elkaar 6 Horse Crippler cactussen weer een mooie vondst.
Hierna zijn we naar Frijole Ranch gereden een historische boerderij nu ingericht als museum op 1 mile van de campground ook hier starten een aantal trails we hadden het idee op de Smith Springs Loop Trail van
2,3 mile maar een blaar op Annie haar hiel die vanmorgen had opgedaan deed te veel zeer om dit te doen dus hebben we alleen het eerste stukje gedaan wat rolstoel toegankelijk is en dus op de sandalen gedaan kon worden.
Je komt dan tot de eerste van de twee natuurlijke bronnen die op deze trail zitten de Manzanita Spring een loopje van 0,4 mile daarna de boerderij nog buitenom bekeken, het museum was gesloten.
Hierna terug naar de campground om te ontdekken dat het daar nu heel wat drukker was terwijl we weggereden waren zonder onze plaats te merken met de gedachte dat het niet druk zou worden gelukkig was hij nog vrij.
Guadalupe Mountains NP is een schitterend park, als je van wandelen houd anders is er niet veel te doen, er zijn geen wegen binnen het park.
Men kan er meerdere dagen hiken, er zijn verschillende backcountry campgrounds, men kan het park van noord naar zuid of anders om door hiken.
Wij zaten aan de zuidkant maar ook aan de noordkant is een (kleinere) campground de Dog Canyon campground hier kon je vanuit Carlsbad NM via de NM-137 dat is 62 mile.
Guadalupe Mountains NP geeft samen met Carlsbad Cavens NP weer wel het bekende krantje uit.
Campground: Guadalupe Mountains NP, kosten $ 8,00 geen hook-up alleen restroom en een paar waterpunten er is hier een aparte tent campground met mooie plekken.
Vandaag gereden 26 mile.

Dag 23 maandag 9 mei 2005 Guadalupe Mountains NP – Big Bend NP

Vanmorgen om 06:45 uur uit bed koffie met de fluitketel gezet omdat de generator pas om 08:00 uur aan mag en toen waren wij al onderweg, eerst de watertank nog afgevuld.
Na een klein stukje US-62 west de US-54 zuid op naar Van Horn daar eerst de tank vol gegooid en weer verder.
Nu over de US-90 zuid tot aan Alpine hier nog wat boodschappen gedaan, omdat we 4 dagen Big Bend gepland hebben en daar niet zo veel te koop is en meestal zijn de prijzen ook flink hoger, maar ook in Alpine was niet alles te krijgen en een stuk duurder dan tot nu toe.
Je kan merken dat we in een gebied zitten wat niet zo dicht bevolkt is, ook onderweg zie je dat op 100 mile kom je hooguit 3 auto’s tegen.
In Alpine ook nog even met El-Monte gebeld, de dame vertelde mij dat ze al een hele morgen geprobeerd had contact te leggen met een bedrijf in Alpine maar dat het niet gelukt was, of ik het zelf wilde proberen, ze gaf 2 telefoonnummers en het adres van de firma.
Aangezien naar ons idee de gaten zo goed dichtzitten met ducktape dat we de reis wel uitkunnen hebben we geen actie meer ondernomen eer dat je het bedrijf gevonden hebt en ze daar klaar zijn ben je een halve dag verder.
In Alpine de TX-118 zuid genomen die ons naar de Big Bend zal brengen, net voor het park in Study Butte de tank nog vol gedaan, het was daar al flink warm, toen het park ingereden.
Het entrancestation was gesloten dus zo door gereden, jammer was dat er ook geen box met parkkaarten hing zo heb je geen idee waar wat is, gelukkig is er een duidelijke bewegwijzering.
In het visitorcenter bij Panther Junction een toegangskaart en een parkmap en een krantje gehaald wat ook in Big Bend NP nog uitgegeven wordt.
Hierna door gereden naar Rio Grande Village waar we op de RV campground willen staan vannacht omdat we nodig de batterijen van de fototoestellen en de laptop op moeten laden.
Het foto’s maken in Carlsbad Cavens heeft nog al wat van de batterijen gevraagd dus eerst opladen.
Het is snikheet in de Big Bend op de campground was het ruim 100 graden F, ‘s avonds om 10:00 uur was het nog 92 graden F dus 32,5 graden C.
Op de campground dan ook gelijk de airco op vol vermogen en binnen blijven buiten brand je weg.
Tegen zonsondergang kwamen de dieren weer wat meer tevoorschijn terwijl we buiten zaten liepen er 3 Turkey gieren op nog geen 5 meter afstand, ook een roadrunner kwam redelijk dichtbij terwijl in de schemer een groep van 8 javalina’s op het gemak langs kuierde dus moest het fototoestel nog even overuren maken.
Volgens onze buurman is het ’s morgens rond de 50 graden F en kan men tussen 14:00 uur en 19:00 uur eigenlijk niets ondernemen, dus morgen vroeg op stap en ’s middag siësta houden.
We kijken hoe het morgen gaat als het echt zo heet blijft korten we het bezoek aan de Big Bent wat in.
Campground: Big Bend Resort RV, kosten $ 21,44 met full hook-up de douche is een betaal douche $ 1,00 voor vijf minuten.
De vlakbij gelegen campground van het NP zelf is ook geschikt voor tenten, in de zomer is het hier echter snikheet met temperaturen die geregeld boven de 40 graden liggen wel is er veel schaduw van de Cottonwood trees.
Getankt, Van Horn 29,573 gallon a $ 2,259 en Study Butte 21,436 gallon a $ 2,369
Vandaag gereden 287 mile.

Dag 24 dinsdag 10 mei 2005 Big Bend NP.

Vanmorgen op de normale tijd opgestaan ondanks een warme nacht, bij het naar bed gaan was het nog 29 graden en bij het opstaan was het nog steeds 24 graden.
We zijn eerst naar de Boquillas Canyon gereden om onze eerste hike te doen, een redelijk gemakkelijke loop met een korte klim waarna je afdaalt naar de Rio Grande die op het eind van de trail is een smalle hoge canyon verdwijnt.
Als je wilt en het risico wil nemen kan je zo Mexico in de Rio Grande is hier doorwaadbaar, de lokale Mexicaanse bevolking doet dat ook men heeft aan Amerikaanse kant spullen zoals beschilderde hikesticks neergelegd om te verkopen, ze roepen je dan vanaf de Mexicaanse kant aan en als je daar op in gaat komen ze de rivier over om te onderhandelen.
Op dat moment zijn ze dus illegaal in de USA en worden nu en dan ook opgepakt waarna ze via een officiële grensovergang zo’n 100 mile verder de grens weer over gezet worden.
Ook zetten ze blikken neer met de vraag om een donatie voor een school, maar of het daar echt voor is weet ik niet.
Ondanks het vroege uur stond er al een handelaar.
Het zicht op de Rio Grande is schitterend in de verte zie je ook een Mexicaans stadje liggen Boquillas Del Carmen genaamd voor 9/11 kon je via een dirtroad naar dit stadje toe maar tegenwoordig zijn alle grensoversteken binnen het park verboden.
In de Rio Grande zagen we verschillende schildpadden zwemmen er zitten hier twee soorten.
Ook al waren we vroeg het was toch al erg warm op deze trail.
Lengte van de trail 1.4 mile hoogte verschil 40 meter en 1 uur nodig dit klopt redelijk als men de tijd neemt om even aan de rivier te zitten.
Hierna de Boquillas Canyon Overlook nog bezocht vanwaar je een beter zicht hebt op het stadje.
Het idee was om naar Grapevine Hills Road te rijden een Dirtroad maar goed te doen met een gewone auto en daar een trail te doen, het was inmiddels 11:00 voor we daar waren en gloeiend heet om dan 2.2 mile zonder schaduw te doet leek ons niet verstandig.
Besloten om te kijken of we naar Chisos Basin kunnen komen, er word aangegeven dat deze weg niet geschikt is voor motorhomes van 24 feet of langer ook zou de campground geen grote RV’s kunnen hebben.
De NM-15 van Silver City naar Gila Cliff was heel wat moeilijker en op de campground waren genoeg plaatsen voor een 29 feet camper.
Omdat je hier een stuk hoger zit ( Rio Grande Village 1850 feet tegen Chisos Basin 5401 feet) was het hier een stuk koeler dus gelijk besloten om hier te slapen vannacht.
Om 12:00 uur nog een hike gedaan de Basin Loop Trail 1.6 mile met 350 feet hoogte verschil best pittig omdat het redelijk warm was, de trail loopt voor een deel door een jeneverbesbos dus hadden we hier en daar nog wat schaduw, 1,5 uur over gedaan mooie hike over weer een smal pad maar zonder enge afgronden.
Hierna naar de campground gereden en de rest van de middag lekker onder de Ramada gezeten bij een temperatuur van 31 graden in de schaduw .
In de loop van de middag kwam er wat meer wind dus ramen open zodat de camper ook wat koeler wordt, tegen de avond kwam er wat bewolking en vielen er nog 3 X 10 spetters regen niet genoeg om af te koelen.
Campground: Chisos Basin, kosten $ 10,00 geen hook-up wel een dump en restrooms, 63 plaatsen ook geschikt voor tenten en een stuk koeler dan de campgrounds bij de rivier het is hier dan ook een stuk drukker.
Vandaag gereden, 39 mile.

Dag 25 woensdag 11 mei 2005 Big Bend NP.

Vandaag is Annie jarig, leeftijd ??? jammer genoeg zitten we in en gebied zonder WIFI mogelijkheid en ook de telefoon geeft geen netwerk zodat ze geen felicitaties van het thuisfront kan ontvangen, zodra we weer contact hebben met de buitenwereld zullen de Sms’jes wel binnenrollen.
Vanmorgen eerst gekeken of de Grapevine Hills Road begaanbaar was, wel voor gewone auto’s maar het was een groot wasbord dus hebben we het maar niet gewaagd om12 mile te gaan bobberen.
Doorgereden naar de westkant van het park via de Ross Maxwell Scenic Drive naar Castolon en daar nog 8 mile naar de Santa Elena Canyon waar we een hike willen doen.
Volgens de gegevens 1.6 mile met 80 feet hoogteverschil en men zou er een ½ uur voor nodig hebben.
Het hoogte verschil was meer dan 160 feet en de afstand was veel langer wij zijn 1 uur onderweg geweest ik vermoed dat ze in plaats van roundtrip de one way gegevens opgenomen hebben.
Men loopt een stukje langs een creek en dat door een rietveld om daarna een betonnen trap op te gaan en de canyon een stuk in te lopen tot het water van de Rio Grande van wal tot wal staan en men geen droge grond meer heeft om te lopen.
Onderweg nog een paar mooie cactussen kunnen fotograferen waaronder een barrelcactus die alleen hier voorkomt.
Het start punt van de trail is ook het punt waar veel kanotrips beginnen dus was het redelijk druk met auto’s van kanoverhuurders.
Vanaf de campground koste het ons bijna 2 uur om daar te komen het is dan ook 46 mile, alles ligt hier ver uit elkaar zoals alles in Texas is ook het park enorm groot zo is er 200 mile aan hiketrails.
Omdat men ook hier weer op rivier niveau zit is het er snik heet, in de loop van de dag kwam de temperatuur op 104 graden F zo’n 40 graden C gelukkig staan we hier niet op de campground want daar mag men ook nog geen generator gebruiken.
Bij Castlon Historic District wilden we ook nog even rondkijken op een korte trail langs een aantal oude huizen en schuren maar alles was voor het seizoen gesloten (te heet).
Gelukkig wel even de afslag genomen want daar kwamen we verschillende groepen van een Coryphantha tegen die we nog niet eerder gezien hadden en op 1 daarvan stonden ook nog 2 bloemen.
Langs de Ross Maxwell Scenic Drive nog verschillende zijwegen gedaan met overal korte wandelingen naar viewpoint, voor lange hikes is het nu veel te warm.
Wel hebben we nog verschillende cactussen gevonden die we nog niet eerder tegen gekomen waren.
Big Bend NP is een schitterend park maar dan vooral voor de winter en het voorjaar tot half april.
Helaas was het de dagen dat wij in het park waren erg nevelig zodat de bergen constant in een nevel gehuld waren hierdoor konden we niet echt mooie foto’s maken van vergezichten.
Omdat het zo warm is hebben we besloten om een dag korter in de Big Bend te blijven .
Terwijl ik dit zit te typen kwam er net een stinkdier langs lopen helaas te vlug om te fotograferen.
Nu en zeker in de zomer is het er veel te warm men kan dit park wat temperaturen aangaat vergelijken met Death Valley NP en Anza Borrego Desert SP in Californie.
Campground: Chisos Basin, kosten $ 10,00 geen hook-up
Vandaag gereden 99 mile.

Dag 26 donderdag 12 mei 2005 Big Bend NP – Monahans Sandhills SP

Vanmorgen eerst van de campground weggereden om een stuk verder op een parkeerstrook te stoppen en daar het ontbijt klaar te maken, we zitten bijna zonder gas en mochten op de campground pas na 08:00 uur de generator gebruiken.
Om gas te sparen de koffie en thee gezet met koffiezetapparaat (huur) en waterkoker (eigen) op de elektra van de generator, het gas wordt onderweg en als we geen stroom hook-up hebben ook gebruikt voor de koelkast en die kan je hier niet missen.
Plaatsen waar je gas kan tanken zijn niet zo dik gezaaid op sommige campground kan het ook maar voorlopig komen we die niet tegen, volgens de TL-Directory komen we er mogen een paar tegen ondertussen opletten of we tankstations tegen komen die ook LP-gas verkopen.
Na het ontbijt terug gereden tot Panther Junction en daar de tank volgegooid daarna de afslag richting Marathon genomen en op het gemak het park uitgereden met nog een paar korte stops, er is op dit stuk parkweg niet zoveel te zien.
Een maal buiten het park wordt de weg de US-385 deze dus noord gereden, een paar mile buiten het park komt men in een permanente fuik van de Border Patrol deze wilde weten of er alleen maar US citizens in de camper zaten, nee die zitten er niet in en dus wilde hij de paspoorten zien ook vroeg hij nog of we in Afghanistan of Irak geweest waren en of we de grens met Mexico over geweest waren alle antwoorden nee en have a nice day.
Bij Marathon een klein stukje US-90 oost en de US-385 weer vervolgen naar Fort Stockton, hier boodschappen gedaan, een milkshake bij de Mac. en een footlong bij Subway voor het middageten.
De TX-18 noord genomen naar Monahans en daar even doorgereden naar een campground om te kijken of we daar WIFI hadden, niet dus terug gereden met de laptop aan je weet nooit, in het stadje 4 verbindingen 2 beveiligd en 2 vrije maar die laatste waren veel te zwak ze kwamen maar op 1 streepje binnen dus konden we geen verbinding maken misschien hadden we in Fort Stockton meer kans gehad want daar waren verschillende motels, morgen weer proberen we komen dan door Odessa en Midland beide redelijk grote plaatsen.
Bij de Junction met de I-20 getankt en daarna de I-20 oost op om er 6 mile verder weer af te gaan naar de Parkroad 41 die je in Monahans Sandhills SP brengt.
Daar een campsite geboekt en de camper op zijn plaats gezet.
Een leuk park wat constant in beweging is (letterlijk) want de voetstappen die ik maakte bij het beklimmen van een duintop waren een uur later al niet meer zichtbaar terwijl het toch niet echt hard waait.
Een beetje rondgekeken in de buurt van de campground die midden tussen de duinen ligt niet al te ver want ook hier is het 33 graden in de schaduw en die duinen van los zand opklimmen kost toch wel moeite, het zand is ook nog gloeiend heet, wat foto’s gemaakt en de koelte van de camper opgezocht.
Campground: Monahans Sandhills SP, kosten $ 14,00 met water en elektra Hook-up verder zijn er restrooms en showers en een dumpstation voor vuil water ook hier zijn weer tent sites te vinden.
Getankt, Big Bend NP 20,531 gallon a $ 2,334 en Monahans 24,148 gallon a $ 2,159
Vandaag gereden 203 mile.

Dag 27 vrijdag 13 mei 2005 Monahans Sandhills SP – Abilene

Vanmorgen eerst nog een deel van het park bekeken, onder andere bij het visitorcenter de nature trail gedaan een korte wandeling over een vlak pad met tekst en uitleg over flora en fauna in het park.
Hierna de I-20 oost op en er bij Odessa weer af om via de BR-20E op zoek te gaan naar winkels of Malls, niets gevonden waar ze hier de winkels verstoppen zijn we nog niet achter.
Net als gister een deel van de route met de laptop op schoot, een paar WIFI verbindingen gevonden maar te zwak om verbinding te maken.
Wel vonden we tussen Odessa en Midland een campground waar ze propaangas verkochten dus gelijk de tank vol gedaan voor $ 18,00 was hij weer vol.
Aan het kantoor en de cabins te zien was ook dit weer een voormalige KOA, alles zag er zeer verzorgd uit wat ook aan de prijs te merken was, volgens de TL-Directory $ 32,00 per nacht.
Hier hadden we wel een goede verbinding dus eenmaal van de campground af in de berm geparkeerd en even naar huis gemaild, de verbinding was buiten het terrein te zwak om het reisverslag bij te werken terwijl we op het terrein vol ontvangst hadden.
Onze weg over de I-20 oost vervolgd en bij Sweetwater nogmaals geprobeerd om een paar winkels te vinden en moet een Factory-outlet en een Wal*mart zitten, de Wal*mart van een afstand gezien maar door Roadworks konden we er niet bij komen van de outlet hebben we behalve het bord langs de I-20 helemaal niets gezien.
Onderweg op een restarea de lunch gebruikt en daarna doorgereden naar Abilene, daar zijn we van de weg gegaan bij een KOA-campground met de gedachte dat we daar mogelijk een verbinding konden maken.
Voor de campground geparkeerd en jawel en nog op vol vermogen ook dus het reisverhaal hier bijgewerkt.
In Abilene na wat zoeken een Kmart gevonden maar die had weer geen grocery afdeling een stukje verder dan een Albertsons en daar de boodschappen gedaan.
De planning was om naar Abilene State Park te rijden en daar ook te overnachten maar de Farmroad 89 die er naar toe gaat hebben we niet kunnen vinden, waarschijnlijk in een roadwork een bord gemist, terug gereden naar de I-20 en deze nog een stukje oost gevolgd naar de campground die we als reserve op hadden staan.
De campground zelf zien er goed uit en ook de restroom en shower zijn netjes en schoon alleen de omgeving is niet geweldig rondom leggen verschillen de revisie bedrijven en een opslag van oude jaknikkers en andere materialen voor de oliewinning, maar het is maar voor 1 nacht.
Vandaag dus niet precies kunnen doen wat we wilden, hopelijk morgen beter.
Campground: Abilene RV Park, kosten $ 18,00 met Goodsam korting en full hook-up geen tent sites.
Getankt Abilene 25,808 gallon a $ 2,099
Vandaag gereden 287 mile.

Dag 28 zaterdag 14 mei 2005 Abilene – Sherman

Gisteravond werd het bewolkt en in de verte was het lichten niet van de lucht, eerst in het noorden en later ook in het westen donder hoorden we niet dus zit het ver weg.
Nog geen 5 minuten op bed en het begon te regenen eerst zacht maar al snel hard en nu kwam ook het onweer heel dichtbij, echt Texas onweer (groot) je hoorden het van links naar rechts rollen, gelukkig was het na een half uur over zodat we konden slapen.
Nog even buiten gekeken daar liepen weer kleine riviertjes over de campground.
Geen lekkage gehad dus de ducktape is goed bevestigd.
Vandaag weer op de normale tijd gestart, we willen eerst naar onze laatste campground van deze trip rijden omdat het weekend is eerst maar een plaats boeken voor het geval het druk word.
De I-20 oost weer op tot de junction met de I-30 ook deze een stukje oost en dan de I-820 noord en de I-35W noord deze komt samen met de I-35E om gezamenlijk de I-35 te vormen.
De I-35W komt uit Fort Worth en de I-35E komt uit Dallas bij Denton komen ze samen.
De afslag naar de US-82 oost genomen en is Sherman een klein stukje I-75 zuid naar de campground die had nog plaats genoeg, volgens mij begint het seizoen hier nog maar net want in Abilene waren bij de campgrounds de zwembaden nog leeg en hier is hij nog afgedekt.
Hoewel vandaag heel de route over de Interstate ging was het wel een mooie rit deze omgeving is heel groen met verschillende lakes en creeks en veel eikenbos met hier en daar was landbouw (er was nog niet gezaaid voor zo ver ik kon zien) ook wat veeteelt en oliewinning, dat laatste niet zo veel als het stuk tussen Monahans en Abilene.
Op de campground gegeten en daarna terug gereden naar de Junction van de I-75 en de US-82 daar zitten volgens de campground eigenaar verschillende grote en mooie winkels.
Dus heel de middag rondgekeken en inkopen gedaan, er zat een winkel tussen waarvan we dachten dat het niet veel zo zijn maar dat bleek nu net de leukste van allemaal hier hebben we dan ook verschillende uren doorgebracht en veel leuke dingen gekocht er waren bijvoorbeeld 4 gangen met scrapboek spullen dus was Annie even bezig.
Voor de liefhebbers Hobby Lobby, 2500 Town Center Road, Sherman TX, je vindt er van alles op decoratie gebied voor huis en tuin.
Hobby Lobby heeft door de 300 winkels in de USA ze zitten echter niet in alle staten en alle winkels zijn op zondag gesloten.
Als ik hier zou wonen hadden ze er een goede klant bij want ze hebben heel leuk spul om de tuin te versieren, jammer dat het te groot is om mee te nemen, hoewel we zijn ook nog even naar de vlakbij gelegen Wal*mart geweest om een extra weekendtas te kopen want de koffers worden te klein.
De voeten worden moe (een stevige hike is minder vermoeiend dan langs en door winkels lopen) dus op het gemak terug naar de campground, morgen hebben we nog een dag om het uitgaven gemiddelde van deze vakantie wat te verhogen.
Campground: Lazy ”L” RV Park, kosten $ 20,25 met Goodsam korting en full hook-up geen tent sites.
Getankt, Denton 28,694 gallon a $ 2,049 met $ 0,02 korting op de Goodsam pass.
Vandaag gereden 242 mile.

Dag 29 zondag 15 mei 2005 omgeving Sherman.

Vanmorgen eerst uitgeslapen tot 08:30 uur, we willen nog wat winkels bezoeken maar omdat het zondag is gaan veel Malls pas om 10:00 of 11:00 uur open dus kunnen we rustig starten.
Op het gemak de omgeving wat bekeken, het is een mooie streek met veel watersport mogelijkheden.
Vlak bij de grens met Oklahoma het Texas visitorcenter bezocht en daar wat folders over outlets en Malls meegenomen.
Wat ze hier dichtbij Malls noemen, (een campground bij McKinney adverteert er mee) is toch al vlug een kleine 100 mile rijden.
We hebben na de middag nog een outlet bezocht en daar een paar uur rondgekeken.
Hierna wilden we nog even bij Hobby Lobby binnenlopen waar we gister ook waren maar die is dus op zondag gestolen.
Op het gemak naar de campground gereden en begonnen met inpakken.
Eenmaal alles ingepakt kregen we het idee dat met wat beter inpakken mogelijk toch alles in de koffers had gepast.
Maar op deze manier is het toch wat minder stressen, alles is ingepakt behalve slaapzakken en toiletspullen en dat kan nu in die extra tas zodat de koffers nu al dicht zitten.
Na het eten de camper vanbinnen schoonmaken, nog even tanken 1 mile verderop daar is de benzine maar 1,949 en er zou ook een Wi-Fi mogelijkheid zijn dus willen we even kijken of we naar huis kunnen mailen en het reisverslag updaten.
Het Wi-Fi signaal was te zwak om verbinding te krijgen dus proberen we morgen nog een keer bij El-Monte of op het vliegveld.
Campground: Lazy ”L” RV Park, kosten $ 20,25 met Goodsam korting en full hook-up
Getankt, Sherman 29,473 gallon a $ 1,949
Vandaag gereden 183 mile

Dag 30 maandag 16 mei 2005 Sherman – Dallas – Cincinnati – Atlantic Ocean

Vanmorgen weer op onze normale tijd opgestaan en op het gemak ontbeten, hierna de camper verder schoongemaakt en alle overschotjes weggegooid.
Op het gemak via de I-75 zuid naar McKinney gereden en naar het verhuurstation van El-Monte.
Ons gemeld en toen ik mijn naam zei kreeg ik als antwoord ” O, de meneer van de hagelbui” de camper werd van binnen en buiten bekeken maar behalve de kapotte dakramen was alles in orde, de gebruikte generator uren werden genoteerd.
Of de vuilwatertanks leeg waren keek de dame niet eens waarschijnlijk had ze al gezien dat de kleppen open waren en ook de afsluitkap hing er los bij, dit doe ik altijd zo kunnen er geen misverstanden ontstaan of ze leeg zijn of niet.
Als je niet met lege tanks komt brengen ze hier $ 50,00 voor in rekening.
Naar binnen om de papierwinkel af te handelen, 5 generator uren a $ 3,00 en de schade aan dakramen gaat u $ 700,00 kosten, dat lijkt mij een beetje veel voor alleen een 4 plastic kappen de rest van de ramen is nog heel zeg ik, ja maar het is $ 700,00 per incident zegt de dame, nou volgens mij is het maximaal $ 700,00 per incident.
Daar moet de baas dan maar naar kijken, dus wordt die er bij geroepen hij bekijkt de schade nogmaals, u heeft gelijk dat is geen $ 700,00 schade.
4 X $ 26,92 + 2 manuur a $ 58,00 maakt $223,68 dat lijkt er meer op dus wordt de rest van de papieren afgewerkt.
Hierna gaan we nog een poosje buiten van het zonnetje genieten en proberen we of we nog een Wi-Fi verbinding kunnen vinden ook dat lukt zodat we nog even een mailtje naar huis doen en het laatste stukje van het reisverslag online zetten.
Om 11:15 uur worden we naar het vliegveld gebracht wat ook nog 1 uur rijden is.
Keurig afgezet bij de terminal van Delta waar we zo kunnen inchecken 1 wachtende voor ons, koffers afgeven bij de TSA en naar buiten voor een peukje en onze laatste footlong die we vanmorgen nog even bij de Subway gehaald hebben.
Omdat we nog niet door de controle geweest zijn heb ik mijn aansteker nog en dat is vlug bekent bij verschillende mensen die ook nog willen roken maar hun aansteker al kwijt zijn.
Op deze mannier kom je met heel wat mensen aan de praat.
Naar binnen en door de controle, daar wilde ze in mijn rugtas kijken, ik vermoede het al want terwijl mijn rugtas in de scanner zat werd er een hogere bijgeroepen.
Ga je gang ik heb niet te verbergen, het bleek dat de reserve batterij van mijn digi de mensen op het verkeerde been had gezet, toen de tas met de cameratas en de batterij er naast nogmaals door de scanner gingen was alles oké, wel werd alles opgeschreven samen met mijn gegeven overgenomen van de boardingkaart.
Keurig op tijd de lucht in na het pantomime spel van de stewardessen, op de korte vluchten zijn er geen monitoren zodat men in het gangpad staat en voordoet hoe veiligheidsriemen en zuurstofmaskers werken.
Korte vlucht dus alleen maar wat te drinken en verder niets.
Op Cincinnati geland gelijk met nog een Delta toestel op de andere baan wat best een mooi gezicht is.
Uitstappen aan de A-terminal en een klein stukje te voet naar de B-terminal waar de internationale vluchten van vertrekken.
Daar weer even naar Max & Erma’s voor wat te eten en drinken en een peuk, ook hier weer een poos staan praten met medeverslaafden.
Naar de gate gelopen daar bleek de vlucht overboekt en zocht men mensen die later wilden vliegen, mooi aanbod 2 uur later vliegen wel via Parijs en nog $ 400,00 per persoon toekrijgen, Annie zag dat niet zitten en men zocht maar 1 persoon, jammer die $ 800,00 zou onze trip naar New York dit najaar wel heel goedkoop maken.
De dame aan de gate keek alleen of de naam in het paspoort klopte met de naam op het ticket en verder hebben we op Cincinnati geen controle gehad of gezien.
Mooi op tijd van de gate weg alleen was het spitsuur op de startbaan en dus stonden we voor het eerst de reis in de file.
De vlucht verliep voor de rest goed.
Campground: geen, nacht aan boord van Delta vlucht DL42
Vandaag gereden 37 mile.

Dag 31 dinsdag 17 mei 2005 Atlantic Oceaan – Amsterdam – Biggekerke

De vlucht ging voorspoedig alleen jammer dat de airco zo koud stond, ik heb zelfs nog een deken rond mijn benen gedaan omdat ze koud werden.
Mooi op tijd raakte de wielen weer Nederlands asfalt, even naar onze zoon gebeld die stond al in de aankomsthal.
Paspoort controle door en op zoek naar de band voor de bagage.
Daar was het een bende van heb ik jou daar, men vond het blijkbaar handig om 3 vluchten op 1 band te zetten terwijl er 4 banden stilstonden.
Nog maar even naar Pascal gebeld dat hij eerst nog wel even om koffie kon want dit gaat wel even duren.
Na ¾ uur kwamen onze koffers eindelijk tevoorschijn gelukkig wel alle 3 tegelijk.
Douane hebben we niet gezien, dus naar de aankomsthal waar Pascal ook net aan kwam lopen.
Naar de auto en op naar Biggekerke waar we rond 13:30 uur aankwamen.
Koffers uitpakken en gelijk de wasmachine vullen, post van 4 weken doornemen (alleen wat belangrijk is) de rest komt van de week wel.
De planten in de kas water gegeven, er stond al leuk wat in bloei een aantal soorten waren zelfs al uitgebloeid maar dat had ik ook verwacht.
Om 21:00 uur rolden we bijna om dus zijn we het bed ingedoken om er na 12 uur pas weer uit te komen.
Campground: ons eigen bed.
Vandaag gereden 0 mile.

Epiloog

Weer een mooie trip geweest.
De State Parks in New Mexico zijn eigenlijk niet meer dan veredelde campgrounds.
De 3 parken rond Deming (City of Rocks, Pancho Villa en Rock Hound) zijn in een dag te doen ook wat afstand aangaat.
Men moet voor elk park betalen, in New York is een kaartje goed voor alle parken die men die dag doet.
Langs de Interstates in Texas loopt aan beide zijden een weg mee die voor de hulpdiensten een vlugge toegang is bij ongevallen de op en af ritten hiervan zijn wel erg kort.
Big Bend NP een schitterend park maar volgende keer vroeger in het jaar, maart of begin april.
El-Monte roadsite assistance werkt in het weekend niet optimaal.
4450 mile gereden
510.703 gallon brandstof
$ 2.296 per gallon gemiddeld
$ 15,65 per overnachting
$ 40,10 aan andere uitgave per dag

11 dagen New York State en City

Een korte trip naar New York State en City. (Rob Wondergem)

Dit jaar geen lange vakantie dat is financieel helaas niet haalbaar, gelukkig kwamen we op het Internet redelijk goedkope vliegtickets tegen, dus werd er een korte vakantie naar New York geboekt, deze keer met een huurauto i.p.v. een camper.
De vlucht was met Delta Airline en de auto konden we ophalen bij Hertz, een Hyundai Elantra met 2 personen goed te doen alleen de kofferbak was aan de kleine kant er pasten net 2 grote koffers in met nog wat kleine spullen maar een derde koffer had er niet meer in gegaan.

Dag 1 dinsdag 31-08-2004 AMS - Binghamton

Om 05:00 uur uit bed en om 05:30 uur zaten we al in de auto op weg naar Schiphol, onderweg veel fileleed zodat we pas om 08:15 uur P3 voor lang parkeren opreden.
Met de shuttlebus naar terminal 3 om ons te melden bij de balie van Delta Airline, daar was het niet druk dus het inchecken was zo gebeurt.
De controle op Schiphol is niet meer zo streng, bij onze vorige reizen werden de koffers al voor het inchecken door een scan gehaald en dat moest nu niet meer.
Door het reisburo waren al raamplaatsen gereserveerd dus dat zat wel goed.
Door de douane ging erg vlot, dus op naar de taxfree om shag te kopen dat scheelt toch weer 1.85 per pakje.
Om 10:00 uur konden we naar de gate, daar kregen we weer het gebruikelijke vragenlijstje van, wie heeft de koffers gepakt, zijn ze daarna onbeheerd geweest, heb je spullen van iemand anders bij en zijn de elektronische apparaten (camera’s) in reparatie geweest.
Weer door een poortje, achter dat poortje weer een hoop volk die behalve diegene waar het poortje bij piepte ook nog willekeurig mensen uit de rij haalden om te fouilleren, dat doen ze in Nederland dus echt lichamelijk (in Amerika met een piepstok), en nee deze keer was ik niet een van de gelukkige, Annie wel en de oude taart die dat moest doen knijpt schijnbaar graag in borsten want het ging niet echt zachtzinnig volgens Annie.
Om 11:00 kwam het vliegtuig los van de gate maar daarna kregen we het idee dat we naar de USA gingen rijden want het duurde ruim een kwartier voor we op de startbaan waren, terwijl we toch steeds door bleven rijden.
De vlucht verliep voorspoedig en het vliegen met Delta is ons zeer goed bevallen, ik heb nog nooit zoveel ruimte gehad, kon mijn benen zelfs over elkaar doen zonder de stoel voor me te raken, dronken worden kost veel geld want voor een drankje met alcohol ben je $ 4,00 of 4,00 Euro kwijt, gelukkig kunnen wij het zonder ook goed af.
Om 13:00 uur landen we op JFK airport en binnen 35 minuten stonden we buiten, zo vlug hebben we zelfs op Gran Canaria nog nooit buiten gestaan.
Met de Airtrain naar het verhuurstation van Hertz om de auto op te halen en na de papierwinkel zaten we om 14:45 uur in de auto om via de I-678 noord en I-684 noord New York City achter ons te laten, via de I-84/NY-17 noord naar Binghamton gereden met 2 sanitaire stops er bij waren we om 18:15 uur al op de plaats van bestemming, Motel-6 was vlug gevonden langs de I-81 noord, de koffers op de kamer gebracht, korte broek aangedaan want het was warm zo’n 30 graden en nog even wat boodschappen gedaan en wezen eten bij Wendy’s dat laatste veel tegen, slechte friet en ook de hamburger was niet echt geweldig dat zijn we anders gewend bij Wendy’s.
Wat ons vandaag was opgevallen is dat ten eerste de brandstofprijs vrij hoog is, maar ook dat men hier zeker 10 mile harder rijdt dan de speedlimiet aangeeft.
Om 21:00 lagen we in bed, we waren inmiddels dan ook al 22 uur in de benen.
Overnachting, Motel 6, kosten $ 51,16 incl. taks
Vandaag gereden 241 mile.

Dag 2 woensdag 01-09-2004 Binghamton – Watkins Glen SP

Vanmorgen vroeg wakker om 06:50 uur opgestaan, niet zo gek als je er om 21:00 uur ingaat, wel goed geslapen.
Bij het uitchecken een beker koffie meegenomen dan hebben we in ieder geval onze ochtend dosis cafeïne binnen.
Eerst wezen tanken $ 1.979 per gallon.
Hierna op zoek naar een Walmarkt of K-markt dat viel dus tegen, ik dacht dat er tussen Binghamton en Syracuse een moest zitten maar we kwamen voorbij Syracusa pas een K-markt tegen daar de boodschappen gedaan en een piepschuim koelbox gekocht, ook nog een kleine waterkoker gekocht want het dompelaartje wat we bij hadden doet er wel erg lang over om 1 beker warm water te maken.
Over de I-81 zuid weer terug gereden naar Cortland om er daar achter te komen dat we zo’n 80 mile voor Jan met de korte achternaam gereden hadden, want eenmaal op de NY-13 zuid naar Ithaca kwamen we eerst een Walmarkt en daarna ook nog een K-markt tegen, we zagen er zelfs een Aldi jammer dan volgende keer beter.
De NY-13 zuid blijven volgen tot bij Alpine en daar de NY-224 west op om via de NY-14 noord naar Watkins Glen waar we rond 12:00 uur aankwamen.
We zijn gelijk naar het Watkins Glen State Park gereden, waar we $ 7.00 moesten betalen voor de auto, ik kreeg de indruk dat men er te voet voor niets in kan.
Eerst op de parkeerplaats bij het visitorcenter van de Main Entrance wat gegeten en daarna de wandelschoenen aan en op naar de watervallen, via de Gorge Trail loop je op of iets boven het waterniveau met de rivier mee naar boven.
Een zeer goed onderhouden pad, met veel trappen en over de grootste afstand een muurtje om ongevallen te voorkomen brengt je langs alle watervallen en cascades tot de ingang bij de Upper Entrance een schitterende hike van 1,5 mile one-way met 19 kleine en grotere watervallen, jammer dat het water wat melkachtig van kleur was.
De Gorge is zo smal dat je op verschillende plaatsen onder de overhangende rotsen liep, daar moest je goed opletten om je camera te beschermen want je werd er geregeld in je nek gewaterd, op twee plaatsen loop je zelfs achter een waterval langs.
De Gorge uit bij de Upper Entrance is even stevig traplopen maar je kunt ook gelijk omdraaien zonder naar boven te gaan.
Wij zijn over de Indian Trail over de North Rim terug gelopen tot de Suspension Bridge en daar overgestoken naar de South Rim om de Lily Pond te bekijken, deze viel wat tegen maar 1 soort waterlelie, de vijver was ook niet onderhouden zodat er nog al wat onkruid ingroeide.
Via de Couch’s Staircase kom je dan bij de eerste waterval weer op de Gorge Trail uit.
Nog even wat in de winkel rond gekeken en een knuffelbever gekocht, dat hoort bij onze Amerika vakanties een knuffelbeest achter de voorruit, bij thuiskomst gaan ze dan in de auto waar ik voor mijn werk mee rij, daar ligt inmiddels al een leuke verzameling achter het raam.
Hierna de NY-414 zuid op om de KOA campground te zoeken waar we voor 2 nachten een cabin geboekt hebben, we zijn er gelijk lid geworden van KOA, niet dat we daar zo vaak staan maar het kost maar $ 12,00 en we besparen $ 20,00 met 4 nachten cabin dus $ 8,00 winst.
Keurige cabin met airco, omdat hij onder de bomen lag hadden we die niet nodig maar in de zomer zal dat zeker geen luxe zijn.
Nog even wezen zwemmen en daarna terug naar Watkins Glen om te eten bij Curly’s Family Restaurant er komen veel locals dus zal het ook wel goed zijn ook de camp host had dit restaurant aanbevolen, lekker gegeten voor weinig $.
Overnachting KOA Watkins Glen in een cabin, kosten $ 42.30 incl tax en 10% KOA korting.
Vandaag gereden 187 mile.

Dag 3 donderdag 02-09-2004 Watkings Glen – Taughannock Falls SP – Buttermilk Falls SP

Annie was vanmorgen al vroeg buiten om 05:00 uur omdat ze nodig naar de restroom moest, dat is dus een nadeel van een cabin, gelukkig stonden we er dicht bij, het was nog pikkedonker we hadden er al mee gerekend en een zaklamp in de koffer zitten daarna toch nog tot 07:00 uur geslapen.
Op de campground eerst nog even gebeld met Brennan Beach campground in Pulaski om een cabin voor 2 nachten te reserveren, als we daar aankomen in is Labor Day zondag en mogelijk vol, dat was geen probleem alleen hadden ze er geen cabins maar trailers, ook goed als er maar een bed in staat, de dame zei dat het wel gelijk van mijn creditcard afgeschreven zou worden, zeker bang voor een no show.
Om 08:00 uur waren we alweer onderweg naar de volgende waterval, via de NY-414 noord eerst een heel stuk langs de oostkant van Seneca Lake gereden, een mooie route langs het meer en de vele wijngaarden die men in dit gebied vind.
Voor we het plaatsje uitreden zagen we dat ook Watkins Glen een Walmarkt heeft dus hebben we gister redelijk moeilijk gedaan voor niets.
In Lodi via de NY-96A naar de NY96 zuid gereden en deze in Trumansburg weer verlaten om naar Taughannock Falls SP te rijden, op de verbindingsweg tussen de NY-96 en de NY-89 kom je gelijk al langs een viewpoint waar je de waterval vanaf de Rim kan bekijken.
Na een paar foto’s genomen te hebben doorgereden naar de NY-89 zuid om gelijk over de brug de ingang van het park in te draaien, links kan je naar de boatramp en het strand van Cayuga Lake en rechts naar de waterval.
We waren weer zo vroeg dat het betaalhokje nog niet bemand was, gelukkig kon je wel gewoon het park in en stond er ook een bus met folders zodat je kon zien wat er te doen is en hoe ver alles is, ook hier hebben we de Gorge Trail weer genomen want over de rimtrail zie je niet veel van de waterval.
De Gorge Trail is een redelijk vlakke trail van ¾ mile one-way tot vlak onder de waterval, we hebben er ongeveer 1 uur over gedaan heen en weer dus dat is goed te doen.
Op het eind van de trail ga je via een brug naar de andere kant van het riviertje en kan je redelijk kort bij de waterval komen, je word er wel flink nat want er komt veel stuifwater van de waterval die met 215 feet 33 feet hoger is dan Niagara Falls en een van de hoogste van het oostelijke deel van de USA is, een leuke wandeling om de dag te beginnen.
Over de NY-89 zuid doorgereden naar Ithaca waar we de NY-13 zuid weer nemen om net buiten de stad bij Buttermilk Falls SP uit te komen.
Hier waren we weer $ 7,00 kwijt voor de auto, er werd gelijk bijgezegd dat het voor 1 dag was en geldig in alle SPs van New York State dus kon je met 1 kaartje meerdere parken op die dag bezoeken.
Op de parking eerst wat gegeten, anders moet je alles mee naar boven schouwen.
Ook hier hebben we weer de Gorge Trail genomen ook deze was ¾ mile lang maar niet vlak, over de Rim Trail terug gelopen ook weer ¾ mile, deze trail is redelijk vlak maar omdat je op het eind toch weer op de parking moet uitkomen gaat het daar stijl naar beneden en dat zonder trappen dus schuiven je tenen goed voor in de schoenen.
Nou als je nooit geen trappen loopt kan je het hier leren je moet zo’n 500 feet hoogteverschil overbruggen langs werkelijk schitterende watervallen, wij vonden dit het mooiste park van de 3 die we in het Finger Lake gebied bezocht hebben.
Je kunt nog verder lopen over de Bear Trail en een rondje maken rond het meer over de Lake Treman Trail maar dat hebben we niet meer gedaan, het was heel de dag flink warm en dus vonden we het na al die trappen wel genoeg.
We zijn nog wel met de auto naar de parking bij Lake Treman gereden en hebben er nog wat rondgekeken, ook hier vind je nog een waterval en je moet dwars door de rivier rijden om op de parking te komen.
Over de NY-13 en NY-224 terug gereden naar Watkins Glen waar we eerst nog naar de Walmarkt zijn geweest om scrapboek spullen te kopen, ze hebben hier veel meer als in Nederland en het is veel goedkoper.
Terug naar de campground en nog een poosje het zwembad in.
Toen naar Burger King voor een Wopper.
Overnachting KOA Watkins Glen in een cabin, kosten $ 42.30 incl tax en 10% KOA korting.
Vandaag gereden 105 mile.

Dag 4 vrijdag 03-09-2004 Watkins Glen – Grand Island

Vanmorgen om 08:00 waren we weer onderweg dit word een reisdag maar wel op het gemak, eerst de tank maar weer gevuld voor $ 1,939 per gallon deze keer.
Daarna de NY-414 zuid op richting Corning om het glasmuseum te bezoeken, dat was dus aan de vroege kant helaas was het nog gesloten.
Doorgereden om via de NY-17/I-86 west naar Jamestown te rijden, op een gegeven moment rij je door Indian Country van het Allegany Indian Reservation, die hebben hun eigen wetten en belasting dat kan je gelijk zien aan de reclame voor casino’s en de brandstofprijs $ 1,859 jammer dat de tank nog bijna vol is, onderweg bij de Subway nog wel een broodje van een foot long gehaald voor tussen de middag.
Via de NY-394 west langs een mooi meer naar de kust van Lake Erie gereden waar we bij Barcelona op de NY-5 noord de Seaway Trail oppakken een schitterende route van in totaal 504 mile die je langs een heleboel historische plaatsen uit een oorlog van 1812 brengt.
Dat had niet onze interesse maar deze route volgt de kustlijn van Lake Erie en Lake Ontario, jammer dat ook hier het grote geld voorrang heeft, ondanks dat je op veel plaatsen kort langs het meer rijdt zie je er weinig van omdat er allemaal vakantiewoningen van de meer welgestelde voorstaan, die hebben wel zicht op het meer uit de woonkamer.
Onderweg kwamen we veel plaatsen tegen die aan Europese achtergronden doen denken zoals Barcelona, Bath en Dunkirk.
In Dunkirk op een bankje bij de jachthaven onze Subway verorbert want voor de rest kwamen we niet veel plekken tegen waar je aan het meer kon zitten zonder op privé terrein te komen.
Bij Buffalo de US-190 noord op gezocht om via een tolbrug ($0.50) Grand Island op te rijden en hier de slaapplaats voor de komende 2 nachten opgezocht, weer een cabin op een KOA campground.
Hoewel deze campground hoog scoort in de rating een 8.5* voor sanitair en een 8 voor de algemene uitstraling van het park viel hij ons erg tegen, de cabin was kort bij Martin’s Fantasy Island een grote kermis waar nog al wat lawaai vandaan kwam gelukkig ging dat om 20:30 al dicht, ook het sanitair verdiende zijn cijfers niet, 4 wc’s waarvan 2 onder de sh.. en 1 defect laat er 1 over voor gebruik ook de douches waren erg klein, te laag zijn ze voor mij toch altijd om haren te wassen moet ik nog al eens op de knieën.
Ons zelf op het gemak geïnstalleerd en de ramen en deur van de cabin open gezet, deze had helaas geen airco en lag vol in de zon als het dan buiten rond de 28 graden is laat de temperatuur binnen zich raden.
’s Avonds lekker wezen eten bij een Family Dinner.
Overnachting KOA Grand Island in een cabin, kosten $52,45 incl. tax en 10% KOA korting.
Vandaag gereden 279 mile.

Dag 5 zaterdag 04-09-2004 Niagara Falls

Na een warme nacht om 07:00 uur opgestaan, op het gemak ontbeten en eerst maar weer eens langs de pomp, nu waren we $ 1,919 kwijt tot nu toe word het elke keer goedkoper maar of dat zo blijft gaan is afwachten.
Om 08:30 uur zijn we op gemak richting Niagara Falls SP gereden, ondanks dat we daar om 08:45 uur al waren was het er toch al redelijk druk.
Het parkeren kost hier $ 10,00 en is ook weer goed voor alle NY SPs voor die dag of zovaak als je hetzelfde park in en uit wil rijden dat is gemakkelijk want we willen vanavond nog een keer terug om de lichtshow te bekijken.
Eerst even in het visitorcenter rondgekeken en een map van het park gehaald dan weet je tenminste waar je uithangt en wat er waar te zien is, alleen jammer dat het kaartje puur op het Amerikaanse deel gericht is.
Eerst de Illuminated American Rapids en de American Falls bekeken, wat een watergeweld is dat zeg, hierna zijn we naar de Observation Tower gelopen daar kan je voor $ 1,00 p.p. op en wordt je eerst met de lift naar beneden gebracht zodat je de American Falls van onderaf kan bekijken, hier moet je wel op je fotoapparatuur letten want er hangt een mist van stuifwater, wel schitterend want je kunt de waterval bijna aanraken zo kort kan je er bij.
Met de lift weer naar boven en dan het observationdeck op waar je een stuk boven de rivier kan komen zodat je de waterval wat meer van de voorkant kan bekijken.
Je kunt als je beneden aan de toren bent ook met de Maid of the Mist rondvaart mee, deze boten varen tot bijna onderaan de waterval, maar de mensen stonden er op als sardientjes in een blik dus hebben we dat maar overgeslagen.
Over de Pedestrain Bridge naar Goat Island gelopen en daar eerst de Bridal Veil Falls bekeken, dat is de kleinste van de 3 watervallen.
Doorgelopen naar Cave of the Winds niet om naar beneden te gaan maar om wat te eten want daar vind je de enige eetgelegenheid in het park, er is ook nog een restaurant maar dat zag er nog al prijzig uit en om tussen de middag al een warme maaltijd te halen vonden we wat vroeg.
Hierna naar Horseshoe Falls dat is de Canadese kant van de watervallen het is ook de grootste, die is 2.500 feet breed, 167 feet hoog en er komt in de zomer overdag 675.000 gallon water per seconde overheen, ’s nachts en in het winter seizoen is dat minder want dan wordt er een flink deel van het water omgeleid om de diverse powerplants van water te voorzien, erg indrukwekkend.
Op dit punt zijn we op de Scenic Trolley gestapt, voor $ 2,00 kan je een hele dag zo vaak op en af stappen als je zelf wilt, je krijgt hiervoor na betaling een armbandje waardoor de chauffeur kan zien dat je al betaald hebt.
We zijn meegereden tot aan Niagara Street, dat is de weg die over de brug naar Canada gaat, er is ook een voetgangers gedeelte en daarover willen we naar de andere kant.
Eerst aan de Amerikaanse douane gevraagd of het problemen geeft om terug te komen maar dat moest lukken zeiden ze, dus te voet naar Canada ook daar moet je weer langs de douane, als je te voet komt lijkt het mij toe dat je een wandeling naar de waterval wil maken, maar er werden toch nog vragen gesteld en je krijgt een stempel in je paspoort.
Over de wandelpromenade helemaal naar het eindpunt gelopen om de watervallen van deze kant te bekijken, ze zijn van deze kant veel mooier omdat je er tegenaan kijkt van de Amerikaanse kant kijk je er meer op.
Alles bij elkaar 1,5 uur in Canada geweest, toen we terug gingen moesten we $ 0,50 p.p. betalen om het land weer uit te mogen, het zal wel tolgeld voor de brug zijn maar dat stond nergens vermeld.
De Amerikaanse douane wilde weten hoe lang we in Canada geweest waren en of we er iets gekocht hadden, verder konden we zo doorlopen.
Alles bij elkaar hebben we zo’n 6 uur gelopen en vonden we het welletjes, het was ook heel de dag erg warm een thermometer op het Day’s Inn hotel gaf 91 F aan met een hoge luchtvochtigheid voelt dat aan als een klamme deken.
Terug naar de campground maar eerst nog even boodschappen doen bij TOPS, hier ook weer een savingscard gescoord die hebben we er ondertussen een hele serie.
Op de campground eerst de cabin open gegooid en ons opgefrist daarna wat geluierd en kaarten voor het thuisfront geschreven.
’s Avonds weer terug gereden naar Niagara Falls en de auto weer op de parking gezet, we wilden eerst wat gaan eten bij het Hard Rock cafe maar daar stond een rij van zeker 1,5 uur dus zijn we het stadje ingelopen en daar kwamen we nog een gelegenheid tegen waar ze goede oude Rock en Roll draaide daar hebben we lekker gegeten, het bord was heel bijzonder namelijk de sierdop van een oude auto.
Om 20:30 uur zijn we terug naar de watervallen gelopen om de lichtshow te zijn, deze viel wat tegen omdat je er tegenin kijkt vanaf de Canadese kant is hij denk ik mooier, het geheel doet wat Vegas-achtig aan.
Terug naar de campground en na een paar lekkere koude gele rakkers het warme bed opgezocht.
Overnachting KOA Grand Island in een cabin, kosten $52,45 incl. tax en 10% KOA korting.
Vandaag gereden 37 mile.

Dag 6 zondag 05-09-2004 Grand Island – Pulaski

Vanmorgen zijn we om 08:30 weer gaan rijden, eerst een zak ijs voor de cooler en postzegels gekocht en de kaarten gepost.
Via de US-190 noord de Seaway Trail weer opgezocht om deze weer de hele dag te volgen, via de NY-18/250/140/140A en B en nog een stukje NY-3 noord kom je dan in Pulaski uit.
Onderweg kom je door leuke dorpjes en de steden Rochester en Oswego maar daar valt niet veel te beleven.
De route is wel mooi en brengt je onder andere door een zeer gevarieerd fruitteelt gebied waar de oogt net was begonnen, appels, peren maar ook volop perziken en ook hier zo nu en dan nog een wijngaard.
Tijdens een sanitaire stop hebben we nog een poosje op een bankje gezeten in het gemeentelijke park aan het meer, zwemmen mocht niet maar de watertemperatuur was ook niet erg zwem-achtig.
Verder ook hier weer heel veel dure huizen langs de waterkant.
Om 15:00 uur waren we al bij de campground en konden we inchecken, niet echt een kleine campground alles bij elkaar rond de 1.800 standplaatsen.
We kregen een trailer met zicht op het meer, wonen we ook eens 2 dagen op stand, bij het inchecken krijg je een kaartje mee met je locatie en de route, dat was nodig ook het was bijna 1,5 mile van de ingang tot de trailer.
Een schitterend ding van 3 bij 12 meter met woonkamer, keuken, badroom en 2 slaapkamers, alles er op en aan behalve een airco, in de woonkamer en grote slaapkamer hing er wel een grote ventilator aan het plafond en stonden er nog 2 losse verplaatsbare ventilators dus die hebben we maar alle 4 aangezet.
Eerst de koffers naar binnen en even wat kouds drinken, de slaapzakken aan de waslijn gehangen om te luchten dan kunnen we die alvast inpakken want die hebben we niet meer nodig het bed is al opgemaakt, alle spullen uit de cooler in de koelkast en daarna naar Pulaski gereden om boodschappen te doen, in de trailer kunnen we zelf koken want er zit ook een gasfornuis en een magnetron in, ook nu weer een savingscard voor de verzameling er bij deze keer van P&C Food & Pharmacy.
Terug naar de campground en daar eerst 2 wasjes gedraaid, daarna op het terras van de trailer van de zon ondergang genoten.
Niet zo lang meer buiten gezeten want je werd opgevreten door de muggen, na het eten nog even naar de televisie gekeken om weer wat op de hoogte te zijn van het wereldnieuws.
Overnachting Brennan Beach campground in een trailer, kosten $ 104,74.
Omdat het een Good Sam Campground is gevraagd of we korting kregen als Good Sam Member maar dat was niet mogelijk voor een huurtrailer, als je met je eigen camper komt krijg je als lid 10% korting.
Vandaag gereden 223 mile.

Dag 7 maandag 06-09-2004 Thousand Islands

Vanmorgen om 08:30 uur weer gaan rijden, eerst naar Pulaski om te tanken $ 1.939 dat was de goedkoopste die we zagen de rest zat allemaal boven de $ 2,00, ook hier is goed merkbaar dat de olie duur betaald wordt en als je dan in een toeristisch gebied zit doen ze er nog wat extra bovenop.
De route van de Seaway Trail weer opgepakt, ook nu kon je weer weinig van Lake Ontario zien behalve als je een stukje langs een jachthaven reed, in de buurt van Cape Vincent wonen de echte rijke mensen, tenminste als je op de benzineprijs afgaat $ 2,339 per gallon gelukkig zit onze tank voor ¾ vol.
Vanaf Cape Vincent wordt de route wel een stuk mooier je ziet veel meer kust en je zit hier al in het Thousend Island gebied dus zie je veel eilandjes.
Doorgereden tot Alexandria Bay onderweg bij Subway weer een foot long gehaald, net voor je Alexandria Bay ingaat vind je aan de rechter kant van de weg een informatiehuisje waar je ook hotels en boottochten kan reserveren, hier zijn we gaan vragen naar de mogelijkheden voor een boottrip.
De dame had er 2 voor ons, de Two-Nation Tour van 2 ¼ uur kosten $ 14, 65 p.p. kan ook met lunch aan boord maar die was al volgeboekt, niet zo erg de lunch zit in onze rugzak en de Millionaire Row Tour van 1 uur kosten $ 8,??.
We hebben voor de 1ste gekozen en kunnen al binnen een half uur aan boord dus gelijk naar de haven gereden en de auto op de gratis parkeerplaats van de Uncle Sam Boat Tours gezet en naar de aanlegpier gelopen.
Na 10 minuten konden we inschepen aan boord van de Alexandria Belle, een 3 decks boot met een volledig open boven dek, daar zijn we dan ook maar vlug naar toe gegaan zodat we rondom vrij uitzicht hebben, de mensen die zich ingeschreven hadden voor de lunch moesten eerst naar het lowerdeck voor het eten.
Trossen los en onderweg, natuurlijk kregen we eerst weer de gebruikelijke veiligheid regels uitgelegd, en daarna bleef deze meneer aan de microfoon om te vertellen wat we allemaal te zien kregen, en dat was heel veel eerst langs de Millionaires Row waar je het ene na het andere schitterende bouwwerk te zien kreeg het een nog groter en duurder dan het andere, met prachtig aangelegde tuinen, hier resideert de upper-upper class gedurende de zomermaanden.
Na een klein uurtje werd er even terug aangelegd om de mensen die alleen voor deze tour geboekt hadden weer aan wal te zetten, daarna ging de tour naar het Canadese deel van 1000 Islands ook hier waren bijna alle eilandjes bebouwd met soms eenvoudige maar vaker grote huizen en zelfs kastelen.
Veel van deze optrekjes zijn trouwens van Amerikanen, aan de vaste wal van Canada waren ze nog een nieuw kasteel aan het bouwen compleet met tennisbanen zwembad en diverse watervallen die de rivier inliepen kosten rond de $ 42.000.000.
We kwamen ook langs een dorpje wat volledig van de watersport leeft in de zomer wonen er 1.500 mensen de hun brood verdienen met verhuur en onderhoud van motorboten, en in de winter wonen er nog 3 mensen om de boel een beetje in de gaten te houden de rest trekt naar het zuiden om daar te werken, niet zo gek idee bij -50 F.
De Canadese eilanden zijn veel natuurlijker dat komt omdat ze bij wet beschermd zijn, je mag er alleen maar bouwen op een natuurlijke open plek, 1 of meer bomen rooien om te kunnen bouwen kost je jaren procederen voor je ontheffing krijgt.
Als laatste kwamen we langs Boldt Castle wat een liefdesdrama verhaal op zich zelf is.
George C. Boldt de man achter o.a. het Waldorf Astoria Hotel kocht het eiland begin 1900 om er een kasteel voor hen en zijn gezin neer te zetten, gedurende 4 zomers verbleef de familie op het eiland terwijl 300 werklieden aan het 6 etages en 120 kamers tellende kasteel bouwden, in 1904 kwam er een telegram naar het eiland waarin Boldt opdracht gaf onmiddellijk te stoppen met alle werkzaamheden zijn vrouw Louise was onverwacht overleden.
Boldt was hier zo van ondersteboven dat hij de bouw liet stilleggen, hij is nooit meer op het eiland geweest en het kasteel is nooit meer afgemaakt.
Tot 1977 werd het aan weer en wind overgelaten, toen is er een stichting gekomen die de gebouwen is gaan restaureren tot de staat waar het in 1904 was.
Het mag niet verder opgeknapt worden als tot de staat waar het bij stillegging van de bouw was, ook mag het niet bewoond worden.
Om alles te bekostigen moet men voor een bezoek aan het eiland een Fee betalen van $ 5.25 p.p.
Terug in Alexandria Bay nog een uurtje de Seaway Trail gevolgd en toen via de I-81 zuid terug gereden naar Pulaski en daar nog wat boodschappen gedaan.
Terug op de campground eerst alle ramen van de trailer open gezet, het was binnen 32 graden terwijl het buiten 26 graden was.
Na het eten hebben we een koffer ingepakt met spullen die we niet meer nodig hebben.
Overnachting Brennan Beach campground in een trailer, kosten $ 104,74.
Van daag gereden 242 mile.

Dag 8 dinsdag 07-09-2004 Pulaski – Carlstadt NJ

Vanmorgen wat later opgestaan en op het gemak ontbeten lekkere pancakes.
Om 09:00 uur zijn we gaan rijden, eerst nog even tanken nu waren we $ 1.899 per gallon kwijt.
De I-81 zuid weer opgezocht en richting Binghamton gereden, tijdens een sanitaire stop net voor de grens met Pennsylvania op een rest area nog een couponbook meegenomen.
Daar stond ook het hotel wat wij voor de laatste 4 nachten hadden geboekt in met coupon $ 48,00 geboekt via Internet $70,00 verschil $22,00 per nacht daar moeten we wat aan doen.
Over de I-81 zuid verder PA in, bij Scranton nog gezwaaid naar PeeJee van allesamerika.com ik weet niet of hij het gezien heeft, want door verschillende wegwerkzaamheden had ik alle aandacht nodig voor de weg.
Na een stuk I-380 oost zijn we de I-80 oost opgegaan richting New Jersey, onderweg nog gestopt bij een rest area voor nog een paar couponbooks want je moet 1 coupon per nacht inleveren, maar er waren alleen maar coupons voor PA te vinden.
Tijdens een stop bij een tankstation met winkels een footlong bij Subway gehaald, en toen we naar buiten liepen zag Annie dezelfde couponbooks leggen als we al hadden dus er gelijk nog een paar meegenomen.
Op een mooie rest area met uitzichtpunt onze footlong opgegeten en een beetje van het uitzicht genoten.
Via de I-80 verder gereden om via de NJ-17 naar de NJ-120 te rijden en daar ging het fout, een afslag gemist of over het hooft gezien ik dacht het nog op te lossen met door te rijden naar de NJ-3 en dan de NJ-120 te nemen maar we zijn gaan zwerven en zaten op een gegeven moment bijna in Jersey City, terug gereden en de NJ-120 alsnog gevonden toen was ook de NJ-503 vlug gevonden en reden we zo naar het hotel, achteraf hadden we de afslag richting Giants Stadium moeten nemen dat had minstens 1 uur zoeken uitgemaakt.
Ons bij de hotelreceptie gemeld en de reservering voor de volgende 3 nachten geannuleerd, de meneer wilde weten waarom en toen we de coupons lieten zien zei hij dat dat niet kon, gelukkig hadden we de reservering die via een e-mail bevestigt was bij ons, daarin staat dat men zonder extra kosten kan annuleren 24 uur voor aankomst en dus hebben we deze heer uitgelegd dat de reservering voor komende nacht blijft staan en de volgende 3 nachten via een coupon zullen gaan.
De mededeling dat men maar 1 nacht op een coupon kan boeken hadden we dus al mee gerekend.
We kregen een kamer op de 2de verdieping geen lift dus dat werd weer schouwen, gelukkig kan de zwaarste koffer in de auto blijven want die hebben we niet meer nodig.
’s Avonds wezen eten bij Burger King die aan dezelfde weg zit 2 mile verderop, want na het avontuur van vanmiddag was ik niet van plan om in het donker nog eens naar het hotel te moeten zoeken.
Toen we terug kwamen in het hotel hebben we geïnformeerd hoe we in New York City kunnen komen met openbaar vervoer, dat was gemakkelijk want de bus stopt op 200 meter van het hotel en brengt je rechtstreeks naar de busterminal op de 42ste straat.
Heel de reis tot op heden veel verschillende dieren gezien, Deer, Fox, Racoon, Wezel, Skunk, Coyote, Eekhoorn in verschillende soorten, Porqeupine, een soort Marmot en Opossum, helaas wel allemaal doodgereden langs de kant van de weg.
In levenden lijve alleen Deer en verschillende soorten Eekhoorn.
Overnachting, kamer in Econo Lodge Hotel Carlstadt, kosten $ 79.80 incl. tax.
Vandaag gereden 319 mile.

Dag 9 woensdag 08-09-2004 Carlstadt en omgeving.

Vanmorgen wakker geworden van de REGEN, zal je altijd zien net als je het niet kan gebruiken giet het pijpenstelen, dus zullen we voor vandaag een alternatief moeten zoeken.
Eerst maar even wachten op een andere kamer, omdat we met een kortingscoupon komen moeten we van kamer veranderen, deze zijn iets kleiner ook het bed zou wat kleiner zijn.
Om 10:00 uur is de kamer nog niet klaar, door het slechte weer zijn er veel files en vertragingen en dus is de housekeeping later, omdat we wel willen weten hoe veel kleiner kamer en bed zijn vragen we of we de kamer even mogen zien, dat is geen probleem de grote valt best mee de kamer is 1 meter korter en het bed iets smaller maar het andere bed kon je wel met 3 man in dus zal dat best gaan de nieuwe kamer heeft zelfs een koelkast wat de oude niet had dus kan de cooler bij het grofvuil en hoeven we geen ijs meer te kopen.
We nemen de kamer en leggen alle spullen zo lang in de auto zodat we weg kunnen.
De vriendelijke dame van de receptie legt ons uit hoe we bij een hele grote mall kunnen komen en dus gaan we onderweg naar de Garden State Shopping Mall.
Al vlug blijkt dat het verkeer veel hinder ondervind van het slechte weer, op de N-17 komen we in een file terecht en van 4 banen wordt het 3 dan 2 en uiteindelijk moeten we over 1 baan langs een gigantische plas water, de weg staat voor ¾ onder water en dan zo diep dat je er niet doorheen kan rijden.
De mall was vlug gevonden, daar hebben we het grootste deel van de dag doorgebracht.
In een boekenwinkel vond ik eindelijk een nieuwe Rand McNally Roadatlas, we hadden al overal gekeken maar kwamen hem niet tegen ook niet bij de Walmarkt.
Wel verschillende andere zoals een atlas van Discovery maar die voldeden niet aan mijn wensen, hier hadden ze zelfs de 2005 uitgave al dus kunnen we weer een paar jaar vooruit.
Op het gemak alle winkels bekeken, ook nu vonden we weer een winkel die alleen maar haloween spullen verkocht, helaas was dat voor 95% kostuums dus kon Annie weinig vinden om de tuin mee te versieren, iets wat ze vanaf onze eerste reis in 1999 doet, tot op heden zijn we nog steeds de enige die dat doen bij ons op het dorp maar wie weet krijgt het nog navolging, alleen jammer dat je in Nederland zo weinig kan vinden hoewel het nu toch een beetje begint te komen dus zullen de echt leuke dingen op den duur ook wel te koop zijn.
Tussen de middag lekker gegeten bij de chinees in de mall en op de terugweg bij Subway weer een footlong gehaald voor de avondmaaltijd.
Op the Weather Channel zagen we dat het ontzettend veel had geregend, de subway in NYC was heel de morgen gestremd geweest omdat ze het water niet weg konden pompen en dus was het een geweldige verkeerschaos geweest, wij blij dat we niet naar NYC gegaan zijn wat wel de bedoeling was.
Voor NY en PA werden flashflood waarschuwingen afgegeven en zelfs nog een tornado waarschuwing, dus we zien wel wat de dag van morgen brengt.
Overnachting, kamer in Econo Lodge Hotel Carlstadt, kosten $54,72 incl. tax, met kortingscoupon.
Vandaag gereden 27 mile.

Dag 10 donderdag 09-09-2004 NYC

Vanmorgen weer vroeg opgestaan, om 08:30 stonden we al bij de bushalte voor de bus naar NYC, kosten $2,80 p.p. enkele reis van Washington Ave. naar de Port Authority Bus Terminal aan de 42ste street daar waren we binnen 20 minuten.
Op de weg er naar toe hadden we ons al verbaasd over de hoeveelheid bussen die richting de terminal reden, in file 3 rijen dik alleen maar bussen zie je in Nederland niet maar in de terminal wat het echt gigantisch en dan waren wij nog maar op 1 niveau.
In de terminal eerst even gekeken hoe het nu verder moest en daarna de subway opgezocht, nu was het buiten al enorm broeierig maar ondergronds was het helemaal niet te harden van de warmte, door de vele regen van gisteren en de hoge temperatuur leek het wel of je een stoombad instapte zowel in de gangen als op de perrons droop het water van je af zodra je maar een ooglid bewoog gelukkig waren de wagons voorzien van airco dus was het daar aangenaam.
We hebben eerst line 9 naar South Ferry genomen en zijn toen door Battery Park naar de Ferry voor Liberty en Ellis Island gelopen.
In Castle Clinton kaartjes gekocht en dan de grote tent in voor de security check, die is daar nog veel uitgebreider dan op een Airport alle zakken moesten leeg zelf portemonnee en mapjes met creditcard e.d. moesten in een bakje net als broekriem en horloge dat heb ik nog niet eerder moeten doen, ook mijn mouwloze overhemd die ik als een jas los aanhad en waar verder niets inzat moest mee door de machine, toen kon ik de verleiding niet weerstaan om te vragen of hij ook mijn onderbroek wilde, en eindelijk eens een gast met humor ik kreeg als antwoord ” als er metaal inzit wel”.
De man achter de monitor zat wilde dat ik mijn rugtas open maakte want daar zaten sleutels in zei hij, klopt helemaal waar laat jij je autosleutels was mijn vraag, het probleem waren de labeltjes die er aan zaten maar je dat heb je met een rental dus toen hij zag dat het labels van Hertz waren was het in orde.
Annie was in paniek er zit een mes en een schaar in mijn rugtas zei ze, ja dat zag de persoon die achter de monitor zat ook en dus werd er een hogere bijgeroepen die vroeg of hij in de tas mocht kijken, ja hoor zei Annie er zit een mes en een schaar in zei ze er gelijk achteraan, klopt zei de meneer en dat mag niet u mag ze terug brengen naar het hotel of de auto en anders inleveren maar dan krijgt u ze niet meer terug.
Even terug vonden we geen optie en dus hebben we ze ingeleverd, het mes was om een appeltje te schillen en de schaar om eventueel een pleister te knippen dus appel met schil opeten en zorgen dat we vandaag geen pleisters nodig hebben.
In line voor het boarden van de ferry en op weg naar Liberty Island, het water was redelijk ruw met een golfslag van ongeveer 1 meter dit samen met een zwaar bewolkte lucht leverde helaas geen mooie skyline van de city ondanks dat toch nog wat foto’s gemaakt waarbij het gat wat de Twin Towers hebben achter gelaten goed opvalt.
Op Liberty Island een rondje gelopen en het beeld langs alle kanten bekeken, we zijn er niet in geweest volgens de informatie kon men niet helemaal naar boven en dan wordt het toch minder interessant.
Ondanks dat men voor men aan boord van de ferry mag al helemaal gecontroleerd wordt moet men hier weer door de poortjes en mag men geen rugzak meenemen als je het beeld in wil volgens mij redelijk overdreven want je kan tussentijds geen kant op dus waar wil je iets vandaan halen als men kwade bedoelingen heeft.
Terug op de ferry en naar Ellis Island, schitterend mooi maar wel beklemmend als men de tijd neemt om wat meer van de geschiedenis van dit eiland en zijn functie in het verleden te leren vooral de foto’s laten een diepe indruk achter.
We hebben nog gezocht naar een familielid van Annie maar konden daar zo vlug niets over vinden (later thuis via Internet wel maar toen had ze wat meer informatie om mee te starten) ook in de muur buiten konden we de naam niet vinden maar als je daar goed wil zoeken kan men wel 2 dagen op het eiland doorbrengen.
Op het eiland nog een hotdog gegeten en buiten rondgekeken en daarna de ferry naar NYC weer genomen.
Te voet naar Ground Zero gegaan, ondanks dat het al weer 3 jaar geleden is maakt dat een diepe indruk op een mens daar zal het kruis wat er staat ook wel aan bijdragen, jammer dat er inmiddels een aantal verkoopkramen rond staan.
Toen we er waren liepen er veel filmploegen rond maar dat had waarschijnlijk met de datum te maken, want ook op TV werd er veel aandacht aan besteed.
Verder gelopen richting City Hall onderweg bij een Deli wat te eten en koud drinken gekocht en dat op een bankje in de schaduw van een paar bomen in City Hall Park opgegeten en gelijk onze voeten wat rust gegeven.
Hierna zijn we naar Brooklyn Bridge gelopen en hebben we nog wat rondgekeken in de winkels op Pier 17 via Fulton terug gelopen naar de subway en met line 3 weer naar 42ste street.
Daar nog wat rondgekeken en uitgezocht hoe we terug kunnen met de bus, deze bracht ons in 15 minuten weer naar het hotel waar eindelijk de voeten omhoog konden.
Overnachting, kamer in Econo Lodge Hotel Carlstadt, kosten $54,72 incl. tax, met kortingscoupon.
Vandaag gereden 0 mile gelopen heel veel.

Dag 11 vrijdag 10-09-2004 NYC

Vanmorgen eerst een kamer voor de laatste nacht geregeld, hoewel we dachten dat we de kortingcoupon nu niet konden gebruiken kregen we toch de kamer voor de lage prijs alleen werd er nu omdat het weekend is $ 5,00 extra gerekend voor de 2de persoon, ook goed als we alles bij elkaar tellen hebben we toch de prijs van 1 nacht uitgespaard door de coupons te gebruiken.
Met de bus van 08:45 weer naar NYC gereden, we zijn eerst te voet naar het Empire State Building gegaan en daar gelijk in de line voor een ticket naar het Observatory deck.
De rugtassen moesten weer door de röntgen maar verder werd nu niet gecontroleerd de line was redelijk lang maar ging vrij vlot, er liepen een aantal personen die probeerde te ronselen voor een 2 in 1 ticket met de Skyride, voor zo ver ik het begreep een film van 22 minuten, je kon dan een comboticket kopen en mocht de rij wachtende verlaten om zou vlugger aan de beurt zijn, hoe meer er uit de rij gaan hoe vlugger wij aan de beurt zijn dus doe je best.
Als je eenmaal een ticket hebt moet je voordat je de lift in mag weer langs een security punt waar je dan weer wel door een pieppoort moet.
Het wachten viel best mee, het koste ons nog geen uur om vanaf binnenkomst helemaal boven te komen, je gaat in een ruk naar de 80ste verdieping daar moet je verplicht langs de fotograaf ook als je aangeeft geen foto te willen.
Daarna nog een stukje met een lift tot op de 86ste verdieping waar je dan naar buiten kan.
Daar wachtte ons een werkelijk adembenemend uitzicht langs alle kanten van het gebouw, gelukkig was het nu wel mooi helder weer ook de wind was veel minder dan gisteren want anders is het niet zo aangenaam op daarboven in de openlucht te staan.
Aan elke kant van het gebouw is een plaquette waar de belangrijkste gebouwen opstaan die in het zichtsveld liggen, aan de kant richting dowtown staan de Twin Towers als stippellijn ingetekend dan word nog eens duidelijk wat voor inpakt deze gebouwen hadden op de skyline van NYC.
Eenmaal weer buiten zijn we naar Penn Station gelopen en de subway in en met line 3 naar de 86ste street gereden om de rest van de dag in Central Park door te brengen.
Een schitterend park en wat een rust midden in deze drukke stad, in de staten van NYC moet je bijna in looppas om met de stroom voetgangers mee te lopen maar zodra men het park binnen gaat lijkt het wel of iedereen 3 versnellingen terug schakelt
Heel op het gemak een deel van het park bekeken, volgens mij het je minimaal 2 dagen nodig om heel het park te doen.
Jammer dat er nergens een plattegrond van het park te krijgen is zodat je jezelf een beetje kan oriënteren, er staan wel geregeld plattegronden langs de paden maar daar staat dat vaak niet op waar je op dat moment staat.
Tussen de middag even het park uit om een warme maaltijd te scoren bij een van de vele kraampjes die je op bijna elke straathoek tegen komt, in het park een leuk plekje gezocht en daar van onze maaltijd genoten.
Toen onze voeten aangaven dat het wel genoeg was voor vandaag de buitenkant van het park weer opgezocht en met de subway weer naar de 42ste straat gegaan, in de terminal nog een paar boodschappen gedaan en bij de Deli ons avondeten gehaald, met de bus weer terug naar het hotel.
Na het eten de koffer ingepakt voor zo ver als dat mogelijk was en de gevolgen van Ivan een beetje gevolgd op TV.
Overnachting, kamer in Econo Lodge Hotel Carlstadt, kosten $ 60,42 incl. tax.
Vandaag gereden 0 mile, gelopen eigenlijk net iets te veel aan de voeten te voelen.

Dag 12 zaterdag 11-09-2004 NYC – JFK – Atlantic Oceaan

Vanmorgen op het gemak de koffer verder ingepakt en alles in de auto gedaan, de sleutel van de hotelkamer ingeleverd en op het gemak gaan rijden, eerst een stukje over de NJ- 503 noord naar de I-80 die ik in eerste instantie west nam in plaats van oost gelukkig hadden we dat vlug door dus de volgende exit er af en er weer op nu in de goede richting.
Via de Palisades Interstate Parkway noord zijn we New York State ingereden een mooie route, daarna via een stukje US-202 over de Hudson River naar de Taconic State Parkway zuid en de I-87 oost Daarna wilde ik de I-678 zuid nemen maar die hebben we gemist omdat er op de borden Hutchinson River Parkway stond i.p.v. I-678.
Weer over de brug naar Long Island, dat is trouwens de enige brug waar men beide kanten moet betalen alle andere was het maar 1 kant uit betalen en de andere kant vrij.
Omdat we nog redelijk wat tijd over hadden voor we op het vliegveld moesten zijn dachten we een beetje toeristisch te rijden, dat viel iets tegen omdat we er niet mee gerekend hadden dat ook op Long Island veel wegen met de naam i.p.v. wegnummer op de borden staan en er ook op de wegen zelf geen wegnummers te vinden zijn reden we verkeerd en kwamen we op Williamsburg Bridge uit die ons rechtstreeks de Lower East Side van NYC inbracht.
Dat was schrikken, gelijk de eerste mogelijkheid genomen om een U-turn te maken en weer vlug terug naar Brooklyn waar we eerst een heel stuk onder de spoorbaan zijn blijven rijden wat ook wel een rare gewaarwording is, het lijkt mij niet echt prettig om daar te wonen want dat ding houd een enorm lawaai als hij langs rijdt.
Uiteindelijk het vliegveld maar eens opgezocht en onderweg de tank nog vol gedaan, Long Island is dus duur want goedkopen dan $ 2,139 konden we niet vinden, mogelijk heeft de nabijheid van JFK hier ook mee te maken want al die rentals moeten natuurlijk nog tanken voor ze de auto inleveren.
De Auto ingeleverd bij Hertz en met de Airtrain naar terminal 3, waar Delta Airline is gevestigd eerst maar even inchecken en ondanks dat we best vroeg waren kon de dame ons geen raamstoelen geven dus wordt dit de eerste keer dat van alle vliegreizen dat we niet aan het raam zitten.
Volgens mij had ze geen zin om te zoeken want het vliegtuig was lang niet vol.
Eerst de koffers ingeleverd en toen nog een poosje naar buiten om nog even aan mijn verslaving toe te geven, daarna bij starbuck nog een ijskoffie gedronken.
De gate opgezocht, 1,5 uur later konden we aan boord, toen iedereen aan boord was mochten we eventueel ergens anders gaan zitten, omdat een ander paar graag in het middenstuk wilde zitten om naar het grotere tv-scherm te kijken konden we toch weer aan het raam zitten.
Keurig op tijd kwam het vliegtuig los van de gate, alleen duurde het opstijgen nog even want er was een rij van 15 vliegtuigen voor ons ondanks dat wist de captain te melden dat de verwachte aankomsttijd op AMS 07:15 uur was terwijl we uitgingen van 08:00 uur volgens de tickets, terwijl de lucht mooi rood kleurde van de ondergaande zon stegen we op voor de thuisreis.
Overnachting in het vliegtuig. Niet geslapen
Vandaag gereden 182 mile.

Dag 13 zondag 12-09-2004 Atlantic Ocean – AMS – Biggekerke

Om 07:25 uur raakte de wielen de landingsbaan van Schiphol, we waren 35 minuten vroeger dan gepland dat kwam omdat we de restanten van Frances achter ons hadden en dus een flinke wind mee hadden.
Eerst de koffers ophalen, toen we op de bagage afdeling kwamen stond de vlucht nog niet eens op de monitor dus maar even een peukje gedaan, onze koffers kwamen redelijk vlug van de band ook nog alle 2 gelijk dus konden we weg.
Voor het eerst op Schiphol werd ons door de douane gevraagd waar we vandaan kwamen en of we was hadden aan te geven, nee natuurlijk niet, einde oefening en wel thuis.
Om 08:15 uur zaten we in onze eigen auto en reden van P-3 af richting Biggekerke waar we om 10:30 uur het garagepad opdraaide, zalig rijden op zondagmorgen geen files, jammer dat ze in Vlissingen de brug nog open draaide voor een jachtje maar dat geeft gelijk aan dat je weer thuis bent.
Auto uitladen en katten eten geven want onze dochter ligt nog in bed dus willen die beesten graag eten, in de kas nog wat water gegeven want een deel van de planten had dorst.
’s Middags nog een uurtje de ogen dicht gedaan en ’s avonds de hond opgehaald van haar logeeradres.
Overnachting ons eigen bed.
Vandaag gereden, weet ik niet precies in de USA houd ik dat keurig bij maar in NL nooit ik denk rond de 225 kilometer.
Totaal gereden 1842 mile waar we 50,01 gallon voor nodig hadden met een gemiddelde prijs van $ 1,919 per gallon.

Epiloog

Dit was onze eerste trip aan de oostkust van de USA.
NY City is een ervaring apart, enorm druk met een heel rustig Central Park in het midden, door het slechte weer hebben we 1 dag in moeten leveren en dus niet alles kunnen doen, dus zullen we er mogelijk nog wel eens terug komen.
NY State is schitterend met een heel afwisselend landschap met prachtige watervallen, heel mooie bossen en ook in september nog volop wildflower in bloei.
Hoewel we PA en NJ alleen maar over de interstate gezien hebben denk ik dat je ook hier prachtige gebieden hebt die een nader bezoek zeker waard zijn.
In NY zowel State als City is de brandstof flink aan de prijs.
Ook de gewone boodschappen zijn er duurder dat in the West.
Reizen met een auto en hotel/motel en cabin overnachtingen is niet onze manier van vakantie houden geef ons maar een Camper.
Men is aan deze kant van de USA niet zo beleeft in het verkeer als in het zuidwesten, er wordt hard gereden en er wordt vlug getoeterd als men even twijfelt, om in te voegen moet je gewoon brutaal zijn en de auto er tussen duwen.
Het gebruik van wegnamen i.p.v. wegnummers op de bebording werk soms verwarrend.
Volgens mij is NY de enige State waar de exitnummers opvolgend zijn en niet gekoppeld aan de mijlen van de weg, dat is even opletten meestal reken ik uit hoe ver ik moet naar de volgende exit maar dat gaat hier niet op.

Onze volgende reis is alweer geboekt, weer 4 weken met een camper van LA naar Dallas van 17-04-2005 tot 17-05-2005

vakantie 2003

Vijf weken Amerika met een camper (Rob Wondergem)

Dit is onze derde reis door Amerika, evenals de voorgaande reizen gaan we ook nu weer met een camper op stap.
Na het nodige zoekwerk op het Internet werd de route uitgezet en de afstanden berekend, hiervoor werd de roadatlas van Rand McNally gebruikt, ook de meeste campgrounds werden van te voren weer uitgezocht in de TrailerLife Campgrounds and RV Directory, zodat we konden bepalen waar we binnen de National en State Parks konden slapen en waar we een private campground moesten nemen, dit was mede afhankelijk van het aantal dagen wat we onderweg zijn zodat je eens een was kan draaien.
Er werden geen campgrounds vastgelegd, omdat we buiten het seizoen zitten is dat niet nodig, alleen als we in het weekend in een van de grote parken zaten werd de campground voor de volgende nacht s’morgens al besproken om zeker te zijn van een campsite.
Via het Internet had ik een site gevonden waar de camperhuur nog al wat goedkoper was dan bij de andere reisorganisaties dus werd er een e-mail gestuurd met onze plannen, de camperhuur was inderdaad een stuk goedkoper maar vliegreis en hotel waren een stuk duurder, maar contact met het reisburo waar RV Tracks mee samenwerkt bracht uitkomst.
Via reisburo ” De Opmaat” werd de camper weer gehuurd bij El-Monte en de vliegreis met Northwest airlines en hotel bij Hotelplan, dat laatste betekende dat we twee nachten hotel moesten boeken om een goedkope vliegreis te kunnen boeken, dus werd in overleg met het reisburo besloten om de eerste (verplichte) en de laatste nacht een kamer te boeken in Circus-Circus.
Voor de camper hadden we een vroege pickup geboekt, dan word je s’morgens voor acht uur al opgehaald door El-Monte zodat je vroeg kan starten, deze vroege pickup kan maar bij een beperkt aantal hotels in ons geval was dat het Luxor maar dat ligt wel helemaal aan de andere kant van de strip ten opzichte van Circus-Circus, dus om daar op tijd te kunnen zijn hebben we zelf via Internet een kamer geboekt in Excalibur wat naast het Luxor ligt en werd de eerste nacht Circus-Circus gewoon niet gebruikt.
Om het geren s’morgens vroeg, met de mogelijkheid van files te voorkomen en ook nog een redelijke nachtrust te hebben voor vertrek zijn we op maandag avond al vertrokken en hebben de nacht doorgebracht in het Ibishotel, dat is lekker dicht bij Schiphol en heeft een gratis shuttlebus naar het vliegveld.



Dag 1 dinsdag 09-09-2003 Amsterdam – Las Vegas

Na een goede nachtrust in het Ibishotel in de buurt van Schiphol om 07:45 uur met de shutllebus naar het vliegveld gereden, we konden meteen inchecken bij de balie van KLM - Northwest, waren we in ieder geval van die zware koffers af.
Bij de paspoortcontrole stond een flinke rij, eenmaal daar doorheen eerst naar de taxfree-shop om shag en sigaretten, scheelt heel wat als je geen belasting moet betalen.
Daarna hadden we nog tijd voor koffie en een sigaretje, om 09:30 uur begon het boarden al, eerst kregen we een aantal vragen voor gelegd, zoals van wie is de bagage, wie heeft er ingepakt, zijn de koffers onbeheerd geweest, nemen je iets voor een iemand anders mee enz.
Om 11:00 uur zouden we moeten vliegen, maar het werd een ½ uur later, na een goede vlucht landen we om 12:45 uur in Minneapolis, daar moesten we door de douane, omdat dat de plaats van binnen komst is in de V.S., terwijl we stonden te wachten bij de paspoortcontrole werd ik uit de rij gehaald en Annie werd gesommeerd om te blijven staan, ik moest een aantal vragen beantwoorden zo van gebruik je verslavende middelen, ja, koffie, tabak en alcohol maar dat wilden ze niet horen, of ik drugs gebruikte en of ik marihuana bij me had en of ik wel eens met de politie in aanraking was geweest, jazeker ik heb wel eens een boete gehad voor te hard rijden maar dat was geen reden om mij de toegang tot de USA te weigeren.
Een iets afwijkend uiterlijk (lang haar) is blijkbaar al een reden om extra gecontroleerd te moeten worden, daarna plukte de douanebeambte een man met een gekleurde huid uit de rij.
Riekt het hier toch een beetje naar discriminatie of niet?
We hadden nog tijd over om aan onze verslaving toe te geven en zijn buiten nog een sigaretje gaan roken, omdat alle papieren in Amsterdam al in orde waren gemaakt moesten we de koffers alleen maar door de douane brengen en weer op een volgende band te zetten en konden we ze verder weer vergeten tot we in Las Vegas waren.
Om 14:20 uur weer aan het vliegen op naar Vegas, daar waren we om 15:35 uur, hadden onder tussen 9 uur tijdsverschil overbrugd.
Tot onze verbazing kwam er 1 koffer geopend van de band, dat de douane je koffers kan openen om te controleren wisten we, we mochten ze ook niet op slot doen, dus gingen we ervan uit dat die spontaan open gesprongen was, gelukkig zat er een kofferriem om, die hield de boel nog enigszins bij elkaar, een anders koffer was wel gecontroleerd, daar zat dan ook tape op, waarop stond dat hij gecontroleerd was.
Met een taxibusje naar het hotel/casino Excalibur gereden, weer al in de rij nu om in te checken.
We hadden daar een mooie kamer, kregen het gevoel of we in de tijd van Robin Hood waren, maar dan met alle gemakken van deze tijd.
Het casino door gelopen om te kijken waar we de andere ochtend moesten zijn om op gepikt te worden door de bus van El Monte, bij de Mac. D. een hamburger gegeten en de bekers drinken gratis opnieuw gevuld, om mee naar de kamer te nemen, om 20:00 uur lagen we in bed (Nederlandse tijd 05:00 uur).

Dag 2 woensdag 10-09-2003 Las Vegas - Provo

Om 05:00 uur waren we al klaar wakker, we zijn toen maar opgestaan en gaan douchen, konden we nog haren wassen, niet wetende of we dat de eerste dagen nog zouden kunnen doen, lag aan de camping die we tegen zouden komen.
Om 06:45 uur uit gecheckt en naar het Luxor hotel/casino gelopen, het was niet zo ver maar met zware koffers viel het nog tegen.
El Monte zou ons daar tussen 07:00 uur en 07:45 uur ophalen, het was precies 07:45 uur toen het busje verscheen.
Bij El Monte meteen de papierwinkel afgewerkt, zo konden we om 09:00 uur al gaan rijden.
De camper gelijk de I-15 noord opgedraaid en tot voorbij Las Vegas gereden zodat we eerst de drukte voorbij zijn en dan een winkel zoeken, wat niet mee viel, om 11:00 uur hadden we er een gevonden, eerst maar wat te eten gehaald en gegeten voor we verder reden en op zoek gingen naar een grote supermarkt, dat duurde weer een hele poos voor we die tegen kwamen en dan reden we er ook nog voorbij, maar je zit op de highway en dan moet je wachten op de volgende afslag om te kunnen keren.
De winkel was een oude bekende voor ons, ALBERTSONS, daar de rest van de boodschappen gedaan, ze hadden daar nu ook een savingspas voor korting op bepaalde artikelen, deze maar meteen gehaald, scheelt behoorlijk in prijs, we bespaarden $ 30,00.
Omdat we nog geen koffie gedronken hadden, hadden we allebei hoofdpijn, dus eerst maar naar de Burger King om een beker koffie, de koffie smaakte nergens naar maar bevatte toch cafeïne en na 2 slokken zakte de hoofdpijn al.
Zijn we verslaafd of niet?
We hadden eerst nog het idee om door een stukje van Zion te rijden, maar gezien de tijd en dat we ook weer in een andere tijdszone kwamen, we moesten 1 uur vooruit, er toch maar van afgezien.
Het was een flinke rit naar Provo, waar we zo naar de van te voren uitgezochte campground reden.
Zijn meteen maar lid geworden van de Good Sam club, kostte 12 dollar en dan krijg je 10% korting op de Good Sam campgrounds.
Onderweg voor de eerste keer getankt en geschrokken van de prijs $ 1,999 per gallon hopelijk is het niet overal zo duur.
Tijdens het uitpakken van de koffers kwamen we er achter dat ook de koffer die open van de band af kwam gecontroleerd was door de douane, er zat een papier hier over in, ze hadden hem wel eens goed mogen sluiten.
In iedere koffer zaten 2 pakken koffie, waarvan er uit beide 1 pak lek was, bewust lek gestoken misschien? (Drugs)
Campground Lakesite RV Campground kosten $ 19,50 met GS korting met full hook-up.
Vandaag 422 mile gereden
Hoogte 4490 feet =1347 meter

Dag 3 donderdag 11-09-2003 Provo – Garden City

Vandaag van Provo naar Garden City, om 07:00 uur waren we al op en om 08:40 uur zijn we gaan rijden, eerst een stuk over de I-15 noord, tot Ogden waar we de US-89/91 noord nemen om via Brigham City naar Logan te rijden onderweg kwamen we door dorpjes waar er overal perziken (peaches) te koop werden aan geboden, we hebben een mand gekocht voor $3,00 er zaten 20 perziken in.
In Logan de US-89 noord op langs de Loganriver en Bearcreek de bergen in op weg naar Garden City een schitterende Scenic Route.
Het is vandaag “nine eleven”, toch merk je er hier niet zoveel van, we hebben wel wat huizen gezien waar de vlag half stok hing.
We zien al 2 dagen besneeuwde bergtoppen, verse sneeuw, brr.
Als we bijna de bergen door zijn houdt de motor er mee op, hebben geen benzine meer, gelukkig ging het nu alleen maar naar beneden en konden we zo naar beneden rollen, er was een flink nadeel, als de motor het niet meer doet dan is ook de stuurbekrachtiging en het A.B.S. niet meer in werking, dus was het wel heel erg aan het stuur hangen en ze weten het daar, want precies onder aan de berg staat een benzinestation.
Zou dit vaker gebeuren?
De brandstof meter bleek niet goed te werken het ene moment gaf hij nog half aan om het volgende moment nog geen kwart tank aan te geven, op een weg van 39 mile waarvan 30 mile bergop zonder gasstation heb je dan dus een probleem.
Daarna een campground op gezocht, de campsite die we in gedachten hadden bij de LakeSite RV campground was een soort parkeerterrein bij een jachthaven (Marina), was dus 3x niks, er stond ook verder niemand.
Een stukje terug rijden was een KOA camping, alleen zijn deze vrij prijzig.
Daar hebben we eerst gegeten en zijn toen weer de berg op gegaan, hadden van het laatste stuk weinig gezien, alleen maar de weg omdat we zonder brandstof zaten.
We hadden een mooi uitzicht op Bear Lake en de valley waar het in ligt, daarna hebben we het meer rondgereden, een leuke route om de middag vol te maken, deze weg staat niet op de kaart maar rondom het Bear Lake ligt een asfaltweg, om 16.00uur waren we weer terug op de campground, daar de eerste kaarten gekocht voor de familie, morgen postzegels kopen en de kaarten op de post doen.
Campground KOA-Garden City kosten $ 25,00 met full hook-up
Vandaag 242 mile gereden.
Hoogte 5900 feet = 1770 meter.

Dag 4 vrijdag 12-09-2003 Garden City – Grand Teton NP

Al weer vroeg op, zo rond 06:30 uur, zijn nog steeds vroeg wakker van de jetleg, gelukkig is dat niet hinderlijk behalve dat je vroeg wakker bent, na het ontbijt om 08:00 uur gaan rijden.
Naar het Grand Teton N.P. via een toeristische route, je hebt een voordeel als je de US-89 noord aanhoud kom je in vanzelf in het stadje Jackson aan, wat de zuidingang van Grand Teton NP is.
Heel de US-89 vanaf Logan tot Jackson is een Scenic Route dus een schitterende route om te rijden.
Eerst een stukje langs Bear Lake ondertussen zitten we in Idaho via Montpelier gaan we dan Wyoming in en rijden we via Alpine waar we de Snakeriver oppikken om die stroomopwaarts te volgen naar Jackson.
Onderweg tussen Alpine en Jackson waren er veel wegwerkzaamheden, we werden dan in een file over 1 rijbaan geleid, voorop reed er dan een pilotcar, maximum snelheid in de werkvakken 15 mile, kan ook niet veel harder want je rijd over een puinbaan.
We waren dan ook vrij laat om naar huis te bellen, wat we zouden doen zo rond 12 uur plaatselijke tijd, het is in Nederland dan 20:00 uur.
Het stadje Jackson in gereden op zoek naar een parkeerplaats en een telefoon.
Dan is het altijd nog even zoeken, normaal zie je ze op iedere hoek van de straat maar nu net niet, na een klein stukje lopen vonden we een telefoon.
Jackson is een heel leuk stadje, echt iets voor toeristen, veel gallery’s erg duur dat wel.
Ook hadden ze er een mooi stadspark, voor de toegangen waren bogen gemaakt van geweien van de Deer (hert), er waren vier toegangen en in het midden van het park stond een monument voor gevallen soldaten uit de verschillende oorlogen, die in die plaats woonden, van de Eerste Wereld oorlog tot Dessertstorm en nu kunnen ze er waarschijnlijk nog meer namen bij zetten van de oorlog in Irak.
Daarna door gereden via de US-191 noord naar Grand Teton NP, eerst het visitorcenter bezocht en een Nationale Parkpas gekocht voor $ 50,00 kunnen we alle Nationale Parken in, dus sparen we weer geld uit.
Nog een stukje door het park gereden, jammer dat het wat regende en de bergen in de wolken zaten en daarna eerst de campground op gezocht, waar het zelfs nog even hagelde, boven op vloog er zelfs wat sneeuw.
De campground was er een in het park er zijn dan ook geen voorzieningen en je moet alles doen met wat je mee hebt, het ging weer zeer eenvoudig je zoekt een plaatsje en je doet het geld in een envelop, het flapje aan een paaltje bij je campsite en klaar is Kees, nog een rondje over de camping gewandeld, we gingen een koude nacht te gemoed, zo rond het vriespunt, de kachel stond heel de avond aan.
Campground Gros Ventre kosten $ 12,00 geen hook-up
Vandaag gereden 232 mile
Hoogte 6200 feet = 1860 meter

Dag 5 zaterdag 13-09-2003 Grand Teton NP

Na een heel koude nacht, de ijsbloemen stonden op de voorruit, om 07:00 uur opgestaan, op het gemak ontbeten en de nodige klusjes gedaan om 08:30 uur het park verder in gereden via de US-191 noord naar Colter Bay Village om de volgende campsite vast te leggen.
Onderweg onze eerste bizons gespot het was een kudde die daar gehouden word dus in een wei zoals je hier de koeien ziet en erg ver van de weg af.
Nu was het weer erg mistig en konden we nog de bergen niet zien, gelukkig kwam de zon door en trok de mist op.
Eerst een campsite voor de volgende nacht gaan reserveren, het is weekend en dan lopen de campgrounds vlug vol, het is weer het systeem wie het eerst komt.
Een route via de Teton Park Road terug door het park gereden, na de middag met de boot het Jenny Lake over gevaren om daar naar Hidden Falls en Inspiration Point te lopen, het was gezien de hoogte waar we op zaten een redelijk zware tocht om te beginnen, alsmaar berg op, een geluk dat we ook weer naar beneden moesten, met de boot ook weer terug, dat hoeft niet, je kon ook rond het meer naar de camper terug lopen, de hike zoals wij hem gelopen hebben was ongeveer 2,5 mile.
De route door het park vervolgt naar het Moose Visitor Center en daar de Menor’s Ferry bezocht met een replica van de eerste ferry over de Snakeriver en ook een kerkje met achter de preekstoel een prachtig uitzicht op de Grand Teton, helaas mochten we het kerkje niet in er was net een bruiloft aan de gang.
De naam van het kerkje is Chapel of the Transfiguration, het is mooi gerestaureert en word ook nog voor gewone diensten gebruikt.
Er moeten beren in het park lopen, maar we hebben er nog geen gezien, we hebben toen maar een knuffel beer gekocht.
Tot slot zijn we Signal Mountian nog opgereden voor het mooie uitzicht op het dal van de Snakeriver, eigenlijk werd het afgeraden om er met een camper op te rijden maar we zijn geen problemen tegengekomen alleen de parkeerplaatsen waren wat klein.
Nadat de mist was opgetrokken een heel mooie dag gehad, het was wel niet zo warm maar in ieder geval was het droog en we hadden fantastische bergen gezien.
Annie liep al heel de dag te niesen en met waterige ogen rond, lijkt veel op een allergische reactie op iets.
Doordat het gister erg koud werd hadden we een deken erbij gelegd, dat zou de enige mogelijkheid moeten zijn, omdat we al een paar dagen rond rijden en dit nog niet eerder gebeurt is, dus terug op de camping de dekens buiten gelegd om te luchten en uit te kloppen, maar zodra de dekens weer terug lagen begon het niesen weer meer te worden, conclusie dekens blijven in de kast en op zoek naar antihistamine.
Campground Colter Bay $ 12,00 geen hook-up
Vandaag gereden 109 mile
Hoogte 6900 feet = 2070 meter
Weersverwachting -7

Dag 6 zondag 14-09-2003 Grand Teton NP – Yellowstone NP

We hebben vannacht beneden geslapen op de bank, daar is het wat warmer dan in de cap-over, alleen dat bed is wel te kort en erg smal.
Om 07:45 uur opgestaan en om 08:45 uur waren we onderweg, eerst gaan tanken en water innemen, dan nog een stukje door Grand Teton NP gereden en verschillende stops gemaakt, om door te rijden naar Yellowstone NP, via de John D. Rockefeller Memorial Parkway, wat gewoon een onderdeel is van de US-89.
Het lag in de bedoeling om een campsite te boeken bij Flagg Ranch Village een private campground maar die was niet zo bijzonder en heel erg duur dus zijn we maar doorgereden.
Voor de middag waren we dus al in Yellowstone NP waar we eerst Lewis Lake bezocht hebben daar wat rondgekeken er gingen verschillende mensen het water op om te vissen ingepakt als eskimos want op en langs het meer was het steenkoud, de campground bij Lewis Lake was al gesloten voor het seizoen dus zijn we eerst doorgereden naar Grant Village om daar eerst een plaats op de campground te reserveren.
Onderweg van de South Entrance naar Grant Village zagen we al hele stukken van de grote branden uit 1988 en wat kleinere stukjes verbrand bos van dit jaar, ook op het moment dat wij er waren woede er nog verschillende branden maar gelukkig waren alle wegen weer toegankelijk want 2 weken voor we weg gingen was de weg naar de East Entrance richting Cody nog afgesloten en ook nu was dat nog mogelijk als de wind ging draaien.
Daarna op pad naar de warmwaterbronnen en geysers van de West Thumb.
Een heel rare gewaarwording, een gat in de aarde waar stoom en water uit komt, het idee dat de aardkorst daar zo dun is en de druk van binnen uit zo groot dat er spontaan gaten in de aarde vallen waar het gloeiend hete water naar buiten komt eigenlijk niet te bevatten.
Elke pool heeft zijn eigen naam en zijn eigen kleur wat weer afhankelijk is van de diepte en de temperatuur van het water, in een van de vele kleine pooltjes zagen we een spin die daar in leeft van de insecten die er in vallen.
Alleen de lucht die het water verspreid is niet zo geweldig, het ruikt naar zwavel of eigenlijk rotte eieren.
Het water uit de bronnen verdwijnt in het Yellowstone Lake toen we langs het meer reden zagen we ook nog verschillende andere bronnen gewoon aan de waterlijn, deze waren niet toegankelijk voor publiek.
Tijdens de rit richting Bridge Bay zagen we een Elk-bull de weg oversteken, wat een groot gewei hebben die dieren, hij bleef net niet lang genoeg staan om een foto te nemen, iets fotogenieker had wel gemogen.
Later zagen we een Bison langs de kant van de weg grazen, die kijken dus echt gemeen, zeker als hij maar op een meter of 5 van de camper staat, er wordt ook voor gewaarschuwd niet te dicht bij te komen, net zoals er gewaarschuwd wordt voor de beer, krijg je een folder over de gevaren van de bizon als je het park in komt.
Het was een mooie dag vandaag, de zon scheen volop.
De weersverwachting voor vannacht is -2 en voor morgen overdag 15-20 graden.
Campground Grant Village kosten $ 18.00 geen hook-up
Vandaag gereden 118 mile
Hoogte 7743 feet = 2357 meter

Dag 7 maandag 15-09-2003 Yellowstone NP

Na een verschrikkelijk slechte nacht (Annie) al om 07:00 uur opgestaan, gegeten en de dagelijkse klusjes, om 08:00 uur weg gereden, eerst de afvalwatertanks gaan legen en vers water innemen, doordat we al dagen in de parken kamperen en dus geen voorzieningen hebben, moeten we alles zelf verzorgen.
We zijn naar de gebieden waar de geysers en warmwaterpoelen (fire holes) zijn gereden.
Het is allemaal prachtig, maar nog steeds niet te begrijpen, dat het water van diep uit de aarde komt, vlak boven een manga laag en dat dan met zo’n kracht naar boven komt dat het meters de lucht in kan spuiten, het enige nadeel is de zwaveldamp.
De meeste geysers spuiten om een bepaalde tijd, soms om de paar minuten, maar het kan ook maar 2x per dag of eens in de 3 maanden.
Of zou het toch allemaal opzet zijn, om toeristen te trekken?
Als je een gebied met geysers in gaat moet je over een plankier lopen, omdat de aardkorst zo dun is dat je er door heen kan stappen en dan verbrand je levend, toch zien we naast het plankier uitwerpselen van Bisons, die wegen heel wat meer dan de gemiddelde mens.
Als je over de weg rijd zie je regelmatig stoom wolken boven de bomen uit komen, daar zijn dus ook weer fire holes.
Toen we van een bezoek aan de geysers terug naar de camper liepen lag er een Bison-bull aan de rand van een wandelpad, aan beide kanten van het pad stond een park ranger op te letten of alles wel goed ging, of dat de mensen er niet te dicht bij kwamen.
Later zagen we nog een hele kudde Bozons grazen, allemaal females met hun kalveren.
Het eerste gebied wat we tegen kwamen was rond Old Faithful, de camper geparkeerd op een van de gigantische parkeerterreinen en de wandelschoenen aangedaan, daarna eerst naar de oude getrouwe, we zijn niet op de tribune gaan zitten maar naar de achterkant van de heuvel gelopen zo stonden we gunstig voor de wind en het zicht is net zo mooi, omdat we lekker vroeg waren was het nog niet druk, toch een voordeel als je binnen het park kan slapen je bent dan voor de grote meute op de drukke plaatsen.
Binnen 10 minuten na aankomst gaf Old Faithful zijn kunststukje al te zien werkelijk schitterend, hierna doorgelopen over het plankier tot aan de Morning Glory Pool onderweg tientallen geysers gezien gelukkig ook verschillende die net water gaven als we er in de buurt waren via de Castle Geyser terug naar de camper en naar het volgende punt Het Biscuit Basin ook weer fire holes maar weer heel anders.
De volgende groep konden we vanuit de camper bekijken de Firehole Lake Drive brengt je in de auto langs de geysers je hoeft niet op het tegemoet komende verkeer te letten want het is een One Way Road, hierna de weg overgestoken naar de Fountain Paint Pot area en daar ook weer de wandeling langs de geysers gemaakt hierna nog het Midway Geyser Basin gedaan waar o.a. de Excelsior Geyser Crater een gigantische hoeveelheid warm water de Fireholeriver in laat lopen.
Voor vandaag genoeg warm en stinkend water gezien en dus vlak voor de afslag naar Madison de One Way Road ingedraaid die je langs de waterval in de Fireholeriver brengt
Ook kwamen we een Elk-bull tegen met een gebroken gewei, zielig hoor hij was nu niet aantrekkelijk voor de Elk dames, hij liep dan ook helemaal alleen, terwijl het brons tijd was en alle bullen al een harem hadden, moet hij nog een jaar wachten.
Bij campground lag een Elk-bull met zijn haren, de bull ligt dan ook triomfantelijk om zich heen te kijken op een kleine verhoging in het landschap zodat hij alles goed kan overzien, er stonden een paar honderd mensen om een en ander op de gevoelige plaat vast te leggen.
We hadden geluk, we hadden een van de laatste plaatsen op de campground, toen we het envelopje met de betaling in de daarvoor bestemde bus gingen doen werd net het bordje full opgehangen.
Campground Norris kosten $ 12,00 geen hook-up
Vandaag gereden 64 mile
Hoogte 7500 feet = 2250 meter

Dag 8 dinsdag 16-09-2003 Yellowstone NP

Vannacht weer in de cap-over geslapen, op de bank was ook niet je van het.
We werden gewekt door een grote onweersklap, het begon ook te regenen.
Om 09:00 uur naar het Norris Geyser Bassin gereden, net over de weg bij de camping, het was alleen net te ver om te lopen.
Het bassin was voor een gedeelte af gesloten, doordat er een verhoogde activiteit en temperstuur gemeten was er kunnen dan spontaan nieuwe geysers ontstaan.
Zou het dan toch echt een natuur verschijnsel zijn?
We hebben wel een deel van de route kunnen lopen maar de grote lope van de Back Basin was gesloten zodat we daar alleen Emerald Spring, Steamboat Geyser en Echinus Geyser konden bekijken, het Porcelain Basin was wel helemaal te lopen.
Daarna naar Mammoth Hot Spring, daar zijn terrassen te zien waar het water over heen loopt en door de afzetting van de mineralen uit het water zijn er terrassen gevormd.
Naar de Upper terrassen liep een weg die niet toegankelijk was voor campers, maar dat mocht ons niet tegen houden, deze weg toch gereden en het was goed te doen.
Bij de Lower terrassen een wandeling gemaakt, ook daar konden we niet overal lopen, omdat ze een nieuwe trap aan het maken waren, de oude was door een nieuwe bron te dicht bij het Geyser gebied gekomen.
Doordat we niet overal konden komen waren we vlugger klaar dan dat we gedacht hadden, daarom zijn we nog doorgereden naar Tower-Roosevelt daar staat in een zijdal de enige versteende boom van heel Yellowstone, voor we daar waren eerst maar gegeten en gewacht tot het wat minder regende, het was ondertussen gaan gieten.
Hierna doorgereden naar Tower Fall, op de weg van Roosevelt naar Tower Fall zagen we 2 bighornsheep, we konden alleen niet stoppen om een foto te maken omdat het te druk was op de weg, op de terug weg werd de lucht pik en pik zwart en ging het flink regenen en onweren.
We moesten nodig wassen en zijn dus op zoek gegaan naar een particuliere campground met laundry, deze was net buiten het park in Gardiner we zitten nu in Montana en omdat we ook nog wat boodschappen nodig hadden kwam dat goed uit.
Ook moesten we nog steeds antihistamine kopen, Annie had nog steeds last van een allergie.
Het stadje was 3x niks, niet eens een fatsoenlijke winkel en al helemaal geen drugstore, nog maar een dag niesen!
Op campground 2 machines was gedraaid en gedroogd.
Campground Rocky Mountain RV Park kosten $ 28,00 met full hook-up.
Vandaag gereden 79 mile
Hoogte 5200 feet = 1560 meter

Dag 9 woensdag 17-09-2003 Yellowstone NP - Cody

Om 08:30 uur weer onderweg naar de Yellowstone Canyon, waar de bergen een waar kleuren palet zijn.
Het park weer in door de enorme poort die de North Entrance vormt, dit was in de begin jaren de hoofdingang van het park, omdat de weg tussen Roosevelt en Canyon Village gesloten is i.v.m een wegreconstructie zijn we eerst terug gereden naar Norris en daar de weg dwars door het park naar Canyon Village genomen.
Het had die nacht gesneeuwd en alles zag wit, ook onderweg kregen we nog wat sneeuw.
Eerst een paar boodschappen gedaan, we hadden gehoord van mensen op de camping dat erin Canyon Village een redelijke winkel was, ze hadden in ieder geval antihistamine (Benadryl), omdat het bijna einde seizoen was hadden ze niet meer echt veel, ook het postkantoor had geen postzegels meer, die ging de volgende dag al dicht.
De wandelingen die we gepland hadden hebben we allemaal kunnen doen, alleen was het ijzig koud.
De Lower en Upper Fall hebben we van alle kanten kunnen bekijken, eerst via de North Rim en vervolgens via de South Rim, om de Lower Fall vanaf onderen te bekijken moesten we wel heel veel moeite doen, via de Uncle Tom’s Trail moesten we 150 meter naar beneden over een steile weg en een trap, de meeste moeite hadden we om weer boven te komen, we moesten dan ook regelmatig rusten, deze trail word dan ook afgeraden voor mensen met hart, long of andere gezondheids problemen maar over stevige rokers werd niets gezegd .
Onderweg hadden we veel last van opstoppingen, moesten dan soms wel 20 minuten wachten om door te kunnen rijden, overal waren ze aan de weg bezig, er was maar 1 rijbaan beschikbaar en dan over een flinke afstand, als er dan een kant mocht gaan rijden waren het ook hele files, vooraf gegaan door een pilotcar.
Onze laatste stop was een serie modderpoelen met de naam Mud Volcano, wat ook weer een flinke klim was, maar als je slim was nam je de makkelijkste kant naar boven en de moeilijkste naar beneden.
Nog even gas getankt bij Fishing Bridge, doordat we steeds op campings staan zonder voorzieningen gaat het gas er goed door heen, voor de verwarming, warm water, en de koelkast.
We waren van plan om deze nacht ook nog in het park te slapen, maar hebben besloten om toch maar door te rijden naar Cody, we dachten ook dat het lager zou liggen, maar dat scheelde niet zoveel, hadden onderweg een flinke sneeuwbui, voor onze begrippen een sneeuwstorm.
Dus via de East Entrance het park uit en over de US-14 naar Cody gereden.
In Cody een Good Sam camping gevonden.
We lopen anderhalve dag voor op het schema, doordat we in Yellowstone niet alles konden zien wat we wilden.
Campground Ponderosa Trading Post kosten $ 22.89 met GS korting en full hook-up.
Vandaag gereden 142 mile
Hoogte 5080 feet = 1524 meter

Dag 10 donderdag 18-09-2003 Cody – Bighorn NRA

Vanmorgen een beetje uit geslapen, tot 08:00 uur, we slapen nog steeds in de cap over, ondanks dat het vriest, we laten nu de kachel een beetje bij staan, dan is het in ieder geval niet zo koud.
Cody is een stadje dat bekent geworden is door Buffalo Bill, die was beroemd geworden door zijn Wild West shows, er is in Cody nog een saloon waar een kersenhouten bar staat, die hem werd geschonken door de Engelse Koningin.
Doordat we zover voorlopen op het schema alles op zijn gemak gedaan, om 10:00 uur boodschappen gaan doen, eerst naar de Wal-Mart, daar Benadryl gekocht, was de helft goedkoper dan in het park, ook 2 koffiemugs gekocht, blijft de koffie lekker warm.
Daarna hebben bij een Outlet Trading Post wandelstokken gekocht, stokken die je uit kan schuiven, zo kunnen ze goed in de koffer, de stokken kosten normaal $ 129,95 nu voor $ 46.95, ook sandalen gekocht van $ 89.95 voor $ 32.95, bespaarden we mooi $ 140.
Toen moesten we nog de rest van de boodschappen doen bij Albertsons, daar bespaarden we weer $ 18.66 met onze savingscard, zelf op sigaretten krijg je korting, daar bespaarden we nog eens $17.20 op.
Omdat ze in Wyoming geen bier mogen verkopen in de supermarkt, moeten we nog naar de drankwinkel voor bier.
Toen eindelijk een HAMBURGER met FRIET, wilde dat al een paar dagen, gehaald bij Wendy’s daar hebben ze echt de lekkerste hamburgers (echt vlees).
Daarna zijn we vertrokken richting Bighorn Canyon NRA, via de US-14A bij Lovell eerst nog het visitor center bezocht dat is namelijk niet in het park zelf, aan de dienstdoende ranger gevraagd of de campgrounds binnen het park nog open waren, dat waren ze maar er was geen water meer en ook het dumpstation was al gesloten, ook de boatramp bij Horseshoe Bend was dicht vanwege de lage waterstand, toen we die de volgende dag bezochten kon ik dat goed begrijpen als je beneden aan de ramp was moest je nog zeker 2 mile door de modder voordat je bevaarbaar water tegen kwam.
We zijn in een keer doorgereden naar het eind van het park bij Barry’s Landing, hier zaten we weer in Montana, in de omgeving van de boatramp wat rondgekeken en daar verschillende cactussen en yucca’s gevonden, de campground was vlak bij de boatramp, we stonden echt midden in de middle of no ware, er stonden s’avonds nog 3 andere campers verder niks, er was ook maar plaats voor 14 eenheden.
We zagen hier Big Horn sheep, er liep een flinke groep in een rivier bedding, later op de camping zagen we er nog 4 die tegen de bergwand op liepen.
We zijn een flink stuk gedaald vandaag.
Campground Barry’s Landing kosten $0,00 geen hook-up, volgens het campgroundboek $5,00 maar we konden niets vinden waar we de centen kwijt konden en ook de ranger die in de loop van de avond langs kwam gebaarde van niets dus misschien koste het niets omdat het buiten het seizoen was.
Vandaag gereden 84 mile
Hoogte 4200 feet = 1260 meter

Dag 11 vrijdag 19-09-2003 Bighorn Canyon NRA - Gillete

Heerlijk geslapen, het is nu een stuk warmer, nu we zoveel gedaald zijn.
Na het ontbijt en de gebruikelijke klusjes, zijn we naar Devil Canyon Overlook gereden.
In het gebied waar we nu zijn lopen nog wilde mustangs rond, helemaal wild leven ze niet meer, ze worden gevoed op een ranch daar, ze lopen wel gewoon los in het gebied.
Devil Canyon lijkt een beetje op de Grand Canyon, maar dan een stuk kleiner.
Na een kort bezoekje aan Horseshoe Bend waar niets te beleven viel door de lage waterstand het park weer verlaten en verder over de US-14A oost richting Burgess Junction, deze route wordt afgeraden voor campers, ook op de campground in Cody werden we er voor gewaarschuuwd, ik denk dat het is omdat de weg op een gegeven moment heel erg stijl is, maar we kwamen toch ook nog Class A campers tegen van 36 feet dus waren we niet de enige die het er op waagden, het is dan ook een schitterende route dwars door het Bighorn forest de bergen over naar Medcineweel, dat is een heilig gebied van de indianen, alleen ligt het op 10.000 feet en was het er zeer koud, op sommige plaatsen lag er nog sneeuw.
Ook moesten we 1.5 mile rijden, over een heel slechte onverharde weg en dan nog een heel stuk lopen voor er konden komen, er dus toch maar vanaf gezien.
Bij Burgess Junction komen de US-14 uit Cody en US-14A weer samen om bij Ranchester op de I-90 uit te komen.
Daarna alleen maar over de I-90 oost gereden, heel erg saai, alles wat we zagen waren heuvels met dezelfde begroeiing, koeien en herten.
We lopen nog steeds voor op het schema, zijn nu ook weer verder gereden dan gepland stond, dat maakt de volgende reis dag wat korter.
Campground Green Three’s Crazy Woman in Gillette $21.49 met full hook-up
Vandaag gereden 237 mile
Hoogte 4500 feet = 1350 meter
Temperatuur 23 graden

Dag 12 zaterdag 20-09-2003 Gillete – Devils Tower NM - Wall

Toch goed kunnen slapen, ondanks dat er de hele nacht een goederentrein langs reed en die moest ook nog steeds blazen, hier blazen ze bij ieder overgang die de trein moet passeren.
Om 08:45 uur weer gaan rijden, eerst nog een stuk over de I-90 oost en bij exit 153 de US-14 / S-24 noord genomen en naar Devils Tower NM gereden, ook weer een heilige berg voor de indianen, het is ook een geliefde plek voor bergbeklimmers, we zagen er verschillende in de touwen hangen om naar boven te klimmen.
Wij hebben een wandeling rond de berg gemaakt, de Tower Trail 1,3 mile en niet al te moeilijk zodat je hem langs alle kanten kon bekijken.

LEGENDE VAN MATEO TEPEE (DEVILS TOWER)


Er waren eens 8 kinderen aan het spelen, 7 zusjes en een broer.
Plotseling verstijfde het jongetje;
Hij beefde heel erg en begon op handen en voeten te lopen.
Zijn vingers werden klauwen en zijn lichaam raakt helemaal bedekt
met een dikke vacht.
Waar zo-even nog het jongetje stond,
Was nu een beer verschenen.
De zusjes waren doods bang en zetten het op een lopen.
De beer kwam achter hun aan.
Hollend kwamen de meisjes bij een stomp van een boom die hen
toe riep op hem te klimmen.
Zij gehoorzaamden en de boom begon snel te groeien.
De beer wilde de zusjes doden, maar zij waren net buiten bereik
Woedend graaide hij met zijn klauwen tegen de boom, waarbij hij de barst los scheurde en diepe groeven trok in de stam.
De boom bracht de meisjes naar de hemel,
waar zij de 7 sterren van de Grote Beer werden.
Van de boom bleef alleen het onderste deel van de stam over en versteende.
De groeven die de klauwen van de beer maakte zijn nog steeds zichtbaar.


Ook zagen we prairie dogs, dat zijn een soort grondeekhoorns, ze lijken wel wat op marmotten maar dan groter,
Ze doen niets anders dan gangen graven.
Hierna moesten we terug rijden naar de plaats waar we getankt hadden, we hadden de benzinedop daar laten liggen, toen we daar kwamen lag hij nog netjes op dezelfde plaats als waar ik heb had neergelegd.
Over de I-90 oost naar onze volgende state, South Dakota, verder richting Badlands gereden, wat ook weer een slaapverwekende rit was, Annie kon dan ook haar ogen niet altijd open houden, het waaide behoorlijk hard op deze weg.
In Wall een plekje voor de nacht gevonden.
Weer een stuk gedaald.
Campground, Arrow CG, kosten $ 19.44 met GS korting en full hook-up
Vandaag gereden 274 mile
Hoogte 2800 feet = 840 meter

Dag 13 zondag 21-09-2003 Wall - Badlands NP

Vanmorgen uitgeslapen en om 10:00 uur zijn we te voet naar de Wall Drug gegaan, dat is een winkelcentra met oude winkeltjes.
De Wall Drug is opgericht door een echtpaar dat daar een winkeltje had wat voor geen meter liep.
Om wat aan de bekendheid te doen zijn ze borden langs de weg gaan zetten met de tekst ’Gratis IJswater’ voor ze terug thuis waren stonden de eerste klanten al in de winkel, vanaf die tijd liep de winkel goed.
Er werden zelfs borden in bijna alle staten van Amerika gezet tot de vrouw van President Johnson, zich daar zo aan ergerde dat ze weg moesten, nu staan ze nog steeds in de staat South Dakota.
Het is de loop van de jaren steeds uitgebreid en onder tussen is het een toeristtrap met een soort kermis vermaak, met zingende cowboys, indianen een grote T-Rex spuwt er om de zoveel tijd vuur, als je overal maar geld in deponeert.
Natuurlijk zijn er ook de gebruikelijke souvenirwinkels.
We hebben een varken op een motor en een placemat met een cactus gekocht en van de staten waar we de afgelopen jaren zijn geweest een magneet in de vorm van de betreffende state.
Daarna terug naar de campground om de camper op te halen.
Om 13:00 uur naar huis gebeld, wat in etappe’s ging, de eerste keer hadden we geen pen bij ons om een nummer op te schrijven, de tweede keer, kregen we de ingesprektoon, bij de derde keer lukte het eindelijk waren onder tussen wel een half uur te laat.
We waren toen al op de camping waar we wilden overnachten, toen we daar stopten kwam er een echtpaar naar ons toe en die vertelde dat er alleen nog elektra was en verder alles gesloten was, de campground stond te koop, er hing wel een nightbox aan de muur om je geld in te doen maar betalen voor hook-ups die er niet zijn was niet ons idee.
We zouden toch maar 1 nacht hier blijven en de volgende nacht aan de andere kant van het park slapen, nu maar besloten om dan 2 nachten daar te slapen.
In het park eerst gegeten en visitor center en een overlook bezocht, voor we een wandeling wilden gaan maken werd de lucht pikzwart, toch de wandeling kunnen doen de Door Trail ¾ mile en rolstoel vriendelijk dus niet echt moeilijk, daarna ging het regenen.
Onderweg cactussen gezien, in het park moest een Coryphantha viviparra te vinden zijn, terwijl ik andere cactussen aan het fotograferen was, trapte Annie er bijna op 1 en dat was dan ook de enige die we gevonden hebben.
Campground, Badlands Interior Campground and Motel, kosten $ 14.95 met GS korting met full hook-up.
Vandaag gereden 33 mile.

Dag 14 maandag 22-09-2003 Badlands NP

Vanmorgen geslapen tot de wekker afliep om 08:00 uur uit bed, en om 09:00 uur zijn we het park ingereden.
We hebben onze wandelstokken uit geprobeerd op een wandeling over en door de bergen, die ongeveer anderhalf uur duurde, het liep een stuk makkelijker als je steun had met klimmen en dalen.
Eerst de Window Trail gedaan ook weer een rolstoelpad van ¼ mile met op het eind een mooi viewpoint, daarna de North Trail dat is wel een stevige hike, op het eind kijk je op het visitor center en de valley richting Interior, er was een stukje bij dat we over een ladder naar boven moesten klimmen, deze ladder bestond uit 2 staaldraden met daar tussen ronde houten palen als trede, heel erg steil, terug moesten we over dat zelfde stukje maar nu naar beneden, je moest achteruit de ladder af.
Op de Cliff Shelf Nature Trail kwamen we een ratelslang tegen, wat bij sommige mensen paniek veroorzaakte, maar de slang verdween vlug onder de struiken, ik kon hem daarbij nog net fotograferen eindelijk na drie reizen.
Daarna het park door gereden en wat kleinere wandelingen gemaakt.
Ook zijn we naar een veld geweest waar prairie dogs zitten, de Roberts Prairie Dog Town aan de westkant van het park niet de weg naar Wall volgen maar linksaf 5 mile over een gravelroad, heel leuke beestjes, die heel jammer door sommige mensen gevoed worden, want dan gaan ze zo leuk recht op zitten.
Voor de beestjes is dat dodelijk zeker als men ze chips voert, zout staat niet op hun menulijst en volgens mij drinken ze niet dus gaan ze dood.
Er liepen ook 2 coyote’s rond, we zagen duidelijk dat ze aan het jagen waren, ze slopen over het veld, ze eten o.a. prairie dogs, ook zagen we verschillende roofvogels boven de kolonie zweven.
Daarna deden we de mooiste maar moeilijkste klim, de Saddle Pass Trail met een gedeelte van de Medicine Root Trail er achteraan, eerst stijl een bergpas door op handen en voeten, lang leve de wandelstokken, boven kwamen we op een grote vlakte, die je helemaal over kon steken, wij hebben hem tot ongeveer de helft gedaan, waren toen al ruim een uur onderweg en het liep tegen 17.00 uur.
We zouden de trial helemaal rond moeten doen en het feit dat het vroeg donker wordt, vonden we het een te groot risico om verder te gaan.
We moesten niet voor niets onze namen en waar we naar toe gingen in een boek schrijven aan het begin van de trail, het was dus een redelijk gevaarlijke trail.
Terug naar beneden was een hele klus, doordat het zo stijl was en er los grind lag was het uit kijken om niet te glijden.
Het was toch een klim die de moeite waard was, de mensen die we gisteren hadden gesproken hadden ons op die trail gewezen.
Op de camping gegeten en gedoucht en de was gedaan.
Campground, als gisteren, kosten $ 14.95
Vandaag gereden 78 mile

Dag 15 dinsdag 23-09-2003 Badlands - Sidney

Vanmorgen om 09:00 uur gaan rijden, het zou weer een reis dag worden, over heel saaie wegen.
Het enige wat de saaiheid onderbrak was zo’n 1000 stuks cattle die verhuisd werden door echte cowboys, daar hebben we een poosje achter moeten rijden gewoon op de hyway, want opzij gaan die beesten niet en al gaan ze opzij je weet nooit of er 1 zo stom is om voor je auto te gaan lopen.
Waar we ook heel veel last van hadden onder weg waren sprinkhanen en niet van die hele kleintjes.
De camper zag er niet uit van al de lijken die aan de voorkant bleven kleven.
Via de S-44 en S-73 zuid naar onze zevende state van deze reis gereden, Nebraska, via de S-61 zuid tot Ogallala en daar de I-80 west op.
Het waaide flink onderweg.
Naar mate de dag vorderde werd het steeds warmer, toen we op de campground kwamen was het 29 graden.
De campground hoorde bij een grote winkelketen die gespecialiseerd is in outdoor sport, dus vissen jagen enz. als je inschreef voor de campground kreeg je gelijk een prijslijst voor de winkel we zijn wel geschrokken van de prijzen die daar in stonden.
Na het eten hadden we zin in een milk shake, de Mac. was dicht bij, alleen moesten we dan de rijweg oversteken,
Je zag de automobilisten denken, welke stomme toerist gaat er nu lopen en dan ook nog op een rijweg, ze deden dan ook niks anders dan toeteren en met de lichten knipperen.
De shake smaakte er niet minder om.
Campground Cabela’s, kosten $ 22,00 met GS korting en full hook-up
Vandaag gereden 311 mile
Hoogte 4000 feet = 1200 meter

Dag 16 woensdag 24-09-2003 Sidney – Rocky Mountain NP

Om 09:00 uur weg gereden van de camping richting Rocky Mountains, onder weg goed uit gekeken naar Albertsons, omdat we nodig boodschappen moesten doen, alleen geen Albertsons gezien.
We zagen onderweg wel billboards met teksten over goedkope sigaretten, die hebben we dan ook gevonden, gelijk maar veel ingeslagen, kostten 2 dollar per pakje, ander ongeveer 4 dollar.
De benzine is in Wyoming ook een stuk goedkoper dan in Nebraska, we moesten maar een klein stukje door Wyoming, maar hebben er wel getankt $ 1.479 per gallon de goedkoopste van deze reis.
Weer over de I-80 west tot Cheyenne en daar de I-25 zuid genomen tot exit 257 de US-34 west op om via Loveland en Estes Park naar Rocky Mountain NP te rijden.
Vlak voor we de Rocky’s in gingen waren er winkels genoeg in Loveland, konden alleen niet zo vlug een Albertsons vinden wel een Wal Markt, toen we de afslag naar de Wal Markt namen zagen we ineens een Albertsons, daar toen maar naar toe gereden en een flinke voorraad ingeslagen.
Even later reden we in de bergen, daar eerst een rustige plek op gezocht waar we konden eten en van het uitzicht genieten.
Daarna door gereden naar de campground binnen het park waar we weer zelf een plek moesten uitzoeken en doormiddel van het envelop systeem moesten betalen, we hebben voor 2 nachten gereserveerd.
Daarna zijn we nog een stukje door het park gereden toen we op een turnout stonden om van West Horseshoe Park te genieten kwamen er een stuk of 5 eksters die zich te goed deden aan de sprinkhaanlijken die aan de bumper en grill van de camper zaten.
Daarna op het gemak terug naar de campground, op de weg van het Moraine Park Museum naar de campground stonden inmiddels wel 100 auto met mensen te wachten tot de kudde met Elk uit de bosrand kwamen om in de valley te grazen, gedurende de avond hoorden je de bullen roepen met een hoge fluittoon.
Omdat wij in Yellowstone NP al een grote groep van dichterbij hadden gezien zijn we er niet meer naar toe gegaan.
Morgen komt het echte werken, lopen op ruim 8000 feet.
Campground Moraine Park kosten $ 18.00 geen hook-up
Vandaag gereden 229 mile
Hoogte 8150 feet = 2445 meter

Dag 17 donderdag 25-09-2003 Rocky Mountain NP

Van morgen met de camper naar het parkeerterrein bij Glacier Basin Campground om daar de Park & Ride shutllebus te nemen die ons verder naar boven zal brengen.
Er waren grote wegwerkzaamheden in het park en daarom hadden ze de weg af gesloten en reed er een gratis bus.
Boven gekomen eerst naar de Albertafalls gelopen, een leuke route naar een mooie waterval, die klim viel nog al mee, daarna weer naar beneden, toen konden we kiezen of we gaan met de bus mee naar Bear Lake of we gaan lopen, wij kozen er voor om te gaan lopen.
De wandeling was op zich niet zo zwaar, maar op 9627 feet = 2888 meter was het een stuk moeilijker, de lucht was erg ijl en een inspanning kostte veel energie.
We hebben ook het rondje rond Bear Lake gelopen, een korte wandelingrond een schitterend meertje, niet echt moeilijk want met wat hulp was het zelfs met een rolstoel te doen, wel met de klok mee want anders zat er nog een klein klimmetje in, daarna weer lopend richting Bierstad Lake dat viel zeker op het eerste stuk tegen we moesten nog behoorlijk klimmen dus de hikesticks kwamen weer goed van pas, rond Bierstad Lake kon je ook weer een rondje maken, maar we hadden besloten om het toch niet te doen omdat je alsmaar in het bos liep met nu en dan een doorzicht op het meertje, het was daarna nog een heel eind naar beneden tot de parking.
Door het bos, waar beren moesten zitten, verder gelopen, de pad was redelijk begaanbaar tot we flink moesten gaan dalen, dat was lopen in een spoor waar in het voorjaar het smeltwater door heen raast, grote en kleine keien lagen hier los, het was goed uitkijken waar je liep om niet uit te glijden.
Annie keek dus niet goed uit en gleed weg, resultaat een geschaafde arm en een beschadigt ego.
Na ongeveer 5 uur lopen kwamen we weer op het parkeerterrein waar de camper stond.
De afstand die we gelopen hadden was 6.8. mile = 10.940 meter.
Terug op de camping nog buiten gezeten tot er meer wind kwam en het te fris werd.
CAMPGROUND Moraine Park kosten $ 18.00 geen hook-up.
Vandaag gereden 11 mile
Hoogte 8150 feet = 2445 meter

Dag 18 vrijdag 26-09-2003 Rocky Moutain NP

Vannacht niet zo goed geslapen, het was hard gaan waaien en de camper stond nogal te wiebelen, daardoor al om 07:30 uur op gestaan.
Om 08:45 uur al van de camping gereden, letterlijk de bergen over naar de andere kant van de Rocky’s.
Eerst het stuk weg naar Fall River Entrance gereden en het stuk asfaltweg naar Endovalley daarna teruggereden want de rest van de Old Fall River Road is dirtroad en verboden voor campers ook willen we nog een trail lopen en die ligt aan de Trail Ridge Road.
Het hoogste punt waar we geweest zijn lag op 12.183 feet = 3713 meter, het was daar erg koud, toch groeien hier ook planten, maar dan wel heel dicht bij de grond, we hebben nog een wandeling gemaakt, de Tundra Communities Trail, over een Alpentoendra.
Zeker voor mij een schitterende wandeling met al die miniatuur alpenplantjes met o.a. een gentiaan die alleen in dit gebied groeit en wilgensoorten van maximaal 5 centimeter hoog.
Het was een zware wandeling, hoewel hij staat aangegeven als rolstoelvriendelijk maar dan wel met 3 potige hulpjes om te duwen want er zat toch nog een flinke klim in, en dan met de kou en de ijle lucht, heel vermoeiend, het was ook te koud om eens lang te rusten.
Een voordeel van mijn hobby is dan weer dat je heel vaak stopt om plantjes te bekijken en te fotograferen, dat laatste vraagt dan toch ook weer dat je ademhaling rustig is anders krijg je van die aardbeving foto's.
Daarna nog even gestopt bij het Apine visitor center maar daar was niet zo veel meer te vinden, de toiletten waren er zelfs al gesloten, alleen de pit toiletten op de parking waren nog open, het kon ieder moment gaan sneeuwen en als het daar sneeuwt dan sneeuwt het ook een paar meter en dat kan dan gemakkelijk tot mei blijven liggen.
Terug naar beneden werd het steeds warmer, onderweg nog twee wandelingen gemaakt, eerst een stukje van de Colorado River Trail gelopen en op de parking de lunch gebruikt en daarna naar een nederzetting die boeren zo rond 1930 hadden gebouwd de Never Summer Ranch, ook hier waren de huisjes ook afgesloten voor de winter zodat je alleen de buitenkant maar kon bekijken.
Ook hier zijn we de Continental Divide weer gepasseerd, iets wat we op deze reis wel een keer of zeven gedaan hebben.
Dat is de scheidingslijn die over het hele contingent loopt van noord naar zuid, al het water wat aan de westkant valt gaat naar de Grote oceaan en al het water wat aan de oostkant valt loopt naar de Atlantische oceaan.
Nog even hoop gehad dat we nog een Moose konden spotten want die moeten hier lopen maar helaas dat is weer iets voor een volgende trip, samen met beren en wolven die we ook nog niet gezien hebben.
Zodoende waren we al om 15.00 uur op de campground.
De camper van binnen maar eens schoongemaakt en nog een poosje buiten gezeten en nog een beetje bij de campground langs de Colorado gelopen en foto's gemaakt.
Campground, Winding River Resort Village $ 26.64 met GS korting en full hook-up.
Vandaag gereden 52 mile
Hoogte 8672 feet = 2601 meter

Dag 19 zaterdag 27-09-2003 Rocky Mountain NP – Black Canyon of de Gunnison NP

Vandaag was het weer een reisdag, zo rond 09:30 uur van de camping weg gereden.
De route ging bijna helemaal over binnenwegen, hebben maar een klein stukje Interstate gehad, dat ging wel berg opwaarts hebben zelfs nog een stuk in de sneeuw gereden.
Het afdalen ging flink steil naar beneden, voor vrachtauto’s waren er grind bakken bergopwaarts aan gelegd, zodat ze daar in konden rijden als de remmen het zouden begeven.
Eerst een stukje US-34 zuid langs Grand Lake naar Granby, daar de US- 40 zuid op waar we flink moesten klimmen en weer dalen daarna via de exit 232 de I-70 west op daar rij je door de Eisenhower memorial tunnel wat ook weer goed omhoog en omlaag ging via exit 195 naar de US-91 zuid, om 12:00 uur in Leadville naar huis gebeld, alles was daar oké, werd ons verteld, de kat (Puck) was ook weer terug gekomen naar haar logeeradres, ze was weggelopen en na 4 dagen weer terug gekomen, ook nog wat boodschappen gedaan en getankt.
Daarna de US-24 zuid op tot Poncha Springs en daar de US-50 west op een route door een mooi en afwisselend gebied gereden, mooie bergwanden met de beplanting in herfstkleuren.
Via de S-347 noord kom je dan in Black Canyon of the Gunnison NP.
We waren om 16.45 in het visitor center, konden daar net nog terecht, ze sloten om 17.00 uur, meteen het krantje en de plattegrond mee genomen.
Daarna de campground in het park op gezocht, we konden weer kiezen en betalen met het beroemde envelopje.
Je kon wel merken dat het nog een redelijk onbekend park is want ondanks dat het weekend is staan er maar 6 campers en 2 tenten.
Het was er lekker weer ongeveer 25 graden.
Campground Black Canyon of the Gunnison kosten $ 10.00 met Electra hook-up.
Vandaag gereden 317 mile.
Hoogte 8320 feet = 2536 meter.

Dag 20 zondag 28-09-2003 Black Canyon of the Gunnison NP

Vandaag op het gemak de Black Canyon of the Gunnison bekeken, de canyon is klein, maar je kon er veel korte wandelingen maken op de rim naar de viewpoints, als je wat wilde zien van de canyon kon dus niet anders op een paar viewpoint na die gelijk aan de weg lagen.
We hebben dan ook gelopen van 9.30 uur tot 16.30, de stukjes die we moesten rijden waren heel kort.
Bij het visitorcenter ligt 1 van de 2 wat langere hikes de Oak Flat Trail niet zo moeilijk redelijk vlak dus een goede om de spieren los te maken
De canyon is smal maar heel diep, de vegetatie is heel verschillend, niet alleen dennenbomen maar ook eik, wat een heel mooie kleur rood aan het landschap gaf.
Ook cactussen en yucca’s gezien, alles was wel klein en laag bij de grond, hieraan kon je zien dat de winters daar koud zijn.
Onze laatste wandeling was aan het einde van de South Rim Road, deze was berg op het was de moeilijkste hike op de rim, er zijn ook een paar mogelijkheden om af te dalen tot bij de river maar die zijn alleen aan te raden voor ervaren bergwandelaars en is echt zwaar bijna 800 meter stijl naar beneden.
Op het eindpunt van de Warner Point Nature Trail hebben we nog een poos van het uitzicht zitten genieten, je kijkt op de North Rim die een stuk lager ligt, omdat je op dit punt in een bocht van de canyon zit kan je richting het noord-westen de canyon langzaam zien afbouwen tot een breed dal, kijk je naar het zuid-westen dan kan je Montrose bijna zien liggen.
De North Rim is alleen bereikbaar over een gravelroad vanuit Crawford ook daar is een kleine campground, de North Rim is alleen in de zomer geopend, en erg in trek bij mensen die van lange meerdaagse hikes houden, overigens is de campground op de South Rim ook ’s winters gesloten.
Het weer was fantastisch, we konden nu eindelijk een kleurtje op doen.
Terug op de camping heb ik onze wandelstokken versierd met plaatjes van de canyon en van Amerika, deze rage die in Europa al jaren bestaat begint nu ook in Amerika te komen.
Campground Black Canyon of the Gunnison, kosten $ 10.00 met Electra hook-up.
Vandaag gereden 15 mile
Hoogte 8320 feet = 2536 meter.

Dag 21 maandag 29-09-2003 Black Canyon of the Gunnison - Moab

Vandaag in onze zomerkleding naar Moab gereden, waar we 3 dagen zullen blijven.
Dus eerst het park uit terug naar de US-50 west en via Montrose naar Grand Junction gereden, onderweg tussen Montrose en Delta waren ze de weg aan het verdubbelen maar dat gaf weinig vertraging.
In Grand Junction nog boodschappen gedaan, deze keer niet bij Albertsons maar in de City Market, ook hier hadden ze weer een value card, deze gehaald bij de klantenservice.
Bij het afrekenen, bleek dat we met deze kaart 21.18 dollar bespaart hadden, dat was 32% van het totale bedrag.
In Amerika geeft de kassabon aan hoeveel je bespaart hebt en hoeveel procent dat is van het totaal, de caissière omcirkelt dat nog eens met rood en verteld het je ook nog eens een keer.
Na een stuk I-70 west verder over een toeristische route, door de bergen en langs de Colorado River tot bij Moab.
Bij exit 202 er af naar de S-128 west dit kan ook al bij exit 212 maar het stukje weg tussen deze exit en Cisco is erg slecht.
Zodat de S-128 met de Colorado River mee loopt word het echt een schitterende Scenic Route, onderweg op een turnout met zicht op de river van onze lunch genoten om daarna de route te vervolgen, vooral het laatste stuk vanaf Castle Valley tot Moab is schitterend men rijd er op riviernivo tussen al die mooie rode bergen met aan de andere kant van de river zicht op Arches NP, ook vanaf deze kant kan met verschillende Arches zien, doordat het pas had geregend waren de bomen en struiken fris groen en dat tegen het rode gesteente heel mooi.
Aan het eind kom je op de US-191 deze zuid genomen richting Moab en na 1 mile kramen we de uitgezochte campground al tegen.
De Good Sam pas die we in het begin van de reis gekocht hadden heeft zich al terug betaald.
We konden hier ook meteen de jeep/vaartocht reserveren, die staat nu voor morgen gepland.
Het weer was hier heel lekker, het was zelfs heet 32 graden.
Zijn nog wezen zwemmem, alleen was het water ijskoud, hebben toen lekker in de bubbelbad gelegen.
Konden heel de avond buiten zitten.
Campground, Slickrock kosten $ 25.56 met GS korting en full hook-up
Vandaag gereden 184 mile
Hoogte 4000 feet = 1200 meter

Dag 22 dinsdag 30-09-2003 Canyonlands NP (Island in the Sky) – Colorado River - Jeeptour/Jetboat

Vandaag vroeg op moeten staan, om 07:00 uur, we zouden om 08:00 uur op gepikt worden door een bus van Tag-a-Long om een jeep tour te gaan doen en varen over de Colorado river.
Het werd 08:15 uur voor ze ons op pikten, het maar een klein stukje van de campground naar hun kantoor, daar moesten we nog papieren onder tekenen, dat zij nergens verantwoordelijk voor waren, alles op eigen risico, achteraf was dat goed te begrijpen.
Het begon al dat Annie haar knie open haalde aan een scherpe rand van de jeep, wel pleisters bij maar geen schaar.
We hebben er voor gekozen om eerst met een 4x4 de canyon in te gaan en in de boottocht te bewaren voor de middag.
We reden naar Canyonsland en daar gingen we naar beneden via de Shafer Trail Road en de Potash Road dat zijn heel smalle wegen met veel haarspeld bochten, het was dan ook ontzettend steil.
Het ene moment rij je over grote keien en het volgen door los en diep zand, je kunt deze route ook met een mountainbike doen, je word dan boven afgezet en kan naar beneden rijden, of andersom maar vreemd genoeg word dat niet zo veel gedaan.
Onderweg werd verschillende keren gestopt, dan werd er uitleg gegeven over de canyon en wat er te vinden was, zo zagen we een auto in een afgrond liggen die de weg had gemist, een mooie arch waar ooit nog eens iemand met een vwbus overheen was gereden en daar foto’s van heeft gemaakt om zijn bedrijfje te promoten, ook zagen we een dinosaurusbot in de rotsen zitten en een nest van een black widow, onderweg was er ook een dixie gezet voor de hoge nood.
We moesten echt helemaal naar beneden, want daar was de Colorado river waar we na de middag gingen varen.
De rit naar beneden duurde 4 uur, daar zou de boot die s’ochtends vertrokken was ook zijn en dan werd er geruild de mensen van de boot gingen in de middag over die verschrikkelijke weg naar boven toe.
We hadden ook een lunch beneden aan de rivier, we weten nu ook waarom ze daar chips eten bij de lunch, omdat je veel zweet en heel veel drinkt verlies je veel zout en dat moet weer aangevuld worden, anders wordt je ziek, je raakt gedesoriënteerd, kan het bewustzijn verliezen en al je vitale functies kunnen uitvallen, dus je kunt gewoon dood gaan.
Op een mile op 3 van de rivier zat een (Duits) echtpaar in de schaduw waarvan de man er redelijk verhit uitzag, onze chauffeur stopte om te informeren of alles goed ging, niet helemaal dus, hij liet wat water, fruit en chips achter en zei terug te komen om ze op te halen als hij ons bij de rivier had afgezet.
Verder kon hij niets doen zei hij omdat de Duitse heer te kennen gaf MD te zijn en dus meer bevoegdheid had als de chauffeur met een EHBO-opleiding.
De boot was er nog niet toen we beneden kwamen, het bleek dat de boot pech had gehad en dat er een andere boot moest komen, om dat te weten te komen, moest de chauffeur een heel stuk naar boven rijden, omdat zijn cellphone het niet deed benden in de canyon.
Het Duitse echtpaar was inmiddels weer verenigd met hun zonen die de trip wel op de fiets hadden afgemaakt net als een groep Amerikanen zodat de ploeg voor de boottrip met 10 man groeide.
Om 14:25 uur gingen we varen, de Colorado river is heel rustig op het stuk waar we door voeren, het was alleen oppassen geblazen voor eventuele zandbanken en/of rotsen.
Eerst een stuk down-river tot door de Gooseneck waar we een mooi zicht hadden op Musselman Arch, ook landen we nog even tegen een droge zandbank waar we uitleg kregen over de gevolgen van de Tamarixstruiken die bijna alle oevers van de Colorado en andere rivieren bevolken en heel veel water wegzuigen, het is ook bijna onuitroeibaar op een plek waar het in het voorjaar volledig verbrand was stond het nu al weer 2 meter hoog.
Daarna ging het up-river richting Moab onderweg gingen we nog 2 x aan land, waar de gids ons mee nam naar plaatsen waar je anders nooit kan komen, zo zagen we versteende bomen, fossielen van mosselen en oesters, ook waren we in een ruimte met een mooie akoestiek, daar werd 1x per jaar een concert gegeven.
Vanaf de boatramp werden we met een bus terug gebracht naar Moab, onderweg werd er nog gestopt langs de Potashroad waar een aantal schitterende Petroglyphs te zien waren, hier kreeg onze Duitse Herr Doctor weer praatjes en eiste dat we doorreden anders was hij te laat om zijn fiets in te leveren, ook nadat de chauffeur had uitgelegd dat de fietsen door de mannen die de boot mee hadden ingeleverd zouden worden bleef hij vervelend doen en begon in het Duits tegen een van zijn zonen neerbuigend te doen over de Amerikanen, dat vond ik te ver gaan en dus heb ik hem in het Duits uitgelegd dat het bevelen geven al een kleine 60 jaar over was, daar had hij niet op gerekend, vervolgens kreeg hij ook nog eens de wind van voren van zijn eigen vrouw en was hij de rest van de reis stil.
Om 18:00 uur waren we weer op de campground na een werkelijk schitterende dag op die Duitse MD na dan.
Het weer was ons weer goed gezind, 34 graden.
Kosten Tag-a-Long $ 91.59
Campground, Slickrock kosten $ 25.56 met GS korting en full hook-up
Vandaag gereden 0 mile
Hoogte 4000 feet = 1200 meter

Dag 23 woensdag 01-10-2003 Arches NP

Vandaag weer geprobeerd vroeg op te staan, is half gelukt, 07:30 uur, Om 08:30 uur naar Arches gereden via de US-191 noord om eerst te gaan wandelen, later op de dag is het veel te warm, ook loopt de trail nog eens in de volle zon en bij 34 graden is dat te gevaarlijk.
De wandeling naar de Delicate Arch is ongeveer 3 mile, met een flinke klim erin van 480 feet dat is 146 meter.
De hike gaat voor een groot gedeelte over de rotsen dat is zonder houvast nog best uitkijken om niet weg te glijden, de hikesticks bewijzen ook hier hun dienst.
Bij de Arch gekomen hebben we een plekje in de schaduw gezocht om van het uitzicht te genieten, je kon ook nog wat dichter bij de Arch komen, dit hebben we niet gedaan, we zouden dan over een stuk gladde rots moeten lopen die er nog al moeilijk uit zag.
Om op het plekje met schaduw te komen hadden we al een hele toer uit moeten halen, het was nogal een flinke stap naar beneden, om naar boven terug te kunnen, moest je dus over lange benen bezitten om die grote stap te maken, Annie had daar wat hulp bij nodig waarbij ze haar knie nog open haalde, nu hadden we wel een schaar bij ons en konden we ook eens een pleister plakken, de pleisters sjouwen we nu al jaren mee.
Met de rustpauze’s mee gerekend deden we tweeëneenhalf uur over de wandeling waarbij we ook de Wolfe Ranch aan het begin van de trail nog bekeken hebben, verder hebben we onderweg heel wat mooie cactussen kunnen fotograferen.
Daarna zijn we naar het viewpoint van de Delicate Arch gereden, alleen van uit de Lowerview foto’s gemaakt, hadden al gelopen en de temperatuur was weer al flink boven de 30 graden.
Na het middag eten weer wat viewpoints bezocht en een wandeling naar de Double Arch gemaakt, die was maar 0.5 mile, zijn helemaal in de Arch geklommen, hadden we ook weer lekker schaduw.
We hadden nu wel genoeg gelopen voor vandaag.
Toen we het park uit reden zagen we de Noord en Zuid Windows tegelijk, daar moesten we natuurlijk ook nog een foto van hebben.
Nog even het visitorcenter bezocht en daar ook nog de Desert Nature Trail gedaan mar die veel wat tegen, meestal vind je er een hele collectie planten die in het park groeien maar hier waren alleen naast wat grassen en struiken wat Yucca’s en Opuntia’s te zien geen van de andere Cactussen die we in het park gevonden hadden was hier te vinden.
Terug naar Moab nog wat boodschappen gedaan, toen we buiten kwamen van het boodschappen doen, ging het onweren en kregen we nog even een heel felle regenbui op ons dak.
Terug op de camping ons weer maar eens op de was gestort, we hadden 3 machines.
Campground, Slickrock kosten $ 25.56 met GS korting en full hook-up
Vandaag gereden 60 mile
Hoogte 4000 feet = 1200 meter

Dag 24 donderdag 02-10-2003 Death Horse Point SP - Canyonlands NP ( The Needled)

Vandaag een totaal andere dag dan gisteren, het begon al met regen.
Om 09:00 uur naar Dead Horse Point gereden, eerst een stuk US-191 noord dan via de S-313 zuid naar Death Horse Point wat was dat een grote teleurstelling, ze hebben het park erg toeristisch gemaakt, met allemaal geasfalteerde wandelpaden, muurtjes en terrassen en een hel grote overdekte pergola.
De natuur was helemaal vertrapt, er groeide bijna niets meer, het mooie rauwe en ongerepte, van 4 jaar geleden, is er helemaal vanaf ook de vele eekhoorns en hagedisjes zag je niet meer.
Het uitzicht op de canyon is nog wel het zelfde gebleven.
We vonden het zonde van de $ 7.00 intree die we moesten betalen.
Daarna wilden we in Canyonsland NP naar the Island in the Sky, maar we vertrouwden de benzinemeter voor geen cent en die viel in eens terug naar ¼ tank en met de ervaring in het begin van de vakantie durfden we niet verder te rijden, het was n.l. nog al een eind rijden voor we een benzine pomp tegen zouden komen.
We zijn omgekeerd en naar Moab gereden om te tanken en meteen nog even naar de City Market om te kijken of ze Pay Day candybars hadden, Pay Day is een snack met pinda’s en honing, om te hiken een ideale snack, het is zoet, geeft veel energie en het is tevens zout en dat is weer goed voor de vochtbalans.
Ze hadden er maar 3 meer. Deze dan ook meteen gekocht, kijken bij andere winkels wel naar meer, zijn ze nog niet zo dikwijls tegen gekomen.
We zijn daarna door gereden naar de andere kant van Canyonsland NP, The Needles, dus de US-191 zuid op en daarna de S-211 west het park in, daar eerst een campsite gezocht in het park, ook dat ging weer met het beroemde envelopje.
Na het eten zijn we nog een toer door het park gaan doen waar we ook nog 2 wandelingen hebben gemaakt.
De trail van Pothole Point is 0.6 mile lang en relatief vlak een leuke hike met mooie uitzichten en een uitleg over wat een Pothole is, dat zijn dus uithollingen in de rotsen waar water in blijft staan die na verloop van tijd weer verdampen maar waar toch leven in zit zoals kreeftjes, larven, slakjes, torretjes en kikkervisjes ook zijn het drinkplaatsen voor wildlife men word dan ook verzocht om er niet met de handen in te zitten omdat de olie van de huid het poelleven al kan verstoren ook moet men niet door deze poelen te lopen maar alleen over de kale rotsen zodat men ook de cryptobiotic soil niet vertrapt deze cyanobacteria houden de grond bij elkaar zodat er na jaren een soort tuintjes ontstaan, hier vind je dan weer veel Yucca’s en verschillende soorten cactussen in, als men interesse heeft voor de natuur echt een schitterende hike.
Hierna nog een stukje van de trail gelopen bij de Big Horn Canyon Overlook af en toe spetterde het een beetje.
Achteraf was het maar goed dat we niet meer naar the Island in the Sky waren gegaan, dan hadden we nu waarschijnlijk geen campsite binnen het park gehad, het liep hier vlug vol in de loop van de middag, er zijn ook maar 25 plaatsen.
Voor het eten heb ik nog wat rond gelopen bij de campground en verschillende planten gefotografeerd.
We werden uitgenodigd om naar het amfitheater te komen voor een lezing over de eerste bewoners de Anasazi of Pueblo indianen, een vrouwelijke volunteer vertelde dan wat ze hadden gevonden tijdens op gravingen en hoe en waar ze hadden gewoond en geleefd, dat begon om 19:00 uur, maar het werd al donker en koud.
We zijn toch geweest, het was droog maar de banken waar we op zaten waren niet echt droog, dus hadden we een natte koude kont.
De lezing was best leuk, zo leer je ook nog wat in je vakantie.
De temperatuur was overdag blijven steken op zo’n 20 graden
Campground Squaw Flat kosten $ 10.00 geen hook-up.
Vandaag gereden 162 mile
Hoogte 5000 feet = 1500 meter

Dag 25 vrijdag 03-10-2003 Canyonlands NP – Monument Valley

Vanmorgen om 09:40 uur aan de Slickrocktrail begonnen, we liepen over ongelijke rotsen, soms moesten we een flinke stap nemen, de hikesticks hadden we echt nodig, de trail was 2.4 mile lang maar mijn gevoel zegt dat hij veel langer was.
Op de viewpoints hadden we een mooi uitzicht op het dal en de hoodoo’s, ook op deze trail hebben we weer veel cactussen gevonden, het was wel jammer dat we de trail niet helemaal rond konden lopen, een of andere onverlaat had de stapel steentjes, die de route markeren omver geschopt, zodat we niet meer konden zien waar het pad liep.
We zijn toen de zelfde route terug gevolgd.
Op het laatst ging het wat spetteren, maar dat mocht geen naam hebben.
Na het eten de Cove trail gelopen, deze was maar 0.6 mile, deze liep rond de berg en er overheen.
Er waren grotten in de berg, eigenlijk onder de uitstekende rotsen, 1 was er ingericht als een cowboy cave, er waren ook weer petroglyphs, rotstekeningen, van de Pueblo indianen ook was er een grot waar constant water uit de rotsen liep dat was dan weer een voordeel voor de indianen want die wisten dat ze hier altijd wild zouden vinden om op te jagen later gebruikte de cowboys en om vee te laten drinken.
We moesten 2 trappen op om boven op de berg te komen, een zo genaamde Hoodoo, we konden wel gewoon naar beneden lopen.
Net toen we beneden kwamen bij de camper ging het echt regenen.
Hierna het park uit gereden, via de S-211 oost, aan deze weg als je het park uit was, vind News Paper Rock, dat was een groot stuk berg want met petroglyphs, hier nog gestopt en foto’s gemaakt.
Doorgereden tot de US-191 deze zuid genomen tot Bluff en daar de US-163 west op en richting Monument Valley gereden, dit park zullen we deze keer niet bezoeken, maar de camping daar kennen we en het ligt op de route, dus daar willen we overnachten.
Het weer was nu weer goed, 22 graden, je kon zien dat het hier ook flink had geregend, al het rode zand was nat en plakkerig.
Op de camping stond een camper van het zelfde type als waar wij in reden, de mevrouw hiervan kwam ons vragen of hij goed beviel en of zij hem van binnen mocht zien, daarna hebben we haar camper ook van binnen bekeken.
Zij had een 31 feet camper met een slide-out en hij was langer met een mooie slaapkamer erin, nu is het de bedoeling dat zij er samen met haar man in gaat wonen als ze met pensioen gaat.
Het was een droom van een camper, wat een ruimte zo met die slide-out, in de cap-over was een T.V. kast gemaakt en bergruimte, als je het boord voor de T.V. uit trok had je nog een bed, waar 1 kind in kon slapen.
Campground Goulding kosten $ 25.51 met GS korting en full hook-up.
Vandaag gereden 161 mile
Hoogte 3600 feet = 1080 meter

Dag 26 zaterdag 04-10-2003 Monument Valley – Page – Glen Canyon NRA

Vanmorgen alles op het dooie gemak gedaan, we wilden naar de Trading post van de Navajo Indians bij Momument Valley voor souvenirs, deze willen we het liefst rechtstreeks van de indianen kopen in plaats van in de winkel.
In de winkel moet je oppassen dat net niet Made in China is en de indianen verdienen er niets aan.
Het volk is toch al zo arm en met wat we kopen in de Trading post help je hun een beter bestaan op te bouwen, hoewel we over sommige dingen ook wel onze twijfels hadden of het wel echt hand gemaakt is, maar dan nog gaat de winst naar hun zelf toe.
We hadden alleen de pech dat ze daar nog niet open waren, toen maar door gereden, onderweg kom je nog meer van die stalletjes tegen.
Dus weer de US-163 west op tot Kayente en daar de US-160 west tot je junction met de S-98 deze noord richting Page.
Om 12:00 uur was het weer tijd om iets van ons te laten horen aan het thuis front, onze zoon gebeld en die vertelde dat het in Zeeland nat en koud was.
Om 12:45 uur waren we al op de plaats van bestemming, Page, meteen een campsite gereserveerd.
We moesten de klok nu weer 1 uur terug zetten.
We hebben toen maar eerst een winkel gezocht om de voorraden aan te vullen, kunnen de volgende dagen geen boodschappen doen, omdat we dan weer midden in een park zitten
Hier hebben ze geen Albertsons of City Market, wel een Safeway en daar hebben ze ook weer een klantenkaart, deze ook weer maar gehaald, het gaat zo gemakkelijk, je vult een formulier in gewoon met je adres in Nederland en je krijgt een kaart.
We bespaarden meteen al 11.58 dollar op de boodschappen.
Als lunch hadden we gegrilde kip gekocht, deze nog op het parkeerterrein op gegeten.
Naast de Mall was een markt dachten wij en daar wilden we naar toe, nu was het een motorcycle meeting te zijn bleek later, deze niet meer bezocht.
Door gereden naar de Glen Canyon Dam, het zoveelste opstakel in de Colorado River om elektriciteit op te wekken wat bij en op de dam rondgekeken, het visitorcenter mochten we niet in met onze rugzakken in verband met de verscherpte veiligheids maatregels die er gelden sinds 9/11.
Door de Glen Canyon NRA gereden, het WaliWeap gedeelte net aan de andere kant van Glen Canyon Dam je komt dan ook weer net een stukje terug in Utah, het water in Lake Powel stond erg laag, ze hebben al een paar jaar last van veel te weinig neerslag.
We zijn ook nog naar beneden gelopen aan de Pagekant van het meer, waar mensen aan het zwemmen waren in het meer, brrr.
Bij de Mac. om een shake geweest, om 16:00 uur waren we weer op de camping.
Het was weer mooi weer 24 graden.
Campground, Page Lake Powel Campground kosten $ 20.03 met Electra en water hook-up.
Vandaag gereden 159 mile.
Hoogte 4300 feet = 1290 meter.

Dag 27 zondag 05-10-2003 Page – Grand Canyon NP North Rim

Vanmorgen weer vertrokken uit Page, richting de Grand Canyon North Rim.
Eerst de US-89 zuid tot de junction met de US-89A deze noord op tot de exit naar de North Rim bij Jacob Lake en dan de S-67 zuid die het park ingaat.
Onderweg kwamen we nog verschillende verkoopstalletjes van de Indianen tegen.
Verschillende hebben we er bezocht en meteen wat souvenirs gekocht, ik moest nieuwe haarspelden, en ook voor de kids zochten we nog een leuk kadotje.
Bij de Navajo bridge gestopt en de Clorado van dicht bij gezien, hij was hier vreselijk modderig.
Daarna zijn we naar de Lees Ferry Historic Site gereden, een onderdeel van de Glen Canyon NRA, we konden tot aan de Clorado komen, vroeger vaarde daar een boot naar de overkant.
Ik heb met mijn voeten in de Colorado gestaan, het water was erg koud.
Er stroomde hier een zijrivier de Colorado in en vanaf dat punt werd hij modderig, stroomopwaarts was hij nog helder maar door de regen van de laatste dagen was die zijrivier weer gaan stromen vandaar.
Een wandeling gemaakt langs allerlei oude gebouwtjes.
Verder gereden naar de Grand Canyon, North Rim, wat een heel lange rit was door het Kaibab National Forest, er was dan ook niks anders te zien dan aan weerszijden bomen.
Onderweg kregen we nog wel een paar spetters regen.
Om 16:00 uur waren we op de campground, we konden niet voor 3 nachten reserveren, maar moesten iedere morgen even komen om voor de nacht opnieuw vast te leggen.
Nog even een wandeling gemaakt op een stukje van de Transept Trail en de eerste blik kunnen werpen op de Canyon.
De temperatuur daalde al goed, de weersverwachting was in de nacht rond het vriespunt, overdag 18 graden.
Campground, North Rim Campground, kosten $ 15.00 geen Hook-up.
Vandaag gereden 139 mile.
Hoogte 8300 feet = 2529 meter.

Dag 28 maandag 06-10-2003 Grand Canyon NP North Rim

Vanmorgen niet zo vroeg begonnen, eerst naar de ingang gelopen en een site voor de volgende nacht vastgelegd, Annie werd wakker met een blaasontsteking, de medicijnen die mee gekomen waren uit Nederland helpen altijd vlug en we hadden een flinke wandeling voor de boeg.
Toen de druk wat minder werd aan de wandeling begonnen, we zijn naar de Lodge gelopen over de Transept Trail, onderweg had je verschillende viewpoints, met een mooi uit zicht op de Grand Canyon.
Alleen hebben we nog al flink door moeten lopen, omdat de druk op Annie haar blaas toch te groot werd en ze vlug een toilet nodig had, het lukte maar net op het nippertje.
In de souvenirwinkel de rest van de souvenirs gekocht, verder op het postkantoor de 2 postzegels gekocht die we te kort kwamen.
Bij de Lodge op het terras gezeten, heerlijk in de zon, met een prachtig uitzicht, onder tussen de kaarten geschreven, het waren de laatste voor het thuisfront.
Hierna de Bright Angel Point Trail gelopen 0.5 mile lang en volledig geasfalteerd dus niet echt moeilijk wat dan ook te merken is want er liepen veel mensen op het eind heb je een schitterend zicht op de Canyon en de South Rim.
Terug naar de campground gelopen, wat nu stukken beter ging dus konden we dat op het gemak doen en van het uitzicht genieten.
Op de campground eerst gegeten en toen met de camper naar het visitor center, we dachten dat het verder weg was, blijkbaar hadden we het vanmorgen gewoon over het hoofd gezien.
Nog een kaart voor Vernon & Diane onze Amerikaanse kennissen uit Green Valley AZ geschreven en meteen gepost.
Zijn toen weer lekker op het terras gaan zitten van de Lodge, het werd nu wel heel erg warm in de zon, in de schaduw was het fris.
De Canyon is prachtig, anders dan de South Rim, viewpoints liggen hier verder van de weg, je moet er altijd voor lopen om een goed overzicht te hebben.
We kwamen tot de ontdekking dat we toch te weinig brood hadden gekocht en dan ben je aan gewezen op de camp store, die is wel een stuk duurder dan de supermarkt $ 3.00 voor een brood, voor een gallon water betaal je hier $ 4.25, terwijl je in de supermarkt gemiddeld $ 2.00 betaalt.
Campground, North Rim Campground, kosten $ 15.00 geen Hook-up.
Vandaag gereden 6 mile
Hoogte 8300 feet = 2529 meter.

Dag 29 dinsdag 07-10-2003 Grand Canyon NP North Rim

Vanmorgen weer eerst de site vast gelegd voor de komende nacht, we konden niet op ons oude plekje blijven staan in verband met het asfalteren van dat gedeelte van de camping.
Daarna naar de viewpoints van de North Rim, dat was nog een aardig stukje rijden, onderweg hadden we bijna ons avondmaal van de weg kunnen rapen, er liepen plotseling wilde Turkey’s (kalkoenen) op de weg.
Eerst naar Point Imperial gereden, met 8805 feet het hoogste punt van de Grand Canyon, hier heb je een schitterend uitzicht op het Kaibab National Forest en Vermilion Cliffs.
Om bij verschillende vieuwpoints te komen moest je soms toch een flink stuk lopen, maar het was de moeite waard.
Bij Roosevelt Point een korte hike gedaan met prachtige vergezichten. Daarna naar Angels Window een schitterende Arch waar je eerst tegenaan kijkt om er vervolgens op te lopen, toen nog naar Cape Royal gelopen, op deze grotendeels geasfalteerde wandeling is ook een nature trail uitgezet met uitleg over de planten die hier groeien, deze wandeling is helemaal op het eind van de weg en gezien de grote van de parking is het hier op hoogtij dagen erg druk.
Na de lunch eerst naar de Walhalla Ruins geweest een oude indianen woonstede en daarna kwam de langste hike van 4 mile, helemaal door het bos, tot je op het eind van de wereld stond, de Cape Final Trail.
Toen wij daar aan kwamen zaten er nog mensen op de rots, deze gingen vlak erna weg, je had dan echt het gevoel met zijn tweeën op de wereld bent.
En een uitzicht dat we hadden, we konden zelfs de toren op de South Rim zien staan, als een heel klein stipje.
Dit is ook de enige plek op de North Rim waar je de Colorado River kan zien.
Vlak voor het eind punt vonden we ook nog een grote groep Coryphantha vivvipara, de cactus waar we in Badlands NP maar 1 plantje van konden vinden.
Er zijn op de rim nog wel langere hikes maar dat zijn allemaal one ways dus zonder vervoer om je terug te brengen niet zo interesant.
Het was jammer dat de rust verstoord werd door een vliegtuigje, dat zo nodig mensen over de canyon moest vliegen.
Kunnen ze beter met zweefvliegtuigen doen, deze maken geen geluid.
Campground, North Rim Campground, kosten $ 15.00 geen Hook-up.
Vandaag gereden 51 mile
Hoogte 8300 feet = 2529 meter.

Dag 30 woensdag 08-10-2003 Grand Canyon NP North Rim – Pipe Spring NM – Mesquite

Vanmorgen om 09:00 uur zijn we weg gereden uit de Grand Canyon, eerst nog wezen tanken.
Over de S-67 noord terug tot Jacob Lake en daar weer de US-89A west op tot Fredonia daar de S-389 west op die op de grens met Utah weer veranderd in de S-59 tot Hurricane waar we de S-9 west nemen om op de I-15 zuid uit te komen.
Onderweg kwamen we langs Pipe Spring National Monument, hier zijn we nog even geweest.
Pipe Spring was een ranch van een van de eerste Mormonen die zich in dit gebied vestigden, nu is het na gebouwd en te bezichtigen, het ligt midden in het Kaibab Indian Reservation en word dan ook gedeeltelijk door de indianen beheerd.
Een leuke stop voor een uur of 2, meer tijd ben je er niet aan kwijt of je moet echt in de geschiedenis van de eerste mormonen geintereseert wezen.
We hebben weer boodschappen gedaan bij Albertsons, het was de zelfde winkel waar we de eerste dag ook de boodschappen hebben gedaan, ook nu reden we de afslag weer bijna voorbij, het is ook erg moeilijk te zien vanaf de weg.
Weer op de Interstate op zoek naar een Recreatie Area voor de boterham, maar omdat we nu al zo dicht bij de plaats van bestemming waren, Mesquite, zijn we maar door gereden.
De campground was vlug gevonden, net over de grens van Nevada op een groot casino terrein, we moesten ook het casino in om te reserveren.
De campground is niet meer dan een grote asfaltplaat bij het hotel en casino, wel met alle voorzieningen en een laundry, want we wilden nog een keer wassen, zouden anders niet genoeg hebben tot het eind van de vakantie.
We konden ook weer eens fatsoenlijk douchen en haren wassen, dat is in de douche die in de camper zit niet zo gemakkelijk met lang haar.
Het was er weer erg heet + 30 graden.
S’avonds een lekkere shake gehaald bij de Mac.
Campground, Virgin River, kosten $15.26 met full hook-up
Vandaag gereden 196 mile.

Dag 31 donderdag 09-10-2003 Mesquite – Valley of Fire SP

Van Mesquite naar Valley of Fire gereden, dat ligt nog maar anderhalf uur van Las Vegas af, we zien de vliegtuigen stijgen en dalen.
Via de I-15 zuid tot de exit 93 en daar de S-169 oost op die het park in gaat.
Eerst in het park een campsite vast gelegd, ook weer het systeem met het envelopje, daar zit dan meteen de toegangsprijs voor het park in voor de volgende dag, intree van het park is $ 5.00 per dag.
Daarna het park in gereden, eerst naar het visitorcenter, daarna hebben een heel mooie wandeling gemaakt, naar de White Domes, een schitterend gebied waar de rotsen alle kleuren van de regenboog hebben in prachtige vormen uit en af gesleten waardoor je allerlei figuren uit de rotsen kan halen, sommige rotsen lijken wel gepolijst zo glad zijn ze, het was wel op het heetst van de dag en weinig schaduw op de trail, dat was niet echt slim gezien de hitte, maar het was zeer de moeite waard.
De wandeling was maar 1½ mile, we deden er een uur over en hebben 1 liter water per persoon gedronken.
Annie had het idee dat ze zout gebrek kreeg, werd flauw en licht in het hoofd (dizzy), meteen maar chips gegeten toen we bij de camper kwamen, het rare gevoel was toen ook zo over.
Zie hier het belang van voldoende drinken en zout.
Op het gemak verder gereden en onderweg gegeten, met de airco aan, daarvoor de generator gestart.
We zijn nog over een stuk onverharde weg gereden naar Fire Canyon en Silica Dome, maar wat was deze slecht, we schudden zo dat de kasten spontaan open vlogen.
Om 15:30 uur nog een wandeling gemaakt naar de Mouse’s Tank, deze was lekker in de schaduw, hebben heel mooie rotsformaties gezien die door erosie, bizarre vormen aan nemen, ook daar waren weerveel Petroglyphs (rotstekeningen) te zien als je de rotsen goed bekeek zag je er steeds meer er zaten hele mooie maar ook hele kleine tussen.
Ook hier hebben we weer veel verschillende cactussen gevonden.
Het was heel de dag loei en loei heet +35 graden, hebben dan ook heel de avond buiten kunnen zitten.
We zagen op de campground de maan op komen, zo van achter een berg, binnen 2 minuten stond hij volledig boven de berg, het was nog volle maan ook en dat gaf zoveel licht dat er geen mooie sterrenhemel was.
Er vloog heel de avond een zwerm vleermuizen over de campground.
Campground Atlatl Rock, kosten $ 8.00 geen hook-up. + $ 5.00 intreegeld
Wel hadden verschillende sites een watertappunt en waren er mooie ruime en heel schone sanitaire voorzieningen zoals WC en douche.
Vandaag gereden 86 mile.

Dag 32 vrijdag 10-10-2003 Valley of Fire SP – Lake Mead NRA – Boulder City

Toch redelijk kunnen slapen bij een temperatuur van ongeveer 29 graden.
Om 09:00 uur van de camping weg gereden, verder het park door, onderweg nog naar de Seven Sisters en de Elephant Rock geweest.
De Elephant Rock konden we vinden op een trail van 1/8 mile, maar of we de goede gevonden hebben weten we niet zeker, het was erg onduidelijk aangegeven en er liepen meerdere trails door elkaar en omdat we maar een ½ liter water bij ons hadden durfden we niet verder.
Bang dat we op een van de grotere trails terecht kwamen.
We hebben in ieder geval een rots gezien die op een olifant leek.
Dus zaten we eerst weer op de S-169 oost en daarna op de S-167 zuidwest voor de rest van de dag .
Verder gereden naar Lake Mead, waar alle marina’s ver van de doorgaande weg af liggen, eerst naar Overton Beach gereden en daar wat rondgekeken bij de marina, daarna een stop gemaakt bij Blue Point Spring en Rogers Spring 2 bronnen die altijd water geven bij allebei de bronnen een korte wandeling gemaakt
Het zijn net een soort oase’s, een plek met water en palmbomen midden in een kaal en droog gebied.
Hierna naar Echo Bay Marina gereden waar we hebben gegeten tussen de middag, dit was wel in de buurt van de upper class.
Er kwamen mensen aan gereden in een limousine, we konden niet zien wie het waren, wel dat ze niets deden en overal wel iemand voor hadden, het enige wat zelf gedragen werd was een handtas.
Ook hebben we een Occotillo gezien, deze was hier wel geplant, want hij komt hier niet van nature voor, het maakte de vakantie voor Annie compleet.
Normaal groeien deze in de Sonora Dessert, maar daar komen we deze reis niet.
Verder langs Lake Mead naar Boulder gereden om een campground te zoeken om te overnachten.
We moesten hier 5 dollar borg betalen voor de sleutel van de restroom/showers, dit kregen we weer terug na het inleveren van de sleutels.
Het was vandaag iets minder warm dan gisteren, er stond meer wind en het was wat bewolkt, toch hadden we de airco nog nodig, het was binnen nog 32 graden.
Campground, Canyon Trail RV Park, kosten $ 20.00 met full hook-up.
Vandaag gereden 100 mile.

Dag 33 zaterdag 11-10-2003 Boulder City – Bonnie Spring – Red Rock Canyon NCA

Vanmorgen hoorden we een hoop lawaai van een helikopter, deze vloog laag over, nu bleek dat er een ongeluk was gebeurd op de weg die achter de campground liep en daar lande de helikopter midden op de kruising.
Eerst nog even gaan tanken daar kwam ik in gesprek met een man die ook zijn camper stond te vullen, hij kwam uit het zuiden van Arizona en klaagde over de hoge benzineprijs die hij hier moest betalen ($ 1.749) hij vroeg of dat hier normaal was, toen ik hem vertelde dat wij uit Nederland kwamen en daar omgerekend $ 5.50 kwijt zijn beloofde hij nooit meer te klagen over de benzineprijs.
We zijn vandaag richting Las Vegas gereden, via een stukje US-93, I-515, I-215 en I-15 naar de S-160 west gereden richting Pahrump om daar de afslag naar de S-159 oost te nemen dat is de West Charleston Blvd, deze komt weer uit in Las Vegas, onderweg hebben voor de laatste maal naar het thuisfront gebeld en daarna zijn we naar de Bonnie Spring Ranch&Old Nevada geweest, ook langs de S-159, dat is een western stadje, met 3x daags een ophanging en een vuur gevecht en dat alles voor de toeristen.
We gingen er heen met een stoomtreintje, in het stadje vind je allemaal oude huizen, saloon en winkeltjes, ook was er een oude molen en een grot, zelf een begraafplaats ontbrak niet.
Ook was er een dierentuin, maar de dieren zaten opgesloten in veel te kleine hokken, je kon goed zien dat ze gestresst waren, ze liepen maar rondjes in hun kooi, zonde hoor.
Er was een bobcat, coyote, walibee, lama’s enzovoort.
We hebben er nog wat cactusspulletjes gekocht, in die winkel werkte een man die net zo oud was als het stadje zelf, vlug was hij ook niet meer.
Daarna de scenic drive van de Red Rock Canyon gedaan, dit was ook een heel mooie canyon met veel trails, we hebben ze niet gelopen het was er warm en al vrij laat.
We hebben wel Burrows (ezels) gezien die daar in het wild rond liepen, de Burrows zijn daar gebracht door missionarissen tussen 1800 en 1930 en werden later gebruikt in de mijnen, nu lopen ze er vrij rond.
De drive liep rond en je was verplicht om hem helemaal te rijden, je mocht en kon er nergens keren.
We willen graag terug naar dit gebied om het verder te bekijken en er te wandelen.
Bij het visitor center zijn we niet geweest, je kon er nauwelijks komen, want er was een Harvest Festival (oogstfeest), om er te komen zou den we een heel eind moeten lopen, omdat er een Harvest Festival was konden we er gratis in, normaal kost het 5 dollar.
Hierna op zoek naar een camping, we wilden nog niet naar Las Vegas, we vonden een camping vlak voor Las Vegas, midden in de natuur, er waren geen voorzieningen behalve WC en een watertappunt en reserveren ging weer met het envelopje.
Nu hadden we maar $ 9.00 meer in de knip en moesten naar een winkel om een travellercheque te verzilveren, dus toch even naar Las Vegas om een winkel te zoeken, wat ook nog niet mee viel. Toch een Albertsons gevonden en daar wat snoep en koek te kopen.Toen weer terug naar de campground.Hebben daar nog even buiten gezeten, maar de temperatuur daalde daar al vlug en er waaide een frisse wind, dus niet zo lang buiten gezeten.
De naam van de campground heb ik nergens kunnen vinden het was vlak bij Red Rock Canyon bij een trainingcenter van de brandweer, een tent-campground met een stuk of 6 plaatsen voor een camper.
Kosten campground $ 10.00 geen hook-up.
Vandaag gereden 87 mile.

Dag 34 zondag 12-10-2003 Red Rock Canyon NCA – Primm – Las Vegas

Vanmorgen even over de I-15 zuid naar de grens met Californie geweest, het plaatsje heet Primm het is eigenlijk niets meer dan een groepje casino’s en een grote Outlet store, daar wat rondgekeken en niks gekocht!
Onderweg zagen we een casino dat gebouwd was als een Rivierboot, zoals ze vroeger op de Mississippi en de Colorado vaarden.
Daarna naar onze laatste campground voor deze vakantie.
Om 13.00 uur waren we al op de campground van Circus Circus, welke ontzettend duur was, waarschijnlijk omdat het weekend was.
De camping stelde niet veel voor, een grote asfaltplaat, met 634 plaatsen, wel was er een pool.
Eerst gegeten en toen aan de schoonmaak, daarna naar het zwembad geweest en toen was het koffers pakken, eten en weer schoonmaken.
We zijn nog naar het hotel geweest, om te vragen of we hier morgen de koffers kunnen dumpen en dan pas de camper kunnen inleveren, dat was geen probleem.
Daarna een stukje over de Las Vegas Boulevard gelopen, een ware beleving, het is echt een aparte wereld, alle neonreclame’s die licht en warmte geven en het lawaai van alle auto’s.
En dan durven ze in hotels te vragen om zuinig te zijn met licht en water, i.v.m. de energie, ja ja raar volk!
Bij de Mac. Een shake gehaald.
Door het casino van Circus Circus naar de camping terug gelopen.
Campground Circus Circus, kosten $ 32.50 met full hook-up
Vandaag gereden 101 mile.

Dag 35 maandag 13-10-2003 Las Vegas

Toch redelijk kunnen slapen vannacht, ondanks het lawaai en het licht, het is hier dus echt nooit stil of echt donker door alle neonverlichting.
We stonden dicht bij een bevoorradingspunt van het hotel, dus stond er altijd wel een vrachtauto met draaiende airco.
Hier gebeurt de bevoorrading in de nacht.
De laatste spullen schoon gemaakt en de koffers af gegeven bij het hotel, kunnen we laten staan tot morgen, alleen de rugzakken en een koffer voor aanstaande nacht nemen we mee naar de hotelkamer.
Naar El Monte gereden en de camper ingeleverd.
We hadden gevraagd of we wat andere campers van binnen mochten bekijken, willen de volgende keer toch een wat grotere, zodat we niet meer in de cap-over moeten slapen.
We mochten wat er stond bekijken, er waren hele luxe bij met een slide-out, en ook met een echte slaapkamer, wij zoeken er een met een bed beneden en dat hoeft dan niet per se een slaapkamer te zijn.
We hebben vieze en schone campers gezien, dat de mensen die zo durven inleveren!
De allergie is nu ook verklaard, het zijn de schoonmaak/ontsmettingsproducten die ze daar gebruiken, Annie kreeg meteen weer niesbuien, van de door El Monte schoon gemaakte campers.
Om 11:00 uur werden we door de shuttlebus van El Monte terug gebracht naar Circus Circus, het was nog een drukte daar voor we de sleutel hadden van de kamer.
Op de kamer meteen maar de uit de camper mee gebrachte cinnemonrollen en het sap opgemaakt.
Vanmiddag zijn we een stuk over de strip wezen wandelen tot aan Fashion World, daar een broodje gegeten, nog een poosje op het terras gezeten en gekke mensen bekeken, en weer terug gelopen naar het hotel, daar nog wat op de bedden gehangen.
In de avond met de Trolleybus naar de andere kant van de strip tot Luxor en toen lopend terug.
Onderweg bij de Mac. een hamburger gegeten en de flesjes water gevuld, dat mag eigenlijk niet, je mag alleen de beker die je bij het eten krijgt op nieuw vullen, maar dan moeten ze er maar geen refill van maken en we hadden er tenslotte wel gegeten.
Na 3 uur en vele foto’s later waren we weer in het hotel.
Daar lekker in bad gelegen om de vermoeide spieren te ontspannen.
Campground geen maar hotelkamer in Circus Circus
Vandaag gereden 17 mile.
Totaal deze vakantie 4558 mile is 7335 kilometer gereden waarvoor we 408.151 gallon is 1546.33 liter benzine nodig hadden de gemiddelde prijs was $1.731 per gallon.

Dag 36 dinsdag 14-10-2003 Las Vegas - Detroit

Vanmorgen eerst een ontbijt gehaald, donuts en koffie, onze 2 koffiemugs hebben we laten vullen, de koffie blijft warm en het is makkelijker dragen dan 2 piepschuimbekers zonder oor.
Om 07:30 uur zijn we naar beneden gegaan voor de taxi, die ieder half uur bij het hotel komt.
De koffers werden uit het depot gehaald en we konden vertrekken richting vliegveld, onder weg was de taxichauffeur meteen onze gids, hij vertelde over Las Vegas, welke hotels er afgebroken zouden worden en voor hoeveel er een nieuw gebouwd werd.
Bij het vliegveld aan gekomen werden we bij de ingang van North West afgezet, dan hoef je niet het hele gebouw door.
Nu zijn ze in Amerika gek op lijnen (rijen), dus konden we in de rij gaan staan voor het incheqen, vertelde er iemand dat we verkeerd stonden, wij de uit de rij, bleek dat we toch goed stonden wij weer terug, maar wel op de plaats waar we eerst stonden, de rij was ondertussen al vreselijk lang.
We hebben zeker 1 uur in de lijn gestaan, tot we bij de balie waren.
De koffers werden gewogen en naar de douane gebracht, die vroeg nog een keer of ze wel open waren, ja dus.
Vanaf die tijd hebben we de koffers die dag niet meer gezien.
Hebben buiten nog een sigaretje kunnen roken voor het boarden begon.
Eerst naar Detroit, dat was een heel mooie vlucht over een groot gebied wat we de afgelopen weken gezien hadden.
In Detroit was het al donker toen we aan kwamen, de tijd was ondertussen 3 uur vooruit gegaan, de vlucht duurde 4 uur, maar het was nu wel 7 uur later dan toen we in Las Vegas vertrokken.
Nu hoefden we niet door de douane en zijn meteen buiten een sigaret gaan roken, we hadden 2 uur tot de volgende vlucht, terug naar binnen moesten we weer wel door de douane en die wilde in de Annie haar rugzak kijken, want hij vertrouwde het niet, denk ik.
Weer maar eens een keer naar de Mac. om wat te eten, op binnenlandse vluchten in Amerika kan je alleen eten kopen, Annie nam een heel menu met een extra hamburger voor mij, toen we het kregen zaten er 2 menu’s in en we kregen ook 2 bekers om te vullen met een dikke knipoog van de bediende.
Daarna was het boarden om naar Amsterdam te vliegen.

Dag 37 woensdag 15-10-2003 Detroit – Amsterdam - Biggekerke

Na een goede vlucht in een heel mooi toestel, met een T.V. schermpje voor je in de stoel en met hoofdsteunen die je kon vouwen.
Dus heeft Annie behalve tijdens het eten bijna tot Engeland liggen slapen.
Ik deed dat niet, kan niet slapen in een vliegtuig.
We landen voor de geplande tijd op Schiphol.
Bij de bagageband waren onze koffers een van de eerste die er af kwamen gerold, we waren zo vlug door de douane, die toch niet controleerde en wij hadden natuurlijk niets aan te geven.
In de aankomsthal waren onze afhalers (zoon en dochter) niet te vinden, wij probeerden te bellen, alleen hadden we geen geldige telefoonkaart, die lag op Biggekerke,
Toen we terug liepen kwamen ze net onze kant uit lopen, we moesten toen nog heel Schiphol door naar de parkeerplaats.
Op de terug weg het eigenmerk sigaretten gekocht bij de eerste benzinepomp die we tegen kwamen en nog wat gegeten in het truckrestaurant.
Rond 15:00 uur waren we weer thuis, waar het heerlijk schoon was gemaakt door de “turken” (zoon met vriendin) die we ingehuurd hadden voor we weg gingen.

Jammer maar over op naar de volgende grote trip, na een korte trip najaar 2004 naar New York (State en City) gaan we voorjaar 2005 weer voor 4 weken met een camper waarschijnlijk van Los Angeles naar Dallas.

Vakantie Amerika 2001

Een trip door het bloeiende zuidwesten. (4 weken met een camper voorjaar 2001) Rob Wondergem

Dit wordt onze tweede reis door het zuidwesten van de USA, na de eerste reis in het najaar van 1999 was dit ondanks dat we voor een deel dezelfde route en parken aandeden heel anders.
In het najaar erg droog en bruin, was het nu een schitterende groene reis met nog een restje van de uitbundige wildflower bloei, 2001 was door een gulle regenval in de winter het beste wildflower jaar van de laatste 10 jaar, en volop cactussen in bloei.
Als je ons eerste reisverslag gelezen hebt zal je begrijpen wat voor feest dat was voor mij als cactofiel.
De route is uitgezet met behulp van de Rand McNally Road Atlas te koop bij de goede boekhandel en de ANWB.
De campgrounds zijn grotendeels van te voren uitgezocht met behulp van TrailerLife Campgrounds and RV Parks Directory, hier staan bijna alle campgrounds van Amerika in, met de prijs van het voorgaande jaar, een route beschrijving naar de campground en een rating systeem, zeg maar als de sterren van de hotels, dit is te bestellen via internet via de website www.tldirectoty.com, je moet wel lid worden maar dat is hetzelfde soort lidmaatschap als bij www.allesamerika.com.
Op deze manier weet je waar er een campground is wat de reis eenvoudiger maakt, in 1999 moesten we voor een deel van de reis iedere avond op zoek naar een campground, wat wel altijd lukte maar soms toch wat spanning gaf en enkele toch wat minder frisse locaties opleverde, toen ik het boek in huis had en dat eens na ging kijken bleek dat ook uit de rating die voor die campgrounds erg laag was.
Net als de eerste reis geboekt bij Hotelplan via het ANWB reisburo, de vlucht was met KLM en de camper weer bij
El-Monte, alles in december al geboekt omdat je een camper zo vroeg mogelijk moet boeken, dan zijn de prijzen veel lager, hoe korter tegen je vertrek datum hoe meer campers dat er dan al geboekt zijn en dan gaat de prijs naar boven, dat kan wel tot
€ 35.00 per dag schelen.
Veel informatie gevonden via Internet, National Parks en State Parks hebben veelal een eigen of een gezamenlijke site, ook elke State heeft een eigen site waar dan ook nog eens gratis infoboeken te bestellen zijn, mijn ervaring is dat je deze binnen 2 tot 4 weken in huis hebt, ik heb hier veel informatie uit kunnen halen.

Dag 1 maandag 16-04-2001 Amsterdam – Los Angeles

Het vliegtuig vertrok keurig op tijd, en na een vlucht van 11 uur stonden we om 16.40 uur weer op de grond in Los Angeles, ook door de douane ging zeer vlot.
Ondank de M.K.Z. crisis in Nederland werd er niets gecontroleerd.
Dus kunnen we naar buiten, daar eerst op het gemak een peukje gedaan, en toen naar de stopplaats van de shuttlebus van Four Points Sheraton hotel gelopen.
We waren wel erg moe, in Nederland is het dan ook al 03.00 uur als we in het hotel aankomen, de localtime is echter nog maar 18.00 uur en dat is wel wat vroeg om te gaan slapen.
We zijn een blokje om gaan doen en hebben bij Burger King tegenover het hotel een Whopper met friet gegeten met een coke.
Om 20.00 zijn we toch maar naar bed gegaan, we hadden allebei ook veel oorpijn van het landen.

Dag 2 dinsdag 17-04-2001 Los Angeles – 29 Palms

We hebben lekker geslapen, om 06.30 uur zijn we opgestaan, op de deurmat lag er een krant op ons te wachten, de weerpagina bevatte o.a. een tabel met fahrenheit en Celsius naast elkaar, die hebben we er gelijk maar uitgeknipt want het omrekenen is toch een hele toer.
We hebben niet in het hotel ontbeten dat koste tussen de $ 25.00 en $ 30.00 p.p., bij Burger King waren we voor $5.05 p.p. klaar dus dat is de eerste winst.
Terug naar het hotel en El-Monte gebeld, die kwamen ons om 09.30 uur ophalen, samen met een België’s echtpaar, bij het Hilton hotel nog een Belg opgepikt en toen naar het verhuurstation, waar we om 10.15 uur aankwamen, omdat we al eens meer een camper gehuurd hadden bij El-Monte konden we gelijk beginnen met het papierwerk, na de camper te hebben geïnspecteerd op eventuele gebreken of schade konden we op weg, dus om 11.30 uur reden we de poort uit.
Eerst boodschappen doen bij Albertson’s, daar hebben ze bonusbuys zonder klantenkaart hierdoor spaarden we $ 28.00 op de boodschappen wat 21% van de rekening was, dat zijn binnenkomertjes.
Om 12.30 uur dan echt op weg, eerst de I-5 zuid op, bij Buenapark de S-91 oost tot Riverside, vervolgens de S-60 tot Beaumont en de I-10 oost tot White River, waar we de S-62 oost nemen naar Twentynine Palms, de 29Palms RV and Golf Resort was een bekende voor ons dus konden we daar zo naar toe rijden.
Onderweg zagen we in de verte verschillende bergtoppen die nog onder de sneeuw zaten, dit terwijl we zelf tussen de bloeiende cactussen en yucca’s reden, de temperatuur lag rond de 30 graden.
Om 16.00 waren we op de campground, daar zijn we nog een poosje het zwembad ingedoken.
Kosten campground $ 27.47 met AAA korting.
Vandaag gereden 140 mile.

Dag 3 woensdag 18-04-2001 29Palms – Joshua Tree NP – Tonopah

Slecht geslapen, om 04.30 uur waren we allebei wakker, waarschijnlijk toch last van een Jetlag, Annie is nog tot 06.45 blijven liggen, ik ben er uit gegaan en heb een lange wandeling over en achter de golfbaan gemaakt, waar ik heel wat cactussen heb gevonden, erg veel wildlife kwam ik niet tegen, dat had ik toch wel verwacht zo vroeg in de morgen.
Na het ontbijt getracht naar huis te bellen, maar helaas geen collect calls maar ook niet met creditcard, laten op de dag nog 2 maal geprobeerd maar dit gedeelte van California wil er niet aan meewerken jammer, dan proberen we het morgen wel, dan zitten we in Arizona.
Naar Joshua Tree NP gereden en bij de entrance een National Park Pass gekocht $ 50.00, van noord naar zuid door het park gereden en onderweg veel foto’s en dia’s van cactussen yucca’s en ocotillo’s gemaakt heel veel planten stonden al in bloei, dat was een schitterend gezicht.
Aan de zuidkant van het park kom je op de I-10, deze oostwaarts gereden, het was de bedoeling om tot Ehrenberg aan de Colorado River te rijden, maar toen was het nog zo vroeg dat we nog zo’n 100 mile doorgereden zijn tot Tonopah hier op Saddle Moutian Campground een site geboekt.
Temperatuur vandaag 30 graden en bewolkt weer, op de campground weer naar het zwembad, daar was denk ik wat stuk, het water was bijna nog warmer als de buitenlucht.
Onderweg getankt waar ben ik kwijt maar duur was het wel $ 2.28 per gallon.
Kosten campground $ 10.80.
Vandaag gereden 248 mile.

Dag 4 donderdag 19-04-2001 Tonopah – Organ Pipe Cactus NM

Om 06.30 uur wakker, we beginnen in het ritme te komen, na het ontbijt om 07.30 uur weer op weg, eerst nog een stuk over de I-10 oost tot Buckeye, hier bij exit 112 naar de S-85 zuid en via Gila Bend, Ajo en Why naar Organ Pipe Cactus NM gereden, dit park ligt aan de Mexicaanse grens.
Een vlotte reis gehad en dus waren we om 09.30 uur al in het park, bij het Visitorcenter eerst naar huis gebeld, dat ging hier weer zonder problemen, terwijl we in onze korte broek en T-shirt belden vertelde onze zoon dat het thuis nat en koud was, lekker gevoel is dat.
Het Visitorcenter bezocht en daar gelijk een campsite besproken voor de volgende nacht, hierna nog even een paar boodschappen gedaan in Lukeville op de Mexicaanse grens, na de lunch de Ajo Mountain Drive gereden, een 21 mile lange route met verschillende hikes, daar weer enorm veel cactussen in bloei gezien, najaar 1999 moesten we soms zoeken naar deze planten in de bruine woestijn maar nu zag je ze al van ver staan met al die schitterende bloemen.
De planten waar het park naar genoemd is stonden nog niet in bloei, enkele vertoonde al wel kleine knoppen, maar deze soort bloeit ook pas in juni, Opuntias stonden al wel volop in bloei zowel de struik al de boomvormende soorten, ook verschillende Echinocereus soorten stonden vol in de bloemen enkele waren zelfs al uitgebloeid, midden in een steile klim zagen we een hele grote groep staan van wel 1 meter doorsnee met honderden bloemen er op gelukkig was er een Turn-out vlak bij zodat we konden parkeren, we konden er niet helemaal bijkomen, want het was veel te stijl, maar zo’n groep is vanaf 10 meter met een telelens goed te fotograferen.
Om 16.00 uur waren we terug op de campground, er was ondertussen ook wat meer wind gekomen, dus wat afkoeling, niet verkeerd bij 30 graden, de campground heeft geen hook-up en een generator was niet toegestaan, na het eten werden we toch naar binnen gejaagd door de vele insecten die in de afkoelende avondlucht tevoorschijn kwamen.
Helaas door de bewolking weinig sterren kunnen zien, jammer want het was hier aardedonker dus had het een heel mooie lucht kunnen zijn.
Kosten campground $ 10.00.
Vandaag gereden 175 mile.

Dag 5 vrijdag 20-04-2001 Organ Pipe Cactus NM – Tucson

Vanmorgen weer vroeg op om 06.30 uur waren we uit bed, na het ontbijt om 07.45 uur gaan rijden, vandaag doen we de Puerto Blanco Drive, deze route is 53 mile lang en loopt voor een deel langs de Mexicaanse grens, net als de Ajo Mountain Drive van gister een gravelroad, dus voor je gaat rijden eerst alles goed vast zetten en dan onderweg.
We zaten nog geen kwartier op deze trail toen we eindelijk ons eerste enge beest tegen kwamen, een Gilamonster, hij was waarschijnlijk nog onderweg naar zijn slaapplaats, de camper gewoon midden op de weg laten staan en vlug er uit, natuurlijk met het fototoestel in de aanslag, als je zo’n beest rustig benaderd kan je tot op 1 meter afstand naderen, na een serie foto’s te hebben gemaakt zijn we ieder een andere kant opgegaan.
Een stukje verder gestopt naast een Saguarocactus vlak naast de weg, deze zijn zo hoog dat je nooit vlak bij de kop, waar de knoppen zitten, kan komen maar vanaf het dak van de camper gaat dat wel, zo kon ik de knoppen fotograferen.
Onderweg verschillende korte hikes gedaan, deze staan aangegeven in de route beschrijving die je van de drive kan kopen in het Visitorcenter, zo heb je voor $0.50 veel nuttige informatie, op een van de hicks kwamen we een schitterende critaatvorm van een Saguaro, op een meter of 5 hoogte was de kop vergroeid tot een mooie kamvorm van wel 3 m².
Het tweede gedeelte van de route werd erg slecht omdat het hier geen eenrichtings verkeer meer was en er ook veel met 4X4 werd gereden was het wegdek veranderd in een wasbord waar je met een camper niet harder dan 10 mile kan rijden.
Ook op deze route heel wat cactussen gevonden, maar niet zoveel als op de Ajo Mountain Drive, het laatste stuk van de route loopt parallel met de grens die hier bestaat uit schots en scheef staande paaltjes een verroest stuk prikkeldraad er aan gespijkerd je kon de M-2 aan de Mexicaanse kant zo zien leggen, op dit gedeelte van die route zag je veel vrachtverkeer.
Terug op de S-85 volgen we deze noord richting Why, net buiten het park rijden we in een fuik van de Border Patrol, die wilde weten waar we geweest waren, ook keken ze naar binnen om te zien hoeveel personen er in de camper zaten, het is voorjaar en dan komen er veel illegalen de grens over om als seizoenarbeider in de landbouw te werken, we hebben op deze reis grote velden met aardbeien gezien waar wel 200 man bezig waren met het plukken van deze vruchten.
Geen problemen voor ons en dus konden we zo doorrijden.
Bij Why de S-86 oost op voor de lange rit naar Tucson, een campground hoeven we niet te zoeken want die had ik thuis al uitgezocht, dus was dat een kwestie van de routebeschrijving volgen, toen we daar aankwamen was het al zo laat dat de office al gesloten was, maar je kunt betalen d.m.v. een envelopje met de centen er in en het sitenummer er op te schrijven.
Campground Justin RV Park een park met een grote waterspeelplaats, maar die was nog gesloten, te vroeg in het seizoen, de campground is helemaal aangeplant met cactussen, maar ook in de omgeving staan volop cactussen daarom ben ik er na het eten nog even op uit getrokken om een en ander te fotograferen, toen het donker werd terug naar de camper, op de terugweg hoorde ik de coyotes huilen.
Onderweg hebben we verschillende sanddevels gezien, een mooi gezicht, ze ontstaan uit niets en na een paar seconde tot 1 minuut verdwijnen ze weer.
Kosten campground $ 18.25.
Vandaag gereden 177 mile.

Dag 6 zaterdag 21-04-2001 Saguaro west NP – Tombstone – Bisbee

Om 06.15 uur opgestaan, en om 07.30 uur waren we onderweg naar Saguago West NP, veel te vroeg natuurlijk, want het Visitorcenter ging pas om 08.30 uur open.
De weg er naar toe is de Kinney Road, deze loopt langs de Old Tucson Studios en het Arizona-Sonora Desert Museum, deze weg is op zichzelf al de moeite waar om te rijden, er staan zoveel schitterende planten dat je alleen hier al een halve dag door zou kunnen brengen.
Rond het Visitorcenter een wandeling gemaakt over een pad wat ook geschikt is voor rolstoelgebruikers, wel interessant want men heeft er alle planten die in het park groeien hier bijelkaar gebracht en er een verklarende tekst bij gezet, het is wel jammer dat men alleen de Amerikaanse namen er bij zet en niet de Latijnse namen, dit zie je trouwens in alle parken en tuinen.
Bij het Visitorcenter zagen we ook de eerste Saguaro’s in bloei staan, dit was volgens een volunteer die we spraken erg vroeg, normaal bloeien deze planten pas half mei.
In het Visitorcenter kaarten en informatie gehaald. Er is geen entrance-station dus moet men de informatie wel binnen halen, hierna een route in het park gereden en een lange hike gedaan, dit konden we in 1999 niet doen omdat het toen echt gloeiend heet was, nu was het zeker in de morgenuren goed te doen, tijdens deze hike heel veel cactussen gezien maar ook rotstekeningen.
Hierna terug over Kinney Road naar de S-86 oost richting Tucson daar nog wat boodschappen gedaan, na een stukje I-19 noord de I-10 oost op tot Benson, daar de S-80 zuid op naar Tombstone.
In Tombstone rondgekeken op Mainstreet en in Fourthstreet naar het Rose Tree Inn Museum geweest, hier staat de grootste rozenstruik ter wereld deze in 8.000 square feet of te wel 2.400 m², dit museum hadden we al eerder bezocht in 1999 maar nu stond de roos in bloei een werkelijk schitterend gezicht.
Doorgereden over de S-80 zuid richting Bisbee, voor Tombstone waaide het al flink maar op dit deel van de route zwierde de camper letterlijk over de weg, mede omdat je tussen hoge bergen reed waarbij de wind door het dal waaide, we waren dan ook blij dat we bij de campground aankwamen.
Queen Mine R.V. Park, een kleine campground aan de rand van een oude dagbouwmijn, de Lavendar Pit, met aan de andere kant een schitterend zicht op het stadje Bisbee.
In de office kon je jezelf inschrijven en de centen in een envelopje doen, er lag een briefje op de balie waar een advies op stond om niet met een camper te gaan rijden i.v.m. de harde wind die wel 60 mile per uur kon bereiken.
Temperatuur overdag 28 graden maar ’s avonds daalde die hier flink omdat we nu een stuk hoger zitten, dus hebben we de slaapzakken maar op bed gelegd.
Onderweg weer Border Patrol controle, toen ze hoorden dat we Nederlanders waren konden we zo doorrijden.
Kosten campground $ 19.00.
Vandaag gereden 137 mile.

Dag 7 zondag 22-04-2001 Bisbee – Chiricahua NM

Lekker warm gelegen in de slaapzakken, de temperatuur was gedaald naar 4 graden, vannacht heeft het ook nog even geregend.
Om 06.00 uur opgestaan en gelijk de kachel aangedaan, om 08.00 uur zijn we weer gaan rijden.
Eerst naar Bisbee Junction op de Mexicaanse grens waar we een particuliere cactustuin gaan bezoeken, gevonden via het Internet.
Dus eerst een stukje over de S-80 zuid, dan de S-92 west en over een paar lokale wegen via Naco naar Bisbee Junction, naar Arizona Cactus & Succulent Research van David L. Eppele, een man die zeer begaan is met de natuur in Arizona en dan vooral de waterverspilling in tuinen, daarom doet hij onderzoek naar planten die met minder water in tuinen gekweekt kunnen worden, een interessante morgen, die ook nog wat zaden opleverden van cactussen en yucca’s die ook in Nederland winterhard moeten zijn.
Hierna weer over wat lokale wegen naar Paul Spur en hier weer de S-80 oost op naar Douglas, over op de US-191 noord, op deze weg kregen we voor de derde opeen volgende dag te maken met de Borden Patrol, deze meneer was ik denk mede omdat het steenkoud was niet zo meegaand en wilde onze paspoorten zien, hierna konden we weer doorrijden.
De S-181 oost op deze weg komt langs Chiricahua NM, ons reisdoel voor vandaag, in het park eerst een campsite vastgelegd, dit ging weer met het envelopje en het strookje aan de sitepaal vastgeklipt, het is een first come, first serve campground zoals de meeste campgrounds in National en State Parks.
Daarna het park bekeken en een hike gemaakt van 3.8 mile over de Echo Canyon Trail, waar we 2 uur voor nodig hadden, een schitterend park, de vormen van de rotsformaties hebben wel wat van Bryce Canyon NP maar dan in de kleuren geel en groen, ook is er veel meer begroeiing waardoor er o.a. veel vogels zitten, het is dan ook een bekend park voor vogelaars.
De hike ging wel erg op en neer over de rotsen maar was verder goed te lopen met brede paden, op verschillende plaatsen ook weer cactussen kunnen fotograferen, soms op de vreemdste plekken zoals boven op een rots die bovenop maar 10 bij 20 centimeter was.
De regen die we vannacht gehad hadden was hier in de vorm van sneeuw gevallen en die was in de schaduw nog niet gesmolten, dus beloofde het een koude nacht te worden.
Terug op de campground was ons plekje ingepikt door een andere camper, eerst op de sitepaal gekeken, die meneer zijn briefje zat er op maar daaronder zat ons briefje ook nog, dus maar eens aangeklopt en uitleg gevraagd, kwam een vaag verhaal dat hij dacht dat het een oud briefje was omdat volgens hem de datum niet klopte, ik had de datum op de Europese mannier ingevuld dus dd-mm-jj in plaats van mm-dd-jj zoals ze hier gewend zijn, maar op mijn vraag of ze in Amerika dat 22 maanden hebben 22-04-01 begreep de heer toch dat hij fout zat en is verhuist, er waren trouwens nog plaatsen genoeg dus dat was geen probleem.
Ook in dit park mocht men geen generator gebruiken, omdat het er wel koud was, we zitten op 6.500 feet toch de kachel aangedaan, dit gaat dan wel ten kosten van de accu, maar een camper heeft een gescheiden systeem voor woon en motor gedeelte met 2 accu’s dus dat moet geen probleem geven.
Kosten campground $ 8.00.
Vandaag gereden 127 mile.

Dag 8 maandag 23-04-2001 Chiricahua NM – Apache Junction

Vannacht wakker geworden door het koolmonoxide alarm, dit ging af omdat de accu bijna leeg was door het gebruikt van waterpomp, licht en kachel, de batterij er maar uitgehaald en verder geslapen.
De accu was zo ver leeg dat de kachel vanmorgen niet meer werkte, het was maar 4 graden, om 07.00 uur opgestaan, even een bakje koffie gedaan en gaan rijden tot de camper warm was en toen pas aan het ontbijt, en toen verder op weg, via de S-186 noord naar Willcox hier de I-10 oost tot exit 352 daar de US-191 noord op tot Stafford, om dan de US-70 west op te gaan naar Globe, hier hebben we boodschappen gedaan, ze hadden er geen Albertson’s maar wel een Fry’s, een tip voor reizigers die geregeld boodschappen doen, als je in de winkel komt ga dan eerst naar de klantenservice en vraag om de kortingskaart deze heet in elke winkel anders maar dat staat meestal aangegeven bij Fry’s is het de VIPClub kaart, je vult een formulier in gewoon met je eigen adres en je krijgt een kaart daarmee krijg je korting op heel veel dagelijkse boodschappen, deze korting kan op de eindafrekening wel oplopen tot 40% dus zeker de moeite waard.
Hierna verder de US-60 west op richting Phoenix, maar we hebben eerst nog een stop gemaakt bij Superior om het Boyce Thompson Arboretum SP te bezoeken, ook in 1999 hebben we dit park bezocht, alleen stonden de cactussen nu in bloei dus was het een heel ander zicht, hier stond ook nog veel wildflower in bloei hieraan kon je zien dat we al een heel stuk noordelijker zitten.
Bij de ingang werd ons verteld dat er een bijzondere plant in bloei stond, het was de eerste keer dat deze plant in dit park bloeide, een Puya berteroniana, een Yucca achtige plant met een 1,5 meter hoge bloemaar donker groene klokvormige bloemen, ook voor mij was het de eerste keer dat ik deze bloemen in het echt zag dus weer een mooie ervaring rijker.
Doorgereden tot Apache Junction naar de Koa campground deze kende we van de vorige reis en dus reden we er zo naar toe, op de campground een was gedraaid en lekker in het zwembad gelegen, het was vandaag 30 graden.
Kosten campground $ 23.98 incl. 10% Kaocard korting, deze card krijg je van het reisbureau en anders van El-Monte.
Vandaag gereden 212 mile.

Dag 9 dinsdag 24-04-2001 Apache Junction – Cottonwood

Vanmorgen om 07.00 uur opgestaan, het was toen al 21 graden, na het ontbijt richting Cottonwood, onze volgende halte.
De US-60 west op tot exit 154, hier de I-17 noord tot Camp Verde en hier de S-260 west naar Cottonwood.
We moesten hierbij wel dwars door de ochtendspits van Phoenix maar dat leverde weinig problemen op, de carpoulebaan levert hier zijn voordelen, je mag deze gebruiken als je met 2 of meer in de auto zit en dan zoef je zo langs de file.
Om 11.00 uur waren we al op de uitgezochte campground, de Turqouise Triangle RV Park, mooie campground met heel veel Cottonwoods (Populier), het eigenaarechtpaar waarschuwde ons om de horren dicht te houden i.v.m de cottonwood (het zaadpluis van de populieren)dit lag dan ook in dichte wolken overal op de grond, wel mooi om te zien.
Eerst geïnformeerd of we via de campground een rit konden boeken voor de volgende dag met de Verde Canyon Railroad, de eigenaresse is gelijk gaan bellen en kon 2 kaartjes vastleggen, gelijk voor 2 nachten een site geboekt.
’s Middags zijn we eerst naar Sedona gereden, daar waren ze een nieuw recreatiepark aan het aanleggen hier wat rondgekeken en verschillende kleine cactussoorten gefotografeerd ook nog in het stadje zelf gekeken, schitterend met mooie art gallery’s maar wel erg duur, alles is rood in deze omgeving, ook de huizen met als contrast kleur turqouise, dat is verplicht, zelfs het machtige Mc Donalds heeft hier de huiskleur in moeten leveren anders mochten ze er geen fastfood restaurant vestigen.
Terug via Cottonwood naar Gerome een New Age stadje, ooit een mijnwerkersstad, bijna spookstad tot in de jaren 60 de hippies het overname, je vindt hier veel zweverige kunst.
Op de terug weg kwamen we nog een botanische tuin tegen, althans volgens de borden want het bleek gewoon een commerciële kwekerij te zijn.
De temperatuur zat ook vandaag weer rond de 30 graden.
Kosten campground $ 22.00
Vandaag gereden 198 mile.

Dag 10 woensdag 25-04-2001 Verde Canyon Railroad.

We konden vandaag wat later opstaan want de treinreis is vanmiddag en voor vanmorgen hebben we niets gepland.
Om 09.00 uur eerst naar het thuisfront gebeld, daarna naar Fry’s om boodschappen we hebben die VIPcard niet voor niets gelijk voor 4 dagen ingekocht want hierna gaan we naar de Grand Canyon en daar is het toch een stuk duurder.
Naar een postoffice gezocht en gelijk alle postzegels voor de rest van de reis gekocht, hoeven we daar niet meer achteraan, je komt die dingen altijd tegen als je ze niet nodig hebt maar als je ze moet hebben zoek je jezelf een ongeluk.
Hierna op het gemak richting Clarkdale gereden en de tickets voor de treinrit opgehaald, om 12.45 uur mochten we instappen.
Aan boord kregen we eerst de huisregels te horen, dat was tenminste de bedoeling maar er zat een groep in de wagon die niest anders deden dan chips eten uit van die grote kraakzakken en dus ging het stemgeluid van de wagondame verloren in het lawaai.
De trein is samengesteld met 2 locs en dan om en om een dichte en een open wagon,
Men moet instappen in de dichte wagon deze zijn allemaal voorzien van namen zodat je precies weet waar je in moet stappen, na de huisregels kan je er voor kiezen om op een open wagon te gaan zitten, dit hebben we dan ook gedaan want daar heb je veel meer zicht, let wel op als het warm weer is want je verbrand levend als je eenmaal in de Canyon bent.
Het is moeilijk voor te stellen dat de rotsen waar je tussendoor rijdt miljoenen jaren oud zijn een schitterende rit voor een deel langs de Verde River, na 2 uur kom je bij het gehucht Perkinsville, wat nog wel bewoond is, hier worden de locs afgekoppeld er weer naar de andere kant gereden waarna de terugreis begint, onderweg nog een eaglesnest met 1 jong er in gezien op een steile rotswand.
Onderweg kom je over een paar heel oude bruggen en een tunnel die met de hand is gemaakt.
De spoorlijn is aangelegd ten behoeve van de mijnindustrie voor de aanvoer van hout voor de mijntunnels en eten voor de mijnwerkers en voor de afvoer van het gewonnen kopererts.
Al bij al een prachtige middag met veel flora en fauna onderweg wat door de lage snelheid ook goed te bekijken was.
Op de trein was ook een indiaan die de mensen bezig hield met liedjes en uitleg over de geschiedenis van de omgeving, de mijnbouw en de railroad, dus ook nog wat geleerd onderweg.
Kosten treinrit $ 39.95 p.p. en zijn geld meer dan waard.
Temperatuur weer rond de 30 graden.
Kosten campground $ 22.00.
Vandaag gereden 14 mile.

Dag 11 donderdag 26-04-2001 Cottenwood – Grand Canyon NP

Om 07.00 uur wakker omdat ik gestommel hoorde, Annie had uit Nederland slingers meegenomen en was de camper aan het versieren, omdat ik vandaag 50 word, leuk maar niet de bedoeling ik had niet voor niets zo geboekt dat we nu in de USA zitten, 50 worden in de Grand Canyon dat is een feest op zich zelf.
Dus om 08.10 uur weer onderweg, via de S-89A noord door Sedona en Oak Creek Canyon naar de I-40 west tot Williams, hier de S-64 noord op deze gaat over in de US-180 noord naar de Grand Canyon, om 11.00 uur waren we al op de campground, Trailer Village daar gelijk voor 3 nachten besproken.
’s Middags met de shuttlebus naar het nieuwe Visitorcenter gereden en daarna via Yavapaipoint terug gelopen richting campground dat is ongeveer 2.5 mile, onderweg in the Village nog wat rondgekeken en verschillende cactussouvenirs gekocht in de supermarkt nog wat energierijk voedsel gekocht omdat we morgen een stuk naar beneden willen hiken de Canyon in.
Temperatuur vandaag rond de 25 graden veel bewolking en 3 X 3 spetters regen gehad.
Kosten campground $ 26.36
Vandaag gereden 133 mile.

Dag 12 vrijdag 27-04-2001 Grand Canyon NP

Om 07.00 uur opgestaan, eerst een beetje housekeeping gedaan en om 08.45 uur de shuttlebus genomen naar de South Kaibabtrailhead, hier willen we een stuk naar beneden gaan hiken tot Cedar Rigde, een mooie maar moeilijke tocht, naar beneden was goed te doen, onderweg veel foto’s gemaakt van de omgeving maar ook veel van planten, het was schitterend weer, blauwe lucht en hoe lager je kwam hoe warmer het werd.
Beneden wat rondgekeken en wat gegeten, boven de Rim zagen we de lucht betrekken eerst een beetje maar al vlug werd het steeds donkerder en ging het wat rommelen in de verte, volgens een ranger die ter plaatsen wat aan het opruimen was zou het allemaal wel meevallen.
Dat gebeurt wel meer in deze tijd van het jaar wat gerommel en boven op de Rim een beetje regen, maar nu was het toch anders, een bliksemschicht was zo dichtbij dat ik de elektriciteit kon voelen mijn haar ging er van overeind staan, gelijk een grote klap dat was dus echt dichtbij, en gelijk begon het te regenen en niet zo’n klein beetje.
Door dezelfde ranger werden we gewaarschuwd om niet op het plateau te blijven maar tegen de rotsen te gaan, omdat het er niet naar uitzag dat het vlug droog zou worden en de temperatuur zakte naar een graad of 10 zijn we gelijk aan de terugtocht begonnen, dat was nu wel naar boven normaal staat er voor die trip ongeveer 3 uur met veel rustpauze, we waren in 1,5 uur boven met korte rustpauzes, we waren er ook niet op gekleed, korte broek en T-shirt en ook niets in de rugzak.
Al doende leert men nu zitten er altijd lange broek en trui in en ook een regencape, gewoon een goedkoop ding van de Wibra voor €0.50 per stuk die passen in je kontzak en gooi je na gebruik weg.
Terug boven de eerste bus genomen om naar de campground te gaan helaas had de chauffeur niet door dat bijna al zijn passagiers nat waren en dus had hij de airco nog vol aan staan, gelukkig was de tweede bus van de Village naar de Campground wel warm.
Eenmaal terug in de camper kachel aan dikke kleren aangedaan en een paar blikken soep warm gemaakt.
’s Middags weer met de shuttlebus weg maar nu naar de West Rim, daar uitgestapt bij Pimapoint, je kan daar de Colorado River goed zien met drie stroomversnellingen, van hier uit doorgelopen naar Hermit’s Rest, daar wat rondgekeken en weer met de shuttlebus terug naar de campground.
Temperatuur vandaag tussen de 10 en 20 graden met regen en onweer.
Totaal gelopen 4.5 mile waarbij we 1156 feet = 347 meter onder de Rim zijn geweest.
Kosten campground $ 26.36.
Vandaag gereden 0 mile.

Dag 13 zaterdag 28-04-2001 Grand Canyon NP

Weer om 07.00 uur opgestaan, na het ontbijt bij het kantoor van de campground getracht naar huis te bellen, dat kon niet collect wel met creditcard en die lag in de camper, dus terug en eerst maar naar Tusayan gereden net buiten de South Entrance om te tanken daar gelijk even naar huis gebeld.
Terug het park in en doorgereden naar Desert View aan de andere kant van de East Rim, op het gemak terug gereden langs alle viewpoints onderweg weer veel cactussen gefotografeerd waarvan vele in bloei.
Om 14.00 uur waren we terug op de campground en om 14.30 uur hebben we de shuttlebus naar het begin van de West Rim genomen, van hier uit over de Rimtrail die langs de Village loopt tot het oude Visitorcenter gelopen onderweg een heleboel winkeltjes bekeken, de natuur is hier wat minder doordat veel bezoekers alleen maar het Village deel van de Canyon bezoeken, wel was men op veel plaatsen bezig om de natuur te herstellen alleen jammer dat ze dat dan weer met een heleboel hekwerk moeten beschermen om vertrapping te voorkomen.
Alles bij elkaar zo’n 2.5 mile gelopen.
Temperatuur vandaag weer rond de 20 graden ook veel meer zon vandaag.
Kosten campground $ 26.36.
Vandaag gereden 62 mile.

Dag 14 zondag 29-04-2001 Grand Canyon NP – Bryce Canyon NP

Weer om 07.00 uur uit bed, om 08.15 uur zijn we gaan rijden het word een lange reis vandaag.
Eerst weer over de S-64 oost over de East Rim richting Cameron, buiten het park de Little Colorado nog bezocht, dat was maar een klein modderstroompje, bij dat viewpoint staan een heleboel verkoopstalletjes van de Navajo indianen, we hebben er nog verschillende sieraden gekocht.
Bij Cameron de US-89 noord genomen, bij Bitter Springs gaat de 89 naar rechts richting Page, wij gaan links de US-89A (Alt) noord op je rijdt hier dwars door Painted Desert, in het voorjaar is dit best een groen gebied.
Bij Marbel Canyon kom je over de Colorado River, naast de verkeersbrug ligt de oude Navajobrige nu een monument aan de noordkant van de rivier is een klein Visitorcenter, het is best de moeite waard om hier een uurtje te stoppen, iets verder kan je Lees Ferry dat bij Glen Canyon NRA hoort.
Doorgereden over de US-89A noord bij Jacob Lake nog gekeken of de North Rim al open was helaas de weg was nog afgesloten, dus weer iets voor een volgende reis, via Fredonia naar Kanab we zijn nu in Utah en dus mogen we de klok weer een uur verzetten.
In Kanab wordt de US-89A weer US-89 we blijven noord gaan tot de S-12 deze rijden we oost door Red Canyon naar Bryce Canyon NP.
De campgrounds in het park liggen nog onder de sneeuw er zijn nog maar een paar plaatsen te gebruiken dus boeken we een site bij de campground van Ruby’s Inn dan hebben we ook een hookup wat met de nachttemperaturen toch wel lekker is.
Daarna zijn we het park ingereden, na een bezoek aan het Visitorcenter doorgereden naar het eindpunt bij Rainbow Point, hier lag buiten de wegen die schoongemaakt waren nog zeker een meter sneeuw, dus eerst in de camper de korte broek maar vervangen door een lange.
Op het gemak alle viewpoints gedaan tot Paria View toen werd het tijd om de campground op te zoeken, voor het eten nog even wezen zwemmen in het overdekte zwembad van het bij behorende hotel.
Temperatuur 25 graden behalve dan op de eerste drie viewpoint waar nog volop sneeuw lag.
Kosten campground $ 24.20.
Vandaag gereden 322 mile.

Dag 15 maandag 30-04-2001 Bryce Canyon NP

Om 07.00 uur opgestaan, toen bleek het al 08.00 uur te zijn, even vergeten dat we in een andere tijdzone zitten.
Na het ontbijt het park weer ingereden naar het punt waar we gister gestopt waren, van hier uit alle andere viewpoint bezocht ook diegene welke we in 1999 niet gedaan hadden door tijdgebrek, dat bleken dus de mooiste stukken van het park te zijn.
Verschillende viewpoints kan je alleen bereiken na een korte soms pittige wandeling.
Met een strak blauwe lucht boven de soms nog met sneeuw bedekte hoodoos een prachtige morgen gehad.
Tussen de middag terug naar de campground om te eten en de was te doen, dat gaat hier in turbovaart, ½ uur wassen en ½ uur drogen en klaar, terwijl de was draaide hebben we de souvenirwinkeltjes van Ruby’s Inn bezocht en wat boodschappen gedaan in de supermarkt.
Na de middag weer terug het park in om de Navajotrail te lopen, dat is 159 meter naar beneden soms over kruipdoor padjes, je loopt dan tussen de hoodoos in plaats van er boven op te kijken van de viewpoints, het was plaatselijk wel oppassen want door de smeltende sneeuw waren de paden soms behoorlijk nat en glad, een schitterende hike die ongeveer 1.5 uur duurde.
Op de route kwamen we een stukje tegen waar de mensen met allemaal kleine stukjes rots Bryce hadden nagemaakt, maar waar de natuur miljoenen jaren over doet kan een mens nooit namaken, ooit zal alles helemaal verdwijnen door erosie.
Er zijn verschillende mooie hikes te maken in dit park maar behalve de door ons gelopen Navajotrail en de nog lager gelegen Queens Gardentrail en een deel van de Rimtrail was de rest nog gesloten i.v.m. de nog aanwezige sneeuw, wel kan je een deel van de Under the Rimtrail lopen met sneeuwschoenen.
Al bij al een paar mooie dagen in een schitterend park.
Dit is een leuke mannier om Koninginnedag te vieren.
Vandaag weer rond de 25 graden.
Kosten campground $ 24.20.
Vandaag gereden 23 mile.

Dag 16 dinsdag 01-05-2001 Bryce Canyon NP - Zion NP

Om 07.00 uur weer opgestaan, om 08.30 uur zijn we vertrokken richting Zion NP.
Het lag in de bedoeling om eerst nog een stuk van de Cottonwood Road te doen, maar dit werd omdat er nog veel sneeuw lag afgeraden door de ranger die we er naar vroegen.
In 1999 hebben we ook een stuk gereden en ondanks dat het een dirtroad is kan je deze weg heel goed met een camper rijden, dus blijft er weer wat voor een van de volgende reizen over.
Onderweg naar Zion nog een stop gemaakt in Red Canyon, dat lijkt een beetje op Bryce Canyon alleen veel kleiner en de rotsen lijken er wel veel roder, het ligt net als Bryce aan de S-12 deze rijden we west tot de aansluiting met de US-89 zuid, deze volgen we tot Mount Carmel Junction waar we de S-9 west nemen naar Zion, binnen het park moeten we eerst weer door de twee tunnels wat $ 10.00 kost voor een retour binnen 7 dagen van 08.00am tot 08.00pm, tussen 08.00pm en 08.00am mag je met een camper niet door deze tunnels omdat er dan geen rangers aanwezig zijn om het verkeer te geleiden.
Om 10.45 uur waren we al op de Watchman campground binnen het park waar we een site kregen langs de Virgin River, deze site had alleen een elektra aansluiting, wel lekker voor de airco, maar geen water of riool aansluiting.
Omdat we willen hicken vanmiddag maar wat vroeger gegeten.
De camper kan op zijn plaats blijven want ook Zion kent nu een shuttlebus, dat is wel zo lekker want er is niet veel parkeerplek binnen het park zeker niet voor een camper, de bussen rijden om de tien minuten dus moet je nooit lang wachten. Bij het nieuwe Visitorcenter op de bus gestapt en eerst meegereden tot het eindpunt bij Temple of Sinawava, hier de riversitewalk gedaan tot waar het pad ophoud en je door de rivier lopend verder kan door de Narrows, doordat het water nog te hoog stond en te wild was mochten we niet verder.
Dus weer terug gelopen en de bus genomen naar Big Bend hier een poosje staan kijken naar de mensen die de rotsen aan het beklimmen waren maar daar zijn wij toch al wel te oud voor denk ik, dus weer op de bus naar Weeping Rock, daar de korte hike gedaan naar Weeping Rock erg mooi en lekker verfrissend onder het uit de rots vallende water, het is namelijk weer bloedheet vandaag, vandaar dat we ook hebben besloten om de hike naar Observation Point niet te doen ook voor de hike naar de verschillende Emerald Pools is het te warm.
Weer op de bus tot de Grotto en van hieruit de Grotto trail gelopen tot Zion Lodge, hier wilde we een ijsje halen maar de wachtrij van een uur was niet echt aantrekkelijk dus weer op de bus en terug naar de camper om het vocht aan te vullen.
We hadden per persoon 1.5 liter water bij ons maar dat was schoon op toen we bij de Zion Lodge kwamen dus moet je dan niet verder willen hiken zonder in problemen te komen.
Op de campground nog een poosje aan de Virgin river gezeten er was achter de camper een bocht in de rivier waardoor er een klein zandstrandje was.
De temperatuur lag vandaag rond de 33 graden.
Kosten campground $ 16.00.
Vandaag gereden 83 mile.

Dag 17 woensdag 02-05-2001 Zion NP – Death Valley NP

Vandaag wat vroeger opgestaan 06.30 uur waren we uit bed, Annie had slecht geslapen ze werd wakker gehouden door het geluid van de rivier die achterlangs de camper liep.
Vroeg gestart want het wordt vandaag een redelijk lange rit, het park uit en dan via de S-9 west naar de I-15 zuid, via een stukje Arizona (hier de klok weer verzetten) naar Nevada.
Voor Las Vegas bij exit 42 naar de US-95 west/noord en daar op zoek naar een supermarkt en een telefoon beide gevonden dus eerst even naar huis gebeld en daarna boodschappen gaan doen, we zijn zeer vlug deze winkel uitgevlucht, het was er echt schreeuwend duur, waarschijnlijk een te goede wijk, dus op zoek naar een andere winkel een paar mile verder langs de US-95 kwamen we een ALBERTSONS tegen dus daar de boodschappen gedaan.
Verder over de US-95 tot Amargasa Valley hier de S-373 zuid op tot Death Valley Junction en hier de S-190 west op naar Death Valley NP.
Binnen het park eerst genoten van het uitzicht op Zabriskie Point, daarna hebben we eerst het Visitor Center bezocht om informatie en kaarten te halen, er is geen entrance station dus moet je de informatie daar halen.
Toen zijn we naar Badwater gereden en hebben daar een uurtje rondgekeken om weer vlug de camper op te zoeken want na een uur is de warmte wel genoeg geweest.
De schitterende Artist Drive is voor een camper helaas te smal en voor een hike is de temperatuur veel te hoog dus blijft er hier weer iets over voor een volgende trip.
Hierna op het gemak de S-190 gevolgd en op veel plaatsen gestopt om foto’s te maken, tot we bij Stove Pipe Wells Village kwamen onze stopplaats voor vandaag.
Het waaide de hele dag zeer hard, dat begon al net buiten Zion NP en ook in Death Valley NP stond een erg harde wind.
Het zwembad en de douche waren aan de andere kan van de weg in het bij de campground horende motel.
Temperatuur ruim 30 graden.
Kosten campground $ 18,00.
Vandaag gereden 363 mile.

Dag 18 donderdag 03-05-2001 Death Valley NP – Bakersfield

Om 08.10 uur van de campground weggereden omdat het de hele nacht flink bleef waaien en ook voor vandaag geen verbetering word afgegeven hebben we besloten om verder te gaan i.p.v. nog een dag in Death Valley NP te blijven zoals gepland, dus de route wat aangepast en onderweg, eerst nog een stuk S-190 west tot Emigrant en hier de S-178 zuid op naar Ridgecrest, voor een deel van deze route kom je langs een industrie gebied waar ze waarschijnlijk zout winnen, dit is een erg vuil stukje met een spookstadje en een stadje wat een spookstad aan het worden is op deze route kwamen we dan ook maar 10 auto’s tegen, hierna een klein stukje S-14 zuid om dan de S-178 weer op te gaan richting Bakersfield.
Hier kwamen we op een werkelijk schitterende route terecht door het Sequoia National Forest, het begon woestijnachtig met een prachtig Yucca bos met haast nog meer Yucca’s als in Joshua Tree NP.
Daarna werd de omgeving steeds groener en werd het een beetje Alpen achtige bergen tot aan Lake Isabella, dat is een stuwmeer met veel recreatie, bij dit meer hebben we de lunch gebruikt terwijl we van het uitzicht konden genieten.
We waren inmiddels wel een flink stuk geklommen en dus moesten we ook weer naar beneden, de weg volgt vanaf Lake Isabella de Kernriver en gaat met heel veel SSSSSS bochten richting Bakersfield, voor dit stuk moet je dan ook de tijd nemen niet alleen van wegen de bochten maar ook de omgeving is te mooi om snel te rijden.
Door geregeld van de turnouts gebruik te maken kan je van de uitzichten genieten en je houd gelijk het snellere achterop komende verkeer te vriend, wat ze ook laten merken door te toeteren of te zwaaien.
We hebben door de aangepaste route vandaag al de halve rit van morgen gemaakt.
In Bakersfield op zoek naar een campground, in de directory stonden er 2 die wel wat leken, de eerste viel tegen een grote campground met heel veel vaste bewoners en erg kaal bijna geen beplanting, de tweede zag er heel wat beter uit, mooie ruime plaatsen met voldoende schaduw, voor het sanitair scoorde ze een 10 er dat was ook te zien je kon er van de grond eten in zowel WC als douche.
Campground Bakerfield Palm.
Temperatuur 25 graden.
Kosten campground $ 19,80 met 10% AAAkorting en een 10% kortingsbon voor een volgend bezoek.
Vandaag gereden 207 mile.

Dag 19 vrijdag 04-05-2001 BakersField – Oakhurst

Weer vroeg op pad, om 08.10 uur wilden we eerst gaan shoppen maar dat was toch te vroeg de malls waren nog niet open.
Dus gaan we eerst maar tanken, bij de eerste pomp kon dat alleen met een speciale creditcard of voor een vast bedrag b.v. $25.—En bij dat bedrag stopt de pomp gewoon, maar als dat er niet in kan ben je de rest van het bedrag kwijt, dus op zoek naar een andere pomp 50 meter verder kon het weer gewoon met de creditcard.
We gaan onderweg naar Yosemite NP maar wel met een omweg om Sequoia en Kings Canyon NP mee te nemen.
Dus eerst de S-99 noord op tot Tulare en daar via de S-63 naar Visalia, daar hebben we eerst boodschappen gedaan in een grosery outlet, zeg maar de Amerikaanse Aldi, daar hadden ze o.a. Jelly Beans voor heel weinig $, ze waren niet zo mooi van vorm maar de smaak was er niet minder om.
Onderweg ook nog een stop gemaakt bij een fruitstalletje langs de weg (je zit hier in sinasappel gebied) 11 stuks voor $ 1.00 en zo sappig en zoet koop je ze niet in Nederland.
Daarna de S-198 oost naar Three Rivers waar we Sequoia NP binnen reden, de camper was klein genoeg dus mochten we doorrijden naar Kings Canyon, ik weet niet of de lengte beperking altijd geld of alleen tijdens ons bezoek i.v.m. wegwerkzaamheden, hierdoor was er een oponthoud van 10 minuten voordat we onder begeleiding van een pilotcar door mochten rijden.
En toen begonnen de SSSSSS bochten naar boven tot 7000 feet, smal en plaatselijk zeer stijl helemaal boven kom je dan bij de grote bomen, en GROOT zijn ze, als ik de cu.Feet omreken naar ons houtgebruik dan kan onze houtkachel er 150 jaar op branden.
Door gereden naar Kings Canyon en ook daar een paar korte hikes gedaan.
Het zijn 2 mooie parken en wat voelt een mens zich klein tussen deze woudreuzen.
Het lag in de bedoeling om in Kings Canyon een campsite te zoeken maar het was er zo koud en er lag nog zoveel sneeuw dat we ter plaatsen besloten hebben om door te rijden richting Yosemite NP en onderweg een campground te zoeken, dit kwam mede omdat de campground in Kings Canyon geen hook-ups heeft en bevroren water of sewer leidingen lijkt me niet echt leuk.
Dus verder over de S-180 zuid naar Fresno, naar beneden was niet zo stijl als naar boven maar het bleef wel flink dalen zodat we allebei behoorlijk last hadden van onze oren, in Fresno de S-41 noord op richting Oakhurst.
Omdat we onderweg geen leuke campground meer zagen zijn we doorgereden tot Oakhurst en daar naar de High Sierra RV & MH Park gereden en voor 2 nachten een site geboekt.
Al bij al lopen we nu 1 volle dag voor op het reisschema.
Temperatuur vandaag tussen de 20 en 25 graden.
Kosten campground $ 25.00.
Vandaag gereden 268 mile.

Dag 20 zaterdag 05-05-2001 Yosemite NP

Vandaag eens laat opgestaan 07:20 uur waren we uit bed, na het ontbijt eerst gaan tanken en brood kopen ook koffie want de Nederlandse is op dus zullen we het de laatste week met Amerikaanse koffie moeten doen.
Toen zo rond 08:30 uur naar Yosemite NP, wat weer berg op was zo’n 17 mile SSS bochten.
Nu waren er tot tegenstelling van onze vorige reis in september 1999 wel volop watervallen te bewonderen, ook Yosemite heeft in de Valley een free shuttlebus rijden ik vind het een ideaal systeem, camper op een van de grote parkeerplaatsen en hop verder met de bus.
Eerst naar het Visitorcenter gelopen en daarna met de bus naar Lower Yosemite Fall, het pad er naar toe is redelijk vlak en goed te lopen, dat was dan ook te merken want ondanks dat het nog redelijk vroeg was liepen er al erg veel mensen, na een flink aantal foto’s o.a. van een schitterend bloeiende Cornus met wel 7 cm grote bloemen of eigenlijk schutbladeren, de eigenlijke bloem is maar een ½ cm met de bus naar het beginpunt van de trail naar Vernal en Nevada Fall gereden, je start hier op 1230 meter hoogte maar Nevada Fall ligt op 1801 meter dus moet je wel 571 klimmen dus genoeg water en eten in de rugzak en onderweg.
Een werkelijk schitterende hike maar wel vermoeiend onderweg word je bij Vernal Fall ook nog eens flink nat van het stuifwater maar dat was dan weer lekker verfrissend alles bij elkaar 5 uur onderweg geweest.
Terug naar de camper met de bus en dan weer richting Oakhurst, onderweg nog een stop gemaakt bij Bridalveil Fall en naar de voet van de waterval gelopen een gemakkelijke trail onderweg zagen we nog een grote groep herten en ook bij de waterval liepen een paar herten dit ondanks de vele mensen zodat je mag aannemen dat deze dieren hier permanent lopen en veel volk gewoon zijn.
De weg naar Glacier Point en naar Mariposa Grove waar de grote bomen groeien waren nog gesloten i.v.m. de sneeuw die er lag, dus zullen we nog een keer terug moeten.
Ook Tioga Pass was nog gesloten maar die stond toch niet op het program omdat we daar al op gerekend hadden.
Via de 17 mile SSS bochten terug naar de campground.
Temperatuur vandaag rond de 24 graden.
Kosten campground $ 25,00.
Vandaag gereden 96 mile.

Dag 21 zondag 06-05-2001 Yosemite NP – Moccasin Point

Om 07:10 uur opgestaan, na het ontbijt eerst nog wat boodschappen gedaan in Oakhurst en daarna weer de berg op naar Yosemite NP dwars door het park naar de Big Oak Flat Entrnce gereden en daar het park weer uit om een klein stukje buiten het park rechtsaf de Evergreen Road op te gaan bij het plaatsje Mather weer naar recht en dan kom je weer in Yosemite NP maar dan het Hetch Hechty deel.
Een prachtige weg met heel veel SSSS bochten gaat naar het Hetch Hetchy Reservoir, deze weg is niet toegankelijk voor campers langer dan 25 feet omdat die de bochten niet zouden kunnen maken, dat valt volgens mij wel mee maar ik heb al op meer plaatsen gezien dat men hier erg voorzichtig is met grote auto’s op kleine wegen je kan goed merken dat het verkeer heel anders is al in Nederland, zo heb ik geparkeerd op plaatsen waar iedereen aan voorbij ging en dan gebaarden men van dat kan niet terwijl er nog wel een camper naast kon.
Op het einde van de weg kan men rond en bergje rijden en parkeren, hier kon je goed merken dat dit deel van het park niet veelbezocht word want veel parkeerplaats is er niet.
Via de O’Shaughnessy Dam kan je aan de andere kant van het meer komen en daar een wandeling maken naar de Wapama Falls 2 naast elkaar gelegen watervallen die het hele jaar water geven.
Het Hetch Hetchy Reservoir is de drinkwater voorraad voor San Francisco, watersport of zwemmen is er dan ook niet toegestaan.
Een prachtige natuur met veel schitterende planten en gebied waar veel meerdaagse hikes gemaakt kunnen worden hiervoor moet men wel een wilderness permit hebben, de kleine campground word dan ook door veel hikers gebruikt als basiskamp.
We rijden weer over dezelfde weg terug naar Mather en houden daar rechts aan op een heel stuk verder weer op de S-120 zuid uit te komen, doorgereden tot Moccasin Point en daar een site geboekt op campground Don Pedro in het Don Pedro Recreation Area.
Een mooi gebied met veel stuwmeren waar weer wel op gevaren mag worden, de campground lag bij een boatramp en daar hebben we een poos zitten kijken naar het in en uit het water halen van al die boten, daar zit me een kapitaal tussen.
Temperatuur vandaag een lekkere 28 graden.
Kosten campground $ 22.00.
Vandaag geslingerd (volgens Annie) 130 mile.

Dag 22 maandag 07-05-2001 Moccasin Point- Larkspur

Voor ons doen erg laat opgestaan het was al 08:00 uur, op het gemak richting San Francisco gereden.
Dus nemen we de S-120 west tot Manteca en gaan daar via de S-99 noord tot Henderson Village naar de S-12 west om bij Fairfield de I-80 zuid te pakken tot Vallejo waar we de S-37 west te nemen die ons tot Novato langs de noordkant van de San Francisco Bay voert om via de US-101 zuid in Larkspur uit te komen.
Onderweg nog wat boodschappen gedaan bij de Walmart waar we o.a. een aantal T-shirt voor heel weinig $ gekocht hebben, de wapenafdeling hebben we maar overgeslagen dat geeft toch maar problemen bij de douane.
In Larkspur een site geboekt voor twee nachten bij Marin Park, wat wel een dure campground was.
De reis verliep erg vlot vandaag zodat we om 14:30 uur al op de campground waren, dus konden we op het gemak een paar wasjes draaien en naar de KLM bellen om de terugvlucht te bevestigen, geen leuk werkje want dat betekend dat het grootste deel van de vakantie er al weer op zit.
Bij de receptie van de campground wezen vragen naar de mogelijkheden om in SFO te komen zonder de camper, dat was heel gemakkelijk want op 10 minuten lopen was er een ferry die rechtstreeks naar SFO vaart, bij de receptie ook veel informatie en kaarten van SFO gekregen.
Daarna zijn we het zwembad ingedoken want het is abnormaal warm voor deze tijd van het jaar, de temperatuur zat op 30 graden.
Kosten campground $ 36,30.
Vandaag gereden 170 mile.

Dag 23 dinsdag 08-05-2001 San Francisco

Vandaag niet zo laat opgestaan want we willen met de ferry van 08:45 uur naar SFO en het is ook nog 10 minuten lopen naar de haven.
De ferry doet er 45 minuten over om van Larkspur naar SFO te gaan, het eerste stukje vaart hij erg langzaam, eerst om de haven uit te komen maar ook daarna mag hij niet gelijk gas geven dit komt omdat hij langs de San Quinten gevangenis vaart, je komt er erg kort langs hemelsbreed misschien 150 meter, je kon de gevangenen die op de volledig met gaas omheinde en overdekte luchtplaats buiten liepen dan ook goed zien in hun fel oranje overals, eenmaal de gevangenis voorbij werd er gas gegeven en stak de ferry de San Francisco Bay over onderweg kom je nog langs een mooi eiland en vlak voor je bij de aanlegpier komt heb je een schitterend zicht op Alcatraz met op de achtergrond de Golden Gate Bridge, ook de skyline van SFO is heel mooi.
Eenmaal weer aan land krijg je bij de uitgang nog een ticket voor de tram van de pier naar Fisherman’s Warf op pier 39.
De ferry inclusief het tramkaartje kost $ 5,90 voor een retour.
Hierna zijn we Fisherman’s Warf op het gemak gaan bekijken, erg leuke winkeltjes, waarvan er een enkel en alleen maar kerstversiering verkoopt, je vind er erg veel kitsch en het is er vreselijk duur, een echte touristtrap, net buiten de pier was ook een winkeltje met souvenirs en daar was het veel goedkoper.
De kolonie zeeleeuwen op pier 39 is leuk om naar te kijken maar het stinkt er wel enorm.
Op naar Chinatown hiervoor willen we met de cable-car en dus lopen we naar het eindpunt van de Powell-Hyde Line in Victorian Park, dit is een minuut of 10 lopen van pier 39, daar hebben we een dagkaart gekocht dan kan je voor $ 6.00 een hele dag gebruik maken van de tram en zo vaak op en af stappen als je zelf wilt, anders betaal je $ 2.00 per rit.
Onze eerste stop is Lombartstreet, die zijn we naar beneden en weer naar boven gelopen, best een leuke ervaring.
Op de weg naar boven kregen we een brandlucht in onze neus, maar waar het vandaan kwam? Geen idee, eenmaal boven bleek al vlug waar het vandaan kwam er stond een splinter nieuwe mercedes aan de kant waar de rook onder de motorkap uit kwam, even later hoorde we de uit de Amerikaanse film zo bekende sirene en kwam er een echte grote Amerikaanse brandweerauto aan stormen, deze werd gewoon dwars op de kruising neergezet zodat er geen auto of tram meer door kon en met een flinke waterstraal was het probleem opgelost.
Weer terug op de cablecar naar de volgende stop Chinatown, daar eerst maar eens iets te eten gezocht en bij een leuk klein winkeltje een hotdog met alles er op en aan voor $ 2,00 gekocht, net als alle Amerikanen een plaatsje in de schaduw gezocht bij de Bank of Amerika, daar zaten tientallen mensen hun lunch op te eten.
Na de lunch op het gemak Chinatown bekeken moet ook wel op het gemak want het is bloedheet en er is geen meter vlak. Veel winkels bezocht, ook hier is net als in Sedona de Mc Donald aangepast niet het bekende geel met rood maar geel met blauw en met chinees personeel.
Met de cablecar naar het eindpunt, dat was een beleving op zich, het gedeelte van de California Line is veel steiler en dus zitten er 2 remmers op een car, 1 van deze heren bediende de bel veelvuldig bijvoorbeeld als hij een mooie dame zag lopen maar ook deed hij mee met de straatmuzikanten zo werd het een leuke rit.
Van het eindpunt naar de ferrypier gelopen en de ferry terug naar Larkspur genomen, nu hadden we de catamaran deze doet er maar een ½ uur over, een nadeel is dat je niet op het achterdek kan zitten dan word je namelijk nat van al het water wat de boot opgooit, terug op de campground nog een poosje in het zwembad gelegen.
Temperatuur tussen de 30 en 35 graden normaal zo rond de 17 graden volgens mede bootpassagiers.
Kosten campground $ 36,30.
Vandaag gereden 0 mile.

Dag 24 woensdag 09-05-2001 San Francisco – Pismo Beach

Vanmorgen om 08:30 uur van de campground weggereden, eigenlijk wilden we eerst even boodschappen doen bij Albertsons die er vlak in de buurt zat, maar we konden met geen mogelijkheid de weg er naar toe vinden, dus dan maar op weg en onderweg een winkel zoeken.
Via de US-101 zuid over de Golden Gate Bridge gereden dat koste $ 3,00, als je de stad uit rijdt is het gratis, na de brug hebben we Hyway 1 opgezocht om deze de hele dag te volgen.
In Santa Cruz hebben we naar huis gebeld en boodschappen gedaan, alleen hadden ze daar geen brood en maaltijden.
Omdat we de kustroute volgen kwamen we verder geen winkels meer tegen tot we een gasstation vonden met een store en daar verkochten ze brood wel duur $ 3,50 maar een mens wil toch eten .
De Hyway 1 is een schitterende route met veel uitzichten op de pacific, het is wel een slingerroute dus lag de gemiddelde snelheid niet zo hoog, onderweg kwamen we een populatie zeekoeien tegen die daar op het strand lagen, je kon er bijna tussendoor lopen zo rustig lagen ze, volgens mij zijn ze daar permanent aanwezig want er was een parking met informatie borden over de dieren en op de parking was ook een ranger die uitleg gaf alles bij elkaar weer een interessant uurtje doorgebracht.
Onderweg zagen we ook nog een resceu heli in actie.
Hoewel we eerst nog dachten wat verder te rijden toch maar besloten om de campground die we uitgezocht hadden in Pismo Beach op te zoeken omdat het anders wel erg laat zou worden.
Zodra we Pismo Beach binnen reden zagen we ook weer een Albertsons dus konden we de rest van de boodschappen doen, nu kunnen we weer tot maandag door.
De campground Holiday RV Park was zo gevonden.
Vandaag was het heel wat koeler dan gisteren zo rond de 20 graden met veel wind.
Kosten campground $ 24.20.
Vandaag gereden 278 mile.

Dag 25 donderdag 10-05-2001 Pismo Beach – Borrego

Vandaag hebben we een echte reisdag, we hebben onderweg nog wel stukjes van de pacific gezien maar hebben veel over de Interstate gereden op wat op te schieten.
Dus via de I-101 zuid naar LA, dat ging lekker vlot tot West Hollywood daar kwamen we in de file uit en geen carpoulebaan, dus meesukkelen in de file, gelukkig waren we al vlak bij de I-10 oost waar we op konden en daar was geen file.
De I-10 oost gevolgd tot de exit naar de I-5 zuid, deze bij Buenapark weer verlaten naar de S-91 oost tot Corona, hier de I-15 zuid tot Escondida en dan de S-78 oost op tot de S-3 noord die Anza Borrego Desert State Park ingaat en doorgereden tot het plaatsje Borrego.
Onderweg nog wat rondgekeken in een outletstore en daar nog was souvenirs gekocht, het laatste stuk van de S-78 en S-3 gaan weer door de bergen en dus waren het weer veel SSSS bochten.
In plaats van de campground van het State Park zonder hook-up hebben we een site geboekt op een privaatcampground met hook-up omdat het hier in de Valley 40 graden is, dus camper op zijn plaats en de airco op vol vermogen.
Anza Borrego State Park is een woestijn park wat nog niet zo bekent is bij de toeristen dus is het er nog lekker rustig, zeker voor een cactofiel zoals ik ben is het een schitterend park.
Voor vandaag hebben we genoeg gedaan en dus zijn we het zwembad ingedoken daar was het tenminste nog uit te houden.
Na het eten eerst naar een telefoon gezocht en naar Newport Dunes gebeld dat is onze laatste campground voor deze vakantie maar omdat we daar zaterdag aankomen maar alvast een site geboekt dat ging met de creditcard zonder problemen, zodat we daar geen omkijken meer aan hadden, in het weekend zijn de campgrounds aan de kust meestal vol vandaar.
Toen we ’s avonds buiten zaten zagen we 2 vallende sterren aan de lucht een schitterend gezicht.
De temperatuur zakte ook ’s nachts niet onder de 29 graden.
Kosten campground $ 22.50 met AAA-korting.
Vandaag gereden 384 mile.

Dag 26 vrijdag 11-05-2001 Anza Borrego SP

Vandaag weer een feestje Annie is jarig leeftijd????.
Vanmorgen niet zo’n haast gemaakt, toch waren we weer te vroeg bij het Visitorcenter, dat ging pas om 09:00 uur open.
Dit center is grotendeels in de grond gebouwd om de natuur niet te belasten met een groot gebouw maar het is ook een stuk koeler.
Je kan er gewoon overheen wandelen, moet ook wel want een deel van het natuurpad wat je meestal bij deze centra vind is er overheen gelegd, zo’n pad is altijd heel leerzaam omdat veel planten die je in het park kan vinden hier bijeen gebracht zijn en voorzien zijn van tekst en uitleg.
In het Visitorcenter weer een heleboel informatie gekregen, hierna zijn we naar de campground van het park gereden hier bleek de keuze voor de campground goed te zijn want er waren weinig plaatsen met schaduw, we wilden hier een trail gaan lopen maar de informatie gaf aan dat er op deze trail bijna geen schaduw was en het advies was om minimaal 1 ½ gallon water per persoon mee te nemen voor 4 uur wandelen, met een temperatuur van 41 graden hebben we hier maar vanaf gezien.
Dus met de camper een toer gedaan naar de oostkant van het park, dit is echt desert met veel Ocotillo’s en prairiegras, tussen de middag terug gereden naar de campground om te eten, dan kan je tenminste de airco aandoen zonder dat je de generator moet starten, dat stinkt nog al als er geen wind staat om de uitlaatgassen te verspreiden.
’s Middags zijn we de S-3 weer afgereden tot waar we gister het park binnen kwamen, ik had toen al gezien dat er op die route erg veel cactussen en agave stonden, dus weer veel foto’s gemaakt.
Je moest wel uitkijken dat je op de weg niet te lang stilstond want dan zaten je schoenen aan het asfalt geplakt, ook je knie neerzetten op een stuk steen neerzetten zou een lelijke brandwond kunnen geven zo heet waren die, dus om kleine cactussen te fotograferen ging er een handdoek mee, dat is trouwens ook gemakkelijk om wat zweet af te vegen.
Zeker voor mij een schitterend park met heel veel mooie planten.
Terug naar de campground en lekker in en bij de pool gelegen.
Kosten campground $ 22.50 met AAA-korting.
Vandaag gereden 77 mile.

Dag 27 zaterdag 12-05-2001 Borrego – Newport Beach

Na weer een erg warme nacht zijn we om 08:15 uur weggereden uit Anza Borrego SP nu via de S-22 west, wat volgens de borden niet mogelijk was met een camper waarom is mij nog steeds niet duidelijk, eenmaal boven veranderde het landschap aan de kant van de berg valt meer regen en dus is het een stuk groener.
De S-22 ten eind een stukje S79 zuid, hier kwamen we een sheriff tegen, in de spiegel zag ik hem draaien en bleef hij een stuk achter ons rijden, moet hij zelf weten maar ik was niet van plan om vakantiegeld uit te geven aan boetes, toen hij doorhad dat we ruim onder de limiet zaten kwam hij voorbij en ging een paar mile verder op zijn volgende slachtoffer wachten.
Bij Santa Ysabel gaan we de S-78 west op die we blijven volgen tot aan de kust bij Oceanside en dan kom je weer een bergje over en rij je ineens in de regen en in een prachtige groene vallei, bij Oceanside gaan we rechtsaf de I-5 op tot de afslag naar de Hwy-1 en verder richting Newport Beach naar onze laatste campground van deze trip waar we om 11:45 uur al aankwamen.
De campground was zo gevonden want in 1999 hadden we hier ook de laatste dagen doorgebracht, het vooruit boeken bracht nu zijn voordeel want de campground was tot de laatste plaats bezet.
Alleen een kopje soep gegeten voor we gingen winkelen, we zouden verder wel wat eten bij Burger King of zo.
De Mall hebben gevonden, alleen was het niet veel bijzonders, wel zagen we er nog een Petstore waar de jonge poesjes en hondjes heel zielig in een kooi in de etalage lagen.
Ook de Burger King hebben we gevonden alleen konden we er niet parkeren, alleen aan de zeezijde kon men voor veel $$ parkeren per dag niet per uur.
Terug naar Newport Beach en daar dan naar Albertsons om 2 maaltijden, warme kip met aardappelsalade en broodjes kant-en-klaar dus alleen maar opeten kosten $4.99 voor 2 personen de goedkoopste warme maaltijd van deze vakantie.
Voor het eerst na de Grand Canyon weer een lange broek aangedaan.
Temperatuur vandaag 22 graden en bewolkt met af en toe lichte regen.
Campground Newport Dunes Resort.
Kosten campground $ 34.—
Vandaag gereden 166 mile.

Dag 27 zondag 13-05-2001 Newport Beach.

De laatste volle dag in Amerika, deze zijn we begonnen met uitslapen om 08:30 uur waren we uit bed, we hebben niet meer gepland voor vandaag dus lekker luieren en af en toe een kastje schoonmaken en een koffer inpakken.
Na de middag op het gemak naar Balboa Island gelopen en daar wat rond gekeken en de huizen bewonderd, op Balboa Island naar de chinees geweest voor onze laatste maaltijd een 3 gangen menu voor $ 8.90 p.p. met veel te grote porties, geen doggybag meegenomen, had wel gekund want er was genoeg over voor nog een maaltijd maar als ontbijt niet zogeschikt.
S’avonds de camper verder schoongemaakt en de koffers verder ingepakt.
Temperatuur vandaag tussen 20 en 23 graden s’morgens wat bewolking.
Kosten campground $ 34.—
Vandaag gereden 0 mile.

Dag 28/29 maandag 14-05-2001 dinsdag 15-05-2001 Newport Beach – Biggekerke.

Om 08:30 uur zijn we van de campground weggereden, voor de eerste keer op deze trip verkeert gereden, ik nam een verkeerde afslag en kwam op de I-5 zuid uit richting San Diego, volgende afrit eraf en aan de andere kant er weer op de I-5 noord richting LA dat leek er meer op.
Ruim op tijd de camper ingeleverd bij El-Monte, deze keer werd hij van binnen en van buiten goed gecontroleerd maar alles was in orde.
Om 11:45 uur werden we door de shuttlebus van El-Monte naar LAX gebracht en begon het wachten tot we konden inchecken, om 16:00 uur waren we in de lucht en begon de lange terug vlucht, toch een handicap als je niet kan slapen in een vliegtuig, we zaten helemaal in de neus van het vliegtuig op de tweede rij 3 stoelen met zijn tweeën dus lekker ruim.
Om 11:45 uur waren we weer op Nederlandse bodem, en om 14:30 uur weer thuis in Biggekerke.
Het weer in Nederland regenachtig en 18 graden.
Campground ons eigen bed.
Vandaag gereden 52 mile.

In 2003 gaan we weer 5 weken naar o.a. Yellowstone NP, Badland NP, Rocky Mountain NP, LV

campertrip 1999

Een camperrondreis door het zuidwesten van de USA in 1999 (Rob Wondergem)

Dit is een dag tot dag verhaal van onze eerste reis naar Amerika in 1999.
We waren hiervoor nog nooit met een camper op reis geweest of hadden gevlogen dus was het een heel nieuwe ervaring.
De droom om een keer naar Amerika te gaan bestond al langer en was voornamelijk ingegeven door mijn hobby namelijk het kweken van cactussen.
Men wil ze dan ook wel eens in het (wild) zien, of te wel op hun natuurlijke groeiplaats zoeken, dat kan natuurlijk van Canada in het noorden tot Vuureiland in het zuiden.
Waarom dan Amerika, ten eerste de taal, engels spreken we namelijk allebei, ik kan me daarnaast ook nog in het Duits redden maar meer talen beheersen we niet.
Maar ook de natuur in zijn algemeen sprak ons aan en in het zuidwesten liggen de nationale parken dicht bij elkaar toch zeker voor Amerikaanse begrippen.
In 1999 waren we 25 jaar getrouwd en dat was een mooie gelegenheid om de droom werkelijkheid te doen worden, een etentje voor de familie in plaats van een groot feest en ook de financiële middelen waren aanwezig.
Maar dan hoe te beginnen (toen hadden we nog geen Internet) dus eerst naar de ANWB voor reisgidsen en een paar boeken over het zuidwesten.
Hoe gaan we reizen, een bustoer? Nee, we houden van onze vrijheid en als het ergens mooi is moet je langer kunnen blijven.
Auto en hotel/motel? Nee, 4 weken leven uit de kofferbak trok ook niet echt.
Dus werd het een camper, lekker je huis bij je eten en drinken binnen handbereik en slapen waar je het leuk vind.
De vakantiebeurs in Utrecht bezocht en die had dat jaar net Amerika als thema dus daar weer een berg info gevonden en nog meer reisgidsen.
Een deel van deze gidsen vielen gelijk af want geplande reizen met alle campgrounds al geboekt was niet ons idee.
Het werd uiteindelijk Hotelplan, geboekt via het ANWB-reisburo.
Een eis van Annie was een rechtstreekse vlucht, omdat ze toch wel wat angst had om te vliegen, (het zal toch niet haar hobby worden) dus dat werd Martinair (toen vlogen die nog wel op de westkust) want die was de goedkoopste.
Dan een camper, de grote was niet zo moeilijk maar bij welke verhuurder, een viel er af omdat men niet mocht roken in de campers, de andere twee werden prijstechnisch vergeleken en toen bleef El-Monte over, achteraf gezien een goede beslissing want de berichten die we later van Cruise horen en konden lezen in reisverslagen waren niet echt goed te noemen.
Toen was het tijd om de route uit te zetten aan de hand van boeken, Rand McNally atlas, verhalen en adviezen, zo kreeg ik van een medewerker van het reisbureau de tip om met de klok mee de reizen omdat we anders half oktober door Tiogapass kwamen en die was dan mogelijk al gesloten door sneeuwval.
Een oproep in het blad van de cactusvereniging leverde niet meer op dan het contact met een familie in Green Valley bij Tucson om als we daar in de buurt kwamen een paar dagen bij hun te verblijven, hier hebben we ook gebruik van gemaakt.
En dan na bijna een jaar vanaf het eerste idee is het zover.

Dag 1 / donderdag 23-09-1999 Amsterdam-Los Angeles

De rit naar schiphol verliep voorspoedig geen files onderweg, een wonder want meestal staat het stil tussen Rotterdam en Delft, mede hierdoor konden we ons om 11.30 uur al melden bij de balie van Martinair, een voordeel hiervan was dat we nog konden kiezen voor stoelen bij het raam.
De vlucht stond gepland voor 13.45 dit werd 14.00 uur voor we de lucht in gingen, de vlucht was mooi, weinig bewolking en dus ruim zicht naar beneden.
Het was wel erg lang en dus ging de beperkte beenruimte toch wel meespelen, een gelukje was dat we met twee personen drie stoelen hadden zodat je nog wat kom gaan verzitten.
Om 16.15 localtime geland op LAX.
De eerste ontmoeting met de Amerikaanse douane was niet echt vriendelijk te noemen, we werden met veel geschreeuw als ganzen op 1 rij achter elkaar gestuurd daarbij liepen er twee honden tussen de mensen door, een meisje wat bang was voor honden raakte dan ook flink overstuur.
Men stond met zes man/vrouw te kijken wie er allemaal uit het vliegtuig kwam en al voor de paspoortcontrole werden er verschillende mensen uitgehaald om een aantal vragen te beantwoorden daar zat ik natuurlijk ook weer tussen (man met lang haar op een paardenstaart?) omdat tijdens de landing mijn oren waren dicht geslagen viel dat niet mee maar dat begrepen ze gelukkig, verder geen problemen dus konden we naar buiten.
Hierna eerst een peuk opgestoken, 13 uur zonder nicotine valt niet mee een mens zou er van gaan beven.
Toen de shuttlebus van Continetal Plaza Hotel gezocht, deze bracht ons naar het hotel voor de eerste nacht in de USA, deze overnachting is trouwens verplicht als men een camper huurt en via een intercontinentale vlucht aankomt.
Dit kan ik ergens goed begrijpen want men is toch redelijk uitgeput na zo’n reis, een huurauto kan men wel gelijk ophalen, maar deze verhuurders zitten dan ook op het vliegveld en ik geloof niet dan de mensen die een auto gehuurd hebben nog ver zullen rijden.
Om 20.00 uur localtime lagen we in bed in Nederland was het dan ook al 05.00 dus stonden we al bijna 24 uur op onze benen.

Dag 2 vrijdag 24-09-1999 Los Angeles/Oxnard

Vroeg naar bed betekend ook vroeg wakker om 05.00 uur waren we allebei dan ook klaarwakker, eerst maar eens lekker douchen, hoewel lekker, in LA zit er volgens mij meer chloor in het water dan er in Nederland in de zwembaden zit, dit was goed te ruiken en de huid wordt er ook redelijk droog van dus in smeren kan zeker geen kwaad.
Om 06.00 uur konden we aan het ontbijt.
Volgens de informatie van het reisbureau konden we de camper pas na 13.00 uur ophalen, wel kan men vanaf 08.00 uur naar
El-Monte bellen, dit hebben we door een medewerker van het hotel laten doen, zo’n eerste keer is alles toch een beetje vreemd en een persoonlijke uitleg is dan toch wat beter te volgen dan een telefonische.
Ik heb geen idee hoe het bij andere verhuurders gaat maar bij El-Monte kijken ze niet op een uurtje, er werd ons meegedeeld dat we om 09.30 uur opgehaald zouden worden en om 09.25 stond de shuttlebus dan ook voor het hotel en binnen 45 minuten stonden we op het verhuurstation.
Eerst kregen een video met uitleg over de camper te zien met Nederlands commentaar, omdat het binnen erg druk was kregen we alvast uitleg in de camper zelf waar we alles konden vinden en zo, hierbij bleek de kraan in de keuken niet goed te werken, geen probleem wij naar binnen voor de papierwinkel en de camper naar de werkplaats.
Toen we weer buiten kwamen was de camper ook weer terug gewoon een nieuwe kraan gemonteerd, dus konden we op weg dit was nog voor 12.00 uur dus mij hoor je niet klagen.
Tijdens de rit naar El-Monte hadden we op Rosecrans Av. Een supermarkt van Luckys gezien, daar wilde we naar terug om boodschappen te doen maar helaas, afslag gemist en na 2 minuten in een vreemde auto ben je nog niet zo ver dat je gelijk een U-turn maakt dus uitkijken naar een volgende winkel.
Na wat zoeken de I-5 noord gevonden en deze opgedraaid, is dat schrikken 5 banen en allemaal vol verkeer, dus meerijden met het verkeer en even uitzoeken hoe de bewegwijzering werkt, dat eenmaal onder de knie kan een kind de was doen.
Via een stukje I-10 west naar Santa Monica en hier de oude hwy 1 noord opgegaan om via de kust richting San Francisco te rijden.
Op de tweede heuvel zagen we de eerste cactussen al staan, aangeplant dat wel maar als Cactofiel gaat je hart toch sneller slaan.
Onderweg de eerste boodschappen gedaan bij Ralphs onder andere drinkwater want het kraanwater vinden we niet te (zui..) drinken, gelijk ook onze eerste beginners fout gemaakt door niet bij de diepvriesafdeling te kijken naar maaltijden, in tegenstelling te Nederland zijn die hier namelijk ruim voldoende en erg gemakkelijk, zeker als men een microwave in de camper heeft.
Zo’n eerste dag is toch wel even wennen dus niet zo ver gereden, in Oxnard een campground gezocht, dit ging erg gemakkelijk omdat we bij El-Monte een campgroundboekje met campgrounds in Californie hadden gekregen.
Evergreen Trailerpark niet echt bijzonder, een groot trailerpark met vaste plaatsen en achterin een paar plaatsen voor trekkers.
Kosten $ 24.75 incl. tax
Vandaag gereden 100 mile.

Dag 3 zaterdag 25-09-1999 Oxnard/San Francisco

Om 07.00 uur wakker, eerst maar ontbijten en dan de camper opruimen, niets vergeten want alles wat je laat liggen of niet vast zet krijg je gegarandeerd binnen een half uur in je nek als je moet remmen.
Dit wordt een reisdag ook al omdat we gister niet zo ver waren gereden als gepland was, eerst nog een stuk over hyway 1 langs de kust maar door het nevelige weer was er weinig van de pacific te zien, wel veel protserige huisjes in lichtblauw en roze met allerlei torentjes en rare uitbouwsels die je in Nederland nooit door de welzijnscommissie zou krijgen.
Om wat tijd te winnen de US-101 noord opgezocht, deze is wel erg saai om te rijden als je zo’n 200 mile door een groentetuin met alleen maar ijsbergsla en bloemkool rijdt wil je wel eens wat anders.
In Redwood City een plaatsje gevonden bij Trailer Villa uit het campgroundboekje een zelfde soort campground als gisteren alleen lag deze tegen San Francisco Bay.
Kosten $ 25.00
Vandaag gereden 354 mile.

Dag 4 zondag 26-09-1999 San Francisco/Waterford

Ook vandaag weer om 07.00 uur wakker, we willen vandaag een deel van San Francisco bekijken en al een stuk richting Yosemite NP rijden dus om 08.00 uur van de campground weggereden naar SF.
Hier willen we voor het druk wordt (het is tenslotte zondag) Fisherman’s Warf en Pier 39 bekijken.
Goed plan, maar dan moet je niet met een camper reizen, je bent namelijk niet welkom op de parkeerterreinen zelfs niet om 08.30 met de mededeling dat je voor 11.00 uur weer weg denkt te zijn.
Dus dit gedeelte maar vanuit de langzaam rijdende camper bekeken, hierna zijn we naar de Golden Gate Promenade gereden hier konden we zonder problemen parkeren en daarna een wandeling over de promenade maken.
Vanaf deze promenade heb je een mooi uitzicht op zowel de Golden Gate Bridge als Alcatraz, daarna zijn we over Masonstreet en Lincoln Blvd. door het Golden Gate NRA gereden (dit is een erg mooie route) om via de S-35 zuid op de Hyway 1 zuid uit te komen, deze hebben we gevolgd tot Half Moon Bay (zeer mooie kustroute) om via de S-92 naar de I-280 zuid tot San Jose te rijden.
Via de I-680 noord, de I-580 oost en de I-205 oost en een stukje S-99 zuid kwamen we bij Mondesto uit hier de S-132 oost genomen naar Waterford.
Onderweg nog boodschappen gedaan bij Luckys konden we weer eens warm eten.
Een campground gevonden in Waterford, de Big Bear mooie campground met volop bomen in plaats van de betonplaten die tot nu gehad hebben.
Het kantoortje was niet bemand, maar omdat er genoeg lege plaatsen waren zijn we gewoon ergens gaan staan.
In de wasgelegenheid was ook een laundry dus ook gelijk maar een was gedraaid voor $ 1.50 schoon en droog.
Kosten campground $ 23.00
Vandaag gereden 208 mile.

Dag 5 maandag 27-09-1999 Waterford/Yosemite NP

Vanmorgen eerst de site betaalt, het was geen probleem dat we waren gaan staan en daarna vertrokken richting Yosemite NP.
Via de S-132 en de J-20 oost naar Buck Meadows gereden hier de S-120 oost opgereden om via de Big Oak Flat Entrance in Yosemite NP uit te komen, voor het park eerst nog getankt want de prijs in de parken is meestal flink hoger, ook even naar huis gebeld 11.00 pacifictime = 20.00 in Nederland en de familie gerustgesteld dat alles goed verloopt.
Bij de ingang gelijk een (toen nog) Golden Eagle Pass gekocht voor $ 50.00 dat halen we er met het aantal parken wat we willen bezoeken gemakkelijk uit, gelijk even naar de camp-mogelijkheden gevraagd, maar dat zou met een camper wel eens moeilijk kunnen worden.
Hierna een grote tour door het park gemaakt, nu is september voor de watervallen natuurlijk wel het verkeerde tijdstip maar ook zonder watervallen is het een prachtig park.
Op een van onze wandelingen kreeg ik toch een beetje disneygevoel toen ik iemand aan een ranger hoorde vragen om hoe laat ze de waterval aan zouden zetten.
Zeer veel foto’s en dia’s gemaakt, hier ook de eerste cactussen en Yucca’s (in het wild) gevonden.
Hierna terug gereden naar de kruising met Tioga Road de S-120 en deze opgereden onderweg bij Porcupine Flat campground nog gekeken voor een plaatsje, er waren er nog verschillende vrij maar die waren niet geschikt voor een camper dus zijn we doorgereden via Tuolumne Meadows, waar we nog een mooie hike hebben gedaan, naar Tioga Pass Entrance hier het park verlaten en na een paar mile bij Tioga Lake een campground gevonden van de National Forest.
Prachtige locatie met maar 14 plaatsen geen hookups alleen een pittoilet en een waterpomp met zwengel.
De kosten voor de standplaats moest je in een envelopje doen die je weer kwijt kon in een soort melkbus bij de restroom, als je dat in Nederland doet geloof ik niet dat de beheerder veel zou verdienen.
De avond was kraak helder en omdat er nergens geen verlichting was hadden we een sterrenhemel zoals we nog nooit gezien hadden, ik wist niet dat er zo veel sterren aan de hemel stonden.
Kosten campground $ 11.00
Vandaag gereden 183 mile.

Dag 6 dinsdag 28-09-1999 Tioga Pass/ Death Valley NP

Vandaag vroeg wakker 06.30 uur, niet zo gek als je bedenkt dat de ramen van de camper dichtgevroren zaten, maar we zitten ook op 9900 feet dat is 2970 meter en vanaf de campground konden we een stukje eeuwige sneeuw zien liggen.
Helaas was ik even vergeten hoe de kachel in de camper werkte dus zijn we maar vlug gaan rijden zodat het warm werd van de motor.
Via de S-120 oost naar Lee Vining gereden dat gaat flink naar beneden en dus was de kou vlug over.
Hierna de US-395 zuid op richting Bishop, bij Lone Pine de S-136 zuid genomen deze gaat bij Keeler over in de S-190 oost die op een gegeven moment in Death Valley NP uitkomt.
Let goed op de brandstofmeter want gasstations zijn dun gezaaid en Death Valley is niet echt een plaats om droog te vallen.
Men komt eerst langs Panamint Springs een motel met campground en gaspomp maar die laatste is out of service, de route gaat door en over een prachtig berggebied waar overal watertanks staan voor de auto en borden met het advies om de airco uit te zetten om oververhitting van de auto te voorkomen, bij Stovepipe Wells Village is weer een motel met campground en gasstation met shop de prijzen zijn hier best redelijk, hier vlakbij liggen de Sanddunes een mooi gebied waar men via een goed begaanbare gravelroad een stuk in kan komen mooi hike gebied mits het niet te warm is.
Bij het Visitor Center Furnace Creek is ook weer een hotel met campground en gasstation die laatste is een echte touristtrap men betaald zeker $0.75 meer per gallon als bij Stovepine Wells.
Na een bezoek aan Badwater en Zabriskie Point waar men een prachtig uitzicht heeft zijn we richting Death Valley Junction gereden met de bedoeling op daar een campground te zoeken, maar die was er dus niet, het campground boekje van El-Monte gaf aan dat er wel waren in Pahrump dus doorgereden over de State Line Road.
In Pahrump een site gevonden bij de Seven Palms een eenvoudige campground maar wel met veel bomen wat in deze omgeven zeker niet onbelangrijk is bij temperaturen van 35+.
We zitten nu in Nevada.
Kosten campground $ 16.25
Vandaag gereden 310 mile.

Dag 7 woensdag 29-09-1999 Pahrump/Zion NP

Vandaag zullen we drie staten aandoen, Nevada, Arizona en Utah.
Via de S-160 oost rijden we eerst naar Las Vegas voor ons deze reis geen stopplaats maar als je er al zo veel over gehoord en gelezen hebt wil je het toch ook wel eens echt zien dus hebben we de strip vanuit het zuiden afgereden, dat het daar om 09.00 uur al zo druk was verbaasde ons toch wel.
Na de strip de I-15 noord opgezocht, deze bij exit 75 weer verlaten om via de S-169 oost naar Valley of Fire SP te rijden geen nationaal maar een state park dus en Golden Eagle is hier niet geldig maar voor $ 5.00 kan men zich toch geen buil vallen.
In het park verschillende uitzichtpunten bezocht vooral de Rainbow Vista en White Domes zijn de moeite waard, ook een paar korte hikes gedaan en tot de slotsom gekomen dat dit park een langer bezoek zeker waard is en dus gaat hij op het lijstje voor een volgende trip.
Via de oostkant het park verlaten en verder over de S-169 noord tot je bij exit 93 weer op de I-15 noord uitkomt, na een stukje Arizona kwamen we dan in Utah (let op hier gaat de klok weer 1 uur vooruit), voorbij Washinton afslaan naar de S-9 oost richting Hurricane, gelijk doorgereden naar Zion NP en in het park een site gevonden op de Watchman campground, hier heeft men alleen een elektra hook-up dus water uit de eigen tank en afvalwater bij je houden, er is bij de uitgang wel een dumpstation om vuilwater te lossen en schoonwater in te nemen.
’s Middags nog een deel van het park bekeken, hierbij zagen we verschillende bergbeklimmers als vliegen tegen een loodrechte wand naar boven klimmen, ook een paar trails gelopen vooral de korte trail naar Weeping Rock was mede gezien de hoge temperaturen een verademing.
Kosten campground $ 14.00
Vandaag gereden 282 mile.

Dag 8 donderdag 30-09-1999 Zion NP, Bryce NP/Capitol Reef NP

Het wordt een gewoonte 07.00 uur opstaan en rond 08.00 uur van de campground wegrijden, maar zo heb je ook wat aan je dag zeker gezien het aantal mile die we afleggen.
Vanmorgen eerst de rest van Zion NP gekeken en dan richting Bryce NP, als men door Zion over de S-9 oost verder wil moet men door 2 tunnels, deze zijn rond 1920 aangelegd en toen waren de auto’s nog niet zo groot, personenauto’s kunnen elkaar passeren maar een camper moet in het midden van de tunnel rijden, hiervoor wordt het tegemoet komende verkeer stilgezet, dit wordt door een ranger aan beide zijde van de tunnel gedaan, kosten voor deze service $ 10.00 per camper goed voor een retour rit binnen 7 dagen.
Bij Checkerboard Mesa nog een stop gemaakt een mooi uitzichtpunt op een berg die op een schaakbord lijkt.
Via de US-89 noord en de S-12 oost naar Bryce Canyon NP gereden, hier zijn we gelijk doorgereden maar het eindpunt en toen langs alle viewpoints terug gereden dit heeft hier 2 voordelen.
1) alle viewpoints zitten aan goede goede kant van de weg dus geen gevaar van oversteken.
2) men heeft de zon in de rug.
Bryce is eigenlijk niet onder woorden te brengen zo mooi, als klein kind maakten wij op het strand torentjes door nat zand door onze handen te laten lopen, in Bryce is er een reus bezig geweest alleen had hij veel meer kleuren zand tot zijn beschikking in de loop van de dag veranderen deze kleuren dan weer afhankelijk van de stand van de zon.
Wij hadden Bryce verkeerd ingeschat en er daarom een doortrek park van gemaakt met geen tijd om een hike te maken, dus hebben we gelijk al tegen elkaar gezegd als we in 2001 weer gaan moet Bryce een paar dagen op de planning zodat we er kunnen hiken.
Terug het park uit en weer de S-12 oost op richting Torrey, dit is een werkelijk prachtige route dwars door Dixie National Forest waar men zelf boven op de bergen rijdt tussen bossen van Aspen en Pine in schitterende herfstkleuren, het is wel opletten want het is een Open Ranch gebied en dus kan men in, of gelijk na elke bocht koeien op de weg verwachten, hebben we ook gehad maar we werden al voor de bocht gewaarschuwd door tegemoet komend verkeer.
Bij Torrey de S-24 oost op naar Capitol Reef NP hier gelijk doorgereden naar de Fruita campground binnen het park, men moet ook eens geluk hebben we hadden namelijk de laatste nog beschikbare plaats, het vastleggen en betalen hiervan ging weer d.m.v. een envelopje.
Geen hook-up en toen geen generator na 16.00 uur, wat we te vroeg vonden om al te eten dus vandaag dan maar eens junkfood eten bij Wendy’s die we een paar mile terug hadden gezien, overigens hebben ze bij Wendy’s naar ons idee de lekkerste hamburgers van alle fastfoodketens.
Maar eerst hebben we nog een route in het park gereden en een hike gedaan, hierbij verschillende kleine cactussen kunnen fotograferen, na het eten de route naar Capitol Gorge nog gereden.
Kosten campground $ 10.00
Vandaag gereden 278 mile

Dag 9 vrijdag 01-10-1999 Capitol Reef NP/Arches NP

Na een frisse nacht opbreken en onderweg naar Arches NP.
Eerst nog een deel van Capitol Reef bekeken langs de Fremont River.
Vervolgens doorgereden over de S-24 oost, tussen Hanksville en de exit 147 van de I-70 is dit een lange rechte saaie weg waar men om het half uur een auto tegen komt, meestal met een grote boottrailer er echter, op deze weg ook onze eerste coyote gespot.
Na een stuk I-70 oost bij exit 180 de US-191 zuid richting Moab genomen.
Arches NP eerst voorbij gereden op zoek naar een campground, het is vrijdag en dan moet je niet tot laat in de middag wachten anders zijn ze misschien vol, ook zaten de vuilwatertanks vol en was het schoonwater op dus moest er een en ander gebeuren.
Een site gevonden bij Riversite Oasis aan de Colorado river een mooie campground met naast elke site een aantal bomen voor schaduw en mooie vlakke plaatsen met picnicktafel en BBQ.
Omdat het nog maar 11.00 uur was konden we op het gemak Arches NP gaan bekijken, in het park eerst doorgereden naar Devils Garden, hier een mooie hike gedaan waar we verschillende arches konden bekijken en er onderdoor lopen, na het viewpoint van Delicate Arch en Balanced Rock doorgereden naar de Windows Section, hier naar de noord en zuid window gelopen.
Het was prachtig weer en dus op de open vlakte bloedheet, per trail van zo’n 2 uur hadden we per persoon dan ook 1.5 liter water gebruikt ook een pet kan onder deze omstandigheden geen kwaad.
Rond 17.00 uur waren we terug op de campground deze was ondertussen inderdaad vol en dus hebben we lekker buiten gezeten en genoten van de bedrijvigheid van al die Amerikanen die weekend kwamen houden, wat je dan soms ziet is voor een Nederlander niet altijd te bevatten, een grote pick-up truck met een 35 feet trailer er achter, daar gaat de achterkant van naar beneden als een laadklem en dan komen er 2 qwats en 3 of the road motors uit, het vloerkleed uitrollen meubels op zijn plaats en klaar is Kees, wat zo’n combinatie kost heb ik geen idee van maar het is mooi om naar te kijken, als je met zo’n trein in Nederland op de weg gaat kom je niet ver denk ik zeker niet met rijbewijs B-E .
Kosten campground $ 22.50
Vandaag gereden 197 mile.

Dag 10 zaterdag 02-10-1999 Canyonlands NP/Cortez

Zoals we nu gewend zijn om 08.00 uur van de campground vertrokken, via de US-191 noord naar de S-313 west richting Canyonlands NP maar eerst nog even afslaan naar Dead Horse Point SP, dus geen Golden Eagle maar i.v.m. een feest die dag mochten we er voor niets in.
Dit is een klein park en was in 1999 nog een vaak vergeten park, toen nog heel mooi, op het smalle stuk van het park is er aan beide zijde van de weg nog ongeveer een meter berm voor men een afgrond van tientallen meters heeft, vroegen werden er wilde paarden naar toe gejaagd en werd de doorgang afgesloten met doornbossen, na een paar dagen ging men terug en haalde de beste paarden er van tussen, als men alle bruikbare paarden had verzameld werd er een cowboy terug gestuurd om de rest vrij te laten, dat is een keer vergeten waarschijnlijk omdat de cowboy dronken was, omdat er op het zo genoemde eiland geen water is en het er zeer warm kan zijn waren alle paarden gestorven vandaag de naam.
Op het eiland struikelt men over de hagedisjes en squirs (soort eekhoorn) ook hebben we er enkele mooie cactussen gevonden.
Er zijn een paar korte (het park is te klein voor grote) hikes uitgezet d.m.v stapeltjes stenen, deze hikes zijn niet zo moeilijk.
In 2003 zijn we er terug geweest, het park was volledig verkracht ten behoeve van het toerisme, alle hikes waren geasfalteerd en er was een grote overdekte pergola gebouwd bijna alle beplanting was verdwenen en ook de campground was geasfalteerd en met full hook-up.
Erg jammer en de $ 7.00 intree zeker niet meer waard, het enige wat nog hetzelfde was is het uitzicht op de Colorado River.
Hierna naar Canyonlands NP, het Island in the Sky gedeelte, in het park doorgereden naar Grand View Point Overlook waar je een schitterend zicht hebt op zowel de Green River als de Colorado River, deze beide komen in het park samen, op de terugweg kwamen we op een van de andere viewpoint de Amerikanen van de campground weer tegen, in het park zijn verschillende route uitgezet over dirtroads waar men met 4X4, mountainbike en off the road motoren overheen kan, zeer stijl en met scherpe haarspeldbochten een prachtig gezicht maar zeker niets voor beginners.
Terug over de S-313 naar de US-191 deze zuid gevolgd tot Monticello hier via de US-666 naar Cortez in Colorado.
Hier een campground gezocht en gevonden bij Lazy G Motel and Campground, toen we het terrein opreden kwam er net een andere camper af de chauffeur had zijn duim naar beneden, eenmaal op de campground, die achter het bijbehorende motel lag begrepen we waarom het zag er niet echt mooi uit.veel vaste bewoners die in de loop der tijd een heleboel troep rond hun verblijven hadden verzameld, maar goed de trekker plaatsen zagen er redelijk uit en het is maar voor 1 nacht dus we zien wel, na deze ervaring kijken we wel eerst even rond op een campground voor we besloten of we er wilde staan, dit vindt men overigens meestal geen enkel probleem.
Kosten campground $ 18.99.
Vandaag gereden 231 mile.

Dag 11 zondag 03-10-1999 Mesa Verde NP/Canyon de Chelly NM

Na weer een koude nacht (vorst) al vroeg vertrokken, via de US-160 oost naar Mesa Verde NP. Om 08.00 uur waren we al in het park.
Doorgereden naar het eind, wat nog best ver is, en dan op het gemak terug komen, dit geeft in veel parken het mooiste beeld omdat men dan de zon in de rug heeft, maak ook altijd eerst een stop bij het visitor center hier vind en krijg je veel informatie over het park en de mogelijkheden.
Veel rotswoningen en nog oudere pitwoningen gezien, tijdens een van de vele korte hikes kwamen we midden op het pad een grote zwarte spin tegen, na het nemen van wat foto’s zijn we ieder weer onze eigen weg gegaan, ook hier weer verschillende cactussen kunnen fotograferen.
Terug naar Cortez en hier de US-160 west naar Four State Corners genomen, je ziet er mensen zich in allerlei bochten draaien om maar met een lichaamsdeel in elk van de 4 staten te staan, maar wij gingen er heen omdat er een speciale cactus moet groeien.
Na 2 uur zoeken nog niet gevonden wel verschillende andere cactussen maar niet diegene die we zochten, nog wel een soort gekko kunnen fotograferen.
We zitten nu in Navajo gebied, de toegangsprijs van $ 2.00 komt ten goede aan deze stam, ook vind men hier net als op veel andere plaatsen in Navajocountry houten verkoopstalletjes waar men allerlei handwerk verkoopt, als wij souvenirs willen kopen we ze altijd bij deze stalletjes i.p.v. in winkels zo blijft er naar ons gevoel minder aan die bekende strijkstok hangen.
We rijden verder over de US-160 west richting Canyon de Chelly NM en na ongeveer 1 mile zien we de gezochte cactus ineens in de berm staan, stoppen en achteruit rijden om hen te fotograferen als je dan uitstapt zie je er ineens tientallen op een paar m², dus mijn dag kon niet meer stuk, hierna doorgereden en via de US-191 zuid naar Canyon de Chelly.
Een campground gevonden binnen het park kosten $ 0.00 dit vind ik eigenlijk een gemiste kans voor de indianengemeenschap maar dit kan men oplossen door een donatie achter te laten in de daarvoor bestemde bus in het visitorcenter.
Let wel op met alcohol dit is Navajogebied en dus niet zo verstandig om met een borrel of biertje buiten te gaan zitten.
Kosten campground $0.00.
Vandaag gereden 210 mile.

Dag 12 maandag 04-10-1999 Canyon de Chelly/Monument Valley

Vanmorgen eerst de South Rim van Canyon de Chelly gereden, eerst weer naar het eind tot Spider Rock Overlook, via alle andere overlooks weer met de zon in de rug terug, bovenop de rim verschillende hikes gedaan, er is in het park 1trail die naar de bodem van de canyon gaat waar men alleen naar beneden mag namelijk de White House Trail, verder is de Canyon alleen toegankelijk met een gids.
Canyon de Chelly heeft net als Mesa Verde veel rotswoningen, hiervan zijn er 2 toegankelijk met een indianengids, in de Canyon wonen en boeren nog verschillende families om hun privacy te beschermen is de Canyon niet vrij toegankelijk op eigen gelegenheid.
Dit park is nog niet zo bekend maar zeer zeker de moeite waard om te bezoeken, ook de noord rim heeft verschillende mooie uitzicht punten die we nu door tijdgebrek helaas niet gedaan hebben, maar we komen hier zeker terug.
Tijdens de hikes wordt je constant gevolgd door zwerfhonden maar zolang je die geen eten geeft zal je daar geen problemen mee hebben, ook nu weer heel wat cactussen gevonden.
In Chinle nog boodschappen gedaan en naar huis gebeld dit lukte deze keer niet collect maar via de creditcard lukte het wel.
De route van gisteren terug gereden tot de US-160, nu echter de US-191 noord blijven volgen tot Bluff, hier de US-163 west en via Mexican Hat naar Monument Valley NM.
Let op de lokale mannelijke bevolking die men te voet tegen komt, zelfs in the middle of nowhere, deze hebben soms de hele weg nodig, vuurwater kunnen ze nog steeds niet tegen.
Als men over de US-163 bij de afslag naar Monument Valley komt vanaf Mexican Hat gaat men links naar Monument Valley en recht naar een supermarkt, gasstation en campground, als men niet op de campground bij het monument wil staan moet je die nemen want andere campgrounds zijn er niet.
Ga ook eerst een site reserveren want vol is vol, toen wij bij het kantoor stopten kwam er ook net een bounder (is een camper op stadsbus formaat) aanrijden de deur vloog open en moeders van zo’n 150 kilo schoon aan de haak rende naar binnen om ons voor te zijn, heel jammer van de inspanning want er was genoeg plaats en zij was waarschijnlijk een hele avond buitenadem.
Mooie campground met een binnen zwembad.
Omdat het inmiddels al ruim 16.00 uur was niets meer ondernomen behalve een duik in het zwembad en een paar wasjes gedraaid in de laundry.
Op veel campgrounds vind met een laundry, de machines werken meestal op $ 0.25 munten dus kan men die het beste een beetje sparen, soms hangen er wisselautomaten waar je $ 1.00 0f 5.00 biljetten in kan doen.
Kosten campground $ 22.00 – 10% op vertoon van de ANWBcard +tax is $ 21.58 per nacht we blijven 2 nachten
Vandaag gereden 227 mile.

Dag 13 dinsdag 05-10-1999 Monument Valley NM

Vandaag kan alles eens op het gemak, we moeten niet zo ver.
Het is bewolkt vanmorgen (voor het eerst deze reis) en fris, dus een dikke trui aan en een jas mee.
Ondanks dat Monument Valley een National Monument is geld onze Golden Eagle hier niet maar voor $2.50 p.p. ben je binnen dus dat is zeker gezien de bestemming van de centen geen probleem.
Zodra je uitstapt staat de eerste indiaan al naast je om zijn diensten aan te bieden, maar we willen eerst even rond kijken en het Visitorcenter bezoeken, ook zoeken we liever zelf onze gids uit er zijn er tenslotte genoeg zeker als je zo vroeg bent.
In de winkel van het Visitorcenter vond ik de lang gezochte oorbel en hanger in de vorm van een cactus, dus begon de dag goed.
Toen we terug kwamen bij de camper waren er weer verschillende indianen die hun diensten als gids aanboden, met een van hen (Herbert) zijn we gaan onderhandelen, niet over de prijs dat vind ik onder de gegeven omstandigheden geen pas hebben.
Herbert bood ons 2 verschillende trips aan 1 van een uur en 1 van twee uur, omdat de routes op elkaar aansloten en niet overlapten vroeg ik hem of we ze konden combineren, daar moest hij even over nadenken, zeker nog nooit zo’n rare bleekneus gehad die drie uur wou stofhappen, maar hij stemde toe voor $ 35.00 p.p. en hier stemde wij weer mee in dus konden we op weg.
En stofhappen werd het zeker volgens Herbert had het er sinds april geen druppel mee geregend.
Ik ga hier niet heel de tour beschrijven die kan men in genoeg reisverhalen en tourboeken van reisbureaus vinden.
Behalve de bekende punten en natuurlijk de verkoopstalletjes bracht Herbert ons helemaal in het achterland op een locatie waar je nadat hij de motor had uitgezet een absolute stilte kon ervaren, geen wind, geen vogel of ander dier kon men er horen, alleen de ademhaling van ons drieën meer niet, dit geeft toch een vreemd gevoel aan de mens.
Bij terugkomst bleek dat we 3.5 uur onderweg waren geweest, maar het waren 3.5 prachtige uren, daarom raad ik iedereen aan, ga niet met je eigen auto het park in, je mag dan trouwens ook niet overal komen, ga met een gids je krijgt dan ook veel meer uitleg, ga als het kan ook vroeg, omdat we zo vroeg waren konden we met zijn tweeën met een gids mee, toen we terug kwamen zagen we de auto’s afgeladen met 10 tot 14 personen het park in gaan, ik geloof niet dat je het park dan zo beleeft als wij dat nu gedaan hebben.
Na afloop kregen we van Herbert nog een zegen mee voor onze verdere reis.
Nadat we de verkoopstalletjes aan het begin van de weg nog bezocht hadden en daar cadeautjes voor de thuisblijvers hebben gekocht zijn we terug gereden naar de campground en hebben daar de middag doorgebracht in het zwembad om al het rode stof uit de poriën te krijgen.
Kosten campground net als gister $ 21.58.
Vandaag gereden 13 mile.

Dag 14 woensdag 06-10-1999 Monument Valley NM/Grand Canyon NP

Om 07.45 zijn we al op weg, we hebben vandaag een lange rit voor de boeg niet alleen naar de Grand Canyon maar we willen onderweg ook nog een Hopidorp bezoeken en dat is zo’n 150 mile extra.
Na de US-163 zuid gaan we de US-160 west op tot Tuba City hier nemen we de S-264 oost naar Walpi om daar een zeer oud Hopidorp te bezoeken, helaas hebben we ons in de mesa vergist zodat we in het verkeerde dorp uitkwamen, boven op de mesa een zeer vervallen dorpje maar wel op elk huis een antennemast voor de televisie, gezien de blikken van de bewoners waren we hier niet echt welkom, ook stormde het boven erg hard zodat we maar vlug terug gereden zijn, onderweg nog een galerie bezocht met Hopikunst maar deze was zo duur dan we ook hier maar vlug uitgekeken waren.
Dus over de S-264 west weer terug naar Tuba City om de route te vervolgen, jammer van de 150 mile en de 4 uur maar dat kan gebeuren.
Tussen Kayenta en Tuba City was het soms al mistig van een zandstorm, maar voorbij Tuba City op de US-89 zuid richting Cameron moesten we soms stapvoets rijden omdat het zicht helemaal weg was, ook alle ramen en luchtroosters dicht ander werd het binnen net zo mistig.
Wel een rare gewaarwording hoor, zo is de mist geel dan weer rood en alle kleuren die er tussen zitten maar ze noemen het gebied waar we nu doorrijden niet voor niets Painted Desert.
Bij Cameron de S-64 west op richting de Grand Canyon, onderweg op een Overlook nog gestopt om te eten en te kijken naar de Little Colorado River die een eind verderop in zijn grote broer, of is het zus uitkomt, hier niet te lang blijven staan want het stormt nog steeds en dat gaat gepaard met kleine zand/grind hoosjes die de camper geselen.
Omdat we de wind schuin op kop hebben moet men op dit gedeelte wat ook nog eens flink naar boven gaat het stuur goed vast houden.
Maar waar blijft nou die Canyon, je rijdt constant tussen de jeneverbessen en op een gegeven moment komt men bij de entrance, waar men weer de nodige informatie krijgt, zoals we altijd doen als we een nieuw park in komen parkeren we op de eerste mogelijkheid om deze informatie en zeker de kaart die er bij zit te bekijken, zo krijgen we een idee hoe het park in elkaar zit.
We besluiten om eerst helemaal door te rijden naar de Village om er op Trailer Village een campsite te bespreken, maar ja dan komt je bij Desert View en zie je DE Canyon dus stoppen.
Het is maar goed dat de mens met allerlei spieren en botten aan elkaar zit want anders lag je onderkaak gegarandeerd op de bodem van de Canyon, zo’n grote 3-D puzzel hadden we nog nooit gezien, dit is niet te beschrijven, dat kan men ook niet op foto of film overbrengen op andere mensen, dat moet je gewoon zelf gezien hebben en ook dan is het eigenlijk niet te bevatten.
Na hier toch weer een uurtje te hebben rondgekeken zijn we snel doorgereden naar de campground om een site te boeken, gelukkig zijn er nog 4 plaatsen vrij, eer we klaar waren met inschrijven was de campground vol.
Camper op zijn plaats gezet en aangesloten op de hook-up, en dan te voet naar het Visitorcenter om nog wat meer informatie.
Terug naar de camper om te eten en om te kleden, ’s avonds koelt het er vlug af, nu te voet weer naar de Canyon achter het Visitorcenter, het is al donker maar we hadden eerder in de week van een indiaan die we spraken in Canyon de Chelly gehoord dat er op de noord-rim 4 bosbranden waren door blikseminslag, deze waren dan ook goed te zien in het donker, je zag het vuur regelmatig oplichten als er weer een nieuwe boom in vlammen opging.
Vandaag gingen we ook weer 1 uur terug in de tijd, je blijft je horloge verzetten.
’s Avonds heeft het nog even geregend hooguit 10 druppels op het raam van de camper maar het was regen, dit was de enige regen in 4 weken dus niet klagen.
Kosten campground $ 63.69 voor 3 nachten, dat is $ 21.23 per nacht.
Vandaag gereden 384 mile.

Dag 15 donderdag 07-10-1999 Grand Canyon NP

Vannacht heeft het weer gevroren we hebben dan ook beneden geslapen i.p.v. in de cap-over, dit vanwege de temperatuur, in de cap-over komt de kou langs alle kanten en zeker als het vriest is dat erg koud, op onze volgende trip gaan de eigen slaapzakken dan ook mee, dat is warmer dan de dekens die bij de camper horen.
Omdat de camper vandaag niet van zijn plaats zal komen hebben bij het opstaan ook de kachel aangezet, anders doen we dat niet zo vlug omdat het tijdens het rijden vlug genoeg warm is.
Vandaag gaan we de west-rim verkennen en daar zijn particuliere voertuigen verboden, gezien de zeer goede shuttle verbindingen geen enkel probleem en voor het hicken wel zo rustig dat je geen rekening hoeft te houden met al die auto’s.
Bij de ingang van de campground stappen we op de Village Loop Shuttle die ons tot het beginpunt van de West Rim Shuttle brengt, hier kan men overstappen op de shuttle naar Hermits Rest, maar wij willen het eerste stuk lopen, dit is geen enkel probleem, de bus stopt op de heenreis bij elk Viewpoint, alleen op de terugweg stopt hij er maar bij een paar dus dat moet je even in de gaten houden anders moet je naar een volgend punt lopen of een terug.
Het eerste gedeelte van de West Rim Trail is een mooi betonpad wat ook goed te doen is met een rolstoel, na Maricopa Point word het een gravelpad, men heeft er prachtige vergezichten op de North Rim, ook de rookpluimen van de branden zijn goed te zien, ook komt er geregeld een heli over met een waterzak er onder om deze branden te bestrijden, het is een mooi gezicht als ze zo’n zak leegstorten.
Ook de Colorado River is op verschillende punten goed te zien en in een van de stroomversnellingen zagen we 3 rubberboten die aan het raften waren.
We hebben er voor gekozen om ’s morgens te hiken i.v.m. de temperatuur, een lange broek en trui terwijl ’s middags een korte broek en T-shirt nog te warm is, toch moet je ook ’s morgens al water meenemen om uitdroging te voorkomen, en niet wachten met drinken tot je dorst krijgt maar geregeld een beetje drinken.
De West Rim is een prachtig wandelgebied mede omdat er geen auto’s mogen komen, maar een mens voelt zich er kleiner dan een mier als je langs de Rim loopt.
We hebben vandaag dan ook zeer veel foto’s en dia’s gemaakt, en ook hier hebben we weer heel wat cactussen, agave en yucca’s gevonden.
In de namiddag hebben we weer de shuttle genomen naar Yaki Point, ook verboden voor auto’s, om daar de sunset te fotograferen, gelukkig was het hier niet zo druk toch wel een voordeel als je een beetje buiten het seizoen gaat, de sunset op 07-10-1999 was om 06.06 p.m. volgens The Guide, het krantje wat je krijgt bij het binnenkomen van het park, zo zie je maar, aanpakken en niet weggooien maar gebruiken ze bevatten een heleboel informatie en worden per 2 of 3 maanden aangepast.
De sunset was schitterend zeker als je de camera vastzet op 1 punt en dan geregeld een foto maakt krijg je een mooie serie foto’s waar je de schaduw in ziet groeien.
Na de sunset de eerste shuttle terug genomen, want als de zon weg is zakt de temperatuur gelijk met 20 tot 25 graden, dus terug naar de camper, kachel aan en eten koken.
Het was een vermoeiende maar ook prachtige dag geweest.
Kosten campground $ 21.23
Vandaag gereden 0 mile

Dag 16 vrijdag 08-10-1999 Grand Canyon NP

Vandaag komt de East-Rim aan de beurt, dit gaat weer met de camper omdat hier (nog) geen shuttle rijdt, anders hadden we die zeker genomen want het werkt zeer ontspannend, zeker voor diegene die moet rijden, je komt ogen te kort.
Maar eerst gaan we naar Tusayan net buiten het park via de South Entrance om te tanken.
Hierna het park weer in en doorgereden naar Desert View, aan de andere kant van het park, zo kunnen we met de zon en de view-points aan de goede kant weer terug richting Village.
Alle view points meegenomen, ook dit stuk van de Canyon is schitterend en in de morgen uren ook lekker rustig, hoe korter we naar de Village kwamen hoe drukker het werd, ook omdat het later werd natuurlijk, maar een mens is en blijft toch een kuddedier.
Bij Grandview Point stapten net een lading Japanners uit een bus met de mededeling ”U heeft 10 minuten” een groep mieren is niet zo druk als deze groep, alles moest op de foto, maar daar moet dan ook iedereen nog voor gaan staan, ik denk dat ze thuis pas zien van o ja daar ben ik ook geweest kijk maar ik sta daar op de foto.
Een praatje met de chauffeur leerde ons dat deze groep om 05.00 gestart was in Phoenix, al 2 parken gedaan had en hierna via Zion NP, Bryce NP en Capitol Reef NP zou rijden om in Moab te slapen, de USA in 1 week je moet het maar zien zitten.
Wij hebben in ieder geval een hele dag om de East-Rim te doen en dan is het nog opschieten vonden we.
Bij Moran Point konden we de gevolgen van een (gecontroleerde) bosbrand zien, 1 jaar na dato, het is verbazingwekkend waar de natuur in zo korte tijd tot in staat is, zo veel bloemen als er zelfs in oktober nog bloeiden, maar ook het aantal jonge bomen en struiken wat je nu al tussen de verbrande resten kon vinden.
Mather Point en Yavapai Point waren vooral omdat is ondertussen al 15.00 uur was erg druk, zodat je moest zoeken naar een parkeerplaats, ook het maken van foto’s zonder dat er mensen opstonden was even zoeken of wachten tot ze weg waren.
Zeker voor het parkeren zal een shuttlebus een uitkomst zijn, maar het komt er aan, mogelijk word het in de toekomst helemaal verboden om de Grand Canyon met je eigen auto te bezoeken.
Er zijn plannen voor grote parkeerterreinen bij de ingang en het vervoer binnen het park met trein en bus, zeker de natuur zal dat ten goede komen.
Nu kan het zeker op de drukste viewpoints flink naar benzine stinken.
Kosten campground $ 21.23.
Vandaag gereden 62 mile.

Dag 17 zaterdag 09-10-1999 Grand Canyon NP/Phoenix

We gaan weer verder naar het zuiden, de warmte tegemoet, maar eerst nog even naar de bioscoop om 08.30 uur zaten we in Tusayan in het IMAX-theater, ’The Hidden Secrets’ een film over de Grand Canyon, zijn ontdekking en ontwikkeling, dit alles op een speciaal scherm, waardoor je denkt dat je zelf in dat bootje of die heli zit, je gaat zelf mee bewegen, een schitterende film en heel wat goedkoper dan een echte helivlucht, een kaartje kosten $ 8.00 voor een helivlucht ben je meer dan $ 100.00 kwijt.
Via de US-180 zuid richting Flagstaff, hier kom je langs Humphreys Peak de hoogste berg van Arizona en een bekent skioord, na Flagstaff de S-89A zuid op richting Sedona, je rijd dan door Oak Creek Canyon een schitterend gebied door een smalle Canyon, het is een gelieft recreatie gebied voor de inwoners van Flagstaff en Phoenix.
Bij Slide Rock SP nog een paar uur gestopt en gewandeld, men kan via zeer gladde rotsen naar beneden roetsen in het water, als een wildwaterbaan in een pretpark, niet zo goed voor je zwemgoed en het water was steenkoud, wel een prachtig wandelgebied.
Na Sedona, een mooi stadje maar wel duur, via de S-179 zuid naar de I-17 zuid welke naar Phoenix gaat.
Rijdend over de I-17 zagen we overal Opuntia’s, een soort schijfcactus die men in verschillende soorten in bijna alle staten van de USA kan vinden, maar nergens zagen we de zo bekende Saguarocactus, die grote palen uit de cowboyfilms, tot we weer over een heuvel kwamen en in de achteruitkijkspiegel ineens de hele heuvel vol zagen staan, of ze wilde zeggen tot hier en niet verder, klopt ook wel want meer naar het noorden is het te koud voor deze soort.
Maar als je dan een afslag neemt om ze eens van dichtbij te bekijken zijn ze ineens niet meer te vinden, jammer dan, bij Tucson zijn er 2 NPs speciaal voor deze cactussen dus komen we ze vast nog wel tegen.
Men kan de I-17 ook al in Flagstaff nemen, dat is een stuk korter en sneller maar dan mis je een mooie route, in 2001 gaan we weer en dan willen we hier een paar dagen blijven en o.a. de Verde Canyon Railroad nemen, een heen en terug tour van een uur of 4 door een Canyon waar alleen die trein inkomt.
Via de I-17 doorgereden naar Phoenix en dan de US-60 oost genomen richting Mesa en Schottsdale, op zoek naar een campground en toen begonnen de eerste problemen.
Campgrounds genoeg, maar we waren nergens welkom, waarom, we waren gewoon te jong, al deze campgrounds zijn voor mensen van 55 jaar en ouder, dus zagen we ons al ergens op de parking van een outletstore staan voor de nacht toen de beheerder van campground 7, of was het 8, ons verwees naar een KOAcampground bij Apache Junction, 3 exits verder, met dank, wij weer op weg, de campground was snel gevonden en er was ook nog plaats dus geboekt voor 3 nachten en naar onze site gereden.
Voor mij was het of ik thuis kwam de beplanting bestond naast een aantal bomen voor schaduw, niet zo gek bij 40 graden, namelijk alleen maar uit cactussen, wat wil je nog meer als cactofiel.
Bij het betalen begon probleem nummer 2, mijn creditcard weigerde dienst, gelukkig nog genoeg kasgeld en travellercheques, maar niet genoeg voor de rest van de vakantie.
Aan de zeer vriendelijke dame van de receptie gevraagd of zij op de computer kon zien waarom mijn card geweigerd was, ja, zei ze, u zit aan uw maximum, shit hoe kan dat, dus wij gaan rekenen wat er zo ongeveer mee gedaan was, kan niet dachten we, kan wel, de bank was namelijk vergeten om het maandbedrag op te trekken zoals we hadden afgesproken, maar goed op zaterdagmiddag rond 17.00 uur localtime ben je vlug klaar, gelukkig wel genoeg geld en cheques voor het weekend en maandag eerst maar bellen.
40 graden dus de airco van de camper op volle toeren en zelf het zwembad in.
Na het eten nog een was gedraaid en in de laundry gekeken tussen alle folders, wat er in de omgeving te doen is, hier zaten ook verschillende kortingsbonnen tussen, zijn wij Nederlanders toch gek op, zeker als je creditcard het niet doet.
Kosten campground $ 24.00 per nacht – 10% op de KOA-card van Hotelplan + tax = $23.76
Vandaag gereden 282 mile.

Dag 18 zondag 10-10-1999 Phoenix

Het is best lekker wakker worden in de warmte, na 3 nachten met de ijsbloemen op de ramen gaat vanmorgen gelijk de airco aan i.p.v. de kachel, gezien de geplande dagindeling kunnen we rustig starten, moet je ook doen als het zo warm is.
Voor vandaag staat een bezoek aan de Desert Botanical Garden in Phoenix op het programma, dus om 08.30 uur op het gemak richting Mesa gereden, om 09.00 waren we er al, lekker op tijd nog niet druk en dus konden we een plaatsje in de schaduw zoeken voor de camper, anders is het net een sauna als je er na een paar uur weer instapt.
Het is nu al 30 graden dus, pet op, fotospullen aan de schouder en genoeg water meenemen, kosten voor het bezoek $0.00 p.p. met een guest-pass, gewoon een kortingsbon uit de laundry van de campground.
De Botanical Garden laat in eerste instantie alle planten zien die in de desert van Arizona groeien, maar daarnaast is er ook een grote aanplant van cactussen uit andere delen van noord en zuid Amerika, dus dat was een aantal uren echt genieten.
In Nederland moet men deze planten, als je ze buiten wil houden, kan alleen in de zomer uitgezonderd de winterharde soorten, vaak schermen tegen de vele regen, in de Botanical Garden was ook een deel van de planten geschermd met doek en/of gaas maar hier was het bedoeld om de planten te beschermen tegen verbranding.
Een prachtig park maar op zijn Amerikaans, veel te netjes, op de paden kon je een potje 10 over rood spelen, zo vlak lagen ze, maar ja als er een steen 1 millimeter te hoog of te laag zit en er mocht eens iemand over vallen, kost dat gelijk $ ????? aan smartengeld.
Zelf de zogenaamde wildpaden zagen er uit of er een medewerker achter iedere bezoeker aanliep om het pad weer aan te harken.
De beplanting was schitterend, dus als je eens kennis wil maken met de beplanting van de desert van Amerika zeker een bezoek waard, maar er zijn nog meer van dit soort parken, blijf lezen en je komt er nog 2 tegen.
Op de terugweg gezocht naar een grosery om de boodschappen aan te vullen, winkels genoeg maar als je ze nodig hebt geen grosery, uiteindelijk een gevonden, het leek wel een soort Amerikaanse Aldi een outletgrosery, maar goed we hadden weer voor een paar dagen eten.
Rond 15.00 uur terug op de campground, een mooie tijd bij deze temperaturen, dus eerst wat eten en daarna lekker lui in en bij het zwembad.
Kosten campground $ 23.76.
Vandaag gereden 50 mile.

Dag 19 maandag 11-10-1999 Phoenix

Voor de verandering vandaag eens uitgeslapen, we waren om 08.00 uur uit bed, foei toch, op het gemak gegeten en wat huishoudelijke karweitjes gedaan.
Om 10.00 uur de kids gebeld, dat kon gelukkig collect, wat moet je anders zonder creditcard, dan heb je 3 handen vol met $0.25 munten nodig, aan onze zoon gevraagd of hij de financiële problemen bij de bank op wil lossen.
Vandaag gaan we een beetje in de stad rond kijken, dus op het gemak naar Phoenix gereden en daar was rond gekeken, onder andere het Hard Rock Café bezocht en daar een paar T-shirts en een overhemd gekocht.
Verder nog een paar Outletcenters bezocht en ons eigenlijk verbaast over wat men daar verkoopt we vonden o.a. een winkel die alleen maar Halloween spullen verkocht en dan niet omdat het eind van de maand Halloween is maar het hele jaar door.
Ook de kleding die men draagt blijft je verbazen, een dame van ruim in de 70, volledig in zuurstokroze gekleed tot schoenen en tas toe, dat zie je in Nederland alleen met carnaval.
Het is vandaag buiten in de schaduw ruim 38 graden, dus is het in de Outlets met airco nog wel uit te houden maar daarbuiten is het toch minder, daarom op het gemak terug naar de campground en daar lekker bij het zwembad gelegen, we hebben tenslotte vakantie.
Kosten campground $ 23.76.
Vandaag gereden 73 mile.

Dag 20 dinsdag 12-10-1999 Phoenix/ Geen Valley

We trekken weer verder, eerst via de US-60 oost richting Superior, naar Boyce Thompson Arboretum SP, een park wat in eerste instantie is opgezet als particuliere verzameling van cactussen en andere droogte minnende planten door William Boyce Thompson in 1924, nu is het een state park.
Het park is grotendeels opgezet als natuur park met de bestaande beplanting, die later is uitgebreid met cactussen uit andere delen van Amerika, het park heeft een veel natuurlijkere uitstraling dan de Botanical Garden, ook de paden zijn in de natuur uitgezet zodat men hier en daar flink moet klimmen, de enige compensatie naar de bezoekers is dat men op de steilste stukken traptrede in de rotsen heeft uitgehakt.
Onderweg wordt men door middel van borden ook gewaarschuwd voor slangen, maar de enige slang die wij gezien hebben was een tuinslang, om de planten bestemd voor de verkoop die in pot staan water te geven.
We hebben er een hike gedaan van 3 uur en erg genoten, dit park is zeker als men belangstelling heeft voor de natuur een bezoek waard.
Terug over de US-60 west tot Florence Junction, hier de S-79 zuid op en via Florence richting Tucson, je rijdt hier voor een groot gedeelte dwars door de katoenvelden.
Daar waar de S-79 overgaat in de S-77 kom je langs Biosphere-2, maar dat heeft niet onze belangstelling zodat we doorgereden zijn naar Tucson, een klein stukje over de I-10 oost en dan naar de I-19 zuid richting Nogales (Mexico).
De I-19 is volgens mij de enige weg in de USA waar de afstanden ook in kilometers wordt aangegeven.
De weg gevolgd tot de exit naar Green Valley, waar we een paar dagen zullen verblijven bij een Amerikaanse familie waar we via het cactusblad mee in contact gekomen waren, en daarbij werden uitgenodigd om de dagen dat we in de buurt van Tucson waren bij hen door te brengen.
Hier waren we rond 16.00 uur zodat we voor het eten ons zelf nog wat op frissen en wat nader kennis maken met elkaar.
Na het eten nog een paar uur buiten gezeten en wat ervaringen uitgewisseld, deze familie had een half jaar in Nederland gewoond.
Kosten campground $ 0.00 we slapen bij de familie Kliewer en de camper staat geparkeerd op de oprit.
Vandaag gereden 182 mile.

Dag 21 woensdag 13-10-1999 Tucson en omgeving

Vandaag weer vroeg opgestaan, en eerst de E-mail bekeken, hoera bericht van het thuisfront, de bankproblemen zijn opgelost, volgens onze zoon, binnen het kwartier, toch een voordeel als je op een klein dorp woont waar de bankmanager iedereen kent.
Rond 08.30 uur zijn we samen met Vernon, in zijn auto naar het Arizona-Sonora Desert Museum gereden, waar we als gasten van Vernon voor niets naar binnen mochten.
Hier kan men zowel de planten als de dieren die in de Sonora Desert leven bekijken, net als Boyce Thompson Arboretum zeer mooi en natuurlijk van opbouw, ook is er een grote gaasserre met een heleboel Hummingbirds, hier kan je via een sluis in zodat je tussen de vogels kan lopen.
In een van de winkeltjes kwamen we een originele Rainstick tegen, gemaakt van een cactusskelet met de dorens er andersom ingedrukt, ze zijn vooral bekend als muziekinstrument bij de straatmuzikanten uit Peru, in Nederland zie je ze ook wel eens te koop maar dan zijn ze van bamboe of plastic en heeft men er spijkers ingeslagen.
Na de lunch zijn we doorgereden naar Saguaro West NP, daar eerst het Visitor Center bezocht, door de dienstdoende ranger werd ons afgeraden om te gaan hiken, i.v.m. de temperatuur deze lag boven de 104F.
Daarom een deel van het park met de auto bekeken, zo blijft er ook nog wat over voor een volgende reis.
Hierna nam Vernon ons mee naar een grote cactus nursery zodat we ook eens konden zien hoe men hier onze planten kweekt,
Niet in kassen dus maar in tunnels met schermgaas tegen de zon, ook de tafels zijn heel eenvoudig van onbehandeld hout gemaakt, het klimaat is hier zo droog dat het toch niet rot.
’s Avonds zijn we met Vernon en Diane op de campus van de University of Arizona in Tucson naar de musical Chicago geweest, ook dit is een beleving op zich, aanvang 7.30 Pm en om 9.30 Pm klaar, en dan zie je iedereen vlug naar huis gaan, een avond cq nacht leven is hier nauwelijks te vinden.
De musical op zich was heel mooi alleen gaat het bij ogenblikken zo snel dat je als Nederlander goed op moet letten anders ben je de clou kwijt.
Kosten campground $ 0.00
Vandaag gereden 0 mile maar ons laten rijden in een grote Cadi met lederen bekleding, alleen begrijp ik nog steeds niet wat men met stoelverwarming moet in een state waar het nooit kouder is dan 15 graden.

Dag 22 donderdag 14-10-1999 Saguaro East NP/Tombstone

Nog maar 1 week te gaan, het gaat veel te snel, maar ik denk dat iedereen dat zo zal ervaren.
Om 08.00 uur stappen we weer samen met Vernon en Diane in de grote Cadi, je zou er aan kunnen wennen, om eerst Saguaro East NP te gaan bekijken, omdat het nu nog niet zo warm is kunnen we hier wel verschillende korte hikes maken.
Saguaro East ziet er heel anders uit dan West, dit park is dan ook een stuk ouder, wat ook aan de natuur te zien is, men vindt er erg weinig jonge Saguaro’s, wel vind je hier veel meer verschillende soorten cactussen, ook de andere begroeiing kent meer soorten dan het westelijke park, ook hier weer veel foto’s gemaakt.
Tegen de middag zijn we doorgereden naar Tombstone, om ook nog wat van de oude western cultuur op te snuiven.
Na eerst in een kleine bar de lunch te hebben gebruikt hebben we het stadje bekeken en wat in verschillende winkeltjes rondgeneusd, hier vonden we o.a. een leuk muurornament gemaakt van ijzer, met de voorstelling van een oud wagenwiel met daarnaast een roadrunner en een Saguarocactus, deze cactus was dan weer gemaakt van prikkeldraad, de afmeting was zodanig dat hij precies plat op de bodem van een koffer paste, dus kan men hem nu aan de muur van ons huis bewonderen.
De Mainstreet is mooi om te bekijken met al zijn oude gebouwen en houten walkway, alleen jammer dat je er gewoon mag parkeren, het valt niet mee om een foto te maken zonder modern blik er op.
Het voordeel van een paar dagen bij een Amerikaanse familie logeren is niet alleen dat je zelf niet hoeft te rijden, maar ze weten ook verschillende plaatsen waar je waarschijnlijk zo aan voorbij zou gaan.
In Tombstone kan je de grootste rozenstruik ter wereld vinden, deze is 8.000 square feet en in 1885 geplant door een schotse dame, die in Tombstone kwam wonen na een huwelijk met een mijningenieur, zij kreeg na dit huwelijk door haar familie in Schotland een kist met struiken uit haar thuisland toegestuurd, met o.a. Rosa ’Lady Banksia’, de hele struik wordt over een trelliswerk van stalen pijpen geleid en zit in april vol met miljoenen witte bloemen, de stam van deze struik heeft nu een doorsnee van zo’n 1.5 meter, het bij behorende huis is ingericht als museum met de originele meubels en inrichting uit dezelfde tijd als de roos is geplant.
Een leuke ervaring maar eigenlijk moet men dit in april, mei zien als de roos in bloei staat.
’s Avonds als afscheid bij de Mexicaan wezen eten.
Kosten campground $ 0.00.
Vandaag gereden 0 mile.

Dag 23 vrijdag 15-10-1999 Green Valley, Organ Pipe Cactus NM/ Yuma

Na een paar heerlijke dagen bij Vernon en Diane Kliewer gaan we vandaag weer verder, het wordt ook tijd want we beginnen nu ook al tegen elkaar in het engels te praten.
Omdat we het een aantal dagen rustig aan hebben kunnen doen vandaag maar weer eens een flink aantal mile maken, geintje, dat was zo gepland.
Via de I-19 noord tot exit 99, hier nemen we de S-86 west tot Why, waar we afslaan naar de S-85 zuid richting Organ Pipe Cactus NM.
Let wel op dat men de tank voldoet voor men Tucson verlaat want de eerst volgende pomp is pas bij Why en dat is een heel lang stuk, in 2001 was er een nieuwe pomp geplaatst in Sells, dat is ongeveer half in tussen Tucson en Why.
In het park eerst weer naar het Visitor Center, hier weer informatie over het park gekregen, de S-85 is een doorgaande weg richting Mexico er is dus geen Entrance waar je de informatie krijgt.
Op de kaart van het park gekeken wat de mogelijkheden zijn, 2 routes allebei over gravel wegen, de Ajo Mountian Drive en de Puerto Blanco Drive, vanuit deze routes zijn er weer verschillende trails uitgezet om te hicken.
We kiezen voor de eerste route deze is 21 mile lang en kan in 2.5 uur gedaan worden, gezien mijn belangstelling voor cactussen kan je daar minimaal 1.5 uur bijtellen, dus duurt de tweede route van 50 mile zeker driekwart dag en die hebben we helaas niet.
Normaal moet men alles in de camper al goed vastzetten, als men zo’n route gaat rijden is een extra inspectie zeker nodig als je alles heel wil houden.
Er was zoveel te zien onderweg dat we er 5 uur over gedaan hebben en zeker 2 rolletjes van 36 opname aan dia’s volgeschoten hebben.
Van alle cactusparken die we op deze reis bezocht hebben vonden we hier de meeste en mooiste soorten, dus dit park staat voor 2001 zeker weer op het programma en dan in het voorjaar met alles in bloei, dat gaat zeker 5 diarolletjes kosten.
Terug over de S-85 noord tot Why, hier de S-86 west tot Gila Bent, hier de I-8 west op naar Yuma.
Daar een campground gezocht dat werd Winterhaven RV Park, een trailerpark met wat trekkerplaatsen, mooi verzorgde campground, we kwamen er vrij laat aan en dus was het kantoor al gesloten maar dan kon je net als in de NPs d.m.v. een envelopje met het sitenummer en de centen er in 1 nacht blijven staan.
Kosten campground $ 24.00.
Vandaag gereden 373 mile.

Dag 24 zaterdag 16-10-1999 Yuma/ Joshua Tree NP

Volgens Annie was er vannacht een aardbeving geweest, heel de camper stond te schudden en te beven, ik heb geslapen als een roos dus je zal het wel gedroomd hebben zei ik tegen haar, maar bij aankomst in Joshua Tree NP bleek daar een beving van 7.0 op de Richterschaal te zijn geweest, zonder schade overigens, zo maak je nog eens wat mee, als je niet slaapt tenminste.
Om 08.00 uur waren we weer onderweg, via de US-95 noord, een lange saaie weg, naar Quarzsite hier de I-10 west genomen en bij Blythe de staatsgrens met California weer over, dat gaat trouwens niet zomaar men moet zich melden en de agent vraagt dan waar je vandaan komt, zeg niet Nederland want ze hebben niet allemaal gevoel voor humor, wat de reden hiervoor is weet ik niet, misschien i.v.m. de strenge eisen aan voedselproducten, want met een boterham of appel uit het vliegtuig ben je ook niet welkom.
Maar goed, voor ons geen problemen hier, dus verder over de I-10 tot Desert Center, hier gaan we de S-177 noord op, maar eerst nog even tanken want het is een heel lang stuk naar Twentynine Palms en men vindt er niets anders dan Creosotebush, die branden wel maar de motor van de camper loopt er niet op.
Tip! Tank in Blythe, want de pomp in Desert Center is volgens mij de duurste in de USA.
De S-177 komt uit op de S-62 deze nemen we west naar 29-palms.
Hier waren we al voor 12.00 uur, dus eerst een campground gezocht, vrij vlug gevonden dankzij het boekje van El-Monte,
29 Palms RV & Golf Resort een heel mooie campground met een 18 hole golfbaan.
Eerst maar even wat eten, tijdens het eten zagen we een (miep-miep) Roadrunner over de campground rennen, maar die was zo vlug dat een foto maken niet lukte.
Na het eten het noordelijke gedeelte van Joshua Tree NP bekeken, en een paar korte hikes gedaan, hierbij kwamen we verschillende keren een coyote tegen, deze waren zo gemakkelijk dat ze wel tam leken, ik denk dat ze door veel mensen gevoerd werden en daarom zo gemakkelijk waren.
Ook de gevolgen van de grote branden in mei 1999 waren goed te zien, hoewel de ondergroei zich al weer volop aan het hestellen was, de Joshua Tree’s zijn indrukwekkend, maar ook de andere planten waren plaatselijk ruim aanwezig dus ook hier weer een rolletje vol geschoten.
’s Avonds na het eten nog een poosje in de spa gezeten en een rondje sauna gedaan, het zwembad werd helaas net verbouwd.
Kosten campground $ 21.20 inclusief 10% korting met de AAA-pass.
Vandaag gereden 295 mile.

Dag 25 zondag 17-10-1999 Joshua Tree NP/San Diego

Om 08.00 uur zijn we weer op weg, via de S-62 west naar White Water hier de I-10 west tot Beaumont, S-60 west tot Riverside en hier de I-215 zuid, deze gaat over in de I-15 zuid naar San Diego, hier nog een stukje I-5 zuid naar Chula Vista daar om 11.30 al een campground gevonden La Pacifica RV Park.
’s Middags zijn we naar de Mexicaanse grens gereden, maar hier was het zo druk dat we maar weer vlug weggereden zijn, toen het Coronado (schier)eiland bezocht en daar een paar uur op het strand gezeten, ook nog wezen pootjebaden in de pacific het water was echter zo koud dat we maar niet zijn wezen zwemmen.
Er was een groepje pelikanen aan het vissen, mooi gezicht als die zich van een paar meter hoogte in het water laten vallen en dan met een snavel vol water weer boven komen.
’s Avond nog lekker wezen zwemmen in het zwembad van de campground, dat was heel was lekkerder water als in de pacific, ook nog een laatste was gedraaid.
Kosten campground $ 21.89 incl. tax en $ 2.00 voor de elektra aansluiting, dit was de eerste campground waar dat apart berekend werd.
Vandaag gereden 235 mile

Dag 26 maandag 18-10-1999 San Diego/Newport Beach

We komen steeds dichter bij huis, vandaag zijn we naar onze laatste tussenstop voor Los Angeles gereden.
Vanaf de campground eerst op het gemak een deel van San Diego bekeken, en daarna zoveel mogelijk de oude hyway 1 noord gevolgd, doordat men soms door militairgebied komt kan men niet overal langs de kust blijven rijden, via o.a. Encinitas, Carlsbad en Oceanside naar Newport Beach gereden.
Onderweg in een Outlet nog de laatste souvenirs voor de thuisblijvers gekocht en toen in Newport Beach een campground gezocht.
Omdat we een bord gemist hadden reden we eerst te ver, zodat we op een smal weggetje langs de baai uitkwamen, gelukkig eenrichtings verkeer want een tegenligger had er nooit langs gekund.
In de herkansing de campground wel gevonden, Newport Dunes RV Resort, zag er vreselijk duur uit, maar dat viel toch nog mee, alleen de plaatsen aan de baai waren erg duur maar die waren voor heel grote campers.
Gelegen aan een mooie baai, met zwemstrand, de baai staat in open verbinding met de pacific dus de watertemperatuur laat zich raden, geen probleem want er is ook een groot zwembad met spa (bubbelbad).
Voor deze laatste dagen staat er eigenlijk niets meer op het programma, dus zien we ter plaatsen wel hoe we dat invullen en kunnen we nog wat ontspannen voor we weer terug naar huis gaan.
Vandaag ook voor de laatste keer naar huis gebeld, het telefoon verkeer in Amerika begrijp ik nog steeds niet, in het Outletcenter voor de eerste keer geprobeerd, telefoons vind je om de 100 meter, kon daar niet collect maar ook niet met de creditcard, dan niet goedendag, 2 straten verder andere telefoon andere compagnie, collect call to the Netherlands please, oke sir no problem what number please, snappen jullie het, ik niet.
Na de lunch zijn we naar Balboa Island gelopen, en hebben we daar wat rondgekeken, een heel leuk eilandje, iedere vierkante meter is bebouwd, maar met hele leuke huisjes alleen is het geen optie op er te gaan wonen na ons pensioen, nog even gekeken bij de raam bij de plaatselijke makelaar, maar de prijzen begonnen pas bij $ 1.500.000, net boven ons budget dus. Dat kon je ook al zijn aan het soort boten die aan de steigers lagen.
Daarna lekker wezen zwemmen in de pool en ontspannen in de spa.
Kosten campground $ 75.90 voor 3 nachten is $ 25.30 per nacht.
Vandaag gereden 131 mile.

Dag 27 dinsdag 19-10-1999 Newport Beach en omgeving

Vanmorgen uitgeslapen tot 08.15, een mens zou lui worden, omdat er niet veel op het programma staat gaat ook het ontbijt op het gemak.
Daarna zijn we naar Costa Mesa en Santa Ana gereden, daar zouden volgens de folders die we bij de receptie van de campground verzameld hadden 3 grote Malls moeten zijn, we hebben er maar 1 kunnen vinden en die was dan ook nog gesloten.
Doorgereden naar Huntington Beach en daar een stuk langs de oceaan gelopen, ook nog even over Balboa-schiereiland gereden, hier niet gestopt want daar willen we vanmiddag nog te voet naar toe.
Onderweg de laatste boodschappen gedaan en terug gereden naar de campground.
Na de lunch eerst nog een poosje naar het zwembad geweest.
Om 16.00 uur te voet naar Balboa Island gegaan daar wat Halloween spullen gekocht, natuurlijk ook Tric or Treet Candy in een speciaal winkeltje, daar hadden ze zelfs echte Hollandse drop (katjes en kokindjes) smaakte best lekker na bijna 4 weken.
Het eiland verder over gelopen naar het pontje wat naar Balboa schiereiland gaat, hier kunnen 3 of 4 auto’s op en 40 personen kosten $ 0.50 p.p.
Op het schiereiland staan een aantal prachtige oude gebouwen en aan de oceanzijde is een wandelpier, op deze pier stonden een heleboel mensen te vissen, voornamelijk Vietnamezen , er werd redelijk wat gevangen, alleen moest men dan wel snel ophalen, onder de pier zwom een zeeleeuw rond en die leek er wel op getraind om de vis vak de haak te vreten, leuk om te zien, wat de vissers dan zeiden weet ik niet, ik spreek geen Vietnamees maar netjes was het niet volgens mij.
Het pontje weer terug genomen en weer over Balboa Island gelopen, daarbij de tuinen bewonderd, ze waren bijna allemaal versierd i.v.m. Halloween en sommige waren echt schitterend.
Bij de chinees wezen eten, daar kwamen we precies op tijd binnen, ze hebben daar een soort happy-uurtje waarbij men voor $ 8.90 een voor, hoofd en nagerecht heeft, kom je wat later dan ben je voor hetzelfde menu $ 22.50 kwijt met als enig verschil dat er dan een tafelkleedje op de tafel ligt.
Telling ’s avonds leerde dat we nog $ 0.41 aan cashgeld over hebben.
Kosten campground $ 25.30.
Vandaag gereden 41 mile.

Dag 28 woensdag 20-10-1999 Campground

Vandaag wordt dus echt de laatste volle dag in Amerika.
Vanmorgen weer uitgeslapen tot 08.25, we worden steeds luier, na het ontbijt de campground eens goed bekeken en een rondje rond de baai gelopen, onderweg nog wat schelpen geraapt.
Na de lunch nog een paar uur naar het zwembad geweest en toen toch maar met frisse tegenzin begonnen om de koffers in te pakken en ons mobile huisje van de laatste 4 weken schoon te maken.
Gelukkig hoef je bij El-Monte de buitenkant niet schoon te maken, want in 4 weken verzamelt zo’n camper toch een flinke hoeveelheid aan insectenlijken.
’s Avond onze laatste magnetron maaltijd gebruikt met een grote troostijs er achteraan, een mens moet toch wat op de laatste dag.
Kosten campground $ 25.30.
Vandaag gereden 0 mile.

Dag 29/30 donderdag 21 en vrijdag 22-10-1999

Het is echt over, om 07.00 uur opgestaan en ontbeten, daarna de laatste hoekjes van de camper schoongemaakt, je maakt nu eenmaal geen keuken schoon als je hem nog moet gebruiken, ook de laatste restjes jam, boter en afwasmiddel weggedaan.
We kunnen op weg voor het laatste stukje naar Los Angeles, om 08.10 uur weggereden van de campground, via Jamboree Road naar de S-73 noord en dan de S-55 oost naar de I-5 noord richting Norwalk, midden in de ochtendspits, maar dat ging toch erg vlot, om 09.30 uur waren we al op het verhuurstation van El-Monte.
Camper ingeleverd en de laatste formaliteiten afgehandeld.
Toen begon het lange wachten, om 11.00 uur werden we door de shuttlebus van El-Monte naar LAX gebracht, waar men keurig bij de goede vertrekhal wordt afgeleverd, daar waren we dus al om 12.00 uur, de vlucht was echter pas om 18.15 uur, dat werd dus rondhangen, om 15.00 uur konden we inchecken, dan ben je in ieder geval je koffers kwijt, daarbij kregen we te horen dat de vlucht was geannuleerd en er een nieuwe vlucht was met een tussen stop op Oakland, dus nieuwe vlucht vertrek LAX 17.10 uur, landing Oakland 18.25 uur, vertrek Oakland 19.45 uur en aankomst Schiphol 22-10-1999 om 16-45 dus een zeer lange en vermoeiende vlucht.
We hadden weer stoelen bij het raam, alleen waren er nu maar twee, omdat er van 2 vluchten 1 gemaakt waren zat het toestel ook nog vol, zodat men niet ergens anders kon gaat zitten, ook de beenruimte was minder maar dat was misschien verbeelding.
Al bij al veel tijd doorgebracht in het gangpad beetje lopen en een praatje maken met de andere passagiers, daarbij ervaringen uitgewisseld en verschillende goede tips gekregen voor een volgende reis.
Mede omdat je in het donker vliegt lijkt het extra lang te duren, op de heenreis kon je nog een beetje naar buiten kijken.
En dan zakt het toestel door de bewolking en wat denk je gelijk worden de ramen nat, ja hoor we zijn weer thuis het regent.
Om 19.00 uur waren we weer thuis in Biggekerke, maar dan belt natuurlijk heel de familie om te vragen hoe het geweest was dus vielen we om 23.30 uur eindelijk als een blok in bed.
Geen campground meer.
Vandaag gereden 31-mile.

EPILOOG

Dit was onze eerste trip naar Amerika.

Het vliegen viel in zo verre tegen dat men erg weinig beweging ruimte heeft, althans in de toestellen van Martinair, de verzorging aan boord was goed.

We hadden na de terugreis meer last van een jetlag dan op de heenreis.

Hoewel we deze trip 4685 mile dat is 7538 kilometer gereden hebben kan ik niet zeggen dat het een belasting was.
Het rijden met een camper is heel eenvoudig, brede wegen, op de meeste plaatsen is er ook voor het parkeren rekening gehouden met campers, automaat en cruisecontrol, zodat het alleen maar een dagje wennen is aan de lengte en breedte van de camper.
Hoewel je soms in reisverslagen slechte ervaringen leest over camperhuur zijn onze ervaringen zeer positief, maar dat kan natuurlijk per verhuurstation en zeker per verhuurmaatschappij verschillen.

Plan je route van te voren, als je daar een goede atlas voor gebruikt moet dat geen probleem zijn, zorg in de route voor een paar opties om de route te verkorten, zodat je een tegenvaller in het rijden op kan vangen of ergens wat langer kan blijven.

Het rijden in de USA is een verademing in vergelijking met Nederland, met is veel toleranter, bij het invoegen krijg je voldoende ruimte, ook ritsen hebben ze daar goed geleerd, niet zoals in Nederland racen tot het eind van je baan en hem er dan maak tussen knallen, maar ruim op tijd en rustig tussen voegen.

Verplaatsen van park naar park liefst in de morgenuren, na de middag zijn de campgrounds binnen de parken vrij vlug vol, omdat we buiten het seizoen gaan zaten hebben we nergens onze neus gestoten maar het was wel een paar keer kantje boord.

Ook de hulp en informatie die met in National en State Parks en op particuliere campgrounds krijgt is goed en uitgebreid.

Voor ons was het een schitterende vakantie, waar we veel gezien en in geleerd hebben.